ตอนที่ 3

ตอนที่สาม เจ้าแห่งเผ่าอามะโร่

... พวกเราเป็นคนที่โดนเผ่าอามะโร่เล่นงานมาครับ

บางคนก็ใกล้จะหมดอายุขัยแล้วด้วยครับ...

ท่านริมุรุ!?

หืม...

ม็...

หมดแล้ว

นี่พวกคุณ... ทำอะไรกัน...?!

นี่มัน...

แผลมันกำลังปิดอยู่เหรอ!?

ดี ๆ ๆ สำเร็จแล้วสินะ

เอาล่ะสมกับเป็นคุณริมุรุเลยนะ

ถึงกับมีพลังฟื้นฟูแบบนี้ด้วยเหรอ...

จะมีอะไรมากไปกว่านั้นได้ยังไงกัน

ที่จริงแล้วก็แค่ให้ยาฟื้นฟูไปฉีดในร่างกายแล้วก็อาเจียนออกมาเท่านั้นเอง

ถามว่าได้ยาฟื้นฟูมาจากไหนน่ะเหรอ?

อันที่จริงแล้วก็คือ ปราศจากความรู้นี้ พวกเราก็กินวัตถุดิบเข้าไปเป็นจำนวนมาก

ใช่แล้ว สมัยที่ยังไม่ทันได้รู้เรื่องอะไรเลย

สมุนไพรที่กินอย่างไม่หยุดหย่อนเพื่อกลบเกลื่อนความโดดเดี่ยว

ตามคำกล่าวของ "มหาปราชญ์"

ชื่ออย่างเป็นทางการคือ "สมุนไพรฮิโปคเตะ"

เขาบอกว่า "หากนำน้ำยางของสมุนไพรไปรวมกับมานา ก็จะกลายเป็นยาฟื้นฟูได้"

กำลังปรุงอยู่...

หัมบะคาบะค่าน

พอได้ลองเขย่าๆ ภายในร่างกายดูแล้ว

มีอะไรออกมาด้วย

•ซุ•บิน คือ Tx-มิ

ด้วยเหตุนั้นเอง ผมเลยสะสมยาฟื้นพลังไว้เยอะแยะเลยครับ

ดูจากสภาพนี้แล้ว น่าจะถือว่าดีมากเลยสินะ

ท่านริมุรุ—

พวกเราได้ช่วยกันสร้าง "รั้ว" ตามคำสั่งของท่านแล้วครับ...เป็นยังไงบ้างครับ?

ความแข็งแรงก็กังวลนิดหน่อย แต่ก็ไม่มีเวลาแล้ว ก็คงต้องแบบนี้แหละ

อีกอย่างคือ—

ไม้เสียบ

สกิล "เส้นใยเหนียว"

ชูเร

ท่านริมุรุ เส้นใยนี่มัน...

ได้มาจากแมงมุมในถ้ำ เลยแย่งมา

แย่งมาเหรอ?

เอาล่ะ

การเตรียมตัวเพื่อรับมือพวกมันอยู่ที่ตรงนี้สินะ

คืนนี้จะบุกทำลายหมู่บ้านก็อบลินนั่น

—เป็นคืนที่สวยงามจริง ๆ

เพื่อสร้างฐานที่มั่นเข้าสู่ป่าใหญ่จูรา

ไปกันเลย

พวกมันไม่มีพรจากมังกรปีศาจแล้ว

การเหยียบย่ำกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว

อา!

มาแล้ว!

มาแล้วครับ!

เผ่ากิโระว!

ตรงนั้น หยุดเดี๋ยวนี้

คุณลุงครับ คือเรื่องที่...

...เกี่ยวกับสัตว์ประหลาดที่แผ่พลังงานลึกลับที่เจ้าเห็นน่ะเหรอ?

ไร้สาระ

ก็แค่สไลม์ธรรมดานี่นา

จะพูดแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ฟังให้ดีล่ะ

ถ้าจะถอยกลับแบบนี้ก็ไม่ต้องทำอะไรหรอก

ไสหัวไปซะให้เร็วเถอะ

ท่านผู้เฒ่า!

มันเป็นชั้นวางของแบบที่มักจะเจอในหมู่บ้านมนุษย์สินะ

เจ้าสไลม์นี่มันทะนงตัวจริง ๆ เลยนะ

พวกแกไปเลย!

ท่อนไม้แค่นี้ ต่อหน้ากรงเล็บและเขี้ยวของเรา...

1 เหรอ?

เป็นไปไม่ได้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่...!!

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

เส้นใยนั้นเป็นอันเมื่อกี้เหรอ!?

นึกว่าเอามาเสริมรั้วซะอีก...

ที่ใช้เสริมคือ "เส้นใยเหนียว" น่ะ

นั่นคือ "เส้นใยเหล็ก" ต่างหาก

ถ้าจะบุกเข้าใส่รั้วโดยหลบลูกศรกับ "เส้นใยเหล็ก" คงจะยากน่า

อึ๊ก!

ถึงแม้จะไปถึงได้ก็เถอะ...

เป็นไปไม่ได้! พวกเผ่ากิโระวอันทรงเกียรติอย่างพวกเรา กำลังถูกพวกปีศาจชั้นต่ำอย่างก็อบลินกับสไลม์มาเล่นงานอย่างนั้นรึ!!

ไม่อยากจะเชื่อเลย

ท่านผู้เฒ่า!?

เล่นตุกติกช่างเจ้าเล่ห์นัก

กับดักเส้นใยนี่ มองเห็นได้ด้วยเลือดของสหาย แถมด้วยเล็บและเขี้ยวของพวกเราแล้ว การตัดมันก็ง่ายดายยิ่งนัก

ด้วยกรงเล็บและเขี้ยวของเราแล้ว การตัดก็เป็นเรื่องง่ายดายเลยล่ะ

อย่ามาทำตัวเก่งนักเลยเจ้าสไลม์!!

จะบิดขยี้ให้สาสมไปเลย!!

ท่านริมุรุ...!!

ช่างไร้เดียงสาเสียจริง...

!?

ขยับไม่ได้เลย...

"เส้นใยเหนียว" น่ะ น่าเสียดายนะ

ทักษะ

ใบมีดวารี

เย้ ในที่สุดก็ทำได้...!

ท่านผู้เฒ่า...

ฟังนะ เผ่ากิโระว! หัวหน้าของพวกแกตายแล้ว!

เลือกเอาสิ ว่าจะยอมจำนน หรือจะตาย!

อ๊ะ แย่แล้ว เดิมทีตั้งใจจะให้หนีไปก่อน แต่ดันเผลอมาถามให้เลือกสองทางแบบนี้เข้า

ถ้าต้องเลือกยอมจำนน ก็ขอเลือกตาย! พวกมันจะพุ่งเข้ามาพร้อมกันเลยไหมนะ

...เอ๊ะ? ไม่ขยับเลยนี่นา

คงเป็นเพราะสูญเสียผู้นำไปแล้ว เลยตัดสินใจไม่ได้สินะ

ทักษะพิเศษ "ผู้ล่า"

...จะช่วยผลักดันให้หน่อยดีไหม

การวิเคราะห์เผ่ากิโระวเสร็จสมบูรณ์แล้ว

ดี ๆ น่า

"ปลอมตัว" กิโระว

คุคุคุ ช่างเถอะน่า

คราวนี้คนเดียวจะมองข้ามให้ก็ได้

เป็นไงล่ะ ความอลังการนี่

และความสมจริงนี่

ถ้าหากไม่ยอมทำตามข้า

ก็จะอนุญาตให้เจ้าออกจากที่นี่ไป!!

ไปเลย!!

ด้วยเรื่องนี้ พวกแกก็ต้องกลัวแล้วหนีไปซะーーーーーーーーーー

พวกเราทุกคนจะทำตามท่านครับ!!

...ห๊ะ?

อืมมม

กลายเป็นกลุ่มที่มีความเป็นสัตว์ป่าไปเยอะเลยนะ

เอาล่ะ ต่อไปจะสั่งการให้พวกมันเพื่อพัฒนาหมู่บ้านแล้วล่ะ...

ว่าแต่ ท่านหัวหน้าหมู่บ้าน ท่านชื่ออะไรเหรอ?

เปล่าหรอกค่ะ สัตว์ประหลาดไม่มีชื่อธรรมดา

ถึงจะไม่มีชื่อ แต่ก็สามารถสื่อสารกันได้นี่นา

งั้นเหรอ...

แต่ว่ามันไม่สะดวกเวลาที่ข้าจะเรียกนี่นา

ดี!

พวกแกทุกคนนี่ ข้าจะตั้งชื่อให้ดีไหม?

เอ๊ะ อะไรเนี่ย สายตาที่ร้อนแรงนี่

เอ่อ ท่าน... โอเคเหรอครับ?

โอ้ งั้นก็ให้เข้าแถวกันหน่อยสิ

ถ้าอยากได้ชื่อนักหนา ก็ตั้งเอาเองสิ...

มันอะไรกันเนี่ย

เอ่อ ท่านหัวหน้าหมู่บ้านกับลูกชาย

เขาบอกว่าเป็นคนในครอบครัวของริกลุ ซึ่งเป็นนักรบอันดับหนึ่งของหมู่บ้านสินะ

คะ ครับ

ถ้างั้น ท่านหัวหน้าหมู่บ้านคนที่เป็นพ่อก็คือ "ริกลุ โด"

โอ้...

ส่วนเจ้าที่เป็นน้องชาย ก็จงสืบทอดชื่อพี่ชาย แล้วเรียกตัวเองว่า "ริกลุ"

เอาล่ะ ส่วนพวกอื่น ๆ ล่ะ

เจ้าล่ะ...

ก็อบตะ!

ครับ!

ก็อบจิ

เอาเถอะ อยากให้ความสามารถในการตั้งชื่อมันไม่น่าประทับใจเท่าไหร่ก็แล้วกัน

ก็อบ

กู

ก็โกโก

อ๊ะ ตรงนี้ต้องใส่ไหวพริบหน่อยสิ

ถ้ามีเยอะขนาดนี้ คงจะไม่มีเวลามาคิดเยอะหรอกนะ

(น้ำ)

ท่านริมุรุ ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ

หืม?

ท่านทราบว่าพลังเวทของท่านริมุรุนั้นมหาศาล แต่การตั้งชื่อให้ในคราวเดียวแบบนี้...

? เอ่อ ไม่น่าเป็นไรหรอก

มาเรียงกันอย่างมีความสุขแบบนี้ จะตัดกลางคันไม่ได้นี่นา...

ก็อบลินเพศเมียสินะ...

ก็จริงนะ...

บัลนา

เอ่อ เจ้าเป็นลูกชายของหัวหน้าเผ่ากิโระวสินะ

อืมมม

ด้วยเขี้ยวแห่งพายุ "รันงะ"

เจ้ามีนามว่ารันงะ

มะ...นี่มันความรู้สึกว่างเปล่าอะไรเนี่ย...

คุณอิ้ห์มุร!

คุณอิ้ห์มุร!

อ๊ะ แย่แล้ว "สัมผัสมานา" ก็ดับไปด้วย

ให้ตายสิ สถานการณ์รอบตัวไม่รู้เลย

เฮ้ ท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ เกิดอะไรขึ้น!?

ยุติ เนื่องจากปริมาณมานาในร่างกายต่ำกว่าค่าที่กำหนด

จึงเข้าสู่สภาวะการทำงานระดับต่ำ

คือ...?

นอกจากนี้ คาดการณ์เวลาที่จะฟื้นฟูเต็มที่คือสามวันข้างหน้านะครับ

ก็แค่ตั้งชื่อให้เองนี่นา?

ไม่รู้เหมือนกันว่าแค่เรื่องแค่นี้ต้องใช้มานาด้วย...

การมอบชื่อให้ในคราวเดียวแบบนี้...

ไม่เป็นไรครับ∥ไม่เป็นไร

...หรือว่ามันเป็นเรื่องปกติสำหรับสัตว์ประหลาดล่ะ?

บอกมาสิ!! ไม่สิ... แม้ว่าจะถูกถามแล้วก็ตาม

เออ ช่างเถอะ... ได้ยินว่าอีกสามวันก็น่าจะฟื้นตัวแล้วนะ

สัมผัสนี่มันสบายตัวดีจัง

"สัมผัสมานา" ดับไป เลยมองไม่เห็นไม่ได้ยิน แต่ก็รู้ว่ากำลังถูกดูแลอย่างดี

ร่างสไลม์ที่ถูกเช็ดตัวไม่หยุด

อืมมม ถ้าเป็นพยาบาลสวย ๆ นี่คงจะตื่นเต้นแย่

เงียบไปเลย

อู้ว

มันเป็นก็อบลินสินะ...

...อ๊ะ แต่ถึงจะดูแปลก ๆ ไปหน่อยก็น่าจะดีใจดี

อีกสามวันถัดมา

อาการดีขึ้นหรือยังครับ?

โอ้ ท่านริมุรุ

ใครน่ะ!?

จะไปเรียกท่านริกลุ โดให้เดี๋ยวนี้เลยนะครับ

ครับ ค่ะ

ท่านริมุรุ! ตื่นแล้วใช่ไหมครับ!

โอ้ ริกลุ โด ผู้หญิงเมื่อครู่น่ะ...

ใครน่ะ!?

เชิญทางนี้เลยค่ะ เตรียมจัดงานเลี้ยงเสร็จเรียบร้อยแล้วนะคะ

โฮ่ว

...ดูเหมือนทุกคนจะตัวใหญ่ขึ้นแน่ ๆ เลยนะ...?

ขอแสดงความยินดีกับการฟื้นตัวอย่างรวดเร็วนะครับ!!

ท่านนายเหนือหัว!!

ร...รันงะเหรอ?

ครับ!

...แล้วก็

ว่าไงนะ!?

ตัวโตจังเลยครับคุณพ่อ!