อ้าว ดูสิ เจ้าเกลมิวด์นั่นตายซะแล้ว
ที่นี่น่ะจะเป็นจุดที่น่าสนุกขึ้นนะ
อะไรกัน แค่ให้เบี้ยธรรมดาคอยจับตาดูเผื่อไว้
ถึงจะไม่ได้ดูด้วยตาตัวเองก็เสียดายนะ
ฉันมั่นใจเลยนะ
ไม่ช้าก็ต้องมีรายงานเข้ามาแน่
เกิดจอมมารคนใหม่แล้วสินะ
ชื่อของข้าคือเกลร์ด
เรียกข้าว่า องค์จอมมารเกลร์ด หัวหมู ก็ได้!!
คึ้ก
จอมมารที่น่ายอมศรัทธา
โอโย
......
องค์ราชาผู้เป็นบิดาของเรา
องค์จอมมารเกลร์ด
……เข้าใจแล้ว
นี่คือจอมมารรึ
ชิออน!
รับทราบครับ!
นี่?
ฝากไว้กับพวกเราเถอะ
ดูเหมือนจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จะมาดูถูกเราง่ายๆ นะ
คิกิ......
ถึงโดนตัดหัวแล้วก็ยังขยับได้รึนี่!
……ของกินดูน่ากินจัง
อ่า...หิวแล้วสิ
!?
วงล้อมพันธนาการดึงเส้น
แบบนี้ก็หนีไม่รอดแล้ว
อื้ม...
ถ้าหิวขนาดนั้น ก็กินนี่ไปซะสิ
นรกเพลิงดำ
รังกา!
พอหอคอยเพลิงดำหายไปก็โยนเข้าไปเลย
!?
เดิมทีได้รับคำสั่งจากคุณริมุรุ...
รับทราบครับ
องค์ราชา...
องค์ราชาของเรา
รังกาพลังมานาหมดแล้วรึ?
ฮะ...น่าละอายจริง ๆ ครับ
ซ่อนตัวอยู่ในเงาของข้าไว้
เดี๋ยวจะปลุกให้เอง
ขอโทษ...ด้วย...
ครับ...
......เอาล่ะ
การโจมตีต่อเนื่องของพวกอสูรกับรังกา
ข้าเองก็ไม่มั่นใจว่าจะทนไหว
ถ้ารอดมาได้คราวนี้ก็มีแต่ต้องหัวเราะแล้วล่ะ
......ฮ่าฮ่าฮ่า
สมกับเป็นจอมมารจริงๆ เลยนะเนี่ย
แต่ทำไมนายคนนั้นถึงกินแขนตัวเองล่ะ?
ไขครับ องค์จอมมารหมูมี "การฟื้นฟูตัวเอง" ครับ
คาดว่าอัตราการฟื้นฟูที่ผิดปกตินั้นเกิดจากผลเสริมกันของสกิลพิเศษ "ผู้หิวกระหาย" ครับ
นั่นหมายความว่ายิ่งกินก็ยิ่งฟื้นตัวใช่ไหม
องค์ราชา ได้โปรด...เมตตาข้าด้วยเถอะครับ
......อืม
บาจิ
บี๊ด
เกเน่
ปูเน่เน่
พลังฟื้นฟูอะไรกันเนี่ย
ถ้าไม่ฆ่าให้ตายทันที ก็คงหวังการโค่นล้มไม่ได้สินะ
แต่ถึงแม้จะเป็นทักษะของเรา ก็ยังขาดหมัดตัดสินอยู่ดี
ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ พลังมานาจะหมดลงในที่สุด
ก็คงเป็นความพ่ายแพ้ของฝ่ายเราแน่
ไม่พอ...ขออีก
อิ่มให้มันหมดเลย!
แย่แล้ว! ฟื้นเต็มเลยนี่นา
ได้ยินไหม เบนิมารุ
คุณริมุรุ...
คุณริมุรุ!
ตั้งแต่เมื่อไหร่กันถึงได้มาข้างหน้านัก...
เดี๋ยวก่อน ชิออน
หลีกไปตรงนั้นก่อนเถอะ! เราต้องปกป้องคุณริมุรุนะ
อยู่นิ่งๆ ก่อนเถอะ
ถ้าอยากให้ประสานกัน ก็ควรจะบอกผ่านการส่งความคิดสิ
สิ่งที่คุณริมุรุบอกข้ามีเพียงคำเดียว
ฝากไว้กับข้าเถอะ
...ไอ้พวกอสูร น่าจะเจอของอร่อยๆ ที่น่ากินตั้งห้าตัวนะ
พวกอสูรไปไหนแล้วเหรอ?
หมายถึงรังกาใช่ไหม?
อยู่ในเงาของข้าไง
...มันกินเข้าไปแล้วเหรอ?
ไม่น่าจะกินเพื่อนร่วมทีมไปเฉยๆ โดยไม่มีเหตุผลหรอกนะ
ไม่ใช่ว่าจะเป็นแกซะอีกนะ
อ๊ะ
โกรธเหรอ? ไม่น่าเชื่อเลยนะ
นึกว่ามีแต่เรื่องกินอยู่ในหัวซะอีก
ถ้าอย่างนั้นทั้งหุบเขาเปลวเพลิงดำกับพายุสายฟ้าดำก็คงใช้ไม่ได้แน่ การโจมตีของข้าก็อาจจะไม่ได้ผลเหมือนกัน
พวกเฮนิมารุได้รับส่วนหนึ่งของสกิลของข้ามา
แล้วก็สามารถรวมมันเข้ากับสกิลหรือทักษะของตัวเองได้ หรือจะปลดปล่อยออกมาตามสัญชาตญาณก็ได้ด้วย
สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามหมาขี้เกียจ
คุณริมุรุ!
อ๊ะ
ก็เพราะว่าพวกเขาแข็งแกร่งน่ะสิ
ข้ามันไม่เหมือนใคร
สกิลส่วนใหญ่ของข้าได้รับมาจากสัตว์อสูรตัวอื่นๆ ซึ่งห่างไกลจากการฝึกฝนอย่างหนัก แถมยัง
สกิลที่อันตรายเกินไปจะมีการเบรกทั้งในระดับมีสติและไร้สติด้วย
ถือหน้ากากไว้นะ ชิออน
มันเป็นของสำคัญนะ
เอ๊ะ?
อ๊ะ ฮะ?
......น่าเบื่อจัง ดูจากภายนอกก็ดูเป็นตัวเล็กๆ เท่านั้นแหละ
แต่ข้าเองก็
มีพลังที่ติดตัวมาแต่กำเนิดนะ
นั่นมันทักษะของเกลมุดนี่นา!?
ขบวนแห่แห่งผู้หิวกระหาย!!
พลังที่ทำให้สามารถควบคุมได้อย่างอิสระตามใจปรารถนา
ไอ้หมอนั่น รู้เรื่องความสามารถของข้าดีกว่าข้าเสียอีกนะเนี่ย
ถึงตาข้าแล้ว เพื่อนร่วมทาง
...ตายแล้วเหรอ
แขนเหรอ?
!!
แปลกจัง การฟื้นตัวไม่เริ่มเลย
เป็นเพราะเปลวเพลิงสีดำนี่เองเหรอ!?
จบแล้ว
"ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่" รับทราบการมอบอำนาจหลักแล้ว
เปลี่ยนเข้าสู่สถานะต่อสู้อัตโนมัติ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/28)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
อยากเล่นโหด ขอโหมดนรก
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
