ตอนที่ 26

หนึ่งสัปดาห์หลังจากที่ท่านริมุรุออกเดินทาง

ทุกคนคงจะปลอดภัยสินะ...

ดูแข็งแรงดีนี่ รีกลูด

พุพุพุพุ

ท่านริมุรุ----?

กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ!?

เมื่อกี้เอง ด้วยการเคลื่อนย้ายเงา

แล้วคนอื่นล่ะครับ?

ปลอดภัยดี

ก็ปราบจักรพุงๆ ได้นี่นา~

ไม่น่าเชื่อ!

งั้นก็รีบเตรียมงานเลี้ยงได้เลยครับ!!

ใจเย็นสิ งานเลี้ยงไว้เดือนหน้าก็ได้

มารายงานเพราะเป็นห่วง แต่ต้องรีบกลับแล้วนะ

ไม่นะ!!

ช่วยไปแจ้งคุณชูนากับพวกโครเบเอไคจินให้ด้วยนะ

ต่อไปนี้จะยุ่งแน่ เตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ?

ฮะ!!

ถึงอย่างนั้นก็ขอพักสักหน่อยก่อนได้ไหมครับ...

ผมเองก็อยากพักบ้างเหมือนกันนะ

มีงานที่ไม่ถนัดรออยู่ต่างหาก

งานที่ไม่ถนัด

เรื่อง สภาใหญ่ป่าจูร่า

...ใช่แล้ว การประชุมหารือน่ะ

ผู้เข้าร่วมก็มีผมกับพวกอสูร

มีพวกกิ้งก่าตั้งแต่หัวหน้า ไปจนถึงหัวหน้าองครักษ์กับรองหัวหน้า

ว่าแต่กาวิล์น่ะ ถูกควบคุมตัวข้อหากบฏนะ

คุณเทรย์นี่

กับก็อบลินบางส่วนที่ถูกพามาโดยกาวิล์เอง

แล้วก็มีตัวแทนจากพวกออร์ค 10 คน

ผลกระทบจาก "ผู้หิวโหย" หายไปแล้ว ดูมีสติแล้ว แต่ดูเหมือนสำนึกผิดที่ชินชาไปจะเริ่มปรากฏออกมา หน้าตาก็เหมือนจะตายแล้ว

นี่มันอะไรกันเนี่ย "ประธานจะเป็นริมุรุไนเทมเพสต์" งั้นเหรอ

จะจัดการเรื่องเก็บกวาดหลังสงครามยังไงดีวะ ไม่รู้เลย

โครก

ให้ตายสิ...ยิ้มออกมาอย่างสวยงามเชียว

ก็... ในเมื่อมันเป็นแบบนี้ไปแล้ว ก็คงช่วยไม่ได้

จะลองบอกความคิดของผมดูนะ

เอ๊ะ----...

ผมไม่ถนัดการประชุมแบบนี้เลยครับ

ก็เลยจะพูดตามที่คิดไว้เท่านั้น

หลังจากนั้นอยากให้ทุกคนช่วยกันพิจารณาหน่อยนะ

ก่อนอื่นเลยจะบอกให้รู้ไว้ก่อน ว่าผมไม่มีความคิดจะเอาผิดพวกก็อบลินหรอกนะ

!?

สำหรับพวกกิ้งก่าที่ได้รับความเสียหายหนัก มันคงไม่ยอมรับหรอก

ฟังนะ

ผมจะเล่าถึงสาเหตุที่พวกเขาก่อการกบฏทางทหารและสถานการณ์ปัจจุบันให้ฟัง

—อย่างนั้นเหรอ ภาวะอดอยากครั้งใหญ่...

แล้วก็ยังมีตัวตนของปีศาจที่ชื่อเกลมุดด้วยสินะ...

ใช่แล้ว

ถึงจะบอกว่าการรุกรานนั้นไม่สามารถให้อภัยได้ก็จริง แต่

จากสถานการณ์ที่ตึงตัวแบบนี้ก็เห็นได้ชัดว่า พวกเขาไม่มีเสบียงพอที่จะชดเชยได้

ก็แค่เรื่องตามธรรมเนียมนะ

ตามธรรมเนียมเหรอ?

งั้นขอถามในใจจริงได้ไหมครับ?

บาปของพวกออร์คทั้งหมด ผมรับไว้เอง

ถ้ามีอะไรจะบ่น ก็บอกผมมาเลย

โอ้ ขอให้รอสักครู่ก่อน!

ถึงแม้ว่าจะอย่างนั้น มันก็ไม่สมเหตุสมผลเลย...

นั่นคือคำสัญญาที่มีต่อจอมมารเกลดน่ะ

เข้าใจแล้ว... แต่คำตอบนั้นค่อนข้างจะเจ้าเล่ห์ไปหน่อยนะ

ก็...คงจะรับได้ง่ายๆ ไม่ได้หรอกนะ

แต่ว่า... จะถอยกลับไปตรงนี้ไม่ได้หรอก

มีกฎเดียวที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงสำหรับสัตว์อสูรทั้งหมด

ผู้แข็งแกร่งย่อมล่าผู้อ่อนแอ

เมื่อสู้แล้ว น่าจะเตรียมใจมาแล้วสิ

เจ้าเป็นพวกอสูรเหมือนคุณโซเว่เลยนี่นา!

ผู้แข็งแกร่งย่อมล่าผู้อ่อนแอ... พูดได้ถูกจริงๆ

ถ้าจะงอแงไปเรื่อยๆ คะแนนของพวกกิ้งก่าจะลดลงนะ

ไม่เป็นไรเหรอครับ?

อันที่จริง ผู้ชนะในสงครามครั้งนี้คือริมุรุซามะเลยนะครับ

ผมไม่มีข้อโต้แย้งต่อการตัดสินใจของคุณเลยครับ

โอ้ คุณที่เป็นคนตรงไปตรงมาแบบนี้นี่ ทำให้เรื่องง่ายขึ้นเยอะเลยนะ

แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น...ยังมีบางอย่างที่ต้องตรวจสอบให้แน่ใจครับ

การที่คุณไม่เอาผิดพวกออร์คเนี่ย

หมายความว่าคุณจะรับพวกเขาทั้งหมดที่รอดชีวิตไว้ในป่าแห่งนี้ใช่ไหมครับ?

ว่าไปแล้ว แม้จำนวนจะลดลงเพราะสงคราม แต่คงไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนห้าหมื่นแน่นอน

คำถามนี้เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

ตัวเลขหนึ่งแสนห้าหมื่นน่ะ ไม่ใช่แค่จำนวนนักรบเท่านั้นนะ

เป็นเพราะทุกเผ่าต้องออกมารวมกันทั้งหมด เพื่อหนีจากภาวะอดอยากน่ะ

คนที่ได้เห็นเศษเสี้ยวความทรงจำของเกลดอย่างผมรู้ดี

...แม้ว่ามันอาจจะฟังดูเหมือนเป็นเรื่องเพ้อฝันก็ตาม

ถ้าเราสามารถทำพันธมิตรร่วมกันระหว่างเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่อาศัยอยู่ในป่าได้ล่ะ

สำหรับพวกออร์คก่อนอื่นจะให้กระจัดกระจายออกไปตามพื้นที่ต่างๆ ก่อนนะ

และขอให้พวกเขาช่วยจัดหาแรงงานให้กับพื้นที่นั้นๆ ด้วย

พันธมิตรใหญ่...

แล้วเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน เราก็จะจัดหาอาหารและที่อยู่อาศัยให้พวกเขากันใช่ไหมครับ?

ใช่แล้ว

เรื่องช่วยด้านเทคนิคบ้านที่จะอยู่ พวกช่างในเมืองของเราจัดการให้

แน่นอนว่าไม่ใช่ฟรีๆ นะ พวกเราเองก็ขาดคนอยู่เหมือนกัน เลยต้องพึ่งแรงงานของพวกออร์ค

พอเรียนรู้เทคนิคไปแล้ว เดี๋ยวก็สร้างเมืองของตัวเองได้เอง

น่าจะอยู่ร่วมกับคนที่กระจายตัวออกไปตามที่ต่างๆ ได้ด้วยล่ะ

สุดท้ายแล้วถ้าเกิดเป็นรัฐที่หลากหลายเผ่าพันธุ์อยู่ร่วมกันก็คงจะน่าสนใจดีนะ

ว้าว พวกพวกเราเข้าร่วมพันธมิตรนั้นได้เลยไหมครับ...

ทำงานให้สมกับเป็นคนสิ?

ไม่ยอมให้มาเกียจคร้านนะ?

...พวกเราก็ไม่มีความเห็นต่างครับ

แน่นอนครับ... แน่นอนที่สุดเลยครับ!!

อยากจะร่วมมือมากๆ เลยครับ

หืม?

ทำอะไรอยู่เหรอ? มีพิธีการอะไรในการสร้างพันธมิตรด้วยเหรอ?

ยังไม่ค่อยเข้าใจธรรมเนียมของพวกสัตว์อสูรเท่าไหร่เลย

งั้นผมก็...

กำลังจะทำอะไรอยู่หรือครับ?

เอ๊ะ? มีพิธีกรรมอะไรแบบนั้นเหรอ?

ไม่มีจริงๆ เลย คุณริมุรุซามะนี่...

ฟู่วว

?

?

เอ๊ะ? ทำไมต้องคุกเข่าให้ผมด้วยล่ะ?

ได้แล้วนะครับ ในฐานะผู้จัดการป่า

ดิฉัน เทรนนี่ ขอสาบานตนค่ะ

ขอรับรองริมุรุซามะในฐานะผู้นำคนใหม่แห่งป่าจูร่า

ภายใต้ชื่อนั้น พันธมิตรใหญ่แห่งป่าจูร่าก็ได้ ก่อตั้งขึ้นแล้วครับ!!

ผู้นำ!?

ผมเหรอ!?

เดี๋ยวก่อนสิ คุณเทรนีย์ไม่ใช่ผู้นำเหรอ!?

เฮ้ย! เจ้าก้มลงทำไมวะ ในสายตาฉันน่ะมันตำแหน่งเหมือนประธานบริษัทเลยนะ!?

……

งั้น... เรื่องแบบนั้นสินะ

ฝากด้วยนะ

ฮ่าๆ!!

ทิ้งให้ผมที่กำลังเหงื่อแตกพลั่กแบบนี้

อ๊ะ... อ่า

พันธมิตรร่วมแห่งป่าจูราได้ก่อตั้งขึ้นแล้ว

พัก! เราจะพักกันสักหน่อยแล้วนะ!!

ออร์ค... ไม่สิ พวกคนปีศาจน่ะ

...มีธุระอะไรหรือ?

เป็นผู้รอดชีวิตของพวกออร์คครับ

...จริงๆ แล้ว ตอนนี้ก็อยากจะกวาดล้างพวกออร์คที่บุกหมู่บ้านไปให้หมดอยู่

ถึงแม้จะเป็นกฎแห่งผู้แข็งแกร่งย่อมอยู่รอด แต่ความเกลียดชังมันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะตัดใจได้ง่ายๆ

ขอโทษก็นับครั้งไม่ถ้วนก็ไม่พอ

รู้ดีว่ามันเป็นเรื่องที่ฟังดูดีเกินจริง

แต่ว่า... ได้โปรด ด้วยชีวิตใบนี้ของผม ขอให้ท่านเมตตาด้วยเถิดครับ...!

...ถูกคุณริมุรุเรียกไปก่อนการประชุม

ว่าเผ่าอสูรจะทำอย่างไรต่อไป

หมู่บ้านที่เป็นบ้านของเรานั้นไม่มีแล้ว

พวกเราได้แจ้งไปว่าอยากจะอยู่ภายใต้การดูแลของคุณริมุรุต่อไป

ท่านก็ได้มอบตำแหน่งให้พวกเราแล้ว

ดูจากผลงานครั้งนี้ ดูเหมือนว่าท่านจะคิดแล้วนะครับ

ผมเป็นผู้คุ้มกันของคุณริมุรุ ผู้เป็น "นักรบ" ครับ!

ฮาคุโร่เป็น "ผู้ชี้แนะ"

โซเวยเป็น "สายลับ" ครับ

อีกสองคนที่ไม่มาในที่นี้ก็ได้ได้รับตำแหน่งด้วย

ตอนสู้ศึกอยู่ยังคิดเรื่องพวกนี้ได้ แสดงว่ามีช่องว่างเหลือเฟือเลยสินะ

...แล้วผมก็ได้รับตำแหน่ง "ไดชょうซามูไร"

ไดชょうซามูไร...

เป็นตำแหน่งที่รับผิดชอบด้านการทหารน่ะ

ในเมื่อได้ไปถึงตรงนั้นแล้ว

มันก็คงจะตัดคนเก่งๆ ทิ้งตามใจชอบไม่ได้สินะ

ถ้าเป็นตัวอันตรายต่อคุณริมุรุแล้ว จะไม่ปรานีแน่นอน

แต่ถ้าเข้าร่วมพันธมิตรแล้วเรียกท่านว่าผู้นำ ก็ไม่ถือว่าเป็นศัตรู

อันตรายงั้นเหรอ...!

ท่านได้ช่วยพวกเราไว้แล้วนี่ครับ

ต่อให้เป็นผู้ตาม ก็ไม่มีทางเป็นศัตรูได้เด็ดขาด!

งั้น พวกเราก็เป็นพวกเดียวกันที่อยู่ใต้ผู้นำเดียวกันสินะ

อย่างน้อยก็ได้เป็นประโยชน์กับคุณริมุรุซามะ

จะรับเอาสิ่งนั้นไว้เป็นการไถ่โทษ

ขอสาบานด้วยนามของพระบิดาเกรลดะ...!