ตอน 42: Chapter 42

เรื่องราวของคำเชิญจากราชาเซล (ตอนท้าย)

รุ่งอรุณมาถึง

ในเอกสารก็ถือเป็นมิตรประเทศกันแล้ว

แต่มันคือเวทีที่เราจะโชว์ให้ประชาชนเห็นว่า "พวกเราเป็นมิตรกัน"

วันนี้คือพิธีประกาศมิตรภาพระหว่างสองประเทศ

นั่นหมายความว่าตอนนี้ฉัน

กำลังยืนอยู่ที่นี่โดยแบกภาพลักษณ์ของสหพันธรัฐเวทมนตร์ไว้

เอ่อ สวัสดีครับทุกท่านแห่งโดวาร์กอน

สหพันธรัฐจูรา เทมเพสต์

ผมคือริมุรุ นิ เทมเพสต์ ผู้เป็นผู้นำของสหพันธรัฐเวทมนตร์แบบย่อครับ

อย่างที่เห็น ผมเป็นสไลม์นะครับ

ผมหวังว่าอยากจะสร้างประเทศที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างมนุษย์กับเหล่าอสูรกาย

ที่นี่โดวาร์กอนคือประเทศที่อยู่ร่วมกันและเจริญรุ่งเรืองไปด้วยกัน ซึ่งเป็นเป้าหมายของผมเลยครับ

การได้รับมิตรภาพเช่นนี้ ผมรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่งต่อราชาเซลครับ

ในประเทศของเรามีอสูรกายมากมายอาศัยอยู่

แต่ถึงอย่างนั้น หัวใจของพวกมันก็ไม่แตกต่างจากพวกคุณเลยสักนิด

ถ้าเป็นไปได้ ขอให้พวกคุณอย่าหวาดกลัว

แต่ขอให้ต้อนรับพวกมันในฐานะเพื่อนใหม่

ขอให้คำพูดนี้เป็นความรู้สึกที่แท้จริงของฉัน และขอมอบให้เป็นคำกล่าวเปิดงานของฉันครับ/ค่ะ

...อืม ก็คงเป็นสุนทรพจน์ที่อยู่ในระดับปานกลางสินะ

สั้นเกินไป

ถ่อมตัวเกินไป

อ้อนวอนทางอารมณ์มากเกินไป

พูดกันตรงๆ ก็คือศูนย์เลย

ผู้ปกครองประเทศไม่ใช่คนที่ต้องถ่อมตัวต่อประชาชน

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าทำตัวต่ำต้อยต่อพลเมืองของประเทศอื่น ก็จะถูกดูแคลนเท่านั้นแหละ!

ถ้ามาถึงจุดนี้แล้ว การปกครองที่อ่อนแอตามใจตัวเองนั้นเป็นสิ่งต้องห้ามเด็ดขาด

สิ่งที่เป็นเลิศนั้นไม่ได้เกิดขึ้นเองอย่างเป็นธรรมชาติหรอกนะ

แต่มันเป็นสิ่งที่ต้องคว้ามันมาด้วยตัวของเราเองต่างหาก

...แต่ว่า

เข้มงวดจัง

คำแนะนำจากใจจริงแบบนี้ ไม่ผิดแน่ๆ

...ฉันจะจำมันไว้เป็นบทเรียนสำหรับเรื่องต่อๆ ไปนะ

แค่จงพยายามต่อไปก็พอ ดูไว้เถอะนะ

จริงด้วย ฉันนี่โชคดีจริงๆ เลยนะ

...แหม

พูดถึงอาณาจักรคนแคระนี่นะ

ยา

มีที่เล็กๆ

ที่ไม่ควรลืมเลยสักแห่ง

ท่านริมุรุ

ก็อบต้า!

มาถึงตรงนี้ได้โดยที่ผู้หญิงไม่ทันสังเกตสินะ?

แน่นอนอยู่แล้วครับ!

ไปยังดินแดนแห่งคำสัญญากันเถอะ!!

ดี!

รับทราบครับ!!

เชิญเลย~

ฉันรออยู่นะคะ คุณสไลม์

มาแล้วค่ะ!

สู่แดนสวรรค์!!

พี่สาวๆ สบายดีไหมคะ?

แน่นอนสิ

นี่ๆ กอดหน่อยได้ไหมคะ?

เอ๋? อะไรเหรอ?

คุณสไลม์และคณะมาแล้วจ้า~

น่ารักเหมือนเดิมเลยนะ♡

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเนี่ย

นึกว่าพวกเราจะถูกลืมไปแล้วเสียอีก

ไม่นะ!

ยินดีต้อนรับนะ พวกเด็กๆ

เธอก็เป็นเพื่อนของคุณสไลม์ด้วยเหรอ?

ชอบค่ะ

อ๊ะ ขอบคุณค่ะ

ก็อบต้าเนี่ย บางทีก็สุดยอดจริงๆ เลยนะ แม้ว่าจะถูกตามใจอยู่บ้าง...

เชิญที่นั่งได้เลยค่ะ คุณสไลม์

พวกเพื่อนๆ ของคุณก็ทำเสร็จเรียบร้อยแล้วนะ

ท่านริมุรุ!

โย่ ท่านเจ้าบ้าน เริ่มก่อนเลยนะ

ถึงจะเป็นร่างแบบนั้นก็ยังรู้สึกเข้ากันได้ดีอยู่ดีนะ

ไม่ถูกใจร่างมนุษย์หรือคะ?

ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย...

เมื่อวาน

มันไม่ค่อยเข้ากันเลยน่ะ

เอ๊ะ ท่านริมุรุคะ?

เอ๊ะ!?

เอ๊ะ!?

หนึ่งร้อยแปด!