ตอนที่ 43

...อีกแล้วสินะ

ถึงจะเป็นร่างกายที่ไม่ต้องนอนมาสักพักแล้ว

แต่ช่วงนี้พอปล่อยให้สติลอยไป มันจะเห็นความฝันของพวกเขาเสมอ

มันชัดเจนมาก เหมือนเป็นภาพที่เคยเห็นมาก่อนเลย

แต่นี่ไม่ใช่ความทรงจำของฉันนะ

นี่มัน—

ผู้หญิงคนนั้น...

...อิงกราเซีย

อิงกราเซียเหรอ?

หนึ่งสองห้า

ให้ตายสิเนี่ย ไม่คิดเลยนะว่า...

ว่าจะหมดสติหลังจากกินอาหารเข้าไป

หลังจากกลับจากดวาลกอนมาได้ไม่กี่วัน

ถึงจะได้รับของจากคุณชูนะเป็นกอบโซว

แต่ทำไมตัวเองถึง...

ไอ้โง่เอ๊ย! ก็เพราะว่าแกไม่ได้สอนมันนี่นา!

ตอนนี้กำลังกินอาหารเช้าที่ชิออนทำเอง เป็นบทลงโทษจากการเที่ยวกลางคืนอยู่เลย

นี่ นายรู้จัก "อิงกราเซีย" ผู้รอบรู้คนนั้นไหม?

ครับ ชื่อประเทศที่อยู่ถัดจากอาณาจักรที่ผ่านทางราชอาณาจักรบรูมุนด์ ไปทางทิศตะวันตกจากสหพันธ์แดนปีศาจครับ

เป็นชื่อประเทศนี่เองเหรอ

บรูมุนด์น่ะ ใช่ประเทศของฟิวส์กับพวกสามคนนั่นใช่ไหม

ครับ

มีเด้งขึ้นมาเลยครับ...

โอเค ตัดสินใจได้แล้ว

อิ่มแล้วครับ (กิโมโชซัง)

คุณริมุรุครับ มีข้าวเพิ่มอีกนะครับ!?

อ่า ไม่เป็นไรครับ! ท้องเต็มแล้ว!!

ว่าแต่ ช่วยเรียกทุกคนมารวมกันที่ห้องประชุมหน่อย

ครับ? ได้เลย

—ดังนั้น

ก็นึกว่าจะไปที่ประเทศมนุษย์

เพราะต่างจากดวาลกอนแล้ว ไม่แน่ว่าพวกเขาก็อาจจะไม่รับพวกสัตว์อสูรก็ได้นะ

คราวนี้จะแปลงกายเป็นมนุษย์ แล้วแทรกซึมเข้าไปเงียบ ๆ

...รับทราบแล้วครับ

แต่การที่คุณริมุรุจะออกเดินทางเพียงลำพังนั้น...

ก็เป็นอย่างนั้นแหละ

หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นมา สมาพันธ์ใหญ่แห่งจูร่าก็อาจจะสั่นคลอนไปทั้งระบบเลยก็ได้นะ

ถึงจะเรียกว่าเดินทางคนเดียว แต่มันก็ไม่ใช่คนเดียวซะทีเดียวหรอกนะ

รันกะที่ซุ่มอยู่ในเงามันจะพาไปด้วย

แล้วก็...

ร่างแยกของฉันจะทำหน้าที่เป็นคนติดต่อสื่อสารกับคุณริมุรุด้วย

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็จะรีบบอกทุกคนทันที

ก็เลยให้พวกแกสบายใจได้เลย

ส่วนตัวคนนำทางก็น่าจะขอความช่วยเหลือด้วยแหละนะ

อ่า ตอนนี้กำลังไปเรียกกอบตะอยู่ล่ะ

คนนำทางเหรอครับ?

เนื้อตากแห้งก็ดีนะ...

ไม่ได้กินฝีมือคุณชูนะมานานเลย อยากกินจัง

อย่าเพิ่งพูดเลยน่า

ยิ่งทำให้อยากกิน

ก็เพราะว่าพวกเราเป็นแต่ตัวถ่วงนี่นา

ก็ไม่อยากให้ดูเหมือนว่าพึ่งพาคนอื่นมากเกินไปอ่ะนะ

นั่นดิ

ถ้าคุณริมุรุให้พวกเราพึ่งพามากกว่านี้

ก็จะขอแบบไม่เกรงใจเลยล่ะ...

พูดไปแล้วนี่ครับเนี่ย คนนี้...

ถ้างั้นก็พอดีเลยครับ!

คุณริมุรุมีเรื่องจะขอด้วยครับ

ว๊ากกะ!?

เข้าใจแล้ว

เป็นคุณคาบัล คุณเอเรน และคุณกิโดใช่ไหมครับ

การจะไปยังอาณาจักรอิงกราเซียนั้น ต้องผ่านทางบรูมุนด์ด้วย

ถ้าเป็นพวกเขาน่ะ รับรองว่ารู้ว่าตัวเองเป็นสไลม์แน่เลยล่ะ

แน่นอนเลย...

การที่เราเหล่าสัตว์อสูรติดไปด้วยตอนเข้าสู่ประเทศมนุษย์ มันอาจจะกลายเป็นชนวนเหตุได้ด้วยซ้ำ...

ใช่ไหมล่ะ?

คุณริมุรุครับ!

กลับมาแล้วเหรอ

"วางใจให้ผมจัดการเองเถอะครับ‼

เป็นยังไงบ้าง?

ครับ! รับทราบเลยครับ!

เขาตกลงรับไหม?

...รับทราบแล้วครับ แต่ว่าขอให้ระวังตัวด้วยนะครับ

อ่า รู้แล้วล่ะ

คุณริมุรุครับ ถ้าเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมา พวกเราจะ...

จะระวังให้เต็มที่เลย

แน่นอนอยู่แล้วครับ

ฝากด้วยนะโซเวย

ดังนั้น พอพวกคาบัลมาถึง ก็จะออกเดินทาง ได้เลย

ถ้าจะให้พูดก็คือ ฉันจะติดตามไปด้วย...

เจ้าไม่ฟังที่เขาพูดเลยรึไง!?

เอาล่ะ เป้าหมายหลักก็คือเหล่าเด็ก ๆ ที่เห็นในความฝันนั่นแหละ

ไหน ๆ ก็จะออกไปข้างนอกแล้ว

ในการเดินทางครั้งนี้ อยากจะหาช่องทางการจำหน่ายผลิตภัณฑ์เด็ดของสหพันธ์ประเทศปีศาจ นั่นก็คือยาฟื้นฟูให้ได้

เฮ้ คุณเวสเตอร์

ได้ยินมาว่าที่ดวาร์กอน ยาฟื้นฟูขาดตลาดเลยนะ

การเพาะเลี้ยงสมุนไพรฮิโปคเทเป็นยังไงบ้าง?

ไปได้สวยเลยครับ

เพราะข้าได้ลงมือเพาะปลูกด้วยความตั้งใจอย่างเต็มที่แล้วนี่นา!

ในการเจรจากับกษัตริย์แกเซล ก็ตกลงว่าจะส่งยาฟื้นฟูระดับล่างไปให้ทางเราแล้วด้วย

แต่เงื่อนไขคือต้องรับนักวิจัยจากดวาร์กอนเข้าทำงานด้วยนะ

อืม... ถ้าเป็นแบบนี้ ดูเหมือนว่าการจ้างทุกคนก็คงไม่มีปัญหาอะไรนะ

เป็นบุคลากรที่มีประโยชน์ใช่ไหม?

ใช่ครับ มีชื่อของคนที่เคยอยู่โรงเรียนเดียวกันมาก่อนอยู่หลายคนเลยครับ

พวกเขาน่ะไว้ใจได้เลย

หลังจากนั้น สถานะการพัฒนายาฟื้นฟูเป็นอย่างไรบ้าง?

มันคงที่ดีครับ

ตอนนี้ประสบความสำเร็จในการสร้างยาฟื้นฟูสมบูรณ์ได้วันละหนึ่งตัวแล้วครับ

ถ้าพวกเขามาร่วมทีมพัฒนา... ก็คงจะนะ

อย่างน้อยก็จะรับประกันว่าจะแกร่งได้วันละสามหน่วยเลยครับ

โอ้...!

มาทบทวนตรงนี้กันหน่อย

ยาฟื้นฟูสมบูรณ์นี้มีประสิทธิภาพเทียบเท่ากับยาฟื้นฟูของผมเลยนะ

มันคือยาอเนกประสงค์ที่สามารถฟื้นฟูแม้แต่ส่วนที่ขาดหายไปได้เลย

ส่วนที่เจือจางลงในสถานการณ์เฉพาะต่างๆ นี่แหละคือยาฟื้นฟูระดับสูง

1 ส่วน 20

สามารถรักษาบาดแผลร้ายแรงทุกชนิดได้นะ

แต่การฟื้นฟูส่วนที่สูญเสียไปนั้น... ยังทำไม่ได้ครับ

และยาที่เจือจางด้วยยาฟื้นฟูให้หายขาด เหลือเพียงหนึ่งในร้อยส่วน

มันมีผลในการรักษาอาการบาดเจ็บได้ในระดับหนึ่ง

ถ้าพูดถึงยาฟื้นฟูของนักผจญภัย ก็มักจะหมายถึงตัวนี้แหละ

การจะขายยาฟื้นฟูให้หายขาดนี่มันยากนะคุณ

เพราะว่ายาตัวนี้มันมีประสิทธิภาพดีเกินไปน่ะสิ

มันไม่ใช่ยาที่ใช้แบบสบาย ๆ ได้เลยนะ ถ้าตั้งราคาให้เหมาะสมแล้ว มันก็เป็นจำนวนเงินที่นักผจญภัยเอื้อมไม่ถึงน่ะ

ยาฟื้นฟูระดับล่างนี่เป็นยาฟื้นฟูที่นักผจญภัยคุ้นเคยมากที่สุด

จะมาประกาศให้โลกรู้ตอนนี้ว่ามันเป็นผลิตภัณฑ์เด็ดของที่ไหน คงจะยากหน่อยนะ

ถ้าอย่างนั้น ผลิตภัณฑ์เด็ดที่มีแนวโน้มที่สุดก็คือยาฟื้นฟูระดับสูง

ไอ้ตัวนี้มันไม่ใช่ของที่มือใหม่จะซื้อได้ง่าย ๆ หรอกนะ

มันเป็นยาที่นักผจญภัยรุ่นเก๋าเก็บไว้เผื่อฉุกเฉินต่างหาก

เข้าใจแล้ว กลุ่มเป้าหมายก็คือคนที่พอมีเงินอยู่บ้าง

ถูกเผงเลย

ปุ้ง

เข้าใจแล้ว ฝากไว้กับฉันเถอะ

จะเจรจาในราคาสูงแล้วทำกำไรให้เห็นเลย

ลุยเลย ลุยเลย จะทำให้ขนาดมันเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า ร้อยเท่าไปเลย

จะตั้งใจทำให้จนท้องพระคลังร่ำรวยเลยนะ!

สุดยอดไปเลยครับนายท่าน!

ค่ำคืนนั้นเอง พวกคาบัลก็เดินทางมาถึง และตกลงว่าจะออกเดินทางในตอนเช้ามืด

เอาล่ะ

งั้นฝากดูแลลีซุด้วยนะ

ฝากด้วยนะพวกสามคน

คุณก็แค่เดินตามพวกเรามาก็พอแล้วล่ะ!

ฝากพวกเราไว้กับคุณเลยนะ

แสดงฝีมือของข้าให้ดูหน่อยล่ะนะ!

ตั้งแต่เกิดใหม่ในโลกนี้มาก็เกือบสองปีแล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ไปเมืองของมนุษย์เลยนะ

ฝากด้วยนะ

ตื่นเต้นจังเลยแฮะ

เดินทางไปอีกสองสามชั่วโมง

ร่างของสไลม์นี่ไม่รู้จักเหนื่อยเลยนะ

การเดินอยู่ในป่ามันก็น่าสนุกดีนะ เพราะได้เจออะไรใหม่ ๆ เยอะแยะ...

เอ๊ะ? รังนกนั่น...

เมื่อกี้ก็เห็นเหมือนกันนี่นา

นี่มัน... หรือว่าจะ...

...นี่แอบ หลงทางมาเหรอ?

เอ่อ...

เห็นความลำบากของคุณชิซเลยนะ

ขอโทษครับ! ขอโทษครับ!

ไม่เป็นไรหรอก... ถอยกลับไปหน่อยก็มีที่พักของคนงานก่อสร้าง

คืนนี้ให้พักที่นั่นเลยดีกว่า

ขอโทษนะเกรลด์ ที่นอนว่างไหม?

เอ่อ ทุกคนยินดีมากเลยครับที่ท่านริมุรุมาเยี่ยมเยือน

ฮ่าๆๆ

จริง ๆ แล้วไม่ได้ตั้งใจจะแวะด้วยซ้ำนะ

ทำไมถึงหลงทางไปได้ถึงที่แบบนั้นนะ...

มันทำให้รู้สึกมั่นใจในตัวเองลดลงไปเลยเนอะ...

ข้าเนี่ยเป็นมือโปรเรื่องการเดินทางนะ!

ช็อกกว่าพวกคุณอีกนะ...

บางทีนี่อาจจะเป็นต้นเหตุก็ได้นะ

เป็นดอกไม้ที่ก่อให้เกิดอาการประสาทหลอนรอบ ๆ ตัวเลยล่ะ

เพราะไอ้เจ้าดอกไม้นี่แหละ ทำให้ตารางงานของเราล่าช้าไป

อ๊าาาา ดอกไม้อาถรรพ์!!

เป็นดอกไม้ที่หายากมาก ๆ แถมยังเป็นวัตถุดิบทำยาได้ด้วยนะครับ

ที่เก็บไว้ในคลังมันเป็นของที่เก็บมาได้ก่อนที่จะมีการตัดต้นไม้ไว้แล้ว

ถ้าอยากได้ก็เอาไปได้เลยนะ

เช้าวันต่อมา

จากนี้ไป เพื่อไม่ให้ถูกดอกมายาหลอกล่อ

กินเลย

จะจัดการกินป่าตามเส้นทางเลย

ก็ไม่ได้จะตัดให้มันสวยงามอะไร

การจัดเตรียมข้างหลังฝากไว้กับเกรลด์นะ

รับบัญชาครับ

คุณครับ กินป่าเนี่ย หมายถึงยังไงครับ

นักกินจุ

เอ่อ...

นี่ไง จะเดินไปแล้วนะ อย่าเหม่อลอยอยู่แบบนั้น

แบบนี้เอง

โอ้โห!

แม้ว่าระหว่างทางจะมีเรื่องราวต่าง ๆ เกิดขึ้น

ทำไมถึงไปแหย่พวกอสูรกายได้ล่ะครับ!!

การเดินทางก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น

คุณริมุรุ! ไปผจญภัยด้วยกันตลอดเลยนะครับ!

เป็นข้อเสนอที่น่ายินดีนะ แต่ตอนนี้ข้าก็อยู่ในตำแหน่งที่มีความรับผิดชอบอยู่เหมือนกัน

ถ้าในอนาคตอันไกลโพ้น ไม่จำเป็นสำหรับทุกคนในสหพันธ์อาณาจักรปีศาจแล้ว

ตอนนั้นการเป็นนักผจญภัยอย่างอิสระก็น่าจะดีนะ

...ว่าไปแล้ว อายุขัยของสไลม์มันประมาณเท่าไหร่กันนะ

ตอนที่ข้าคิดจะเกษียณ

มนุษย์นี่เขายังมีชีวิตอยู่หรือเปล่านะ

100 เปอร์เซ็นต์

...บางทีริมุรุอาจจะเป็นแบบนี้ก็ได้นะ

เพื่อนของฉันมีแค่แกคนเดียวนะ!

คุณริมุรุ คุณเป็นอะไรไปเหรอ?

อีกไม่นานก็ถึงอาณาจักรบลุมมุนด์แล้วล่ะ

...อืม

ถึงแม้ว่าจะได้สร้างเพื่อนที่สำคัญ แต่สุดท้ายก็ต้องจากไป

ถ้าเป็นข้าล่ะก็ คงจะเลือกที่จะอยู่คนเดียวสินะ

...ไม่รู้สิ

จำเป็นต้องรีบตอบออกไปเลยไหมนะ

สนับสนุน www.a-zmanga.net

กำลังไปครับ

สำหรับตัวข้าในตอนนี้ มันยังขาดประสบการณ์ที่จะตอบคำถามนั้นอยู่เลยครับ