ตอน 45: Chapter 45

บอกไว้อยู่แล้วนี่ว่าพอถึงบรุมุนด์แล้วให้นำมาหาผมทันที

ก็ยังดีนะ ที่อย่างน้อยก็จะได้บัตรประจำตัวมาด้วย

ถ้าบอกผมตั้งแต่แรกก็

สามารถเรียกเก็บได้ถึงระดับบีด้วยอำนาจหัวหน้าฝ่ายเลยนะครับ

อ้อ จริงด้วย...

นี่นะ...ฟิวส์ที่ปรากฏตัวที่สนามสอบนี่น่ากลัวชะมัด

เงียบให้หมดพวกแก!!

มีออร่ามากกว่าปีศาจชั้นรองเสียอีก

ก็นะ ถ้าไม่ถึงขนาดนั้น ก็คงจะรวบรวมพวกนักผจญภัยหัวรุนแรงพวกนั้นไม่ได้สินะ

...พวกเราทราบดีว่าคุณไม่ได้เป็นคนชั่วร้าย

แต่พวกคนอื่นเขาไม่ใช่แบบนั้นนะ

ถ้าหากว่ารู้ว่าตัวตนของคุณคือเจ้าของของอสูรมากมายน่ะนะ...

...ใช่แล้ว

บรุมุนด์ก็ยังไม่ได้ทำสนธิสัญญากับอย่างเป็นทางการนี่นา

โทษทีนะ ผมจะยับยั้งตัวเองให้ดีเอง

...ที่จริงแล้ว ท่านริมุรุ ทราบเรื่องการมาถึงของคุณแล้ว

และองค์ราชาแห่งบรุมุนด์ทรงประสงค์จะประชุมลับครับ

ที่ว่ารีบไปยังอินกราเซียนั้น

ถึงแม้จะไม่ได้อยู่ในกำหนดการ แต่จะปล่อยให้หลุดล่ะไม่ได้

นี่อาจเป็นโอกาสที่จะได้รับการรับรองจากสองอาณาจักรติดกันหลังจากโดวาลกอน

ฝากด้วยเลยนะ

เข้าใจแล้วครับ งั้นจะประสานงานให้จัดงานในอีกสามวันข้างหน้านะครับ

เช้าวันรุ่งขึ้น แย่จังเลย

ยินดีที่ได้รู้จักครับ ท่านประมุขแห่งดินแดนอสูร

ผมชื่อเบรยาร์ด เป็นหนึ่งในรัฐมนตรีของบรุมุนด์ครับ

ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมริมุรุ เทมเพสต์

ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

เนื่องจากผมไม่ค่อยชำนาญในมารยาท ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ขออภัยด้วยนะครับ

นี่เป็นขุนนางครับ แต่ก็เป็นเพื่อนเก่าของผมด้วย

ไม่ต้องเกร็งนะครับ ปฏิบัติต่อเขาเหมือนปกติได้เลย

ช่างรู้สึกไม่มั่นคงเลยที่ชูนาไม่อยู่ตรงนี้

การหารือเรื่องงานจริงจังนี้จะกับคุณเบรยาร์ด แกรฟต์นะครับ

ส่วนการพบปะกับองค์ราชา คาดว่าจะเป็นการยืนยันซึ่งกันและกันโดยอาศัยเนื้อหาจากการประชุมนี้ครับ

ผมได้ยินมาจากจีกิสมาครับ

ว่าเขาสามารถโค่นปีศาจชั้นรองด้วยดาบได้น่ะ

โอ้โห... ฮ่าๆๆ

เวลาของเรามีจำกัด งั้นเริ่มกันเลยดีกว่า

เอ

หก

เงื่อนไขการเปิดประเทศระหว่างสหพันธ์อาณาจักรปีศาจกับอาณาจักรบรุมุนด์มีสองข้อครับ

ข้อหนึ่งคือการรับประกันความปลอดภัยร่วมกันของทั้งสองประเทศ

และอีกข้อหนึ่งคือการอนุญาตให้สัญจรผ่านระหว่างทั้งสองประเทศครับ

ก่อนอื่นเลย เกี่ยวกับความมั่นคงร่วมกัน

การรับมือของประเทศเราต่อเหล่าอสูรนั้น อาศัยความร่วมมือกับสมาพันธ์เสรีครับ

ดังนั้น...อยากจะขออนุญาตไปหาที่นี่ของท่านครับ

ถ้าสหพันธ์ดินแดนมังกรกลายเป็นฐานปฏิบัติการ พื้นที่การทำงานของนักผจญภัยก็จะขยายกว้างขึ้นมาก

เป็นเรื่องธรรมดาเลยสินะ ที่ภัยคุกคามต่อบรุมุนด์ก็จะลดลงตามไปด้วย

แน่นอน พวกเขาเองก็จะจ่ายค่าตอบแทนให้เช่นกัน

แต่ว่า...

พูดตามตรง ประโยชน์ที่ท่านจะได้รับอาจจะไม่มากนักนะครับ

ก็จริงนะ

ในเมื่อเป็น "ร่วมกัน" แล้ว ทางพวกเราก็จะได้ความช่วยเหลือกลับมาเหมือนกัน...

ถ้าเอาตามสถานการณ์ที่ต้องการความช่วยเหลือล่ะก็

จอมมารมิริมบุกมา!

เมืองหัวหมูปรากฏตัว!

อสูรวายุพายุหมุนใกล้เข้ามาแล้ว!

อะไรทำนองนั้นแหละ

ถ้าดูตามภาพรวมที่ว่า "จะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่เมื่ออันตรายคุกคามประเทศของกันและกัน" เนี่ย

ฝั่งสหพันธ์อาณาจักรปีศาจคงไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรมากนัก

...แต่ว่า

ที่จริงแล้ว อีกเรื่องนึงนี่ก็มีโอกาสสร้างผลประโยชน์ได้ค่อนข้างเยอะเลยนะ

ถ้าปฏิเสธอันนึงแล้วอีกอันก็จะเสียไปด้วยก็คงจะแย่

เข้าใจแล้ว เตรียมที่พักชั่วคราวกับสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับยุทโธปกรณ์ได้เลย

อ่า ช่วยได้มากเลยครับ

อืม โดยเฉพาะไม่มีข้อเสียใหญ่ๆ ด้วยนะ

สาม สอง

สอง

ถ้าคิดว่ามันเป็นการซื้อความไว้วางใจก็นับว่าถูกนะ

งั้น เรามาคุยเรื่องอีกเรื่องนึงกันเถอะครับ

การอนุญาตให้สัญจรผ่าน

ด้วยเรื่องนี้เองที่มนุษย์จะเข้ามาในสหพันธ์อาณาจักรปีศาจได้

และยังทำให้เหล่าอสูรสามารถเดินทางไปยังเมืองของมนุษย์ได้อีกด้วย

สำหรับผมที่อยากจะอยู่ร่วมกับผู้คนอย่างเป็นมิตรแล้ว นี่ถือเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่เลยล่ะ

ยิ่งไปกว่านั้น ยังคาดว่าจะเก็บภาษีได้อีกด้วย

คือภาษีศุลกากรเมื่อพ่อค้าเข้ามาในสหพันธ์อาณาจักรปีศาจ

เมื่อครู่มีเถียงกันอยู่พักใหญ่ แต่ที่นี่เบรยาร์ดยอมอ่อนข้อให้

ให้กำหนดเส้นตาย แล้วให้ประเทศเป็นผู้สำรองจ่ายเงินให้เหล่าพ่อค้าก็แล้วกัน

ไหวไหมครับ?

สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับประเทศเราคือเรื่องความมั่นคงครับ

คุณเพิ่งยอมเราไปเมื่อครู่

คราวนี้เป็นตาพวกเราแล้วครับ

โอ้...

อยากให้มันเป็นความสัมพันธ์ที่ทั้งสองฝ่ายได้ประโยชน์ต่อกันเนอะ

การเจรจาครั้งนี้กับคุณเบรยาร์ด แกรฟต์ จบลงได้อย่างคุ้มค่ามากเลยครับ