ตอน 5: Chapter 5

ทำไมล่ะ...

ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้เนี่ย!?

ตอนที่ห้า ช่างฝีมือคนแคระ

อืม!

ที่นี่เหรอ? จะให้ฟังข้อแก้ตัวไหม?

คนนี้คือคุณไคโดแห่งกองกำลังรักษาความปลอดภัยอาณาจักรคนแคระนะ

เป็นคนตัวจริงที่โยนผมใส่ถังเหล้าแล้วขังไว้ในห้องขังเลยนะ

ในร่างสไลม์เนี่ย กรงห้องขังมันผ่านไปได้ง่ายๆ เลยไม่ใช่เหรอ?

เอ๊ะ...

เพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิด ผมจะพูดให้ชัดๆ ไว้เลยนะ

ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักอย่าง

พวกเราแค่ต่อแถวรอตรวจคนเข้าเมืองเท่านั้นเองครับ

งั้นก็...

เฮ้ยๆ มอนสเตอร์มันมาอยู่ตรงนี้เองนะ?

ยังไม่เข้าไปข้างในนี่นา ตรงนี้ฆ่าได้เลยไม่ใช่เหรอ?

เฮ้ เอาของวางไว้นะ จะปล่อยไปให้ก็ต่อเมื่อวางแล้วเท่านั้น

โดนพันขาแล้ว!

คุณโกบตะ...จำกฎข้อที่สามที่ผมเคยบอกได้ไหม?

ครับ! "ไม่โจมตีมนุษย์"!

อืม งั้นก็หลับตาแล้วอุดหูไว้ก่อนนะ

?? ไม่ค่อยเข้าใจเลยครับ แต่รับทราบครับ!

เฮ้! ถึงจะเป็นมอนสเตอร์กระจอก แต่ก็อย่าเมินพวกเรานะ!

กระจอกเหรอ?

นั่นมันหมายถึงฉันรึเปล่า?

มันก็ต้องเป็นนายสิโว้ย!

สไลม์น่ะมันก็กระจอกในบรรดากระจอกเลยนี่!

หืม? ดูเหมือนฉันเป็นสไลม์รึไงนะ?

มองจากมุมไหนก็ดูเป็นสไลม์นั่นแหละโว้ย!

ดูเหมือนว่าต้องเจ็บตัวสักหน่อย ถึงจะรู้สถานการณ์ของตัวเองสินะ...

ห๊ะ? คุณสไลม์เหรอครับ?

ไอ้หมอนี่ มันมาเล่นตลกอะไรกัน...

(เอ็กซ์ หนึ่ง, เอ็กซ์ สอง, ... เอ็กซ์ เอ็น)

คิคิขิกิ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่นายดันเข้าใจผิดว่าตัวเองเป็นสไลม์?

ถ้าไม่ใช่แบบนั้น ก็รีบเปิดเผยตัวตนออกมาให้เห็นเลยสิ!!

ก็ไม่เชิงว่าผิดหรอกนะ

หะ...!!

เป็นไงล่ะ? นี่แหละร่างที่แท้จริง (โกหก)

การพรางตัว

โคคุราคุเซโร (พายุดำ หมาป่าดาว)

ส่วนที่สอง แปลงร่างเป็นหมาป่าแล้ว

ก็มั่นใจว่าจะรับมือเบาๆ ไม่ได้นี่นา หวังว่านายจะกลัวร่างนี้แล้วหนีไปนะ...

ขู่เล่นมั้ง? แม้จะดูโหดๆ แต่สไลม์ก็คือสไลม์นั่นแหละ!

เฮ้ พวกแกก็มานี่เลย! จะจัดการให้ครบห้าคนเลยนะ!

ไม่ได้กลัวเลยสักนิด! แถมยังเรียกเพื่อนมาด้วยด้วย!

วู้ววว ฟูฮาซัน!

โครกๆ

เมดาโบะ!

พวกแกพอได้แล้วโว้ย!!

ถึงจะไม่มีดาเมจก็รำคาญชะมัด

ส่วนที่สาม ส่งเสียงคำรามดังขึ้นนิดหน่อย

รายงานผลของแรงกดดันครับ

หนีไปได้สิบหกคน สับสนหกสิบแปดคน หมดสติเก้าสิบสองคน ปัสสาวะรดกางเกง

ไม่สิ...เลิกรายงานความเสียหายก่อนเถอะ