ตอนที่ 8

ตอน กลิ่นหอมที่คิดถึง

ครับ! งั้นขอให้ผมเป็นตัวอย่างก่อนเลยนะ!

ดูให้ดีล่ะ

หึ

อู้วววว

แกว่ก

โฮ่ย!

เป็นแนวนี้แหละครับ! ทุกคนลองทำกันดูสิครับ!

สิ่งที่โกบตะกำลังสอนอยู่นี่คือการอัญเชิญอารากิระโระ

ตอนที่เกือบจะถูกทิ้งไว้ที่อาณาจักรคนแคระ

ในหัวของกอบต้าที่ถูกทหารน่ากลัวล้อมไว้ มีความปรารถนาเดียวเติมเต็ม

ก็คือว่า—

อยากจะหนีจากตรงนี้ให้ได้!!

วินาทีนั้นเอง ก็ประสบความสำเร็จในการอัญเชิญอารันกะโรว

น่าจะเป็นการผสมผสานกันระหว่าง "การสื่อสารด้วยความคิด" กับ "การเคลื่อนย้ายด้วยเงา" ที่อารันกะโรวมี แต่นึกว่าจะทำได้นี่ไม่น่าเชื่อเลย

เขาอาจจะเป็นอัจฉริยะก็ได้นะเจ้าหมอนี่

อย่างนั้นมันไม่พอหรอก ต้องเป็นแบบนี้มากกว่า...

อึก... แล้วก็ฟู่วววว~ ปุ๊ง!

เป็นแนวนี้แหละครับ!

พรสวรรค์ในการสอนดูเหมือนจะไม่ค่อยมีเลยแฮะ

เฮ้ คุณริมุรุ!

การตัดไม้ในจุดที่จะย้ายไปเสร็จแล้วนะ

ที่เหลือก็ค่อยๆ เปิดพื้นที่หลังจากย้ายไปล่ะนะ

อย่างนั้นเหรอ

สมกับเป็นคนทำงานเก่งนะ ไคจิน

มันเป็นขวานที่ฉันฟันเองนะ

แน่นอนอยู่แล้ว

...ที่จริงแล้วตอนกลับมาจากอาณาจักรคนแคระ

หมู่บ้านของเรามีเรื่องเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้น

แถมต้องรีบจัดหาที่นอนให้ทุกคนด้วยนะ

ฮ่าๆๆ...

ดูเหมือนจะมารวมตัวกันจากหมู่บ้านโอนิข้างเคียงเพื่อแสวงหาความปลอดภัยจากท่านริมุรุ

เหอะๆ

...อย่างนั้นเหรอ

ประชากรเพิ่มขึ้นนะ

คุณอินนิ!

ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ!!

...นี่มีเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?

ครับ คุณ มีประมาณห้าร้อยคนครับ

ดูจากสภาพตอนนี้ของหมู่บ้านแล้ว เป็นไปไม่ได้เลยที่จะให้ทุกคนมาอยู่ได้หมด

ว้าว...

ก็เลยคิดว่าจะขอให้ย้ายออกไปก็ดีนะ

แววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง

ถ้าไล่พวกนี้ออกไป พวกเขาจะเป็นยังไงเนี่ย ขอฟังความเห็นของมหาปราชญ์ก่อนนะ...

คำตอบคือ หลังจากการหายตัวไปของเวลดรา ป่าจูร่าก็เริ่มการแย่งชิงอำนาจระหว่างสัตว์ประหลาดผู้มีสติปัญญานะ

พวกโอนิที่ยังไม่วิวัฒนาการน่าจะถูกกลืนกินไปล่ะมั้ง

การที่เวลดราหายไป นั่นหมายความว่าผมเป็นคนก่อขึ้นสินะ

...เข้าใจแล้ว ใครอยากมาก็มาได้เลย

แต่แลกกันก็คือ การทรยศห้ามเด็ดขาด เตรียมใจไว้ได้เลยนะ!

ด้วยเหตุนั้นเมื่อวานนี้ถึงได้ตั้งชื่อให้ทุกคนเสร็จสักที

โกบสเค...ก็ใช้ไปแล้วนะ...

โกอาโนฟ!

คิดว่าพยายามมากเลยนะเนี่ย

นายเหนือหัวของผม!

โอ้ๆ เป็นอะไรไป ลันงะ

ผมกลับมาพร้อมกับมิลด์และพวกที่ทำการสำรวจเสร็จแล้วครับ

อย่างนั้นรึ เหนื่อยหน่อยนะ

ครับ!

แต่ว่า เวลาที่บรรทุกใครอยู่ อย่าเร่งความเร็วมากเกินไปนะ

เอาล่ะ งั้นเราก็ออกเดินทางกันเลยดีกว่า

...ครับ

ไปดินแดนใหม่กันเลย!

หลายวันต่อมา

แปะ

โว้ววววววววววว!

เป็นความผิดของนินะกับคาบัลนี่แหละครับ

ก็เป็นเพราะจู่ๆ เอาดาบไปแทงเข้ารังมดป่าขนาดยักษ์นี่นา!!

โวยวายน่า ฉันนี่แหละผู้นำนะโว้ย!

เป็นผู้นำแต่กลับ... ประมาทเกินไปแล้ว

อึก...

ถ้าตายไปก็จะแปลงร่างไปอยู่ข้างหมอนคาบัลให้ดูเลยนะ~

ฟุฮ่าๆๆๆ นั่นมันเป็นไปไม่ได้หรอกนะ!!

เพราะว่าฉันจะตายไปพร้อมกับแกนี่นา!

อ๊าาาาาาาา!!

ให้ฉันถ่วงเวลาเอง

คุณชิซ!?

เฮ้! มานี่เร็ว!!

ไม่ต้องห่วงหรอก

ถ้าจะให้ปล่อยพวกคุณไป ต่อให้เป็นฉันตอนนี้ก็ทำได้

...นี่

“พลังแห่งเปลวเพลิง”นี่ล่ะ—

นี่มันอะไรน่ะ ไอ้เปลวไฟนั่น!?

ต้องรีบโค่นมันให้ได้แล้ว

ถ้าปล่อยไว้น่ะ...

...โล่งอกจัง ทันแล้ว—

คุณชิซ ยังไม่เสร็จอีกเหรอครับ!

ไอ้ตัวที่ยังโค่นไม่ลงน่ะ...!!

ซ่อนไว้!

!

คุณชิซ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม!?

สายฟ้าดำเมื่อกี้...เหมือนมากเลยนะ?

โว้วววว ตกใจหมดเลย...

นี่มันใครกันเนี่ย...

ถึงจะยั้งมือแล้วนะ...

พลังมันเยอะเกินไปแล้วนี่นา

สกิลนี้ก็ถูกผนึกเรียบร้อยสินะ

...สไลม์เหรอ?

อืม

ขอโทษที่ใช้สไลม์นะครับ

อ๊ะ...

นี่ครับ หน้ากาก

ของพี่สาวคนนั้นใช่ไหมครับ?

ขอโทษนะครับ พอดีเป็นสกิลที่ใช้ไม่ชิน เลยไม่รู้จะรักษามันยังไง

ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?

เอ่อ...ไม่เป็นไรค่ะ

อย่างเช่น "คู่แท้ของท่านสไลม์" อะไรแบบนี้!

!

รอดแล้ว!

...เจอเร็วกว่าที่คิดแฮะ

ขอบคุณนะ

คนในโชคชะตา...

ฮ้าาาาาาาา...

เป็นอะไรไป? พวกแกโดนอะไรมาหรือเปล่า?

เปล่าหรอก แค่เหนื่อยทางจิตใจน่ะ

พวกเราโดนมดป่าขนาดยักษ์ไล่มาสามวันแล้วล่ะ

ของก็ทำหล่น

คิดว่าหลุดออกมาแล้วได้พัก แต่กลับโดนโจมตีตอนหลับอีก

อุปกรณ์ก็พัง แถมยังหิวโซอีกด้วย

พูดถึงเรื่องพวกมันแล้ว...

พวกนักผจญภัยสามคนที่เราเคยเจอในถ้ำนี่เองสินะ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ ถ้าเป็นอาหารง่ายๆ ก็จะเลี้ยงให้เอง

ท่านสไลม์ คุณอยู่ที่แถวนี้เหรอครับ?

เอ๊ะ?

ใช่แล้วล่ะ

เพิ่งย้ายมาเอง

ข้างหน้าตรงนี้กำลังสร้างเมืองอยู่

เมืองของมอนสเตอร์เหรอ!?

น่าสงสัยแฮะ...

แต่ก็ดูไม่เหมือนสไลม์ร้ายๆ นะครับ ก็คงจะดี

ระวังตัวจัง...ก็เป็นเรื่องธรรมดาแหละ

ตรงนี้ลองแสร้งทำเป็นไม่เป็นอันตรายดูไหม

ผมชื่อริมุรุ

เราไม่ใช่สไลม์ตัวร้ายนะ!

แย่แล้ว คุณชิซ

เปล่า ไม่มีอะไรหรอก

ว่าแต่...

ขออนุญาตไปเยี่ยมเยือนนะครับ

เจ้านี่ต้องไว้ใจได้แน่ ๆ เลย

เมืองอยู่ทางนี้ใช่ไหมครับ?

อาาาา

เดินเองได้นะ

นี่คุณสไลม์ครับ บ้านเกิดอยู่ไหนเหรอครับ?

ประเทศอะไรจะเรียกได้ล่ะ

ชื่อเมืองยังไม่ได้ตั้งเลยนะ

ไม่ใช่แบบนั้นสิ

เมื่อกี้มันเป็นบทพูดจากเกมใช่ไหมครับ?

ผมไม่ค่อยรู้เท่าไหร่หรอกนะ

แต่เคยได้ยินมาจากเพื่อนบ้านเก่า

เพื่อนบ้านเก่า...

บ้านเกิดอยู่ที่ไหนครับ ท่านสไลม์

...ญี่ปุ่นน่ะ

อย่างที่คิดเลย! คิดไว้แล้วเชียว

เหมือนกับผมเลยนะ

ดีใจที่ได้เจอคุณนะ

นี่เป็นการพบเจอครั้งที่สองรองจากเวลดรา

เป็นการพบเจอแห่งโชคชะตาเลยล่ะ