ตอน 23: Chapter 23

เรื่องการแบ่งเงินนี่ก็ยังคงตันอยู่เหมือนเดิมเลย

เพื่อจะขายไอเทมให้หมด

พวกเราเลยตัดสินใจว่าจะไปที่〈ร้านตำราเวทมนตร์ที่ขาดวิ่น〉

โอ้โห มาอีกแล้วสินะ

คราวนี้พาเด็กน่ารักมาด้วยนี่นะ

เป็นเพื่อนของคุณเหรอ?

●●●●

ยังมีอันนั้นอยู่ใช่ไหม?

ระแวงจังเลยนะ ถ้าเป็น〈เขี้ยวที่คลุ้มคลั่ง〉ก็แน่นอนว่ามีสิ

พวกเราให้ความสำคัญกับความเชื่อใจนะ

●●●●●

ร้านนี้มีไอเทมที่คุณเอลมาต้องการสินะครับ

เป็นเด็กที่ดูใสซื่อจังเลยนะ

นี่คุณจะให้เด็กคนนั้นเรียนรู้สายสกิลนั้นเหรอ?

อย่าพูดเรื่องไร้สาระน่า จะทำอะไรที่มันมีรสนิยมแย่ขนาดนั้นได้ยังไง

มันสำหรับผม

ฟู่ว์ ไม่ว่าจะทางไหน เด็กคนนั้นก็อยากได้สิ่งนั้นอยู่ดี

ถึงจะเป็นเรื่องที่บ้าบอไปหน่อยก็เถอะนะ

?

คราวนี้พวกเรามาเพื่อให้คุณประเมินไอเทมนี่แหละ

เหรอ? ในเมื่อคุณดูฉลาดขนาดนี้

ก็คิดว่าคงไม่คิดจะเอามาขายที่ร้านเราตั้งแต่แรกซะอีกนะ

โอ้...

นี่น่าตกใจจังเลยนะ มีดาบประดับแห่งลาน่าที่ส่องประกายถึงสองเล่ม

ถ้ารู้ว่าเป็นของใหญ่ขนาดนี้ คงจะติดต่อมาด้วยแล้วล่ะ

นี่เสียดายแย่เลยนะเนี่ย

ไม่อยากเล่นเกมต่อรองที่ยุ่งยากเลย

ถ้าต่ำกว่านั้น ก็จะไปร้านอื่นแทน

ถ้าคุณให้สามสิบล้านจี ก็ยอมขายให้ที่นี่ก็ได้

สามสิบล้านนี่ถือว่าร้านใจดีแล้วนะ

ไม่ควรจะเสียดายเงินจำนวนน้อยแล้วต้องมาเสี่ยงอันตรายโดยไม่จำเป็นสิครับ

สองพันห้าร้อยล้านจีสินะ

คุณยายตรงนี้...!

ทางนี้บอกแล้วว่าไม่อยากมีการต่อรองอะไรเพิ่มแล้วนะ

คุณเอลมา

สิ่งที่เจ้าของร้านพูดก็น่าจะมีเหตุผลอยู่เหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ?

อย่าให้มันไหลตามน้ำไปนะ รูเช

ถ้าทำท่าทีอ่อนแอ เดี๋ยวพวกเขาก็จะฉวยโอกาสเอาเปรียบเอาเองนะ

จริงด้วย สามสิบล้านจีก็เป็นราคาที่ค่อนข้างสูงเลยนะ ต่อให้ไปร้านอื่นก็คงไม่ถึงขนาดนี้

ถ้าคิดถึงความเสี่ยง การขายที่นี่ไปเลยก็เป็นทางเลือกอย่างหนึ่งนะ

แต่ถ้าปล่อยให้เจ้าของร้านเป็นคนคุมจังหวะ สุดท้ายแล้วก็น่าจะให้ราคาที่ต่ำกว่านี้ได้อีก

ยังมีส่วนที่แลกเป็นหินเวทมนตร์อีกนะ

เก็บดาบประดับไว้เป็นทรัพย์สินไปก่อน จนกว่าจะมีโอกาสที่ดีกว่านี้

โอ้โห งั้นก็คงจะบังคับให้ไม่ได้สินะ น่าเสียดายจัง

แล้วคุณล่ะ

ก็ต้องมีเรื่องหลักที่อยากจะคุยใช่ไหม?

เอ่อ...

มี〈ตำราสกิล〉ดรอปมาจาก〈เจ้าแห่งความฝัน〉ด้วย

กำลังลังเลว่าจะใช้ดีไหมนะ

ถ้าคุณรับซื้อในราคาดีๆ ก็กำลังพิจารณาว่าจะขายด้วย

〈ตำราสกิล〉นี่เอง...

ในระยะเวลาสั้นๆ แบบนี้ มันสุดยอดไปเลยนะ...

คุณ...ไม่สิพวกคุณ

ไม่แน่ว่าในเร็วๆ นี้ คุณอาจจะถูกเรียกว่าวีรบุรุษก็ได้นะ

● ● ● ● ● ●

● ● ● ● ● ●

เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็อยากจะขายที่ร้านเราสินะ

ดูเหมือนจะสนใจแล้วนะ แต่ว่าจะให้ขึ้นไปได้ถึงแค่ไหนล่ะ...

มูลค่าตลาด สองพันล้านจี...

ฉันเองก็ต้องเดินข้ามสะพานที่อันตรายเพื่อจัดการกับสิ่งนี้เหมือนกัน

ถ้าให้กิลด์รับไป น่าจะอยู่ที่ประมาณสี่สิบล้านจีนะ

คุณน่ะ ดูเป็นคนที่มีฝีมือ ถ้าคิดถึงเรื่องในอนาคตด้วย ก็จะให้สีสัน สักหน่อยก็ได้นะ

ถ้าเป็นหนึ่งพันสี่ร้อยล้านจี ก็ยอมรับให้ก็ได้นะ

ยังไงเดี๋ยวก็เอาไปวางขายที่ร้านในราคาที่สูงเกินจริงอยู่ดีไม่ใช่เหรอ?

ถ้าเป็น〈เวทมนตร์ระดับกลาง〉 ก็จะหาง่ายคนที่อยากได้นะ

ถ้าบอกว่าอยากจะทำความรู้จักกันล่ะก็

ก็ลองดูที่ประมาณสองพันสองร้อยล้านจีก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

●●●●●

หึ ถึงจะเป็นเด็ก แต่ว่า

พวกคุณคงไม่ได้ตั้งใจจะใช้เองหรอกใช่ไหม?

อย่า ตอแยความอยากได้มากเกินไปสิ

ก็มันเป็นทางพวกคุณนี่นา

บอกแล้วว่าหลังจากนี้จะใช้บริการในฐานะลูกค้า

ให้โชว์จุดอ่อนออกมานิดหน่อยก็ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอ?

เอ่อ...

ไอ้〈เขี้ยวที่คลุ้มคลั่ง〉ที่คุณเอลมาต้องการน่ะ

ราคาเท่าไหร่เหรอครับ?

อะไรกันนะ ยัยหนู ตอนนี้เป็นช่วงที่สนุกที่สุดเลยนะ

สิ่งที่เจ้าหนูคนนั้นอยากได้คือ〈ตำราสกิล〉หายาก ราคาห้าพันห้าร้อยล้านจีสินะ

มูลค่าตลาดมันสามสิบล้านจีนะ แต่ก็ดูติดดินดีเหมือนกันนะ

หะ...ห้าพันห้าร้อยล้านจี...

ตามที่คุยกันมาก็เตรียมใจไว้แล้ว แต่ว่าสูงจัง...

เอ่อ! คุณเจ้าของร้านคะ

ฉันคิดขึ้นได้แล้วค่ะ

การแลก〈ตำราสกิล〉นั่นกับไอเท็มที่เอามาวางที่นี่ เป็น〈เขี้ยวคลั่งไฟ〉เป็นยังไงคะ? อ๊ะ?

หึ! นั่นมันยังไม่นับเป็นการต่อรองเลยนะ

คิดขึ้นมาแล้วก็พูดออกมาเฉยเลย...

●●●●●

●●●●●

ไม่สิ ถึงแม้ว่า〈เขี้ยวที่คลุ้มคลั่ง〉จะมีคนซื้อน้อย แต่ถ้าคิดว่าสามารถขายออกไปได้ และไอเท็มที่จัดการง่ายก็สามารถซื้อแยกได้ ก็ถือว่าไม่เลวเลยนะ

จริงด้วย ข้อเสนอของคุณรูเชนี่ก็คุ้มค่ามากเลยนะ

เมื่อรวมกับมูลค่าที่แลกเป็นหินเวทมนตร์ และรางวัลจากการปราบ

แล้วยังสามารถได้〈เขี้ยวที่คลุ้มคลั่ง〉อีกด้วย...

เจ้าหนูน้อย

อย่ามาขัดขวางการค้าของ

......................

แต่การทุ่มให้คุณวีรบุรุษในอนาคตนี่ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ

ถ้าเป็นเงื่อนไขแบบนั้น ก็รับได้เลยล่ะ

ปาวะอาาา

จริงเหรอคะ!!

เดี๋ยวก่อนสิ!

ถ้าเป็นแบบนั้น เงินปันผลก็จะไม่ถึงรูเชสิ

แค่นี้ก็พอแล้วนะ ถือว่าเป็นของขวัญขอบคุณจากฉันนะ!

ไม่เป็นไรหรอก เงินจำนวนนี้ก็ใช้เป็นค่าตอบแทนได้แล้ว...

อีกอย่าง ถึงครั้งนี้จะสำเร็จ แต่ครั้งหน้าก็ไม่รู้เหมือนกันนะ

ถ้าเกิดมีเรื่องอะไรขึ้นมาจนต้องยุบปาร์ตี้ แล้วจะทำยังไงล่ะ?

คุณเอลมา ไม่ใช่ว่าคุณตั้งใจจะทิ้งฉันไปเหรอครับ?

รู้สึกเหมือนว่ากำลังจะทำอะไรแบบที่ไม่มีอะไรติดค้างอยู่เลยนะ

ไม่เชิงแบบนั้นหรอกนะ... แต่เผื่อไว้ก่อนล่ะนะ...

ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหาไม่ใช่เหรอครับ!

โน้มน้าวได้เก่งจริงๆ นะ ยัยหนู

รีบจับไว้เลยนะ จะได้ไม่หนีไปไหน

สิ คุณเจ้าของร้าน มาแลกกันเลยดีกว่า!

ก่อนที่คุณเอลจะพูดอะไรเกินเลยไปมากกว่านี้!

ทำไมสองคนนี้ถึงเข้ากันได้ดีขนาดนี้ล่ะ...?