ตอนที่ 1

นับจากครั้งนั้นประมาณ 2 ปี... ที่หมู่บ้านกิโนะ

มาโอกาเอรุครับพี่ชาย & โอ้โหไม่ได้เจอนานเลยคุณพี่สาว!! "เกฟาบูล" ภาคที่ 3 ของตอนที่ 1 เริ่มต้นอย่างสมบูรณ์แล้ว!!

ซับทาล

แบบนี้... ครบแล้วสินะ...

ความลับที่สาม

ขอบคุณมากครับ! รู้สึกตื้นตันจนแทบจะหลั่งน้ำตา!!

28 ล้านเล่ม

ทะลุแล้ว!!!

โดย มินามิ คัตสึฮิสะ

รวมเล่มฉบับแบรนด์ ภาคที่ 1 "รวม 22 เล่ม" และภาคที่ 2 "รวม 9 เล่ม" กำลังวางแผงอย่างสุดยอด!!!

พามาแล้วนะ

สมาชิกจากแก๊งซาเมะเคน

ลูกน้องจากแก๊งมางุโคร

มีข้อมูลที่อยากได้อยู่ 3 อย่างเลยนะ

....อย่างแรกคือพวกที่โดนแก๊งมางุโครบดขยี้

และที่อยู่ของสมาชิกแก๊งซาเมะเคนที่กระจัดกระจายกับพวกผู้เกี่ยวข้องด้วย....

อันที่สองน่ะอาจจะอยู่ข้างหลังของแก๊งมาคุโระก็ได้นะ.....

ข้อมูลของนักฆ่า.....

เขาว่ากันว่าชื่อฟลาบรูด้วยล่ะ.....

・หากเป็นเรื่องฉบับย่อ ก็จะมีชาย 4 คนที่มาเปิดฉากการต่อสู้ลับครั้งใหม่เลยล่ะครับーーー

เคยได้ยินไหม?

● ● ● ● ● ●

ไม่เลย... ฟะ... อะไรนะ?

อันที่สามน่ะ...

เอ่อ...

● ● ● ● ●

...........

แกน่ะ ลูกน้องบริษัทของ แก๊งมาคุโระน่ะ ทำอะไรอยู่?

ห๊ะ?

...........อันที่สามน่ะ?

เอ่อ... เอ่อ... สมัยก่อนนี่ ทำร้านหลายแห่งเลยนะ...

คุณมิซุโนะของแก๊งมาคุโระใจดีกับฉันมากเลยล่ะ

อาาา~

คุณมิซุโนะราชาแห่งคอสเพลย์นี่นา!!

ฉันเองก็ได้รับความช่วยเหลือจากคุณมิซุโนะนะ แต่เขาหายตัวไปเลย

ไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่เรื่องความขัดแย้งของดาบฉลามกับแก๊งมาคุโระ...

น่าจะตายไปแล้วนะ

เหรอ?

อาา~ ทางบ้านก็ลองหาดูแล้วนะ

คุณสึนาคาวะก็หายตัวไปช่วงเดียวกันด้วย นี่ก็น่าจะตายแล้วล่ะ

จริงดิ!?

● ● ● ● ●

แล้วก็... ว่ากันว่าคนฆ่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับฟลาบรูด้วยเหรอ?

นี่แหละคือเหตุผลที่อยากได้ข้อมูลจากที่นั่นไง

เงินสดที่สมน้ำสมเนื้อ... เอ๊ะ ไม่สิ... ที่พวกนายต้องการคือปืนใช่ไหมล่ะ...

ฉันเป็นลูกสาวของหัวหน้าแก๊งซาเมะเคนนะ—

อยากรู้ที่อยู่ของคุณวาโกะจังจังเลย...

เป็นไปได้ไหมว่าแกเป็นคนกักขังอยู่?

ยังเป็นเด็กประถมอยู่เลยนะ...

กักขังเหรอ? พูดเหลวไหลน่า!

กำลังปกป้องอยู่

แถมยังไม่ใช่เด็กประถมแล้วนะ อายุ 15 แล้วล่ะ!

ก็ให้ไปโรงเรียนอยู่นะ...

ไม่ใช่เรื่องที่แกต้องกังวลหรอกน่า

เจ้าอันธพาลเก่าพูดอะไรน่ะ?

นี่! เจ้านี่มันอะไรกันเนี่ย!?

พามาถึงที่นี่เลยนะเนี่ย~

เฮ้ย! หยุดนะ!!

ก็... จริงด้วยแหละ~

ความลับอันที่สาม

แต่เราสนใจว่าเธอจะลุกขึ้นจากตรงนั้นได้ไหม

เราไม่ได้สนใจว่าเธอจะสะดุดล้มไปแล้ว

อับราฮัม ลินคอล์น

นำเสนอโดย มินาคาตสึฮิซึ

นิทานเรื่องนี้ ความลับข้อที่ 3

แม่จ๋า— สบายดีไหม?

ขอโทษด้วยนะที่ไม่ได้ติดต่อเลยตั้งแต่หนีออกจากบ้านมา................

ความลับของคุซึซึจิ!!

คุณเอิบาระที่เคยช่วยเหลือเราน่ะ—

เมื่อครึ่งปีก่อนได้ตัดสินใจจะเลิกเป็นยากูซ่า—

หลังจากที่การต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งอย่างรูม่าสิ้นสุดลง และหลังจากที่อาซามิกับยูคาริออกจากเมืองไทเฮ่ไปเป็นเวลา 2 ปีแล้ว... คุณคุจังที่เป็นศิษย์และเคารพอาจารย์อาจิระ ดูเหมือนว่าจะตัดสินใจเลิกเป็นยากูซ่าแล้ว... กำลังเดินทางไปที่ไหนสักแห่งด้วยรถคนเดียว...

โดนบอกว่าถ้าจะลาออกก็ต้องลาเดี๋ยวนี้เลยนะ—

ฉันก็ตัดสินใจว่าจะเลิกเป็นยากูซ่าเหมือนกัน

เรื่องที่ได้เป็นยากูซ่า ไม่มีอะไรเสียใจเลยนะ~

แต่สุดท้ายแล้วก็ดูเหมือนจะไม่เข้าทางเท่าไหร่ล่ะ~

ด้วยเรื่องราวต่างๆ แบบนี้ วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะไปอาศัยอยู่ที่บ้านของคู่สามีภรรยาคู่หนึ่งเป็นระยะเวลา 2 ปี~

เป็นคู่รักที่ดีมากๆ เลย แล้วฉันก็อยากมีประโยชน์กับคนทั้งสอง อยากจะชำระล้างคราบยากูซ่าออกจากตัวให้ได้บ้าง~

พอถึงเวลาที่เหมาะสม ฉันจะแวะไปเยี่ยมคุณแม่นะ

คุโรชิโอะ เรียว

คุโรชิโอะ เรียว

เอ่อ... คุณมิซากิ! ไม่ได้เจอกันนานมากเลยนะครับ!!

ผม... จำได้ไหมครับ?

อาา~ ได้สิครับ! คุณคุโรชิโอะ!

อาได้ยินจากคุณอัคคุงมาเลยครับ

คือว่า... ผมลาออกจากงาน...

ครับ!

ลาออกจากยากูซ่าแล้วครับ!

เอ่อ... แล้วก็...

อ๊ะ!

เรื่องนั้นก็ได้ยินจากคุณอัคคุงมาเหมือนกันครับว่าจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันเป็นเวลา 1 ปี...

ซื้อรถบ้านมาแล้วเหรอครับ?

อื้อ แน่นอนอยู่แล้วครับ!

ไม่อยากจะไปเกะกะพวกคุณทั้งสองคนเลยครับ—

อยากจะเป็นประโยชน์กับพวกคุณทั้งสองคนต่างหากครับ!!

งานจิปาถะ งานรับใช้ทุกอย่าง! ถ้าให้เจ้าโครนี่จัดการให้ได้ก็คงจะดีที่สุดครับ!!

ไม่มีพันธนาการ

ไม่ๆๆ ธรรมดาก็ดีแล้วครับ~ สบายๆ เลย...

เลิกใช้คำยกย่องได้แล้วครับ! เรียกเจ้าโครเลย!!

ไม่ ไม่นะ มันกะทันหันไปเลยครับ

เป็นไงบ้างครับ?

เอ่อ... งั้นก็คุณคุโระดีกว่าครับ

ถ้าอย่างนั้นก็... ครับ!

นั่นหมายถึงล็อตใหม่เหรอครับ?

ใช่ครับ... เพราะว่าต้องใช้ฟืนสำหรับปากปล่องไฟ เลยขอให้หั่นให้เล็กลงหน่อยครับ...

รับทราบเลยครับ

ฝากไว้กับผมเลยนะครับ!

เอ่อ... แล้วก็พี่ชาย... ไม่สิครับ...

คุณซาโต้ล่ะครับ...?

อ๊ะ... ตอนนี้ไปที่ร้านเช่าคุณลุงมานิดหน่อยครับ...

บอกว่าจะกลับประมาณ 8 โมงน่ะ พอคุณคุโรชิโอะมาถึงล่ะก็—

คุโรจังเองครับ!

พอคุโร...จังมาถึงล่ะก็

อัซึคุงก็บอกว่าให้ไปฉลองด้วยน่ะครับ...

อ๊ะ...

จะให้ฉลองอะไรกับคนอย่างผมเนี่ย... ขอโทษด้วยครับ...

ผมมันไม่มีอะไรมากหรอกครับ...

คุณคุโรชิโอะก็ชอบดื่มเหล้าด้วยนะครับ...

คุโรจังเองครับ!

อ๊ะ... งั้นเดี๋ยวฉันมีงานวาดรูปทำทางรีโมตนิดหน่อย...

ฝากไว้กับคุณคุโร...ชิโอะ... นะครับ

ให้คุโรจังจัดการเลยครับ!

จะจุดไฟให้ด้วยนะครับ!

หิวแล้วโว้ย ยายแก่!!

ข้าวมาแล้วโว้ย ยายแก่!!

อาบน้ำก็โว้ย ยายแก่!!

อ๊ะ!

กลับมาแล้วเหรอ โทโมยูกิ!

กลับมาแล้ววววว~

สุขสันต์วันเกิดนะ

เค้กอะไรมันหวานเลี่ยนนักหนา จะกินได้เหรอ ยัยแก่!!

ไม่กินเหรอ?

กินโว้ย ไอ้แก่บ้า!!

ชอบของหวานใช่ไหมล่ะ?

ถึงจะไม่ค่อยดี แต่จะกินให้หมดเลยโว้ย!!

นี่ๆ อย่าตื่นตูมขนาดนั้นสิ...

ก่อนอื่นต้องเอาไฟจากเทียน...

โวยวายน่า ไอ้แก่บ้า!!

รู้น่าาา ยัยแก่บ้า!!

เค้กไม่หนีไปไหนหรอกนะ

อ่างอาบน้ำก็เดือดแล้วนะ

เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว ไอ้แก่บ้า!!

งานเป็นไงบ้าง?

แกนี่มัน ไอ้สารเลว ยัยแก่บ้า!!

ขอบคุณมากเลยครับ—

สนุกจังเลย~~

ยินดีเช่นกันครับ—

พอจะออกมาได้ดีไหมครับ... เอ่อ...

ตั้งธีมให้เป็นวันเกิดของลูกชายที่กำลังวัยรุ่นนี่นา—

ดีแล้วล่ะ! ลูกชายฉันก็เป็นแบบนั้นแหละ

มันชอบเรียกฉันว่า 'ย่าแก่' อยู่บ่อยๆ เลยนะ! ถึงอย่างนั้นก็ยังใจดีอยู่ดีล่ะ

ลูกชายตอนนี้ย้ายไปอยู่ฟินแลนด์น่ะครับ....

ที่โน่นเขาก็แต่งงานด้วยนะ

เลยกลับมาไม่ค่อยได้เลย....

เป็นอย่างนั้นเองเหรอครับ—

แต่ในฐานะพ่อแม่ ก็อยากให้มีอะไรเป็นความทรงจำน่ะครับ

อย่างนั้นเหรอครับ—

ก็เลยได้รู้จักกับไอ้ร้านเช่าคุณลุงนี่แหละ....

ก็รู้สึกว่าคุณซาโต้ดูคล้ายลูกชายผมอยู่สักหน่อยน่ะครับ—

เป็นอย่างนั้นเองเหรอครับ...

คิ้ว

โชมา

30

พี่ชายกับคุณมิซากิเริ่มใช้ชีวิตในรถบ้านได้ประมาณครึ่งปีแล้วล่ะ

คุณมิซากิเคยใฝ่ฝันถึงการใช้ชีวิตแบบนี้มาก่อน

เคยเห็นในเว็บไซต์วิดีโอเหมือนกันนะ... คู่สามีภรรยาขับรถบ้านเที่ยวรอบญี่ปุ่นสองรอบอะไรแบบนั้น

แล้วฉันก็พลอยโดดจากกลุ่มมาคุโระด้วยซื้อรถบ้านมาด้วยเลย—

หนึ่งปี

จะได้ค้นพบอะไรในแบบของตัวเองไหมเนี่ย...

ไม่สิ! ต้องได้อะไรบางอย่างมาให้ได้...

คุณคุโรชิโอะครับ!

อาคุง จะกลับประมาณอีก 15 นาทีแล้วนะ

อา!

รับทราบครับ!!

นี่กลายเป็นถ่านที่ดีเลยนะครับ!

อะไรจะย่างก็อร่อยหมดเลยครับ!

รู้สึกว่าคุ้นเคยกับการก่อกองไฟแล้วนะเนี่ย

ก่อนหน้านี้พี่ชายพามันไปเที่ยวภูเขามาเลยครับ!

ตอนนั้นมันก็... นิดหน่อย!

อาา ฟังอยู่เชียวครับ

การเข้าป่าของอาคุงนี่มันลำบากน่าดูเลยใช่ไหมครับ?

ตามไปได้ดีจังเลยนะครับ—

ไม่ได้ตามทันเลยสักนิดเดียวครับ~~

ก็เป็นแค่ภาระตัวถ่วงน่ะครับ...

แต่ว่านะ ประสบการณ์นั้นมันยิ่งใหญ่เลยล่ะ!

ทำให้ได้มีโอกาสกลับมาทบทวนสถานการณ์และตำแหน่งของตัวเองในตอนนี้ด้วยครับ—

วันนี้... จริงๆ แล้วผมก็แอบกลัวที่จะได้เจอคุณมิซากิอยู่น่ะครับ...

เอ๊ะ? ทำไมเหรอครับ...?

ก็เพราะครั้งก่อนเรื่องคุณโชมาเนี่ย ไปสร้างความเดือดร้อนให้ร้านบริการทางเล่ห์น่ะสิครับ—

อีก 3 เดือนข้างหน้า—

จำนวนประสบการณ์ของคุณคงทะลุหลักร้อยไปแล้วล่ะนะ—

อ่า...

คุณโชมา...

ก่อนหน้านั้นก็เคยส่งเข้าบริษัทที่เกี่ยวกับหนังผู้ใหญ่ด้วย...

ทำเรื่องแย่ๆ ลงไปเยอะเลยครับ...

เขาอาจจะไม่ต้องการเจอฉันก็ได้นะครับ...

ว่าไปแล้ว การได้เจอคุณคุโรชิโอะนี่มันตั้งแต่ครั้งนั้นเลยนะครับ...

ใช่เลยครับ

ตอนที่ได้เจอกันครั้งแรกที่ร้านคาบาเร่ที่คุณมิซากิไปทำงานพาร์ทไทม์น่ะครับ...

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ—

มิซากิ... ครับ—

โฮ่!

ว่าแต่ว่านะ—

ตอนนั้นของคุณคุโรชิโอะนี่มีพลังเยอะดีนะครับ

เอ่อ... ขอโทษด้วยนะครับ...

ตัวผมเองสมัยนั้นน่ะ... ไม่ได้ดีอะไรเลยครับ...

คิดว่าการทำผู้หญิงเป็นแค่ของเล่นแล้วเอามาโยนไปมาน่ะเจ๋งสุดๆ เลย—

ไม่เข้าใจเลยครับ...

เปล่าหรอกครับ... ทางฉันเองก็เป็นคนไม่รู้โลกเหมือนกัน...

แบบว่า... ทำให้คนรอบข้างเดือดร้อนไปหลายเรื่องเลยครับ...

ไม่ๆๆ! ไม่ใช่เลยครับ!!

คุณเอิบาระก็ดุอีกทีหลังด้วยนะ~~

อย่ามายุ่งกับลูกสาวที่ตั้งใจทำจริงจังนะ!!

● ● ● ● ● ● ● ●

เอ่อ... คือว่า...

อ๊ะ!

มาแล้วเหรอ คุโรจัง—

ครับ!!

หนึ่งปีแล้วนะครับ— ฝากตัวด้วยครับ!

ไม่มีพันธนาการครับ

ช่างเถอะ ก็ทำแบบนั้นน่ะ—

กลับมาแล้วนะ อาคุง—

ถึงแล้วครับ—

งั้นฉันไปเอาเนื้อมาให้นะ—

อาาา—

แกเซ็น

1

นั่นมันรถบ้านของคุโรจังเหรอ

ฟูริ

ครับ!! ถึงจะเล็กแต่มันก็ครับ!!

ขอ... ดูหน่อยได้ไหมครับ?

เชิญเลยครับ—

รถใหม่เขาบอกว่าต้องรอเป็นปีขึ้นไป เลยเป็นรถมือสองนะครับ...

ไม่เป็นไรเลยครับ ข้างในดูโปร่งกว่าภายนอกด้วยซ้ำ—

จะทำยังไงกับห้องน้ำล่ะ?

กระโหลกนี่ครับ—

แต่ว่า... ที่นี่มีห้องน้ำนี่นา~

ทาโกะจัง— อาหารเย็นเสร็จแล้วนะ—

อาาา—

อย่างนั้นเหรอ—

บริษัท เทซาอินจิคิ (จำกัด) โอคุ

อาาาาา—

หิวจัง—

กินตอนที่ยังร้อนๆ เลยนะ—

กลิ่นกระเทียมแรงอีกแล้วเนี่ย

แค่เชื้อไวรัสมันสงบลงไม่ได้หมายความว่า—

จะต้องสร้างภูมิคุ้มกันให้ได้นะ—

ขอทานเลยครับ...

โฮ่ย

อร่อยไหม?

อาาา อร่อยจังเลย! กระเทียมเด่นมากเลยนะเนี่ย~

ใช่แล้วล่ะ—

กระเทียม, ต้นหอม, ขิง, อะโวคาโด... อัดแน่นมาให้เลยล่ะ~

แล้วก็... แล้วก็... แล้วก็... แล้วก็เลย—

... อึ้งไปเลย!!

บริษัท เทซาอิน กิกาคุ (จำกัด) โอคุ

ถ้าไม่มองฉันเป็นผู้หญิง ก็ใช้สัญชาตญาณของผู้ชายไปซะเลยนะ—

เมนูもんもんที่เริ่มสัปดาห์นี้—เอาล่ะ กินได้ตามใจเลยนะ~~~!!

คุณ~~~ ทานอะไร~~~ ก็ได้เลยนะ~~~

อ๊ะ

เริ่มตั้งแต่คืนนี้แล้วสินะ—

แบบว่า~ เกล็ดผม~ ขึ้นมา~

เธอ~ ที่เป็น~ ทาคาโกะรี่~ ใช่ไหมเนี่ย~

ฮางะ ทัตสึยะ โอดะ โยสุเกะ

มันจะแข็งตัว~ ในบางครั้ง~

จักกัล!

โมโรโฮชิ ยูทสึ

ฉันเองก็~ กำลัง~ ตื่นตัว~ มากเลยล่ะ~

เพื่อที่จะได้คุยกับพี่ชายได้เนี่ย ก็ต้องดูให้ดีๆ หน่อยสิ~~

มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันเกินไปเลย—

กายประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์—

ตั้งแต่จำไม่ได้นี่ก็เป็นมา 2 สัปดาห์แล้ว

ทะเลนั้น

ทะเลที่เราดูด้วยกันบ่อยๆ น่ะ

มันเต็มไปด้วยความทรงจำของเราเลยนะ—

อย่างนั้นเหรอ....

แต่ว่า.... ฉันน่ะ....

ไม่เป็นไรหรอก! ไม่ต้องฝืนนึกก็ได้—

หน้าของฉัน ชื่อของฉันด้วย....

เดี๋ยวก็ต้องนึกออกแหละ—

มันจะเป็นวันนั้นจริงๆ เหรอ....?

ฉันน่ะ แม้แต่ชื่อตัวเองยังจำไม่ได้ แล้วก็ไม่มีใครจำฉันได้เลย....

เฮ้!

● ● ● ● ● ●

โฮ～～ย!!

ทัตสึยะ—

จำได้ไหมล่ะ!!

อยากรู้เรื่องต่อจัง—

ฉะ... ใช่แล้วล่ะ—

นั่นมันอะไรกันเนี่ย ละครเรื่องนั้น—

แต่ทำไมถึงอยากรู้เรื่องต่อจัง—

อ๊ะ พี่ชาย—

โย่ว—

มีอะไรเหรอครับ...?

มีตังเพิ่งอาบน้ำเสร็จ

กำลังจะก่อกองไฟเล่นน่ะ

ดีเลย!

อ๊ะ! ฉันก็ดูละครเรื่องนั้นเหมือนกัน! วันธรรมดาแห่งรัก 2!

อย่างนั้นเหรอ—

ฉันดูทีวีมานานมากๆ แล้วนะ!

อย่างนั้นเหรอ?

เอ่อ ทีวีนี่ฉันไม่เชื่อข่าวด้วยหรอกนะ~

แม้จะให้ดูอะไรที่เป็นผลประโยชน์ทับซ้อนกับการเอาใจนะ~~...

ดูในมีทูบจะเป็นเรื่องสนุกกว่าเยอะเลยนะ~

อย่างนั้นเหรอ—

เอ่อ ทีวีสมัยนี้มันทำอะไรที่ทำไม่ได้เลยนะ~

คุณพิกโกโร— เวลาทำงานมาถึงแล้วครับ

ครับ—

จังหวะมันเร็วเนอะ~ เมื่อวานอยู่ที่โรงเตี๊ยมเก่าในฮิโรชิม่า—

วันนี้เป็นโอซาก้าแล้วล่ะครับ—

เพราะเรื่องการขออนุญาต มันเลยบังเอิญมาเป็นวันนี้ครับ—

วันนี้ที่ให้คุณไปตรวจสอบคือ—โรงแรมเก่า B ครับ

B—!?

ครับ—

มาถึงที่นี่แล้วนะ—

ข่าวลือแถวนี้คือว่า มีวิญญาณของเจ้าของที่ฆ่าตัวตายออกมาด้วย—

จะเกิดปรากฏการณ์วิญญาณเหรอ.... จะไปตรวจสอบกันดูนะ—

มีห้องที่บอกว่าเป็นห้องของเจ้าของอยู่ด้วยนะ—

ที่นั่นน่าจะเป็นจุดที่ฆ่าตัวตาย เลยอยากจะหาห้องนั้นดูครับ!

เสียงอะไรน่ะ?

พอมาถึงที่แบบนี้แล้ว มันก็จะไวต่อเสียงมากขึ้นสินะครับ~...

ส่วนใหญ่ก็เป็นเสียงลม หรือเสียงหนูอะไรนั่นแหละ....

ฮะ!!

● ● ● ● ●

มีใครอยู่ตรงนั้นไหมครับ?

เมื่อกี้มันเป็นเสียงอะไรน่ะ....

ต้นตอของเสียงน่ะอะไรกัน....

อืม? กลิ่นเหม็นๆ....

อาา~ เริ่มตั้งแต่วันนี้เป็นหนึ่งปีแล้วสิ—

ไม่น่าเชื่อเลยว่าตัวเองจะได้เป็นคนดีขึ้นมาได้ล่ะ—

จะพยายามอย่างสุดกำลังเพื่อช่วยให้คุณทั้งสองได้เลยครับ—

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ!

อ่า~ หนึ่งปีอะไรมันผ่านไปไวเหมือนโกหกเลยนะ—

ขอให้เป็นปีที่สงบสุขนะครับ

ใช่แล้วครับ—คุณคุโรจัง—

เอ่อว่าปีจะรู้สึกเร็วหรือช้า มันก็ขึ้นอยู่กับคุณคุโรจังเลยนะ~

คู้ววว—เรียกผมว่าคุณคุโรจัง ผมดีใจจังเลยครับ!!

เมาแล้วสินะ—

ครับ—อยู่ในสภาพดีมากๆ เลยครับ—

คู่ววว~ ท้องฟ้ายามค่ำคืนนี้—ผมจะไม่มีวันลืมเลยนะครับ~

ครึ้มเมฆ เลยมองไม่เห็นดวงดาวเลยนะ—

อยู่ในสภาพดีมากๆ เลยครับ—

จิโกว เดอะ ซัคเคิล ซีเคร็ต ต่อด้วย บทเพลงของชายผู้นี้ ◆ฉบับหน้า ติดตามเรื่อง The third secret (ตอนที่ 2/ชายผู้ออกเสียงนกหวีด) ครับ!!!