ตอนที่ 22

มือสังหารไร้เทียมทาน "ปลดเกษียณและเก็บตัว" ตำนานบทใหม่! ถึงภาคที่ 3 แล้ววววว!!!

ความลับบทที่ 3

อัปเดตล่าสุดสุดยอด ฉบับรวมเล่ม ฉ・คี・มา・ทูวิ-ไดคันฟุ วันฟุเทคิ ฮัตสึปาจู ซีรีส์สุดร้อนแรงที่ทุกคนรอคอย!! ฉบับรวมเล่ม "เดอะ ลา อัปเปิล คอฟฟี่" เล่มที่ 2 ออกวางจำหน่ายอย่างน่ากังวลและทะลึ่งตึงตัง!!

ที่น่าเศร้าเหลือเกิน มือขวาประหลาดนี่แหละคือ สัญลักษณ์แห่งความรักของฉันที่มีต่อ คุณในตอนนี้เลยนะ....

ผู้หญิงแห่งครอบครัวในตอนที่ 22....

ซีรีส์นี้ยอดขายรวมทะลุ 30,000,000 เล่มแล้วววว!! ทั้ง "ภาคที่ 1" ครบ 22 เล่ม และ "ภาคที่ 2" ครบ 9 เล่มก็เป็นเรื่องน่ายินดีค่ะ!!!

...โคคันนี่ตะ

ดา

กักกัก

เคล็ดลับของซาคุมิน!!

หลังจากที่การต่อสู้กับรูม่า ศัตรูที่ยากจะเอาชนะสิ้นสุดลง และอาซามิกับยูคาลิได้จากเมืองไทเฮ่ไปเป็นเวลา 2 ปีแล้ว อากิระกับมิซากิที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในรถบ้าน ก็เริ่มอยู่ร่วมกับคุโระด้วย ในจังหวะนั้นเอง กิวกับซาคุ สองพี่น้องต่างสายเลือดนักฆ่าที่ตั้งใจจะล้างแค้นให้กับนิทานเรื่องเล่า ก็ปรากฏตัวอย่างน่าสงสัย!!

!?

ชูฮิ~

~ดก

ดก

!!●

โมะ~...

ดึกดื่นขนาดนี้เลยนะ...

อ๊ะ?

แกร๊ก

คุณมัทสึ เป็นอะไรไปเหรอคะ?

ขอโทษนะคะที่มารบกวนตอนดึกขนาดนี้... โยโกะจัง นอนอยู่เหรอคะ?

อืม... ไม่...

นิดหน่อยน่ะ... เอาแต่เหม่อๆ น่ะ...

เรื่องมือสังหารที่เคยเล่าให้ฟังไปน่ะ คุณอากิระได้ฟังแล้วเหรอคะ...?

นี่เป็นเรื่องเล็กน้อยที่จะต้องพูดทุกทีเลยนะ ทั้งๆ ที่แต่งงานแล้วก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่แท้ๆ....

โดยรวมแล้ว พี่กับฉันก็อยากจะถอยห่างจากโลกแบบนั้นด้วยน่ะ

ไม่อยากจะข้องเกี่ยวแล้วล่ะค่ะ

นั่นก็เหมือนกันสำหรับผมเลยครับ....

อยากจะหนีออกไปให้ไกลที่สุดเลยล่ะครับ!

แต่เพราะฉันมีบุญคุณพวกคุณ ฉันถึงได้มาเล่าให้ฟังแบบนี้น่ะ

แล้วทำไมคุณมัทสึถึงพูดถึงเรื่องนั้นขนาดนั้นล่ะคะ?

เมื่อหลายปีก่อน ลูกน้องของคุณยามาโอกะมีตั้ง 30 คนเลยนะ

อ้าาา ยามาโอกะน่ะเหรอ... รู้เรื่องนั้นดีเลยค่ะ

ได้ยินจากอะซามิว่ามีตายไป 28 คนเลยล่ะค่ะ~~

การฝึกขององค์กรนี่ไม่ปรานีเลยนะ

ฉันก็รู้ด้วยตัวเองนี่นา มันก็ไม่แปลกอะไรหรอก

อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้... แต่ความคิดเห็นของฉันต่างออกไปนะ

ในบรรดา 28 คนที่ตายไป มีครึ่งหนึ่งถูกมือสังหารฆ่าเลยนะ!!

ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้นล่ะคะ?

ผมทำอาชีพเป็นพ่อค้าอาวุธ แถมยังเป็นนักข่าวข้อมูลด้วยนะ

มีอยู่ครั้งหนึ่ง... มีศพที่ไม่ทราบชื่อโผล่ออกมาติดต่อกันเลย...

พวกนั้นคือตัวสำรองของฟาบูลของยามาโอกะ ที่ถูกแทงทะลุหัวใจตายเลยล่ะค่ะ~~

แล้วก็ถูกถอนนาฬิกาทั้งหมดออกจากแขนของคนที่ถูกฆ่าด้วยนะ

คาดว่าผู้ร้ายน่าจะเป็นพี่น้องของเขาแน่ๆ เลย

ปาร่า

วันนี้ดาวสวยจังเลยนะ~

อืม~

ยิ่งความมืดลึกเท่าไหร่ ดาวก็ยิ่งมองเห็นชัดขึ้นเท่านั้นล่ะ~

เป็นบทกวีจังเลยนะ~ วาโกะ~...

ดึกแล้ว แถมอากาศก็เย็นลงแล้ว~

ได้เวลาเข้านอนแล้วนะ~

อีก 5 นาที~

นี่ วาโกะ~ ที่ยามานาชิมีคนสมัยก่อนที่ฉันเคยดูแลอยู่คนน่ะ~

สัปดาห์หน้าฉันจะไปอยู่ที่นั่น แล้วก็อยู่สักพักน่ะ~

ก็เพราะฉันไม่มีเพื่อนถึงได้พูดแบบนั้นเหรอ~

ไม่ใช่แบบนั้นนะ~

เรื่องที่ฉันกับซากุจะทำ ขอให้รออยู่ที่ที่ไว้ใจได้นะ จนกว่าฉันจะกลับมา~

จะเริ่มฆ่ากันอีกแล้วเหรอเนี่ย...

ได้หลบซ่อนเจ้าตอนที่ยังเป็นเด็กประถมอยู่~

พวกเราก็ทำตัวสงบมาตลอด แต่เจ้าก็ 15 แล้วนะ~

อ้าาา โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว~

ทางโน้นดาวสวยกว่าที่นี่อีกนะ

อืม...

ถึงฉันจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่นี่ทำไมกันเนี่ย~

สำหรับฉันน่ะ มีแต่พวกเธอเท่านั้นแหละนะ~~~~~~

ไม่อยากห่างเลยน่า~

เคยพูดว่าครอบครัวไม่ใช่เหรอ~~

ไม่นะโว้ยยยย~

ไม่เข้าเลยนะโว้ยยย~

อ๊ะ

ตายซะเถอะ～～～

คุณวาโกะน่าสงสารจังเลยนะ...

ถึงจะบอกว่าจะตายไปด้วยกันด้วยสิ...

แน่นอนอยู่แล้วล่ะ~

แต่พวกเราไม่คิดจะตายนะ~

ก็เพราะเป็นห่วงวาโกะ เลยสู้ลำบากเลยสิซากุ~~...

อีกไม่นาน ฟาบูลก็จะสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเราแล้วล่ะ~

ต้องตั้งสมาธิและลับประสาทให้เฉียบคมแล้วล่ะ~

ผมตรงกันข้ามเลยนะ กิว คุณพี่...

ถ้าคุณวาโกะอยู่ด้วย จะสู้ได้ดีกว่าเยอะเลย~

แบบที่ถูกต้อนจนมุมเลย~

จะเข้าสู่สภาวะโฟลว์แบบเต็มกำลังเลยล่ะ~

มันเป็นดาบสองคมเลยนะเนี่ย...

เมื่อก่อนแม่ยังอยู่ ก็มีที่ให้กลับไปได้ เลยชนะฟาบูลของยามาโอกะได้ล่ะค่ะ...

ยามสนธยาช่างสวยงามเหลือเกิน... แต่ก็รู้สึกไม่สมบูรณ์ ขณะที่ล่องลอยไปพร้อมกับภาพวาด... ผู้หญิงที่รักและโศกเศร้าต่อกัน... พวกเราสามคนกำลังมีชีวิตอยู่ท่ามกลางความบิดเบี้ยวนี้...

ตอนนี้ คุณวาโกะกำลังทำให้ผมกลายเป็นอมตะให้เลย~

จิโก ทะเอคิคิวไซ ◆ฉบับหน้าจะพักการลงตามปกติ!! จะกลับมาใน YM ฉบับที่ 46 วันที่ 14 ตุลาคม (วันอังคาร) นะครับ!!!