ตอนที่ 111

ดูเหมือนว่าโฮอุเซ็นซากิ จะหาทางทะลวงในการต่อสู้กับเซ็นริท์ รองหัวหน้าหน่วยมะม่วงที่ชอบทำตัวเป็นนักร้องได้แล้ว... แต่ว่า!?

เข้าใจแล้ว! จุดอ่อนของหมอนั่น!

?

±±±±±

(159)

คุณคุโระซากิ จิน เพื่อนร่วมชั้นของชิกิที่โรงเรียนมาราดะ มีพ่อเป็นคุณโมโมทาโร่เหมือนกัน

อะไรกันน่ะ?

คั่ก

...เข้าใจแล้ว

เคลื่อนที่ไปพร้อมกับขุดพื้น โยนเศษหินเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

ตั้งใจจะโจมตีโดยซ่อนตัวในฝุ่นผงสินะ...

ฝุ่นเยอะขนาดนี้...!

ฮ่าาา!

ไม่มีเหรอ!?

อยู่ไหน...

!

อาคุชูคันไพชิโคะท

(161)

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริง

(2)

หมอนี่...

ขุดผ่านพื้นดินมาเหรอ...!?

แย่แล้ว...!

ระยะ "นี้" เนี่ยนะ...!

โจมตีไม่ได้เลยสิ?

เร็วเข้า! สังเกตดูสิ...

กระเด็นไปข้างหลัง หลบการโจมตีถึงชีวิตได้เหรอ...

อึก... สังเกตเห็น "สิ่งนั้น" ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...?

วางแผงทุกวันพฤหัสบดี!!

(164)

เด็กหนุ่มได้พบกับผู้อยู่อาศัยในสายเลือดของตัวเอง

การโจมตีของฉันถูกสะท้อนออกไป แต่เศษหินใต้เท้ากลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย

หมายความว่า บริเวณใกล้ตัวแกเป็นพื้นที่ที่อยู่นอกเหนือการโจมตีสินะ?

ก็รู้แล้วนี่นา... เพื่อไม่ให้แก้วหูตัวเองบาดเจ็บ รัศมี 1 ม. ของฉันเป็นเขตปลอดภัย...

เขตปลอดภัย

ถ้าถูกล้ำเข้ามาในรัศมี 1 ม. ฉันก็คงจนปัญญา...

นี่คุณนีท สงบกว่าที่คิดแฮะ... การยืดเยื้อนี่ไม่ใช่ทางที่ดีนะ...!

จะไม่มีวันให้เข้ามาใกล้ได้อีกเด็ดขาด!

คอนเสิร์ตก็ใกล้จบแล้ว! ไปจนถึงเพลงสุดท้ายกันเถอะ! ไม่มีช่วงคัฟเวอร์แล้วนะ!

มันถึงเวลาที่ฉันจะเบื่อคอนเสิร์ตของแกแล้วล่ะ!

ไฮเมะโนะคิ ปะทะ อิจิโร่

ใจเย็นไว้...เมื่อกี้หมอนั่นแตะที่แขนที่ฉันสร้างขึ้นมา...

น่าจะเป็นพลังที่ทำลายสิ่งที่มันสัมผัสได้!

ถ้าเข้าใจแล้วก็ไม่มีอะไรหรอก!

แขนมี 2 ข้าง...มันมีขีดจำกัดของจำนวนที่สัมผัสได้...!

ถ้าโจมตีได้เร็วกว่าที่มันจะทำลายได้

ก็โจมตีออกไปได้เลยสิ

คุณไฮเมโนะกิ โก สมาชิกหน่วยประเทศยักษ์ตาขาว ตาบอดแต่เข้าใจสิ่งต่าง ๆ เมื่อได้สัมผัส

!!ทำไมกัน...!

แขนที่ถูกสร้างขึ้นมาก็มีโครงสร้างเหมือนกับแขนของเจ้าเองสินะ

เอ๊ะ...?

อึก!

(168)

วางแผงทุกวันพฤหัสบดี!!

เมื่อไหร่กัน...!?

เป็นพลังที่สามารถทำลายได้แม้ไม่สัมผัสเลยเหรอ...?

พลังของไฮเมโนะกิ ไม่ใช่พลังที่ทำลายสิ่งที่สัมผัสได้

แต่มันคือ "พลังในการเคลื่อนที่ตัวเองด้วยความเร็วสูงกว่าปกติ ภายในระยะที่การหาตำแหน่งด้วยการสะท้อนกลับมาถึงได้"

จากมือไปยังเลือดที่โรยไว้

สามารถย้ายเลือดที่โรยไว้ล่วงหน้าไปยังมือตัวเองด้วยความเร็วสูงได้ อีกด้านก็เป็นไปได้เช่นกัน

จากเลือดที่โรยไว้ไปยังมือ

เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงและสร้างพลังที่เหนือกว่าไรเฟิลเสียอีก

การตามด้วยสายตาเป็นไปไม่ได้แทบจะ 100%

อนึ่ง ในครั้งนี้ก็มีการโรยเลือดในขณะที่หลบหนีจากคุณคันนอนของหัวหน้าหน่วย

เมื่อครู่นี้ก็มีการย้ายเลือดที่อยู่ในขอบเขต แล้วทำลายแขนที่อิจิโร่สร้างขึ้นมาด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ประสาทสัมผัสที่ปลายนิ้วของไฮเมโนะกิก็สุดยอดมาก

แค่สัมผัสเพียงอย่างเดียว ส่วนที่เปราะบาง ส่วนที่ผิดปกติ ก็สามารถรู้ได้

สามารถรู้ได้อย่างแท้จริงเลยว่าต้องเจาะตรงไหนถึงจะพังได้

แต่สำหรับอิจิโร่ที่ยังไม่รู้เรื่อง เขาก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ให้ตายสิ...กับคนที่ไม่เห็นแบบนี้...

ฮ่าๆ! เจ๋งดีนี่นา! ชอบมากๆ เลย เวลาที่พวกที่ดูถูกฉันแล้วโดนสู้กลับ!

พวกมันทุกคนแหละ! คิดว่าฉันเป็นตัวถ่วง!

ยกเว้นคุณใหญ่เท่านั้นนะ!

คุณแม่...!

(171)

คุณแม่... อยู่ที่ไหน... ?

มองไม่เห็นเลย... กลัวจัง... คุณแม่...

ที่ของคุณไฮเมโนะกิ พ่อแม่ถูกฆ่าตายไปแล้ว แต่คุณโกจะทำยังไงเหรอ...?

ทั้งตาไม่เห็นด้วย...

ก็ต้องช่วยกันดูแลทั้งหมู่บ้านแล้วล่ะ...

ในเมื่อทุกคนกำลังลำบากจากการโจมตีของต้นพีชอยู่แล้ว... ?

เงียบไปเลย...! ฉันจะแข็งแกร่งให้ได้...

แข็งแกร่ง...!!

แข็งแกร่ง...!!

แข็งแกร่ง...!!

มีหน่วยจากองค์กรปีศาจมาลาดตระเวนให้แล้วนะ!

แถวนี้ระวังการเฝ้าสังเกตของต้นพีชด้วยล่ะ...

นั่นไง!

รับฉันเข้าองค์กรปีศาจด้วยเถอะ!

ถึงจะมองไม่เห็นก็อยากจะแข็งแกร่งให้ได้นี่นา!

●

อย่าพูดจาไร้ความรับผิดชอบสิ...หยุดเถอะ

เอ๊ะ?

นายต้องมีวิถีชีวิตที่เหมาะกับตัวนายสิ

...ทำไมล่ะ...!!

ปังยะ

เอาล่ะ!

สุดยอดไปเลยนะคุณ!

!?

ถึงแม้ตาจะไม่เห็น แต่ก็มีพลังที่น่าทึ่งนี่นา!

...ใครกัน?

โทโด โนะริ!

ขอพลังของนายด้วยเถอะ!

...ฉันตาบอด...

แต่ว่า...

ฉันมั่นใจเลยว่าเห็นมันเมื่อตอนนั้น...

มือของคุณใหญ่ที่ยื่นมาให้ฉัน...!

จากนั้นก็ เย้ยหยันฉัน แล้วก็ถล่ม ต้นพีชมาเป็นชุดๆ

รู้สึกโล่งใจสุดๆ ไปเลยใช่ไหมล่ะ?

นายก็เป็นหนึ่งในตัวประกอบที่ทำให้ฉันรู้สึกโล่งใจเหมือนกันนะ

แค่แขนเดียวก็ทำตัวเป็นคนเก่งได้แล้ว

เพื่อคุณใหญ่แล้ว ก็ไม่มีทางที่จะมาเสียเวลาตรงนี้ได้หรอกนะ

มาจัดการกันเถอะ!

ปากดีนี่นา

ด้วยความรู้สึกที่มีต่อคุณใหญ่ คุณไฮเมโนะกิก็เริ่มเข้าโจมตี

ติดตามในฉบับถัดไป No.44