ตอนที่ 117

ไซชิน คอมิกส์ เดือนกันยายน ออกวางจำหน่าย ★เล่มล่าสุดเล่ม 12 วันที่ 8 เดือน 11 (อังคาร) วางจำหน่าย!!★

โอ๊ะ

ทำไมถึงโผล่ออกมาได้เนี่ย!?

มันขยับได้โดยไม่เกี่ยวกับความตั้งใจตัวเอง...แย่แล้ว! สมอง!

ต้องเป็นโรคที่สมองแน่ๆ...!

เท่จนน่าหงุดหงิด...?

เครื่องโต๊ะที่ทนไม่ไหวกับความเท่ของฟุวะที่แสดงความเป็นลูกผู้ชายต่อหน้าตัวเอง ก็โผล่ออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่!?

เครื่องโต๊ะ!

วับ!

ฉบับก่อนหน้า → เครื่องโต๊ะได้เผชิญหน้ากับการต่อสู้ของ ฟุวะ กับ โยอิจิ ตอนที่ซ่อนตัวเงียบๆ อยู่ในใต้เพดานโดยไม่ให้ใครรู้ ทว่า มีกลุ่มคนที่มาตามหาตัวเอง กลุ่มคนที่ชอบตัวเองนั้น ฟุวะที่ปกป้องตัวเองจากการโจมตีของโยอิจิอย่างเท่ห์ ทำให้เครื่องโต๊ะที่หงุดหงิดจนทนไม่ไหวก็...!?

เครื่องโต๊ะจ๋า ไปไหนมาล่ะ? ทั้งที่ฉันไม่อยู่ก็ไม่ตายสินะ? อย่าไปจากกันนะ? หืม?

จะได้ตัดเอ็นร้อยหวายไว้เลยดีไหม? จะอุ้มให้เองนะ? หืม?

เอ่อ... คือว่า...

เจ้าประจำสมุดผ่าตัดของโรงเรียนมาราสะแห่งโรงเรียนโต๊ะ ชิกิ เพื่อนร่วมชั้นที่มีนิสัยมองโลกในแง่ลบและเป็นคนขี้กังวล

ไม่เป็นไร นายไม่ต้องทำอะไรเลยนะ? เข้ามาตรงนี้รอเถอะ

นี่มัน... เครื่องทรมานนี่นา...

น...นี่มันความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยวอะไรกัน... อา... น่าจะไม่แตะต้องดีกว่าเหรอ...?

วางจำหน่ายทุกวันพฤหัสบดี!!

คิกๆๆ! 3 คน! จัดการได้ 3 คนเลยล่ะ!

ห๊ะ?

(158)

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีตัวตนจริงแต่อย่างใด

แกจะมาแตะต้องเครื่องโต๊ะของเรานี่นะ จะฆ่าแกให้เละเลยไอ้สารเลวนี่!

ทำอะไรอยู่เนี่ย! รีบหนีไปเลย!

มีเครื่องโต๊ะอยู่ จะมาวิ่งหนีตอนนี้น่ะได้ไงวะ!

นี่มันอะไรกันวะ ท่านไดจิเองก็...

เดี๋ยวก่อนสิ...

หรือว่าเจ้าคนนั้นร่างกายจะอ่อนแอจนสู้ไม่ได้อะไรแบบนั้นเหรอ...?

อืม...ดูจากภายนอกก็ดูอ่อนแอเหมือนกันนะ...

?

(159)

งั้นก็ไม่ควรจะตำหนิมากเกินไปสิ...

ดูเหมือนจะทำหน้าสงสารนะ...

ความเข้าใจผิดแบบอ่อนโยน

คิกๆๆ! โกรธอยู่นี่เอง!

แต่ก็ไม่ฆ่านะ

แค่แตะเครื่องโต๊ะนิดหน่อย...

ไม่ให้แกแตะหรอกนะ!

ความรักที่บริสุทธิ์จนผิดปกติ

ถ้ามันมีเป็นชั้นๆ แบบนั้นน่ะนะ! ก็แค่ปอกมันออกให้หมดก็จบแล้วไม่ใช่เหรอโว้ย!

ทำไมจู่ๆ ถึงดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาล่ะเนี่ย...

อาา... น่าสมเพชจริงๆ... ทำไมถึงออกไปล่ะเนี่ย... เป็นโรคที่สมองจริงๆ หรือเปล่านะ...

อยากจะถ่าย MRI เลย ถึงได้ทำหน้ามุ่ยอยู่แบบนั้นก็เพราะความน่าสมเพชของตัวเองแหละ...

【เร็น มิซุโดย์】เพื่อนร่วมชั้นของชิกิจากโรงเรียนมาราสะ เป็น "สาวที่ทุ่มเทจนผู้ชายอ่อนปวกเปียก"

น่าสมเพชจริงๆ...

เร็นซังพยายามขนาดนั้น

วางจำหน่ายทุกวันพฤหัสบดี!!

(162)

เอ๊ะ...? ทำไมถึงเจ็บหน้าอกจัง...

เป็นโรคอะไรจริงๆ เหรอ...?

นี่มันเหมือนกับว่า...

ไม่สิ...

(163)

ดูเหมือนว่าจะเป็นห่วงเร็นซังนะ...

ไม่ๆ... เป็นไปไม่ได้หรอก...!

ก็เพราะว่าผม...

(164)

แกมาขวางอะไรวะ!

ไม่ใช่ขวางโว้ย! กำลังช่วยอยู่ต่างหาก!

ที่มันเปื่อยจนอ่อนแอตรงไหนก็ตบมันให้ยับไปเลย!

คิกๆๆ! มันจะไร้ประโยชน์ซะอีก!

โป๊ะ

โฮโย

เดี๋ยว...

เริ่มจะเบื่อแล้ว งั้นก็จบๆ ไปเลย

คนที่น่าจะฆ่าได้ง่ายที่สุดในกลุ่มนี้ก็คือ...

นายสินะ!

เอ๊ะ...?

(167)

ตุ้บ

เปรี๊ยะ

อึก...

เร็นซัง!

(168)

เร็นจัง...

ทำหน้าเป็นห่วงแบบนั้นสิ...

วางใจได้เลย...ตัวข้าเอง...

จะปกป้องแกจากทุกสิ่งในโลกนี้เอง...

"ฟุวะ ชินจิ สมาชิกหน่วย鬼國 ผู้ใช้ภาษาคันไซ สามารถปล่อย "กรด" ออกมาเพื่อละลายได้

เร็นซัง!!

0

ไม่เป็นไรนะ!?

คิกๆๆ!

อึก! แย่แล้วจริงๆ...!

(172)

พี่ชาย! เด็กคนนี้...

เอ๊ะ...?

หลบหน่อย ไอ้หนุ่มหล่อ

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย...!?

ร็อก...ร็อก...?

วางจำหน่ายทุกสัปดาห์ที่คันโค คิตามูระ

(173)

มันน่าหงุดหงิดว่ะ!

อย่ามาทำตัวเท่ๆ อยู่หน้าไก่พวกนั้นนะ ไอ้เจ้าโว้ย!

จะบอกให้เลยว่า...ใครในที่ว่างเปล่านี้ถึงจะเท่ที่สุด!

เฮ้ย ไก่ระเบิดวารี!

ปลดปล่อยเกี๊ยวน้ำ!

หิมะผงสาดกระเซ็น・โกรธ!

อย่ามาละสายตาจากฉันนะ!

ร็อกโคร,

ตื่นขึ้นด้วยความโกรธ!!

ฉบับหน้า No.50 นะ!