ตอนที่ 120

เรียกเจ้าหน้าที่ในห้องวิจัยมาอีก!

จัดการด้วยจำนวน!

มุทาโนะที่ท่วมท้นด้วยกลุ่มท้อกว่า 00 คนคนเดียว นึกถึงเหตุการณ์ในอดีต...

กลิ่นเลือด ฝุ่นทราย เสียงตะโกนของเจ้าหน้าที่ท้อ...

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริง (121)

พอนึกถึงเรื่องนี้...

จนถึงฉบับที่แล้ว→ โรคุโระ ตัดสินใจแยกทางกับตัวเองที่ไม่น่าไว้ใจ เพื่อที่จะมีชีวิตในอนาคตโดยมีอดีตเป็นเครื่องนำทาง และได้โค่นล้มหัวหน้าหน่วยท้อ ยูอิจิ ด้วยการปลดปล่อยเลือดแห่งความโกรธ ส่วนการเผชิญหน้าของ อิคุนิ ในหน่วยอสูร กับ โมกิ แห่งหน่วยท้อ จบลงด้วยชัยชนะของ อิคุนิ ผู้ซึ่งใช้ความรักที่โมกิมีต่อตนเองเป็นเครื่องมือในการหลอกล่อ

ความทรงจำตอนนั้น...

วินาทีนั้น...ช่วงเวลานั้น....

ดานอตชิ...มันจบแล้วสินะ...

......

รุ่นพี่...

ขอโทษนะคะ...

ฉบับล่าสุด โทเกนอันกิ

อุชิวาระ ยูรุ

พอแล้ว ต่อให้พวกแกรวมกันก็ไม่มีทางสู้ได้อยู่แล้ว

หน่วยประเทศอสูร จัดการกับท้อด้วยกำลังพลน้อยแต่เชี่ยวชาญ! และชิกิกับพวกก็ไปที่น้ำตกคาเก็น!!

มุทาโนะ เบื่อที่จะลดจำนวนเจ้าหน้าที่แล้วเหรอ?

ได้รับความนิยม วางจำหน่ายแล้ว

รู้ตัวแล้วเหรอ

ความสามารถของประเทศถูกปลดล็อค

จะทำไปก็ต่อเมื่อเป็นการสู้กับมุทาโนะตัวจริง มันถึงจะสนุกกว่าสิ

(126)

จากนี้ไปพวกเราจะเป็นคู่ต่อสู้ให้นะ

กระสุนหมดแล้วเหรอ...

พอดีเลย

ฉบับรายสัปดาห์ คานามิ คิตามุระ

(127)

พอเบื่อกับการลดเจ้าหน้าที่แล้วสินะ

แปลกแฮะ

ในสถานการณ์แบบนี้แต่จำนวนเจ้าหน้าที่น้อยจัง

ก็จริงนะ

เอาล่ะ มันเป็นประโยชน์กับพวกเรา! ไปกันเถอะ!

ท่านใหญ่ ไม่ใช่ทางนั้นสิ ทางนี้ล่ะ

แล้วก็

นี่

เป็นสีทองอร่ามเลยนะ

เห็นได้ชัดว่ามีศัตรูที่ไม่เหมือนเดิมเลยนะ

ไม่มีปัญหา ไปกันเถอะ

คิคุคุ... ไม่มีปัญหาใช่ไหม...

เสียงเหรอ?

ซะ...

น

(130)

ไม่ใช่

ไม่เป็นไรเหรอ?

ไม่มีปัญหา

ท่านใหญ่ไปข้างหน้าก่อนได้เลย

เหมือนท่านใหญ่จะตั้งใจเรียกฉันโดยเฉพาะเลย

รับทราบ! ระวังตัวด้วยนะ!

คึ้ก

(132)

เด็กหนุ่มได้พบกับผู้อาศัยในสายเลือดของตัวเอง

คิคุคุ... ไม่ได้มีธุระกับผู้ชายหรอก

ยินดีต้อนรับสู่

คึ้ก

ห้องของฉัน

ชีวิตมันก็ต้องสนุกกับการเล่นกับผู้หญิงนี่แหละนะ

ใช่ไหมล่ะ? ผู้หญิงอ่า

เจ้าหน้าที่หัวหน้ากองกำลังที่สถานีวิจัยแหล่งน้ำตกคาเก็น โมโมสุมิเทรุ

(135)

ครับ!

ฉบับรายสัปดาห์ คานามิ ชะ ชะ

คำพูดแบบนั้นน่ะ เป็นคำพูดของคนที่ยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองโดนเล่นงานอยู่เลยสินะ

แยกจากโอทสึฮาระ ไคสึกิแล้ว

อืม...รู้แล้ว!

แต่ขอโทษนะ! ฉันก็กำลังถูกไล่ล่าอยู่เหมือนกันนะ...!

อะไรนะ!? ไม่เป็นไรเหรอ!?

ลานกำจัดศพใต้ดิน

จะหาทางหนีให้ได้เอง ไม่เป็นไร!

ท่านใหญ่เป็นคนหลงทางเองนะ อย่าเพิ่งขยับจนกว่าฉันจะใจเย็นลงล่ะ!

ถ้าเป็นฝีเท้าของโอทุฮาระ ก็น่าจะไหว

ฉบับรายสัปดาห์ อิเด็นชะ คือ...

ไม่มีเวลามายืนหยุดหรอก! ไปต่อกันเถอะ!

ทางที่มา

ตรงโน้น!

วิ่งเร็วแฮะ!

บ้าเอ๊ย น่ารำคาญจริง

รีบหนีไป ไม่งั้นท่านใหญ่จะหลงทาง 100% เลยนะ

นั่นนะ!

!!

(139)

ข้างหน้าอีกหลายคนเป็นศัตรูครับ! ที่นี่ซ่อนตัวไว้จะดีกว่า!

ผมชื่อ ยูสุริเบะ จูจิ ครับ! ไม่ใช่คนน่าสงสัยนะครับ!

ส่วนโอทสึฮาระที่ได้พบกับยูสุริเบะล่ะ!?

ฉบับถัดไป No.1 นะครับ