ตอนที่ 139

โอทุฮาระ แห่งหน่วยอสูร ได้ตัดสินใจที่จะเข้าไปรับผลของการระเบิดแล้ว แต่ทำไมถึงไม่เป็นอะไรเลย!! คนที่ช่วยโอทุฮาระไว้คือ!?

คุณเป็นคนช่วยงั้นเหรอครับ...?

จากฉบับก่อนหน้า → โอทุฮาระ แห่งหน่วยอสูรแห่งอิกุนิ ที่อยู่ใกล้กับอสูรผู้ถูกจับตัวไว้ ได้เผชิญหน้ากับระเบิดที่ใกล้จะระเบิด และตัดสินใจเลือกที่จะเสียสละตัวเองเพื่อลดความเสียหายให้เหลือน้อยที่สุด แม้ว่าทุกคนจะห้ามไว้ แต่โอทุฮาระกลับไม่เป็นอะไรเลย ฉากที่เกิดขึ้นต่อหน้าโอทุฮาระคือ...?

คุณฮิรุโนะ...

เป็นตัวฮิรุของคุณฮิรุโนะจริงๆ ด้วย...

น่าจะใช้ชีวิตอย่างอิสระได้เลยนะ... ใจดีเหมือนคุณฮิรุโนะเลยแฮะ...

ขอบคุณนะครับ...

ทุกคน ผมปลอดภัยแล้ว ได้รับความช่วยเหลือจากคุณฮิรุโนะกับพวกคุณแล้ว

อือ... ฮะ!

เฮ้! ทุกคน ตื่นได้แล้ว!

ที่นี่คือ...?

ฟื้นแล้วสินะ

คุณ! ช่วยด้วย!

มะ... เดี๋ยวก่อนนะครับ!

"โอทุฮาระ เคียวทาโร่" สมาชิกร่างหน่วยคิคุไน มีความสามารถเลือด ทำให้สามารถแบ่งปันสติและความคิดในสมองได้

จะเปิดกรงแบบนี้ยังไงดีล่ะ...

อ๊าาา! ปล่อยออกมาเร็วเข้า!

แบบนี้ต่อไปต้องตายแน่ๆ!

ต้องทำยังไงดี...

คุณซาซาระ...! เรียกมาจากทางนี้ครับ

!?

ศัตรูรึ? ถ้าเป็นศัตรูก็จะอัดให้เละเลย

เหมือนจะได้ยินว่าขอความช่วยเหลือด้วย...

(123)

ชุดนั่น... เป็นพวกของคุณโคโฮซากิเหรอ!?

พวกเธอ!

"ซาซาระ มิดจิ" เพื่อนร่วมชั้นของฤดูกาลแห่งโรงเรียนราซาตซะ เป็น "ผู้หญิงที่ทุ่มเทมากเกินไป" จนทำให้ผู้ชายอ่อนปวกเปียกไปเลย

จี๊ด!

1104

เอ๊ะ...?

สลบไปแล้ว

เพราะฉะนั้น ช่วยพวกคนเหล่านี้ในการช่วยเหลือหน่อยสิ

พวกคุณก็มาช่วยเรื่องตัวประกันใช่ไหม?

เอ๊ะ...

บอกไม่ได้...

มาที่ชั้น 1 เพื่อให้สามารถหนีไปได้ทันทีหากมีอะไรเกิดขึ้น...

ไม่สิ? ก็คิดว่าจะหนีไปกับเจ้านี่นี่แหละ

คุณซาซาระ!?

นั่นมันอะไรกันวะ!

ห๋า?

มาช่วยไม่ใช่รึไง!? ช่วยเร็วเข้า!

อย่าทำเหมือนว่าการได้รับการช่วยเหลือเป็นเรื่องปกติได้ไหม พวกขยะเอ๊ย

ที่รู้สึกอยากช่วยก็เพราะว่าพวกอ่อนแอมันทำตัวเป็นคนอ่อนแอไง

ส่วนพวกที่ทำตัวไม่เหมือนคนอ่อนแอก็ไม่มีใครอยากช่วยหรอกนะเฟ้ย

โมกุเง็น อังกิ

อือ...

มะ... แต่ตอนนี้...

ได้ยินเสียงระเบิดมาจากทางนั้นแล้ว!

ถ้ามีผู้บุกรุกก็ฆ่าให้ตายไปซะ!

ในสถานการณ์แบบนี้ยังมีพวกบ้าพุ่งเข้ามาอีกเหรอ?

มีอยู่นะ! ตรงโน้นไง!

คุณโอทุฮาระ เคียวทาโร่ เพื่อนร่วมชั้นของฤดูกาลแห่งโรงเรียนราซาตซะ มีนิสัยมองโลกในแง่ลบและขี้กังวล

ถ้าไม่ทำผลงานให้ได้ตรงนี้แล้วหนีไป ก็โดนไล่ออกทันทีเลย...!

แค่พวกนั้นก็จัดการแล้วทำผลงานออกมาได้!

กรงนี้พังไม่ได้เหรอ!?

ดะ... ด้วยพลังของผมแล้วดูเหมือนจะมีคนบาดเจ็บออกมาเลย...

เช่นกัน

ค... แต่โดยรวมแล้ว ต่อให้ทำกรงพัง ทุกคนจะหนีออกมาได้อย่างปลอดภัยเหรอ...? ในสถานการณ์แบบนี้...

ขอร้องล่ะ! อย่าทอดทิ้งพวกเราเลยนะ!

จะทำยังไงดี...!

ทำไงดีล่ะครับ คุณซาซาระ...

จะช่วยทำให้ได้ไหมนะ?

ถ้าเป็นผมล่ะก็ ปัญหานี้น่าจะแก้ไขได้หมดเลยนะ?

เอ๊ะ?

จริงเหรอ!?

แทนที่จะเป็นคุณซาซาระตั้งแต่ตอนนี้

เอ๊ะ...?

แบบนั้นเลยเหรอ!?

เรียกฉันว่า "มิดจิ" สิ!

เรียก "มิดจิ" สิ!

ดะ... นั่นมัน...

ง่ายๆ เองน่า! พูดออกมาสิ!

อย่าเขินน่า! พูดสิ! พูดเร็วๆ เลย!

ไม่เอา! ไม่เอา! ไม่เอา!

นี่มันสถานการณ์แบบไหนกัน...

อ... ได้โปรดเถอะ! คุ... มิดจิ...!

แก๊งเต็น!

จัดการให้เด็ดขาดเลยนะ!

ความรักที่บริสุทธิ์และผิดปกติ

พวกตัวกากนั่นน่ะ

ก้มลงซะ!

เยี่ยม! รีบขนกรงไปพร้อมกัน 3 คน...

ไม่จำเป็นหรอก

พวกที่เลือดของฉันไปติดอยู่

ก็จะกลายเป็นทาสที่เชื่อฟังของฉัน

แบกมาเลย พวกบ่าวไพร่เอ๋ย!

0282822

ดะ... สุดยอด

เอาล่ะนะ

ข้อมูลการวิจัยก็คัดลอกได้แล้ว งั้นจะบอกลาไหมล่ะ

โมกุเง็น อังกิ

คุณเท้าเจ็บเหรอ ไหวไหม?

เป็นแค่รอยร้าวเล็กน้อย ไม่เป็นไรครับ

อืม... แล้วคุณจะทำยังไงล่ะ? จะอยู่ต่อเหรอ? หรือจะหนี?

ตอนนี้ ขอให้ผู้อำนวยการไปยังที่ที่ปลอดภัยก่อนนะ...

...!

ขอให้ผู้อำนวยการไปที่ห้องด้านในก่อนนะครับ

เป็นลูกค้าครับ

"ลูกค้า" ที่มาเยี่ยมถึงที่ของ โมโมจิ โยอีก่ะ...!?

ภาคต่อไป หมายเลข No.22+23