ตอนที่ 217

อุรุชิ โยะระอิ โมกุเระ อันกิ

ใครกันนะที่ทำให้คิวโฮชิร้องไห้...

ไอ้พวกที่ทำเพื่อนร้องไห้ ต้องไม่ปล่อยไว้แน่!

นี่ๆ...

พลังอันหนักอึ้งที่ฤดูกาลอันบ้าคลั่งปลดปล่อยออกมา

ก็พวกแกนั่นแหละแน่ๆ!

เลือดอาหาร ปลดปล่อย จูโซ จินกิ จูโซ จินกิ จูโซ

เล่มล่าสุด เล่มที่ 22 วางแผงแล้ว ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีเยี่ยม!! ฉบับพิเศษก็วางจำหน่ายพร้อมกัน!

รับมันให้ได้เลย!!

จนถึงเล่มก่อนหน้า → หลังจากการเผชิญหน้ากับโมอิโด คิวะ ผู้เป็นศัตรูที่ฆ่าครอบครัวของตนเอง และเป็นบิดาแท้ๆ คิวโฮชิได้ทุ่มสุดตัวเพื่อการแก้แค้น แต่ก็พ่ายแพ้ไป ด้วยความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ เพื่อกอบกู้เพื่อนที่ตกอยู่ในอันตราย ชิกิจึงสาบานว่าจะเอาคืน──。

โดนกระสุนยิงเข้าแล้วเหรอ!?

โพล่งใส่มาแบบนี้ ช่างเป็นคนไม่มีมารยาทจริงนะเนี่ย

ส่วน "ขากรรไกรนักกินตัวยง" ของฉันน่ะนะ

สามารถเปลี่ยนสิ่งที่กินไปได้ตามใจชอบเลยล่ะ

ทำอะไรวะ นี่!

พวกแกนี่มัน ทาเคโมโตะ โมโมะ...

อืม...?

นาย...เคยเจอกันที่ไหนมาก่อนไหม...?

อย่ามายุ่งตอนพ่อลูกทะเลาะกันเลย มันกำลังดีอยู่เชียวล่ะ!

พ่อลูกทะเลาะกัน...?

นาย...

พ่อของคิวโฮชิ...?

...แกนี่มันไอ้สารเลวไปได้ถึงไหนกัน...

ไปทรมานคิวโฮชิได้อีกแค่ไหนกัน...

ไอ้พวกแกนี่มัน มีพ่อที่ทำร้ายลูกมั้ยวะ!

พวกทำร้ายเด็กเนี่ย มีเยอะแยะไปหมดไม่ใช่เหรอ

วินาทีที่หัวหน้าโซไซ ได้สับวิเนะโบะจังเป็นชิ้นๆ น่ะ

อ่า...?

ขนลุกเลยว่ะ

ฉันก็อยู่ที่ที่เกิดเหตุนั่นแหละ

มีอะไรให้น่าสนุกนักหนา...?

ในฐานะพ่อ แล้วมองรอยแผลของคิวโฮชิแล้วไม่รู้สึกอะไรเลยรึไง...?

ไม่มีอะไร

...แก...!

ถึงอย่างนั้นนะ คุณจินโบะนี่ก็ไม่เติบโตขึ้นเลยแฮะ

หุบปากไปเลย ไอ้สารเลว...! อย่ามาดูถูกหมอนี่นะ...

อ่อนแอจนน่าหัวเราะเลยว่ะ

คนที่ดูถูกหมอนี่ได้มีแค่ฉันคนเดียวนะ!

หมอนี่ไม่ได้อ่อนแอนะ! แกร่งโคตรๆ เลยต่างหาก!

ก็เพราะว่าแข็งแกร่งถึงได้มีชีวิตอยู่ไงเล่า!

ถ้าอ่อนแอ ก็คงเลิกหวังในชีวิตไปตายไปตั้งนานแล้วล่ะ!

การที่หมอนี่ยังมีชีวิตอยู่ตอนนี้ นั่นแหละคือข้อพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่งไงล่ะ!

อย่ามาดูถูกเพื่อนฉันนะ!

!?

มายุ่งตอนที่กำลังพูดอย่างออกรสอยู่เนี่ยนะ

ฉันน่ะไม่ถนัดเรื่องการอ่านบรรยากาศหรอกนะ~

ทันไหมเนี่ย...!?

ฮันรึ

!

คิวโฮชิ!

ไม่เป็นไร...

นายตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่...? ตอนนี้ใช่ไหม?

ห๊ะ? ช่างแม่งเหอะ

อีกอย่างนะ ไม่ได้คิดจะเป็นเพื่อนกับนายนะ

โย่ววววววว!

โกหกน่า ไอ้บ้าเอ๊ย! ก็เป็นไอ้ขี้เกียจมาตั้งนานนี่หว่า!

อ่า!?

อะไรกัน ย่าม ย่ามทำไมกัน?

อึก

ฉันน่ะนะ

เป๊าะ...

ไม่ชอบพวกที่ไม่มีความละเอียดอ่อนกับใครนอกจากตัวเอง

กินตึกด้วยเหรอเนี่ย!

ปริมาณขนาดนี้...

รับไม่ไหวว่ะ...

คราวหน้าแกคงจะตายอย่างสมศักดิ์ศรีแล้วสินะ คุณจินโบะ

การปลดปล่อยข้าวสีเลือด

เสะ รันชิคุเระ

การกวาดทางของคามิฮาจิ

え!?

ก็มีอยู่จริงๆ ด้วยนี่หว่า

มุตะโนะ มุจิน!

มาหาอะไรของพวกนักเรียนฉันเหรอ?

อาจารย์ผู้ไว้ใจได้ที่จะยุติทุกสถานการณ์มาแล้ววว!!

ภาคต่อไป NO.11 ติดตามชมได้เลย

ตอนต่อไปในฉบับที่ 11