ตอนที่ 220

กลับมาลงต่อ!! อุชิวาระ ยูไร โมเก็นอันกิ

ป่ารากษสะ

ว้าว! ด้วงครับ!

◇หลังผ่านเรื่องยากลำบาก ก็ถึงเวลาพักผ่อนแล้ว—

รวมเล่มล่าสุด เล่มที่ 23 วางจำหน่าย 8 เมษายน (วันอังคาร)!! มีฉบับพิเศษวางจำหน่ายพร้อมกันด้วย‼

ต้องให้ทุกคนเห็นสิ!

เย้! เท่จัง!

นี่มันช่วงนี้จะมีด้วงนี่นา

หืม?

ไลราเซ็ตสึ กาคุเอนกิ คัตสึโจ อุนเท็น แม้จะมาถึงโรงเรียนรากษสะ แต่ไรก็ยังคงดำเนินชีวิตตามปกติเหมือนเดิม

ก่อนหน้านี้ → หลังจากคลี่คลายเหตุการณ์ต่างๆ ที่เมืองมัตสึโมโตะ ชิกิก็กลับไปยังโรงเรียนรากษสะพร้อมกับไรและโค อานุพลังในการตามรอยความทรงจำของโค ทำให้ความบริสุทธิ์ของชมรมยูซูริได้รับการพิสูจน์ และเมื่อส่องเข้าไปในความทรงจำของชิกิ ก็ค้นพบว่าบุตรแห่งอสูรนั้นมีการแบ่งปันความทรงจำกันมาแต่โบราณแล้ว—

สวัสดีครับ ท่านผู้อำนวยการโรงเรียนราชาซะครับ

สวัสดีค่ะ!

ดูสดชื่นจังเลยนะ

ชุดอะไรน่ะ! มันเกะกะไปไหม? ถอดออกสิ?

นี่น่ะเหรอคะ ต้องใส่ไว้ถึงจะได้...

จับด้วงมาได้ค่ะ! เจ๋งไหมล่ะ!

●

ฟุฟุ...

ชีวิตมันสนุกไหมนะ?

สนุกสิ! มีแสนอยู่ มีเพื่อนพ้องอีกเยอะแยะเลย!

เหรอ

ที่ว่าฉันสู้ได้อย่างราบรื่นน่ะ

เป็นเพราะว่ามีความทรงจำของการต่อสู้ของเหล่าเทพปีศาจในอดีตอยู่เหรอ...?

เหรอ

ไม่จริง น่าเบื่อเกินไปแล้วนะ!

พูดตรงๆ คือไม่สนใจ แล้วก็ดีใจที่ไม่ต้องคิดมาก สู้ได้ก็ดีใช่ไหมล่ะ?

วิธีรับมือโคตรแรงเลย

เรื่องนั้นรู้สึกว่ามันขัดแย้งกันนิดหน่อยนะ ไม่เป็นไรใช่ไหม?

บอกว่าเป็นสัญชาตญาณการเอาตัวรอด แต่พลังของเทพปีศาจถ้าใช้ไปเรื่อยๆ มันก็ทำให้อายุสั้นลงเยอะเลยไม่ใช่เหรอ?

สัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่ใช้พลังแล้วอายุสั้นลงเนี่ย มันขัดแย้งกันมั้ยนะ?

เอ๊ะ? จริงอยู่ว่าพลังของเทพปีศาจถ้าใช้มากเกินไปมันก็ส่งผลเสียนะครับ

แต่ลูกของเทพปีศาจก็ควรจะชดเชยภาระนั้นด้วยพลังฟื้นตัวที่พิเศษไม่ใช่เหรอครับ?

เอ๊ะ? แต่ว่าลูกของเทพปีศาจเนี่ย เพราะใช้พลังมากเกินไป

ถึงมีเด็กที่เสียชีวิตก่อนวัยอันควรเยอะเลย...

นั่นคุณได้ยินมาจากใครเหรอคะ...?

ไม่ใช่ว่าเคยสอบถามนะ แต่ว่ามันควรจะเป็นหลักที่ยอมรับกันแล้ว...แต่ว่า

●

ผมเคยสอบถามคุณยายหลายคนมาแล้วนะครับ...

ก็จริงค่ะ ว่ามีลูกของเทพปีศาจบางคนที่เสียชีวิตตั้งแต่อายุน้อย

แต่ว่าที่ได้ยินมาก็คือเหตุผลที่ใช้พลังมากเกินไปน่ะค่ะ...

เอ๊ะ!? งั้นหมายความว่าลูกของเทพปีศาจถึงต้องตายเร็ว ไม่ใช่แบบนั้นเหรอ!?

ถ้าเป็นอย่างนั้นก็โล่งใจเลยล่ะ!

แต่ว่าคุณยายก็เคยบอกว่าก็มีบางคนที่เสียชีวิตตั้งแต่อายุน้อยนี่นา?

เอ๊ะ? งั้นก็ดีใจได้ไม่ใช่เหรอ? หัวเริ่มจะปั่นแล้วสิ...

ถ้าคุณยายรู้เรื่องนี้ ก็คงจะไม่ให้ไรใช้พลัง แล้วผมก็จะไม่อนุญาตให้ใช้ด้วยครับ

นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่...?

ดูสิ ดูสิ! จับด้วงมาได้แล้ว!

ไม่มีทางมาช่วงนี้หรอกน่า?

สับสนไปกับอะไร?

มาได้ยังไงเนี่ย!?

ดูสิ เร็วโคตรเท่เลย!

ก็แค่แมลงตัวนึงนี่นา

ออกมาแล้ว! พวกหนุ่มที่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น!

เป็นแบบนั้นเหรอ คิดว่ามันเท่เหรอ!?

ด้วงมันเท่จะตาย!

หุบปากไปเลย

เท่ใช่ไหมล่ะ?

แย่แล้ว! ผู้หญิงห้ามมีแมลงเด็ดขาด...

ไม่เหมือนกับแมลงสาบใช่ไหมคะ?

รักแร้

จะเอาด้วงไปรวมกับแมลงสาบเนี่ยนะ!

มันก็เหมือนกับเอามอนจาไปรวมกับยากิโทริเลยล่ะ!

ขอโทษนะคะ...

โกหกๆ! ไม่เป็นไรเลยค่ะ!

เอ่อ... แล้วก็ไม่กลัวแมลงใช่ไหมคะ

อะ... ใช่ค่ะ เมื่อก่อนไม่ถนัดอยู่บ้าง แต่ว่า

ตั้งแต่พี่สาวไม่อยู่แล้ว ก็ไม่มีใครให้คุยด้วยเลย...

พอรู้ตัวอีกที ก็ไปคุยกับคุณแมลงกับคุณหนูแฮมสเตอร์อยู่ที่ตรอกแล้วสิ

เอ่อ... ฉันเหยียบกับดักแล้วเหรอ!?

ต้องขอโทษเหรอ? ควรจะขอโทษไหมนะ?

ไม่ชอบแมลงเลย... ขนลุกเลย...

เป็นหวัดเหรอ? งั้นนอนพักดีไหม?

เดี๋ยวนะ... เมื่อกี้อยู่ในผ้าห่มได้ชั่วขณะ... น่ากลัวจัง...

พวกแกนี่มันขวางการคุยกันนี่นา

เบื่อแล้ว! มาปาร์ตี้ไรมุสุกันเถอะ!

เอ่อ ก็ว่าไปนะ นั่นก็...

อาจจะมีการแลกเปลี่ยนข้อมูลกันและสื่อสารไปแล้วนะครับ...

ถ้าเป็นอย่างนั้น มันก็ยังไม่พ้นขอบเขตของการคาดเดาอยู่ดีนะ...

ผมจะลองตรวจสอบดูว่าคุณยายทิ้งอะไรไว้รึเปล่านะ

อื้ม ฝากด้วยนะ

งั้นกลับก่อนก่อนที่ฟ้าจะมืดดีไหม

เอ๊ะ! จะค้างต่ออีกหน่อย!

คุณมัตสึโมโตะทุกคนรออยู่

แวะมาเล่นอีกนะ

งั้นขอขอบคุณทุกท่านด้วยครับ

บาย บาย!

ขอบคุณมากเลยครับที่สละเวลามาให้ ถึงแม้จะต้องให้มาลำบากก็ตามนะครับ

ไม่เป็นไรครับ ดีใจด้วยที่ปรับตัวได้นะ

ขอโทษนะที่ไปส่งช้า

ผู้อำนวยการครับ!

หวัดดีจ้ะ!

ผู้อำนวยการ!? เป็นแบบนี้เองเหรอ!?

นี่คือท่านอาจารย์ใหญ่...

ที่มาเยี่ยมเยือนนี่ขอบคุณนะ

อ๊ะ! เพิ่งเจอกันนี่นา!

ไม่หรอกค่ะ ทางนี้ก็ได้รับการช่วยเหลือเหมือนกันค่ะ

คุณยายน่าเสียดายแย่เลยนะ

เปล่าค่ะ

อ่า

ท่านอาจารย์ใหญ่รู้จักกับคุณยายใช่ไหมคะ? พอจะรู้เรื่องเกี่ยวกับลูกของเทพปีศาจอะไรบ้างไหมคะ?

อืม...

ฉันอยู่ตรงนี้ตลอดเลย ก็เลยไม่รู้เหมือนกันนะ

อย่างนั้นเหรอครับ...

พวกเจ้าหน้าที่ของพวกเราจะนำทางไปจนถึงมัตสึโมโตะเอง

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างเลยครับ

นี่ๆ ชิกิ! พวกเราเป็นเพื่อนร่วมทีมกันใช่ไหมล่ะ?

หืม? ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วสิ?

งั้นถ้ามีเรื่องเดือดร้อนอะไรก็บินมาเลยนะ!

ก็เพราะว่าเพื่อนมันจะมาช่วยเวลาลำบากนี่นา!

งั้นถ้าเกิดอะไรขึ้น ฉันก็จะรีบวิ่งไปช่วยนะ

สัญญาแล้ว

?

ไม่ใช่ๆ

ทำมือแบบนี้...

โคสุโอะก็...

เป็นสัญญา

สัญญาแล้วนะ!

แล้วเจอกันนะ!

รักษาสุขภาพด้วยนะ!

คุณชอบไปเที่ยวกับเทพมารรึเปล่า?

ดีจัง! ดูสนุกจังเลย!

แต่นะ...

การไปเที่ยวกับมานกับมัตสึโมโตะก็สนุกเหมือนกันนะ!

...ผมก็เหมือนกันนะ

พอเขาไม่อยู่แล้วรู้สึกเหงาจังเลยนะ

เป็นคนสนุกดีนี่นา

ตั้งตารอที่จะได้เจอกันอีกแล้วสิ

◇การพบปะและการจากลาครั้งใหม่ มิตรภาพจะทำให้เทพปีศาจแข็งแกร่งขึ้น!!

ตอนต่อไปในฉบับที่ 15