ตอนที่ 244

ดายะบุคิมิโอ กินเคย์ เทเลวิชัน บังโชฉู ตอนที่ 244 ชายผู้ลึกลับ ★กำลังฉายแอนิเมะทางทีวีช่องนิปปอนテレ!★

ยักษ์ต้องสังหารให้ถึงที่สุด

อุชิวาระ ยูไร

โมโมฮิรากิ โทคุระ กำลังจะโจมตีใส่ชิกิเป็นหมัดสุดท้าย แต่แล้วโมโมก็ปรากฏตัวขึ้นมาขวาง!?

รบกวนรอสักครู่ได้ไหมครับ

...คุณคือใครเหรอครับ?

ฉบับรวมเล่มล่าสุดเล่ม 26 วางจำหน่าย 10/8 (พุธ)!!

จากฉบับก่อน→พ่ายแพ้ครั้งใหญ่ในการต่อสู้กับโมโมฮิรากิ โทคุระ พอตื่นขึ้นมาก็ถูกพามายังสถาบันวิจัยลึกลับ ที่นั่นได้พบกับเรย์อีกครั้ง แต่เพียงเพราะเป็นลูกแห่งเทพปีศาจ ก็ถูกนำมาเป็นหนูทดลองและถูกทำให้อยู่ในสภาพที่เลวร้าย ชิกิยังคงต่อสู้และเชื่อว่าเพื่อนๆ จะมาช่วยเขาได้อย่างแน่นอน แต่ว่า!?

ผมคือ โมอิน คุโรมา ผู้บังคับหน่วยจากหน่วยโมโมทาโร่ เขตเอโต

ส่วนไอโนะเสะตรงโน้น เราจะไปรับมานะครับ เพราะมีคนประมูลไปแล้ว

ประมูลเหรอครับ

ไอโนะเสะกับฮิโยตะ เรย์ที่โน้น ถูกประมูลไปแล้วครับ

ดังนั้นถ้าใครมายิงฆ่าเองมันจะลำบากนะครับ

ประมูลเหรอ? การหาเงินด้วยการเป็นยักษ์ไม่ใช่สิ่งที่โมโมทาโร่ควรทำนะ

ถ้ามียักษ์อยู่ตรงหน้า ก็คือหน้าที่ของโมโมทาโร่ที่จะต้องฆ่าโดยไม่ลังเล

เข้าใจแล้ว เป็นคนตรงไปตรงมาจริงๆ ด้วย

ได้ยินมาว่าเธอเก่งมากเลยนะ

แต่ว่านะ

ถึงจะเก่งแค่ไหน ถ้าเป็นคนตรงเกินไป บางสถานการณ์ก็แค่เป็นตัวถ่วงเท่านั้นแหละ

ปีศาจมันก็สร้างเงิน ไม่ใช้ก็เสียของนะ?

ถ้าไม่รู้จะใช้ชีวิตอย่างฉลาดเนี่ย จะโดนสังคมกลืนกินเอานะ?

...ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ

แต่ว่า สำหรับผมแล้ว แทนที่จะใช้ชีวิตอย่างฉลาดน่ะ...

ผมจะยึดมั่นในความเชื่อของตัวเองในฐานะโมโมทาโร่ครับ

ถ้างั้นนี่เป็นคำสั่งของผู้บังคับบัญชาแล้วล่ะครับ

ถ้าคุณเป็นโมโมทาโร่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกยุติธรรม

ก็ต้องไม่ขัดคำสั่งของผู้บังคับบัญชาใช่ไหมครับ?

อีกอย่างก็วางใจได้เลยว่าสองคนนี้สุดท้ายก็จะตายอยู่ดี

ถูกนำไปทดลองมาอย่างหนักหน่วงเลยนะ

ถ้าคิดแบบนั้น ผมว่าพวกเขาคงจะได้ตายแบบทรมานมากกว่าการถูกฆ่าตอนนี้อีกครับ

อย่าคิดว่ามีแค่คุณคนเดียวเท่านั้นที่ใช้ชีวิตได้อย่างตรงไปตรงมา

สังคมไม่ได้จะปรับตัวให้คุณได้ขนาดนั้นหรอกครับ

ผมจะกำจัดพวกยักษ์เพื่อไม่ให้มีใครถูกพวกมันทำร้าย...

นั่นแหละคือภาพลักษณ์ที่โมโมทาโร่ควรจะเป็น...

ผม... ไม่สิ...

คือภาพลักษณ์ของโมโมทาโร่ที่เราชื่นชมกันมานั่นเอง

ประมูลยักษ์สินะ...

ไปที่นั่นก็มีพวกยักษ์เยอะแยะเลยนี่นา...

พวกนั้นยังหลงทางอยู่เหรอ? พวกน่าปวดหัวนี่

ติดต่อ...

●●●

ก็...

อาการทางจิตฤดูใบไม้ผลิ ทำให้หมดสภาพการต่อสู้

ถ้าเป็นพวกนั้นก็น่าจะไหวอยู่

ฤดูร้อน ไคโอเวอร์ฮีท ทำให้หมดสภาพการต่อสู้

ฤดูใบไม้ร่วง คากามิ หมดสภาพการต่อสู้แบบเรียบง่าย

ไปทางที่จัดประมูลดีไหมนะ...

โทคุระเป็นคนหลงทางขั้นรุนแรงเลย...

แน่นอนว่าเขาเดินออกไปในทิศทางที่ตรงกันข้ามกับสถานที่ประมูลเลย

อืม...ถึงจะบอกว่าจะไปแล้วนะ...

ยักษ์ลับแห่งแดนสวรรค์

ไม่รู้ว่าคุณอิโนะเสะอยู่ที่ไหน...

รอยเลือดก็ไม่รู้ว่าทอดยาวไปถึงไหน...

ห่อเหี่ยวตั้งแต่ก้าวแรกเลย เป็นมนุษย์ขยะจริงๆ...

อูววว~

หืม? จะไปตรวจสอบรถบรรทุกเหรอ?

อย่างนั้นเหรอ! อาจจะมีเบาะแสอะไรอยู่ก็ได้นะ!

บอกว่าท้อตั้งแต่ก้าวแรกงั้นเหรอ โกหกน่า~

งั้นนี่คือก้าวแรกเลยนะ~♪

ฮือออ...!

ขอโทษด้วยนะครับที่พวกตัวล่างอย่างผมทำตัวหลงตัวเองไปหน่อย...

หืม?

มีซองจดหมายที่มีเอกสารอยู่ด้วยนะ

ยา...

!?นี่มัน!

(80)

ของประมูลสินะ... คุณอิโนะเสะ ชิกิ!?

ผู้ประมูล... บริษัทโซคุคุไคกิ...?

บางทีคุณอิโนะเสะ...

อาจจะถูกพาไปยังบริษัทโซคุคุไคกิแห่งนี้...!

เย้ เย้! ขอบคุณนะพี่สาว!

ซุนจิม~♪

เด้งจิม~♪

ได้เบาะแสมาแล้ว!

(81)

พื้นมันกำลังโกรธอยู่...

ขอโทษนะครับ... ที่ตัวผมดันตื่นเต้นเกินไป...

ไม่หลงระเริงแล้วไปกันเถอะ...

เอาล่ะ... สู้กันหน่อยนะ!

พักก่อนดีไหมนะ

อีก 30 นาทีค่อยเริ่มใหม่ กินอะไรหน่อยล่ะ

...นี่ๆนะ...

หืม?

พวกแกเนี่ยทำได้ยังไงกัน... เรื่องแบบนี้...

โดนยักษ์ฆ่า... แม้แต่ครอบครัวตัวเองด้วยเหรอ...?

พูดอะไรของแกวะ? ก็แค่ทำตามงานไม่ใช่เหรอ

หา...?

ทำงาน...แล้วจะทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้เหรอวะ

ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ...?

ไม่รู้สึกอะไรเลยใช่ไหม?

ไม่รู้สึกอะไรหรอก ถึงฆาตกรจะตายไปก็เถอะ

รีบกินข้าวซะ ไม่งั้นจะหมดเวลาแล้วนะ

โอ้

●●●

จริงดิ...

ทำเรื่องแบบนี้แล้ว...

ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอเนี่ย...

ทั้งที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรเลย...

สามารถทำเรื่องที่โหดร้ายขนาดนั้นได้เหรอ...?

พวกแกน่ะ...มันสุดยอดกว่าเยอะเลยล่ะ...

เอาล่ะ เริ่มกันเลย

ชิซึคุจะเริ่มตอนนี้เลยเหรอ...?

บ บ

เรย์! ตั้งสติให้มั่นนะ!

อย่าแพ้เด็ดขาด!

มีคนมาช่วยแน่! สู้ต่อไปนะ!

ไม่ตอบสนองด้วยซ้ำ เสียงก็ไม่มี...?

สลบไปแล้วเหรอ...?

...ไอ้นี่มันคืออะไรกันแน่ครับ...?

มันน่าขนลุกชะมัดเลย...

ทำไมถึงถูกตัดแขนทั้งที่ไม่ได้ใช้ยาสลบนะ...

เฮ้... อัตราการเต้นของหัวใจเป็นยังไงบ้าง...?

มัน...

สีหน้าไม่เปลี่ยนเลยเหรอครับ...

ปกติครับ...

น่าขนลุกชะมัด...

ต่อด้วยขาแล้วนะ...

ความเจ็บปวดและความไม่สบายใจทั้งหมดนี้...

แกก็เคยได้สัมผัสมันแล้วสินะ...

เมงะชิน...

แกเองก็เคยรู้สึกแบบนี้ด้วยเหรอ...

เกี่ยวกับอดีตที่ไม่มีใครเคยรู้ของความฝันนี่เอง ฉบับหน้า อนิเมะทีวี คูลที่ 3 "ภาคเนริมา" ฉลองก่อนออกอากาศ! ปกและภาพหน้าสุดก็มา!! พร้อมที่คั่นหนังสือสุดหรู 5 แบบด้วยนะ!

ติดตามต่อในฉบับหน้า NO.43