ตอนที่ 248

ฉันจะตามหาสิ่งมีชีวิตที่เป็นปีศาจ

ยูซุริเบะ ช่วยสนับสนุนปิรามิซูงะอุระให้หน่อยสิ

รับทราบครับ

คุณปิรามิซูงะอุระ ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?

สิ่งที่สำคัญต่อการเติบโตคือการตัดสินใจก้าวออกไปด้วยตัวเองแม้จะมีความกังวล

และอีกอย่างคือการมีเพื่อนร่วมทีม

ปิรามิซูงะอุระ ตัดสินใจที่จะไปช่วยชิคิและคนอื่นๆ ด้วยตัวคนเดียว

ถ้าพยายามมากจนเกินไปจนต้องถูกพึ่งพา ก็หยุดเขาซะ

เวลาที่กังวล ก็ให้คุยกันนะ

นั่นแหละคือเหตุผลของการมีโรงเรียนนี้

อุรุฮาระ ยูไร

ครับ...!

ฉบับเล่มล่าสุด เล่มที่ 26 กำลังเป็นที่นิยมอย่างมาก!!

แล้วมุทะโนะกับปิรามิซูงะอุระที่เติบโตขึ้น...!?

ถึงฉบับที่แล้ว → การต่อสู้สุดมันส์ระหว่างมุทะโนะกับโมโมคุระ จูเบย์ สิ้นสุดลงด้วยการเสมอกัน ในขณะที่ปิรามิซูงะอุระรู้สึกด้อยค่ากับการตัดสินใจที่ทำไม่ได้เหมือนเพื่อนร่วมทีม แต่เมื่อได้รับกำลังใจจากคำพูดของมุทะโนะ เขาก็เริ่มเคลื่อนไหวเพื่อช่วยเหลือชิคิและคนอื่นๆ!

โถงทางเดินหน้าห้องพักประมูล

นี่! ถ้าจะจับ ก็ต้องใส่กรงเดียวกับโครคุสสิ!

อั่ก...

ห้องไหนกันนะ... สองข้างแคบ... ปลอกคอคับจัง...

กลัวที่แคบจัง!

โครคุสก็เหงาแล้วก็หวาดกลัวด้วยล่ะ

(34)

เนื้องอกที่โดนไอ้ตัวงี่เง่านั่นเล่นงานไป หายแล้วเหรอ...

หายในเวลาอันสั้นแบบนี้เลยเหรอ...?

บาดแผลอาจจะหายเพราะเลือดปีศาจ แต่พลังกายมันไม่ฟื้นเลยแฮะ...

นี่มันเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นกันแน่...?

ถอยกลับมาหน่อย...

ให้ตายสิ รู้สึกแย่จัง...

ต้องรีบไปฆ่าซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย...

ไม่ได้นะ ถ้าฆ่าไปแล้ว

เด็กเหรอ!?

ฆ่าไปแล้วก็ไม่ได้เงินนี่นา

ห๊ะ...?

เป็นคนที่บอกว่าจะมาฝึกงานเหรอ?

เป็นเจ้าหน้าที่เขตเอโตะเหรอ?

ฉันเองคือ โมอิน ชิรามา รองหัวหน้าทีมครับ

สิงสู่ร่างของศพที่ใส่แบคทีเรียของตัวเองเข้าไป

ขณะสิงสู่ ร่างเดิมจะเข้าสู่ภาวะกึ่งตาย

ทำไมถึงห้ามฆ่าล่ะครับ? ก็เป็นปีศาจไม่ใช่เหรอ

ปีศาจมันขายได้นะ ถ้าฆ่าแล้วมันก็ไม่ได้เงินนี่นา?

งั้นก็เอามาให้แล้วกัน

อะไรกันเนี่ย... !

ไม่เป็นไรเหรอครับ? นี่เป็นศพคนธรรมดานะ

เอ๊ะ...

จะทำหน้าให้เละกว่านี้เลยดีไหมล่ะ?

ตายแล้วหน้าเละแบบน่าสงสารไม่ใช่เหรอครับ?

งั้นขอรับไปนะ

●

อะไรกัน จริงจังเลยนะ...

ไม่ว่ายังไงก็ต้อง...

กลัวที่แคบจัง... เวียนหัวจัง... จะเป็นโรคหรือเปล่า...

!

ฮิ๊ย! จะถูกฆ่าแล้ววว!

ตุ้บ

เฮ้! เอาออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!

จะพาไปที่ไหนกันล่ะ!

ใส่กรงเดียวกับโครคุสสิ!

แกร๊ก...

เอาล่ะ ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน รอมานานแล้วนะครับ!

เราจะจัดงานประมูลช่วงกลางคืนให้ดูเลยนะ!

ประมูลเหรอ?

เครื่องในจะถูกขายไปซะแล้วววว!!

โมเก็น อังกิ

สนามオークเหรอ!?

สนามประมูล!? ตรงกันข้ามกันเลยนะ!

ตรงกันข้ามเหรอ

ทางโน้นๆ

การประมูล... ถ้ามีปีศาจจำนวนมากถูกซื้อขายได้ ก็เคลียร์ได้เลยล่ะ...

มองไปทางไหนวะ! สนามอยู่ทางโน้น! มองไปคนละทิศ อย่ามัวแต่เหม่อลอยไปสิ!

นายเป็นนักฝึกงานที่เก่งไม่ใช่เหรอ! จะพาไปให้ดูเอง!

ขอบคุณครับ

ไม่ใช่ทางนั้น ทางนี้สิ ไอ้โง่!

การทดลองครั้งที่ 4 สิ้นสุดลง

พักเบรกได้แล้วนะ!

อัตราการเต้นของหัวใจอ่อนลงมากเลยนะ

เหลืออีกแค่ 1-2 ครั้งเองนะ

ประธานครับ ถ้าดำเนินการทดลองต่อไป ทั้งสองคนก็จะตายนะครับ...

ช่างเถอะ ต่อไปก็เลี้ยงต่อไปจนกว่าจะรับมือไม่ไหว

ไม่ว่าการวิจัยครั้งนี้จะค้นพบอะไรใหม่หรือไม่ ก็จะถูกกำจัดทิ้ง

ถ้าทำแบบนั้นก็จะสร้างบุญกับสถาบันโมโมทาโร่ได้

ถ้าคิดถึงเรื่องนั้นแล้ว มันก็มีค่ามากกว่าเงินที่ประมูลได้ด้วยซ้ำ

เฮ้... เรย์... ยังมีชีวิตอยู่สินะ...

สมแล้ว ที่เริ่มจะเหนื่อยแล้วสิ...

มาถึงที่นี่แล้ว... คงเริ่มเสียใจแล้วสินะ...

แต่ไม่เป็นไรนะ... สหายของฉันจะมาช่วยเอง...

นี่... คุยกันหน่อยน่า...

...

นายเนี่ยนะ... น่ารำคาญชะมัด...!

มาพูดจาเสียงดังใส่แบบนี้เลยเหรอ...!

อะไรกัน ไม่เป็นไรเหรอ? ก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนั้นสักหน่อย... !

พวกนักคิดแบบในอุดมคติอย่างนายแหละที่โคตรจะเด็ดเลย...!

ในโลกนี้มันมีแต่... เรื่องที่ช่วยไม่ได้เท่านั้นแหละ...

ถึงจะไม่ยอมรับมันก็ได้...

มันก็มีสิ่งที่ต้องยอมรับอยู่แหละ...

แต่พอเห็นนายที่ยังมีความหวังแบบโง่ๆ น่ะ

เวียนหัวจัง...!

(45)

ถึงจะเป็นความจริงที่ไม่อยากยอมรับ... ก็มีอยู่จริงนี่หว่า...

...อึก

เหนื่อยล้าจน... ในที่สุดอารมณ์ก็ออกมาแล้วสินะ...

●

น่ารำคาญชะมัด... อย่ามาสนใจน่า...

ก็นะ ทำไม... ถึงสนใจกันล่ะนะ...

คงเป็นเพราะนายมันคล้ายๆ กับสหายของฉันมั้ง...

ชู

จริงจังเลยนะ คล้ายคนเมื่อไม่กี่วันก่อน... เหมือนนายเป๊ะเลยว่ะ...

47)

ตัวใหญ่ขนาดนี้ถือติดตัวมา...

ขู่พวกข้างๆ... แล้วก็พยายามจะอยู่คนเดียวด้วยน่ะ

นี่... เอามาพนันกันไหม?

อ๊ะ...?

ฉันก็ถึงขีดจำกัดแล้วล่ะ... ตายเมื่อไหร่ก็ไม่แปลกหรอก...

การทดลองครั้งต่อไป ถ้าฉันอดทนโดยไม่ส่งเสียงร้องเลยล่ะก็...

เล่าเรื่องของนายให้ฟังหน่อยสิ...

ล้อเล่นเหรอ...

ในที่สุดเราก็ต้องตายอยู่ดีไม่ใช่เหรอ...?

อย่างน้อยก็ขอเป็นของฝากจากโลกหลังความตายให้หน่อยสิ...

ไม่อย่างนั้น... ฉันจะตามไปแม้กระทั่งแม่น้ำสามพิภพนะ...!

เอาล่ะ เริ่มใหม่!

เดิมพันเริ่มขึ้นแล้วนะ...

จะทำยังไงดี...

บอกว่าจะทำอย่างมีพลังขนาดนั้นแท้ๆ...

ถูกไล่ล่าอย่างหนักเลยยยย!

เดี๋ยวก่อนโว้ย!

อย่าให้หนีไปได้นะ!

เข้ามารุมเลย!

แบบนี้แล้ว จะไปถึงจุดหมายได้ยังไงเนี่ย...

◇การเดินทางตามหาเหล่าชิกิ! เริ่มต้นก็เจอวิกฤตใหญ่แล้วเหรอ!?