ตอนที่ 263

『โทเก็นอันกิ』～ภาคน้ำตกเก็นเอ็นแห่งแสงอาทิตย์และเก็นเอ็นตัดสินใจผลิต!

ตอนที่ 263 คนที่เหมือนกัน

โทเก็นอันกิ

อันกิ

วางจำหน่ายวันพุธที่ 8 เมษายน!!

ยอดนิยมถึงขีดสุด ขอบคุณอย่างมากครับ/ค่ะ! เซะ ชิกิ ม้วนเกลียวเดือดพล่าน

ชิกิผู้ได้ลิ้มรสความพ่ายแพ้โดยสมบูรณ์ จะเผชิญหน้ากับ โมโมฮิรากิ ฟุยุโงะ!!

บริการสำหรับผู้สมัครทุกคน "สมุดสติกเกอร์และสติกเกอร์กลม 2 ชนิด" ดูข้อมูลได้หน้าถัดไป!

ยูระ อุรุชิบาระ ดั้งเดิมสีดำมันวาว โรงงานเท็งคุ

ก็อย่างที่คิดไว้แหละ ควรจะฆ่าให้ตายไปเลยตั้งแต่ตอนนั้น

โชคร้ายนี่ถือว่าอยู่ในระดับดีนะ

เป็นเรื่องที่สร้างปัญหาให้โลกเลยล่ะ

การมีอยู่ของพวกแกมันมีแต่เป็นภัยต่อโลกเท่านั้น

เพราะฉะนั้น...

ชิกิได้เผชิญหน้ากับคู่แห่งโชคชะตา ทั้งสองต่างยึดมั่นในความเชื่อของตนเอง การต่อสู้ที่ไม่สามารถเข้าใจกันได้จึงปะทุขึ้นอีกครั้ง...!

ฉบับก่อนหน้า→ตกหลุมพรางของโมโมอิน คุโรมา ทำให้เรย์ถูกบีบให้ต้องต่อสู้ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบ ในขณะนั้น ความรู้สึกของเรย์ที่มีต่อเอมะก็เร่งเร้าความต้องการที่จะฆ่าคุโรมา แต่เขาก็หนีไปได้ ในทางกลับกัน แรงปรารถนาในการต่อสู้ของชิกิก็ถูกกระตุ้นขึ้นจากการได้พบกับโมโมฮิรากิ ฟุยุโกะอีกครั้ง...

พวกเราจะกำจัดให้สิ้นซาก

อย่าพูดไปตามใจชอบสิเฟ้ย!

อาวุธวิเศษบรรจุเลือด สังหารเทพอาวุธ

ไอ้พวกที่ทำเงินจากการประมูลของปีศาจนี่พูดอะไรกันเนี่ย!

ของแบบนี้ข้าไม่ยอมรับเด็ดขาด

อสูรไม่ใช่สิ่งที่มาทำเงิน แต่เป็นสิ่งที่ต้องกำจัดต่างหาก

!

ตั้งแต่แรกเลยนะ

กฎหมายการกำจัดอสูรก็เป็นอะไรที่เข้าใจยากสำหรับฉัน

แคว๊ก!

เป็นกฎหมายที่เพิ่มโอกาสในการดึงพลเรือนเข้ามาเกี่ยวข้อง

พลเรือนควรจะใช้ชีวิตอย่างสงบโดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

คนที่ต้องลงนรกก็มีแค่พวกเรา โมโมทาโร่ก็พอ

ตั้งแต่วันที่ฉันเข้าร่วมองค์กรโมโมทาโร่ ก็พร้อมที่จะใช้ชีวิตในเงามืดแล้วล่ะ

การที่ผู้คนจะได้ใช้ชีวิตโดยไม่รู้จักการมีอยู่ของความยุติธรรม นั่นแหละคือสันติภาพที่แท้จริง

ความยุติธรรมอะไรกันเล่า...!!

อย่าทำตัวเป็นใหญ่เพียงเพราะเป็นฮีโร่ในนิทานเด็กสิเฟ้ย!

แม้จะทำตัวเป็นฮีโร่ แต่พอฆ่าคนไปแล้ว ก็คือ "คนชั่ว" อยู่ดี!

ตั้งแต่วันที่ข้าฆ่าคนวันนั้น ข้าไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายที่ยุติธรรมเลยสักครั้ง

ไม่เข้าใจเรื่องนั้นแล้วยังมาบอกว่าตัวเองคือความยุติธรรม ช่างน่าขยะแขยงสิ้นดี!

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม พอฆ่าคนไปแล้ว ก็คือ "คนชั่ว" แล้วนั่นแหละ!

เพราะฉะนั้น...!

ในฐานะคนชั่ว! จะบดขยี้ฮีโร่ให้แหลกเลยไป!

พวกเราก็อยากได้สันติภาพแบบที่แกปรารถนาเหมือนกันนะเฟ้ย!

รากเหง้าของความชั่วร้ายน่ะ อย่าได้หวังสันติภาพเลย

ถ้าอยากจะหวังสันติภาพจริงๆ ก็จงตายไปซะ

การที่พวกแกมีอยู่ มันก็ไม่อาจนำมาซึ่งสันติภาพบนโลกนี้ได้...!

วันหนึ่งจู่ๆ ความเจ็บปวดจากการถูกคนสำคัญสังหาร...

แกจะเข้าใจมันได้ยังไง?

ความเจ็บปวดนั้นมันจะไม่มีวันหายไปตลอดชีวิต...

ต้องใช้ชีวิตอยู่กับความเจ็บปวดนั้นไปตลอดเลย...

แม้ว่าจะได้พบเจอคนที่มีความเจ็บปวดเดียวกัน

ช่องว่างที่เกิดขึ้นในใจ ก็ไม่มีวันที่จะเติมเต็มได้อย่างแท้จริงอีกเลย

ต้องทำให้บาดเจ็บอีกกี่คน...นะ?

ต้องทรมานอีกกี่คนถึงจะจบ...นะ?

ต้องให้ตายอีกกี่คน ถึงโลกจะไม่ถูกอสูรช่วงชิงคนสำคัญไปได้...นะ?

นี่คือการล้างแค้น และคือพันธกิจ

คือพันธกิจของพวกเรา โมโมทาโร่ ที่เกิดมาพร้อมกับพลังในการต่อสู้

เพื่อโลกที่สามารถอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขโดยไม่ต้องแบกรับความเจ็บปวด พวกเราจะกำจัดอสูรให้สิ้นซาก

และยุติสงครามครั้งนี้เสียที

รากเหง้าของสงครามนั้น อย่าได้ปริปากว่าอยากจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเลย...!

แย่แล้ว... เข้าใจความรู้สึกแกสุดๆ เลยว่ะ...

หาอ่า...?

เพราะว่า... ฉันก็เป็นเหมือนกันไง...

แค่อยู่ชีวิตธรรมดาๆ เองนะ...

จู่ๆ โมโมทาโร่ก็มา...

พ่อถูกฆ่าต่อหน้าต่อตาเลย...

กับนายกับฉัน...มันต่างกันยังไงกันล่ะ...?

รากเหง้าของความชั่วร้ายกำลังพูดว่าอะไรกันนะ

การมีอยู่ของอสูรที่อุ้มระเบิดที่เรียกว่าการคลุ้มคลั่งน่ะ...

มันได้สร้างโศกนาฏกรรมมากมายตั้งแต่จุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งนี้เลยนะ

พวกมันจ้องมองมาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังเลยล่ะ

แต่ว่า... ดูเหมือนว่า... นาย...

จะไม่สามารถเกลียดนายได้เหมือนเดิมแล้วล่ะ...?

แค่เพราะเป็นพวกเดียวกันมันก็ง่ายเกินไปแล้วมั้ง

ไอ้นี่มันเกือบจะโดนฆ่าแล้วนะ...

แต่ว่า... พอได้รู้เรื่องแล้ว... ก็อดที่จะเข้าใจความรู้สึกของไอ้นี่ไม่ได้เลย

ความรู้สึกที่ไม่ให้อภัยเด็ดขาดนี่น่ะ...

สถานการณ์ที่เป็นอยู่แล้วอยากจะเปลี่ยนนี่น่ะ...

เข้าใจอย่างถ่องแท้เลยว่ะ...

ก็เพราะว่าฉันก็เหมือนกันนี่นา...

พวกเราคือคนที่มุ่งหน้าไปยังจุดหมายเดียวกัน แต่เดินไปคนละทางกัน

เพราะฉะนั้นถึงได้ "เข้าใจ"...

ทั้งเรื่องที่ว่าเราเป็นคู่ขัดขวางเป้าหมายของกันและกัน

ภาคถัดไป เล่มที่ 16 ต่อเนื่อง ◇บาดแผลเดียวกัน ขณะที่ใบมีดพุ่งเข้าใส่ซึ่งกันและกันーー。