ตอน 54: Chapter 54

とうเก็นอันกิ โมเก็น อังกิ】

ฉบับรวมเล่มล่าสุด เล่มที่ 4 ฉบับพิมพ์ใหญ่สุด & กำลังเป็นที่พูดถึงอย่างมาก!!

คามงะ...? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่...?

ทำไมถึงชื่ออิโนะเสะล่ะ...?

ชิกิกับคามงะที่สร้างความไว้วางใจให้กันโดยไม่รู้ภูมิหลังของกันและกัน คามงะได้รู้ว่าชิกิเป็นปีศาจ...!?

ฉันก็เพิ่งรู้เหมือนกันนะ...ว่าเธอคืออิโนะเสะ ชิกิ

ลูกของเทพปีศาจ...เป็นปีศาจที่โหดเหี้ยม ไร้ความปรานี...

ก็เพราะว่าฉันคือ...

(141)

ชูกัน โคคิตามุระ

★ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงใด ๆ ทั้งสิ้น

เพราะเป็นโทโมเดรา คามิโมโตะสังกัดหน่วยโมโมทาโร่

มังงะเล่มล่าสุดเล่มที่ 5 วางจำหน่ายวันที่ 6 เดือน 6 (วันศุกร์)!!

เรื่องที่โกหกเป็นตำรวจน่ะ ขอโทษนะ

คามิโมโตะเป็นโมโมทาโร่เหรอ...?

แต่ว่า...

ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นนักโกหกเท่าเธอหรอกนะ

ถึงแม้ว่าจะ... ฆ่าชีวิตผู้คนมากมายขนาดนี้

เลย...!

ถึงกับคิดจะแตะต้องเด็กด้วยเนี่ยนะ...

ฉบับก่อนหน้า→เพราะแผนการของโทโมกิว่า "โทโมเระ" คามิโมโตะจึงรู้ว่าชิกิเป็นลูกของ "เทพยักษ์" อย่าง "เอนกิ" และความสัมพันธ์ของทั้งสองคน...!?

จะกำจัดคุณในฐานะเป้าหมายอันตราย

เดี๋ยว! ไม่ใช่ฉันนะ! ฉันคือ...

ไม่ฟังที่คุณพูดแล้วนะ

คุณที่ใช้ฉันเพื่อฆ่าคน...

(144)

(144)

ไม่มีทางให้อภัยเด็ดขาด!

ก็บอกว่ามันไม่ถูกนี่นา!

คามิโมโตะ ต่อสู้กันตรงนี้มันไม่ใช่วิธีที่ฉลาดนะ

เราถอยตรงนี้ก่อน

คนพวกนี้มันอึดจริง ๆ ตำแหน่งฐานทัพของพวกมันเราจับได้แล้ว

คราวหน้าจะไม่มีใครมาขัดจังหวะ แล้วเราจะได้จัดการให้เรียบร้อยเลยล่ะ

เดี๋ยวก่อนสิ! เรื่องยังไม่จบนะ!

ไม่สิ ตั้งแต่แรกมันอาจจะยังไม่ได้เริ่มด้วยซ้ำก็ได้

จะเล่าให้ฟังสักหน่อยได้ไหม?

มันจบแล้วล่ะ

ฉันน่ะคิดว่าเธอเป็นเพื่อนนะ

แล้วเธอล่ะ คิดว่าฉันเป็นยังไงเหรอ?

พูดอะไรน่ะ ก็เพื่อนกันไม่ใช่เหรอ...

ก็ต้องเป็นเพื่อนสิ

วางขายทุกวันพฤหัสบดี!!

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังคิดว่านายเป็นเพื่อนอยู่ก็ตามนะ!

นายเองก็ไม่เป็นเหมือนกันเหรอ!?

ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็ ยิ่งเลวร้ายเข้าไปใหญ่อีก...

ก็จริงที่ว่าเธอเป็นเพื่อนกับฉัน...

ทำไมล่ะ! ฟังเรื่องของฉันก่อนสิ!

เป็นอดีตแล้วไง

(148)

ได้โปรดเถอะ... ช่วยเงียบซะทีเถอะ!

มากกว่านี้...

ไม่อยากจะเกลียดคุณเลยนะ...

ครั้งหน้าที่เราเจอกัน พวกเราจะเป็นผลไม้กับปีศาจ

จะจัดการอย่างไม่ปรานี

ถ้ายังมีใจสำนึกผิด ก็จงตายซะ

ลาก่อนนะ

บอกลาไว้ก่อนนะ

ในฐานะเพื่อนเก่า ก็ขอส่งคุณไปสู่โลกหน้าโดยไม่ต้องทนทุกข์ใจเลย

พวกอันธพาลกึ่งอาชญากรถูกกวาดล้างหมด

พวกผลไม้แห่งเนริมาเพิ่มความระมัดระวังเป็นพิเศษ

แบบนี้พวกเราก็อยู่ในสถานะตั้งรับเต็มตัวสินะ

ผลประโยชน์เดียวที่เราได้ก็คือพวกผลไม้ที่ชื่อคามิโมโตะ

แล้วก็การมีตัวตนของหัวหน้าของเจ้าพวกนั้น

จากที่ได้ยินมาจากอิโนะเสะเมื่อกี้ ดูเหมือนว่า

เจ้าพวกผลไม้ที่ลักพาตัวคุโฮชิซากิไป ก็คือหัวหน้าของพวกผลไม้คามิโมโตะคนนั้นแหละ

น่าจะเป็นหัวหน้าทีม แล้วก็การวางเพลิงต่อเนื่องก็เป็นฝีมือของคนคนนั้นด้วย

น่าจะเป็นการวางเพลิงเพื่อทำให้คุณคามิโมโตะเข้าใจผิดตั้งแต่แรกแล้วล่ะ

สรุปก็คือพวกเขาตั้งใจจะให้คุณคามิโมโตะกับนายมาเจอกันใช่ไหม?

วางขายทุกวันพฤหัสบดี!!

เจ้าคนเจ้าเล่ห์นี่นะ ไม่ใช่แค่ก่อไฟเผาโรงพยาบาลเท่านั้น

แต่ยังเผาบ้านของพี่น้องด้วย

แถมยังวางแผนทั้งหมดเพื่อให้ความสงสัยตกอยู่ที่อิโนะเสะ

แล้วปิดท้ายด้วยการให้มาเจอกันในสถานที่ที่น่าสยดสยอง

จนทำให้อิโนะเสะกลายเป็นปีศาจที่เลวร้ายไปเลย

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาก็ดูจะเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นแล้วสินะ

ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว เราก็ไม่รู้ว่าที่นี่จะถูกโจมตีเมื่อไหร่

อ่า สหายคนอื่นคงไปที่ฐานทัพอื่นแล้วสินะ พวกเราก็ต้องย้ายที่เหมือนกัน

อิโนะเสะ นายถูกใส่ร้ายแล้วล่ะ

เรื่องที่คนรู้จักแท้จริงแล้วคือผลไม้ก็ไม่ใช่เรื่องที่ไม่มีหรอกนะ

ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นบ่อย ๆ นะ! ฮ่า ๆ!

นัมปุ

(153)

รายสัปดาห์โคคิตามูระ

มันตลกตรงไหนวะ! ทำเป็นยิ้มผุดผ่องอยู่ได้!

ฉันไม่ได้เสียใจอะไรหรอกนะที่ว่าคามิโมโตะเป็นผลไม้!

ที่มันหงุดหงิดก็เพราะถูกเข้าใจผิด ไม่ยอมฟังเรื่องแล้วก็จ้องด้วยความอาฆาตใส่ฝ่ายเดียวไง!

ทำไม... ไม่ยอมฟังเรื่องของฉันเลยล่ะ...

ไม่อยากสู้ก็อยากให้ฟังเรื่องหน่อยเหรอ? บ้าจริง!

ทั้งที่ฉันไม่อยากจะสู้กับหมอนั่นเลย...

นายพอจะรู้ไหมว่าทำไมล่ะ?

ไม่มีใครฟังเรื่องของนายหรอก

เป็นเพราะนายอ่อนแอไงล่ะ

ไม่มีใครสนใจฟังเรื่องของคนอ่อนแอหรอกนะ

หมายความว่ายังไงกัน...?

ชิกิ พวกเราที่เป็นปีศาจ รู้ไหมว่าทำไมถึงต้องสู้กับพวกผลไม้?

ก็เพราะว่าพวกผลไม้พยายามจะฆ่าพวกปีศาจไม่ใช่เหรอ...?

ก็จริงที่ว่ามันเป็นการต่อต้านพวกผลไม้ที่พยายามจะกวาดล้างพวกปีศาจนะ

แต่ว่าแก่นแท้มันไม่ใช่ตรงนั้นซะหน่อย

เพื่อให้นั่งลงมาพูดคุยกันไงล่ะ

เป็นการพูดคุยเพื่อกำหนด

“ข้อตกลง”ของสงครามนี้ ที่ทั้งพวกปีศาจและพวกผลไม้ต่างก็ยอมรับได้

ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป พวกปีศาจกับพวกผลไม้ก็คงไม่ยอมให้ใครง่าย ๆ แน่

และมีความเป็นไปได้ที่ทั้งสองฝ่ายจะสูญพันธุ์ไปจากการสังหารกัน

แต่มันที่เป็นเรื่องยุ่งยากคือพวกผลไม้คิดว่าตัวเองเป็น “ความยุติธรรม” และตัวเอง “เหนือกว่า”

พูดให้ถูกก็คือ พวกเขาคิดว่า “ไม่จำเป็นต้องรับฟังคนที่อ่อนแอกว่า” น่ะสิ

วางขายทุกวันพฤหัสบดี!!

(156)

เพราะฉะนั้นถึงต้องสู้

เพื่อแสดงอำนาจทางทหารไงล่ะ

เพื่อให้พวกเขารับรู้ว่าการสู้รบต่อไปนั้นเป็นยุทธวิธีที่ดีที่สุด

ตอนนั้นแหละถึงจะมีการจัดโต๊ะพูดคุย

เพื่อตัดสินวิธีการยุติความขัดแย้งอื่น ๆ นอกเหนือจากการรบ

นายรู้ไหม? ถ้าไม่สู้ พวกเขาก็ไม่ยอมแม้แต่จะนั่งร่วมโต๊ะเจรจาด้วยซ้ำ

ถ้าอ่อนแอ ก็ไม่มีใครยอมฟังเรื่องของนาย

ถึงจะยอมฟังเรื่องของคนอ่อนแอได้

โลกนี้มันไม่ได้ถูกสร้างมาให้อ่อนโยนเลยนะ

ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม นายก็ถูกเข้าใจผิดและถูกจ้องด้วยความอาฆาต

แล้วจะทำยังไงดี? จะพูดอยู่เรื่อย ๆ เหรอ?

ถ้าเป็นแบบนั้นแล้ว ป่านนี้ก็คงไม่มีใครฟังเรื่องของนายแล้วล่ะ

การจะหยุดความอาฆาตที่ปล่อยออกไปแล้วมันไม่ง่ายเลยนะ

ไม่สู้ก็จบลงด้วยการถูกฆ่า

ก็จะตายไปพร้อมกับฉายาปีศาจเลวร้ายนั่น

ไม่ชอบก็สู้สิวะ!

จะจับหูให้ได้เลย ถ้าไม่ยอมฟัง ก็จะทำให้ฟังให้ได้!

คำพูดของคนที่ไม่อยากสู้ ไม่มีใครได้รับฟัง

ถ้าอยากให้มานั่งที่โต๊ะเจรจา

ก็ต้องตัดสินใจว่าจะสู้ด้วย

ฉบับหน้า No.337 15 ก.ค. ยังไม่วางจำหน่ายต่อจากนี้

ฉบับหน้า→ชิกิกับคำพูดของคุณมุดาโนะ...!?