ตอน 15:

อาคิสึกิ ราคานิ รีฮานน่า วิสทอเรียแห่งคทาและดาบ

ผม...มันเป็นแค่ 'ตัวตูด' น่ะครับ

ไดวะ ตอนที่ 15 ฝันของเรา

โดยต้นฉบับของ เก็นซาคุ โอโมริ ฟูจิ / วาดโดย โอโมริ ฟูจิ / อาโออิ เซะ

★เรื่องราวนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

มีแต่ผมคนเดียวที่ยังอยู่ในสถาบัน ทั้งที่ใช้เวลาไปหกปีแล้ว...

ในขณะที่เอลฟ์คนอื่น ๆ ล้วนขึ้นไปบน 'หอคอย' กันหมดแล้ว

พวกเขาพูดว่า "ไม่มีพรสวรรค์" "เป็นความเสื่อมเสียของเผ่า" ...

ได้ตอกย้ำกับพวกพ้องจนหมดตัว

เป็นข้อพิสูจน์เลยนะ 'เวทมนตร์มายา' ...

เวทมนตร์นั้นปกติคือการทำให้ภาพมายาปรากฏเป็นรูปธรรม เหมือนตอนเทศกาลเวทมนตร์ใหญ่

แต่เวทมนตร์ของผมมันเป็นแค่ 'ภาพลวงตา' ที่ไร้ตัวตน ...

ถ้าเป็นแค่ฉาบฉวย ก็ไม่สามารถโค่นศัตรูได้จริง ๆ หรอก...

แต่คุณน่ะ ติดอันดับท็อป 3 ของสถาบัน แถมยังมีฝีมือด้วยนะ...!

รีฮานน่าก็เคยพูดไว้นี่คะ?

ตอนนี้คนที่เหลืออยู่ในสถาบันก็เป็นแค่ 'ของตกค้าง' น่ะ...

เป็น 'พวกด้อยกว่า' น่ะ

'พวกด้อยกว่า' เหรอ...?

ใช่แล้ว...

ใครก็ตามที่แสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้ถูกสรรหาในเทศกาลเวทมนตร์ หรือการสร้างเวทมนตร์ใหม่ สามารถขึ้นไปบน 'หอคอย' ได้โดยไม่เกี่ยวกับกระบวนการจบการศึกษาของสถาบัน

ตลอดหกปีที่ผ่านมา สิ่งที่ทำได้ก็มีแค่การมองแผ่นหลังของพวกนั้นเท่านั้น...

พวกเราน่ะ ใช่เลย...เราคือ 'ของตกค้าง'

●●●●

นั่นอาจจะจริงก็ได้นะ... แต่ถึงคุณก็ถูกเรียกว่าสาวอัจฉริยะที่สมบูรณ์แบบนี่นา!

ยังไงซะมันก็เป็นแค่เรื่องภายในสถาบัน เราก็เป็นแค่กบที่ไม่รู้จักทะเลเท่านั้นแหละ

ยิ่งไปกว่านั้น ฉันได้เห็นมันด้วยตาตัวเอง

เมื่อครั้งนั้น ในฐานะนักเรียนชั้นปีที่หนึ่งของสถาบันเดียวกับฉัน...

เจ้าหญิงน้ำแข็งในห้องหรูคฤหาสน์...

'อัจฉริยะที่แท้จริง' ที่พิชิตห้าคทาสูงสุด

เอลฟาเรีย อัลวิส เซลフォルト!

ตั้งแต่ตอนนั้น...ในส่วนลึกของใจก็อาจจะรู้แล้วก็ได้

ว่า 'พวกด้อยกว่า' ไม่มีทางต้านทาน 'พรสวรรค์ที่แท้จริง' ได้

คนที่สอนให้ผมสิ้นหวังในฐานะ 'พวกด้อยกว่า' เป็นครั้งแรก คือพี่น้องร่วมสายเลือดที่เติบโตมาด้วยกันที่บ้านเกิด...

พี่น้องร่วมสายเลือด...?

อ่า ก็คือ 'เจ้าหญิง' ผู้เป็นความภาคภูมิใจและเป็นที่นับถือของตระกูลนั่นเอง

จะเป็นไปได้ไหมนะ... คทาแห่งเทพปีศาจ?

เอลโซล! รีโยส อาร์ลฟ!?

248

เติบโตมากับเอลนอร์และผูกพันกับเธอมาตลอด

คิดว่าตัวเองจะคอยสนับสนุนเธอตัวน้อย ๆ คนนั้นไปเรื่อย ๆ

แต่ว่า...

1000

เธอคือ 'ไฮเอลฟ์' ผู้ยิ่งใหญ่

ผู้สร้างป่าแห่งหยกนั้น

เพื่อจะไปให้ถึงเธอผู้ที่ก้าวสู่ห้าคทาสูงสุด

เราสองคนก็พยายามต่อไปเรื่อย ๆ นะ

โง่จริง ๆ

ผมก็ยังเป็น 'ตัวตกหล่น' อยู่เลย...

พยายามมองพวกคุณนักเวทย์ด้วยความดูถูก แล้วหลอกตัวเองมาตลอด...

เจ้าภูตตัวน่าเกลียด

งั้นเหรอออ

เป็นแบบนี้นี่เอง

เป็นแบบนี้นี่เอง!

นั่นเป็นเหตุผลที่ผมรู้สึกว่าคล้าย ๆ กันมาตลอดเลย!

●●●●●

นาย...พูดอะไรน่ะ?

อย่ามาปลอบใจเลยครับ! ผมมันแค่ตัวถ่วง! พอแล้ว ปล่อยผมไว้เถอะ...!

จะไม่ทำแบบนั้นหรอก—สัญญา

ไม่เป็นไรหรอกครับ คุณอิกนูล คุณเป็นเอลฟ์ที่ยอดเยี่ยม ผมรู้เรื่องนั้นนะ

ผมจะปกป้องคุณจนกว่าคุณจะลุกขึ้นได้เอง

254

...ฉันเข้าใจดีนะว่าทำไมพวกคุณถึงรู้สึกด้อยค่าต่อ 'หอคอย'

แต่ฉันรู้จักเด็กผู้ชายที่พยายามต่อไป ทั้งที่ถูกดูถูกว่าเป็น 'คนไร้ความสามารถ'

การเยาะเย้ยตัวเองของพวกคุณน่ะเหรอ? เพื่อนของฉันเขาหัวเราะให้เลยนะ!

อึก...?

ที่เจอมานี่มีแต่ตัวเก่ง ๆ เท่านั้นแหละ...

果然มันต่างจากชั้นก่อน ๆ มากเกินไป!

เดฟオルมิส เซปเทนท์ จำนวนหน่วย 9

ไนท์เมียร์ ไอ จำนวนหน่วย 7

เกลเกซา จำนวนหน่วย 8

แต่ว่านะ—

ทำไมถึงจัดการได้ในพริบตาเลยล่ะ?

คิดว่าฉันสู้ติดต่อกันมาเท่าไหร่แล้วเนี่ย!?

......

นี่มันอะไรกันเนี่ย ผู้ชายคนนี้

พลังในการสู้รบต่อ...!?

ไม่เป็นไรนะ คุณอิกนูล?

...ปกป้องผม

ยับเยินไปเลยนะ

ทำไม...ถึงไม่ละทิ้งผมเหมือนกับพวกสหายล่ะ...

เพราะว่าผมรู้ว่าคุณไม่ใช่เอลฟ์ที่ปากร้ายซะหน่อย

...?

เป็นอะไรไปเหรอ?

!

...มีเสียงแปลก ๆ

ซามิออส ไม่มีปฏิกิริยาตรวจจับเลยนะ

ไม่สิ นี่มัน—...

มอนสเตอร์ถูกกำเนิดจากดันเจี้ยน

ลูคาร์ล!!!

แย่แล้ว เจ้ามอนสเตอร์นี่...!

อิกนูล หนีเร็ว!!

สายสะดืออสูร!

266

เจ้ามอนสเตอร์นั่น...!

'บาอัล' ... เป็นมอนสเตอร์พิเศษของชั้นนี้ มีจำนวนหน่วย... 11

ร่างกายที่เป็นเปลวไฟที่โจมตีทางกายภาพไม่ได้ แถมยังทนทานต่อเวทมนตร์อีกด้วย

งั้นก็หมายความว่า เจ้าตัวนั้น... ถูกมองว่าเป็น 'ศัตรูตัวฉกาจของนักเวทย์' แม้แต่ใน 'หอคอย' เลยนี่นา!?

...อืม

อย่างเดียวที่ได้ผลคือ... 'เวทมนตร์มายา' ของเหล่าเอลฟ์เท่านั้น

ที่นี่เป็นทางตันแล้ว ต้องสู้เท่านั้น และถ้ามีแค่ผม เจ้ามอนสเตอร์ตัวนั้นก็คงไม่ตาย

อิกนูล... ช่วยยืมพลังให้หน่อยสิ

อึก! ไม่ไหวแล้ว!

บอกไปแล้วไง! เวทมนตร์มายาของผมมันไม่สมบูรณ์!

แค่ผมคนเดียวมันไม่พอ!

ถ้ามีแค่...

ต้อง...แน่!

ต้อง...ล้มเหลวแน่เลย

ล้มเหลวก็ไม่เป็นไร

ล้มเหลวก็ได้นะ คุณอิกนูล

ไม่สิ! ล้มเหลวไปเลย!

พวกเราไม่ใช่ 'อัจฉริยะ' นะ ถ้าเราไม่ล้มเหลวก็ไปข้างหน้าไม่ได้หรอก!

แต่ว่านะ! ถ้าผมล้มเหลว คุณก็จะ—!!

ไม่ตายหรอก

เพราะว่าผมเองก็มีความ 'ฝัน' เหมือนกับคุณนี่นา

ไปหาเหล่าเอลฟ์ที่รออยู่ใน 'หอคอย' จนกว่าจะไปถึง...ต้องไม่ตายเด็ดขาดเลยนะ

......... "ก็เพราะว่าผม คิดมาตลอดว่ามันเหมือนกันน่ะ !"

มีความ 'ฝัน' เดียวกัน

กับเขา

ผม

มันช่าง...ขนาดนี้เลย..."

อึก!

果然 ดาบก็ไม่ได้ผลสินะ

ได้โปรดเถอะ...

ก็มีแต่ผมเท่านั้นที่จะทำได้...!

คาตะ

คาตะ

ขอร้องล่ะ...

ขอร้องล่ะนะ...

ได้โปรดเถอะ!

ฝันแห่งพายุ!

ไม่สำเร็จ... อย่างที่คิดไว้...

ความล้มเหลวของผม

จะฆ่าเขา

สัตว์อารักขาศักดิ์สิทธิ์!

คุณอิกนูล! สู้ๆ นะ! อย่าแพ้ล่ะ!!

ความพยายามของคุณจนถึงวันนี้มันไม่ใช่เรื่องไร้ประโยชน์เด็ดขาดหรอกนะ!!

เชื่อมั่นนะ!!!

เชื่อมั่นเหรอ...?

คนที่เหล่าสหายทอดทิ้ง

กลับเชื่อในตัวผมขนาดนั้น...

ทำอะไรอยู่?

ก็แค่ทำให้อัปยศลงไปอีกเท่านั้นแหละ

หยุดได้แล้ว ไอ้ตัวน่ารังเกียจ

อย่าหลงตัวเองนักเลย

ไอ้จุดด่างพร้อยของตระกูล!

ถึงแม้ว่า

จะเป็นอย่างนั้นก็ตาม!!

การที่ต้อง

หวาดกลัวต่อบาดแผลในใจของตัวเอง

ก็ต้องจบลงแล้ว

ผมจะ

ไม่ทรยศความไว้วางใจของเขาเด็ดขาด!

แพ้ฝันเด็ดขาด!!

ผมจะไม่มีวันยอม

ตอบรับมาสิ!

มานี่!

เปิดมันสิ!!

การเรียกขานของโอโมริ!!!

ทำสำเร็จแล้ว... คุณอิกนูล!

วีล เซลฟ์ออลท์... ขออนุญาตกล่าวคำขอโทษสำหรับความไม่สุภาพที่ผ่านมาครับ

คุณเป็น 'นักรบ' ที่คู่ควรแก่การเคารพเลยนะ

กะจะเงียบไว้ดีกว่า... แต่จะพูดให้ฟังนะ?

ผมเองก็ตลอดมา

เคารพคุณอยู่เหมือนกันนะ

รีบไปข้างล่างกับมือเลย! ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว!! พร้อมกับมือของเขา ก็เข้าปะทะกับเพื่อนๆ ของเขาอย่างดุเดือด ต่อจากตอนที่ 16!