ตอน 18:

ทโด กรงน้ำแข็ง

เขา หิมะแห่งสวรรค์

ใกล้เคียงกับอากิสึกิ

ตอนที่ 18 ก้าวข้ามความสิ้นหวัง (หลัง)

เก็น ซาคุโอะโมริ ฟุจิ (ต้นฉบับ) / โอโมริ ฟูจิ (ภาพ) / อาโออิ เซ

นิรันดร์นั้นอยู่ไกล

ชั่วพริบตาได้ผ่านไป

พิณแห่งหยาดน้ำตา

ท่วงทำนองแห่งน้ำแข็งสีคราม

ทุกสิ่งอยู่ในความหยุดนิ่ง

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใด ๆ ทั้งสิ้น

เป็น 'เทคนิคพิเศษ' ของคทาแห่งราชินีน้ำแข็งงั้นเหรอ!?

อืม

เวทมนตร์ 'ศิลปะแห่งสีขาว' ของเอลฟ์ สามารถสืบทอดคาถาได้

สืบทอดเหรอ...?

ปกติแล้ว ถ้าคาถาขาดตอน เวทมนตร์จะไม่ทำงาน

แต่ว่า—

เวทมนตร์ 'ศิลปะแห่งสีขาว' ของเอลฟ์ สามารถสืบทอดคาถาที่กำลังร่ายได้นะ

โอ้ ความรัก จงร่วงโรยไป ความปรารถนา จงเลือนหายไป—

แม้ร่างแยกจะถูกทำลาย และคาถาจะหยุดลง ร่างแยกอื่นก็จะร้องต่อ...

ตัวฉันเอง ได้ตัดความอาลัยนั้นทิ้งแล้ว—

จงถวายโลหิต จงสาบานต่อซากร่าง—

ด้วยวิธีนั้นเอง ก็สามารถร่ายเวทมนตร์ขั้นสูงที่ใช้บทสวดยาว ๆ ได้ด้วย!

อะไรกัน 'ร่ายได้' ล่ะ! ไอ้คนไร้ความสามารถนั่น!

พวกนั้นรู้ไหมว่าการใช้ 'ศิลปะแห่งสีขาว' มันยากขนาดไหน!!

ให้ฉันได้ทำเรื่องแบบนี้...!! บ้าจริง!

ตัวฉันเองคือผู้คุ้มกัน

ผู้ปกป้องป้ายหลุมศพของนางโศก!

ทุกคน ช่วยหนุนหลัง!

โคเรตต์

ใช้คาถาขั้นต่ำก็ได้ ขอแค่ยิงรัว ๆ เพื่อถ่วงเวลาศัตรู!

ชิออน

อิกนูล!

ฤๅษีแห่งดินเหลือง!

บริวารแห่งคุณสีแดง!

นักล่าแห่งสายลมสีเขียว!

ไม่บาดเจ็บเลย...!

ชิ!

'ปีกเหล็กกล้า'... ตามที่วีลพูดเป๊ะเลย!

ตามข้อมูลในคลังสมบัติ ปีกของแกรนด์ดูริคก็เป็นเหล็กกล้า! การโจมตีของชิออนหรือของฉันคงทะลุไม่เข้า!