ตอน 11: Chapter 11

ว้าว!

แสบตาจัง

เพราะว่าอยู่ในดันเจี้ยนที่มืดมาตลอดนี่นา

โลกคงจะดูสว่างไสวมากเลยสินะคะ~

ไดวะ ตอนที่ 10 จบแล้ว

เรน

ครืนนน!

อูวว~!!

สำหรับเจ้าแล้วนะ ฉันได้สอนทุกอย่างในฐานะนักเวทย์เสริมพลังให้แล้ว...

นี่...

เจ้ากำลังทำอะไรอยู่น่ะ เรน...

กำลังเลียนแบบหมาอยู่ครับ

หยุดเถอะ

วันนี้คือการฝึกฝนของเรนสิ้นสุดลงแล้ว...

ฉันจะเกษียณจากการเป็นนักเวทย์เสริมพลังแล้วนะ...

เรน แกน่ะ จะได้รับ 'แต้มเสริมพลัง' นี้ไป...

อาจารย์

ถ้าเจ้าฝึกฝนในฐานะนักเวทเสริมพลังต่อไป สักวันหนึ่งก็จะเข้าใจเอง

จนกว่าจะถึงตอนนั้น ก็คงจะเสริมได้ทีละน้อยกระมัง

『แต้มเสริมพลัง』นี่มีอยู่เท่าไหร่เหรอคะ?

ตัวเลขคงจะปรากฏให้เห็นแล้วล่ะ...

อย่างเช่น 12 หรือ 3 อะไรทำนองนั้น...

00 00

เออ ไม่เอาแล้ว!

แง!

โดนตีแล้วก็ยังเป็นหมา...

ความหลงใหลผิดปกติต่อการเลียนแบบ

เรนจัง

ค่ะ

พอตัวเลขปรากฏให้เห็นแล้วล่ะก็...

เจ้าคงเป็นนักเวทที่เหนือกว่าข้าแล้วกระมัง...

เหนือกว่าไปแล้วค่ะ

ถึงจะล้อเล่น แต่ปกติก็น่าจะพูดว่า "ไม่มีทางที่ใครจะเหนือกว่าได้" อะไรทำนองนั้นสิ...

007

เอาเถอะ เจ้าก็ยังมี

กำแพงที่ต้องก้าวข้ามอีกนะ

ตอนนี้อาจจะไม่รู้ แต่สักวันหนึ่งก็จะรู้เอง...

?

สักวันหนึ่งน่ะ...

แล้วในที่สุดก็จะ...

พักห้องเปล่า ¥7900～

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

วันนี้อากาศดีจังเลยนะคะ

อ่า...

●

...?

อย่างนั้นเหรอ...

)

อาาา!!

เสื้อยืดไปไหนล่ะ?

ที่ร้านค้าตรงนั้นเขามีขายอยู่นะคะ

เรนไม่ตื่นสักทีเลยนะ...

เคาะแล้วแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับเลยค่ะ

อยากจะออกเดินทางให้ได้ภายใน 1 ชั่วโมงนี้เลยค่ะ

น่าจะกลับถึงเมืองก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดินได้ล่ะค่ะ

เรน!

จะนอนอีกนานแค่ไหนคะ~

นี่...ไม่ได้ตายไปแล้วใช่ไหมคะ?

เดี๋ยวก่อน! หยุดเถอะ!

อ๊ะ! ประตูไม่ได้ล็อคเลยนี่นา!?

เอ๊ะ

เปลือยนอนอย่างเท่เลย!

เรน ตื่นได้แล้ว...

เดี๋ยวก่อนค่ะ ลิลลี่

ซ่า...

เอ๊ะ...?

ตัดผมไปนิดหน่อยค่ะ

เชนจึน!

อืมม...

เอ๊ะ! ลิลลี่! มาร์กาเร็ต!

ทำไมถึงอยู่ในห้อง

ก็เพราะว่าตื่นสายนี่นา

เอ๊ะ

เอ๊ะ...เอ๊ะ...เอ๊ะ...

เอี๊ยยยยยยยยยย~!!

ไม่จริงน่า

นี่มันอะไรเนี่ย

ลิลลี่! มาร์กาเร็ต

หัวฉันเป็นอะไรไปเนี่ย!? ไม่เป็นไรใช่ไหม!?

มากิ

นี่! ช่วยพูดอะไรสักอย่างหน่อยสิ!

แต่ว่านี่มัน...

เป็นยังไงล่ะ

เอ่อ...

เอ๊ะ...?

เรื่องผมของฉันน่ะครับ...

คุณมาร์กาเร็ต

ชู่ว! น่าสงสารใช่ไหมล่ะ!!

อ๊ะ เฮ้ย! อะไรน่ะ! อะไรกันเนี่ย...!!

น่าสงสารนี่มันอะไร!?

คึคึ

คึคึคึ!

อาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

ฮ่า! ฮ่าฮ่าฮ่า!

อะไรกันวะเนี่ย จริงจังเลยเหรอ!?

ฮ่าฮ่าฮ่า อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ปวดท้อง ปวดท้อง ปวดท้อง

ฮ้า... ฮ่าฮ่า...

รีบเตรียมตัวได้แล้ว เรน

จะออกเดินทางแล้วนะ

นี่มันอะไรกันจริงๆ เนี่ย?

ดีจังที่ได้กลับมาด้วยความรู้สึกสดใสแบบนี้...

ใช่แล้วค่ะ...

จริงๆ นะคะ...

อาาา...!!

ดีใจจังที่ทุกคนได้กลับมาที่เมืองด้วยกัน

คุณมาร์กาเร็ตจะทำยังไงต่อไปเหรอคะ?

ส่วนผมกับลิลลี่จะกลับไปที่ 'คริสตัลสีคราม' แบบนี้แหละนะ

หลังจากรับสุนัขที่ฝากไว้ที่โรงแรมสัตว์เลี้ยงแล้วก็จะกลับบ้านครับ

คุณมาร์กาเร็ตก็มาเที่ยวที่ 'คริสตัลสีคราม' สักครั้งสิคะ?

ใช่ๆ เลย

เข้าไปใน 'คริสตัลสีคราม' เลยสิ!

คะ... ค่ะ... จะลองคิดดูนะคะ

ไม่ก็ ไปด้วยกันเลยตอนนี้เลยไหมล่ะ!

แต่ว่าฉันน่ะ

งั้นก็...

ขออนุญาตนะคะ

ตอนนี้ต้องไปที่โรงแรมสัตว์เลี้ยงก่อนแล้วล่ะ...

แวะไปนิดหน่อยก็ยังได้นี่นา!?

หมา!

หมามันรอฉันอยู่นะคะ

ถ้าพาหมาไปด้วยก็ต้องไม่เป็นไรแน่ๆ เลยล่ะ!?

แง! เหมือนผีเลย!

หมาสกปรกพื้นกับกำแพงกิลด์ก็ไม่มีใครดุเลยเหรอเนี่ย~!?

มันสกปรกอยู่แล้วนี่นา

เฮ้ย ไอ้หนู!

ฉันว่าหมาน่ะ

หมาน่ะ---!

มาร์กาเร็ตท์!!

เพ็ทโฮเทล

พักผ่อนค้างคืน

เพื่อนร่วมทางอะไรน่ะ ไม่ต้องการสักคน แถมก็ไม่ได้ตั้งใจว่าจะสนิทกับใครด้วยซ้ำนะ...

แต่ก็ถูกชวนเข้ามาเสียแล้วล่ะค่ะ

ว่าแต่...เรื่องของคุณนี่

ก็ไม่เคยเรียกชื่อคุณเลยนี่นา

เหรอ...กลับกันดีไหม

ดงกุริ...

อาฮ่าฮ่า!

นี่! โซงกุริ

ฉันไม่ใช่พี่สาวนะ!!

ทันทีที่พูดด้วยคำสุภาพ ก็เกิดระยะห่างในใจขึ้นมาซะแล้ว...

อึ้ก

●●●

วิ่งนะ ดองกุริ!

ฟุ

กลับมาแล้ววว!!

เรน! ลิลลี่!

มังกรเรืองแสงเป็นยังไงบ้าง!? สังหารได้ไหม!?

กิลด์นักผจญภัย 'คริสตัลสีคราม' เคาน์เตอร์หนีน่า

เดี๋ยวก่อนๆ ใจเย็นก่อนสิหนีน่า... เดี๋ยวจะให้ดูเอง...

อีดะ...

อีดะโวว...

อันเมื่อกี้คือมังกรเรืองแสงนะ

...?

เอ๊ะ?

นีน่า ช่วยด้วยยย ไปเล่นปาจิงโกะมา

ปาจิงโกะเหรอ?

กิลด์นักผจญภัย 'คริสตัลสีคราม' กิลด์มาสเตอร์เอลซี

ขนมเยอะขนาดนี้...

เพิ่งเริ่มเล่นเองนะ

อ๊ะ!

เพิ่งกลับมาเหรอ!?

กลับมาแล้ววว!!

ดีใจจังเลยนะ ปาจิงโกะก็ชนะ อีกสองคนก็กลับมาอย่างปลอดภัยด้วย

วันนี้สุดยอดไปเลย อาาา!

นี่! ปกติก็เล่นปาจิงโกะด้วยกันนี่นา~!?

แต่ว่า งั้นก็ดีเลย!

\(00^{0}\) \(00^{0}\)

กินขนมไปด้วยกันสิ!

คุยเรื่องการผจญภัยครั้งนี้กับฉันกับนีนาหน่อยสิ!

ตอนนั้นเรนก็ไม่ได้เหวี่ยงดาบเหรอ?

จะให้เหวี่ยงได้ไงล่ะ

ฉันโกรธแล้วนะ

อาฮ่าฮ่าฮ่า

การเลื่อนขั้นของนักผจญภัยเรนนี่ชัวร์เลยนะ

ในเมื่อโค่นมังกรเรืองแสงได้แล้ว ก็คงจะได้ระดับ B ใช่ไหมคะ?

แต่ถ้าเอาตอนที่อยู่กับลิลลี่มาคำนึงด้วยล่ะก็...

ก็จริงนะ...

ฉันว่าน่าจะตัดสินแบบนั้นล่ะมั้งคะ...

เรนก็พยายามตั้งเยอะแยะ

นี่นา

ก็คงจะเป็นระดับ D เหมือนเดิมสินะ...

ใช่แล้ว... คิดว่าน่าจะตัดสินแบบนั้นล่ะ

อาฮ่าฮ่าฮ่า

อูฟุว

ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ

ทุกคน...

●●●●

ขอบใจนะ...

?

ขอบคุณอะไรเหรอ?

ก่อนที่จะมาที่นี่ ฉันอยู่ที่ 'เขี้ยวอสูรราชา'

ไม่มีรางวัลแบบว่า 'เสริมพลัง 1 ครั้ง ราคาเท่าไหร่' อะไรแบบนั้น

แต่ก็มีความสนุกให้ทำนะ แต่ก็โดนขับไล่ออกมา

ตอนนั้นทำงานด้วยค่าแรง 980 เยน...

แต่มาถึงที่นี่ได้

♡

ถ้าฉันไม่มาที่กิลด์นี้ ก็คงจะไม่มีเพื่อนร่วมทางแบบนี้ให้ได้เลย

ก็คงไม่ได้ไปผจญภัยสู้กับมังกรเรืองแสงด้วยด้วยสิ

ฟุ~น เรนคุงพูดเรื่องที่ทำให้ดีใจให้ฟังนี่นา~

มันทำให้รู้สึกว่าการทำงานมันคุ้มค่าเลยเนอะ

งั้นก็พูดออกมาอีกหน่อยดีไหมล่ะ~!

โอ้!!

พูดออกมาเลย พูดออกมาสิ~!

เอ่อ... ก่อนอื่น... เอ่อ...

เอ่อ...

อ๊ะ... อันนั้นน่ะ...

มันไม่ออกมาเลยสักนิดนี่นา!

เอลซี

นีนา...

ฉันเองก็...

ขอบคุณนะ...

ถ้าไม่มีพวกเธอ ฉัน...

คงเลิกเป็นนักผจญภัยไปแล้วล่ะ...

ที่คอยให้กำลังใจฉันจนกว่าจะกลับมาได้...

ขอบคุณนะ...

ไม่เลิกก็ดีแล้วนี่นา

พวกเราก็ดีใจนะที่ลิลลี่กลับมาได้อีกครั้งด้วย?

ลิลลี่...

นี่ ลิลลี่...

แล้วฉันล่ะ...?

ก็เรื่องแบบนั้นไง!

เรน โชว์ดาบจักรพรรดิเรืองแสงให้ดูหน่อยสิ!

ข้อเสียของเรนน่ะ!

อยากดูเหมือนกันค่ะ!

กิลด์นักผจญภัย 'โล่จักรพรรดิ'

ซีอีโอ มีเรื่องจะคุยด้วย

คุณมาร์กาเร็ต!

บอกให้เรียกเป็นกิลด์มาสเตอร์ไม่ใช่เหรอ!

มาได้ถูกเวลาเลยนะ! กำลังจะเริ่มพอดีเลยล่ะ!

ซีอีโอ ฉัน...

ทำอะไรอยู่น่ะ คุณมาร์กาเร็ต! รีบเข้าแถวสิ!

●

งั้นเรามาท่องคำปฏิญาณกิลด์กันเถอะ!

เริ่ม!

'โล่จักรพรรดิ' คำสอนของกิลด์

พวกเรา! เพื่อการผจญภัย!

ได้ดำเนินไปทุกวันเลยค่ะ!

วันที่ได้ผจญภัยนั้น

มีความสุขจังเลยค่ะ!

ต่อการผจญภัย

ขอขอบคุณ!!

การบุกเบิกเส้นทางแห่งการผจญภัยนี่แหละคือ

สิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุด!!

มาร์กาเร็ต ส่งเสียงออกมาให้มากกว่านี้สิ!

เสียงเธอไม่ได้ยินแม้แต่ 1 มิลลิเมตรเลยนะ!

ซีอีโอ

ฉันกำลังท่องคำสอนของกิลด์อย่างตั้งใจมากกว่าใครเลยค่ะ

จะให้พูดกี่ครั้งกันเนี่ย เรียก 'กิลด์มาสเตอร์' สิ!

งั้นก็บทสวดของกิลด์ครั้งหน้า ลองท่องคนเดียวก่อนสิ!

ฮัค

แกนี่มันพูดปากเปล่าจริงๆ เลยนี่นา!

มาร์กาเร็ต แก! ไอ้พวกแบบแกนี่แหละ!

ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ

ทำให้อาณาจักรมันเน่าเฟะไปหมดแล้วนะ!

เลิกฝึกพูดในท้องสิ!

มาร์กาเร็ต แก!

แกดูถูกกิลด์เหรอ!

อืม

เปล่า ไม่ได้ดูถูกซะหน่อย

ค่ะ

อย่ามาดูถูกสิ!

ถ้าจะทำแบบนั้น ปกติก็ควรจะบอกว่าตัวเองไม่ได้ดูถูกสิ!

อ๊ะ! จริงด้วย!

ได้ความรู้มากเลยค่ะ!

ความรู้แบบนั้นมันไม่สำคัญจะตาย!

เล่นตลกอะไรกันเนี่ย! พอแล้ว!

เดี๋ยวมาที่ห้องกิลด์มาสเตอร์นะ! เข้าใจไหม!?

ทำไมทั้งสองคนถึงทำปากขยับเฉยๆ ล่ะ!

ฟังนะทุกคน! ออกเสียงจากท้องออกมาเลยนะ!

ใส่พลังเต็มที่แล้วไปผจญภัยกันเลยนะ!!

ใครที่ทำไม่ได้ตรงนี้ ก็คงไปที่ไหนก็คงไม่รอดสินะ!!

พอหนีได้ครั้งนึง ก็คงต้องหนีไปจนกว่าจะตายสินะ!!

เข้าใจกันใช่ไหมล่ะーーーーー!?

ครับ/ค่ะ ท่านกิลด์มาสเตอร์!!

วันนี้ได้เรียกทุกคนของ 'เขี้ยวอสูรราชัน' มารวมกัน

เพื่อจะแจ้งเรื่องสำคัญของกิลด์ให้ทุกคนได้รับทราบ...

นักผจญภัย กิลด์ 'เขี้ยวอสูรราชัน'

จะขอถอนแผนที่เกรนด้าเป็นผู้นำอยู่

และจะยอมรับอย่างเป็นทางการว่าแนวทางของเรานั้นผิดพลาด...

!?

นั่นหมายความว่าพวกเราต้องขอโทษเรน...

และให้เขากลับมาด้วย...!!

ห๊ะ!?

!

ฉันให้เพื่อนร่วมทีมของฉันดำเนินการตามแผนไปแล้วนะ!? นี่มันอะไรกันเนี่ย จู่ๆ

อย่ามาดูถูกสิ!

บาเรียส แกนี่มัน!

แกดูถูกพวกเราทุกคนเหรอ!?

นั่นมัน...

ขอโทษนะ...

แต่ว่าคุณเกรนด้าก็...

ไปไหนซะแล้วนี่นา...

ก็นึกว่าแกเป็นพวกโง่ที่ถูกกระแสพัดไปง่ายๆ ซะอีกเชียว!!

มาดูถูกกันนี่นะ ไอ้หัวล้านนี่!!

ห๊ะ?

ห๊ะ? ไม่นะ ไอ้โง่! แกนี่มันหัวล้านจริงๆ เลยนี่หว่า! หัวล้าน!

โอ๊ย!

อึก...

ไร้สาระสิ้นดี

แค่วันนี้แหละนะ บาริออส!

เฮ้! เดี๋ยวสิ

ใบลาออกล่ะ!?

!!

ถ้าเป็นกิลด์มาสเตอร์แล้วคิดว่าจะไม่โดนฆ่าเหรอ?

นี่ฮิ

ไอ้ขี้ขลาด

ถึงกับไม่มีแรงจะโต้กลับด้วยเหรอ

ลองดูหน่อยไหมล่ะ?

บาริโอส พวกเราก็ตัดสินใจว่าจะเลิกแล้วเหมือนกันนะ!

อ๊ะ บาริโอส อย่าปล่อยให้ผมร่วงเกลื่อนพื้นมากนักสิ มันไม่ใช่ร้านทำผมนะ!

วาระ

กิลด์มาสเตอร์...ถ้าพวกเขาจากไป

ก็จะเหลือแค่ 30 คนเองนะครับ/คะ...!!

แบบนี้แล้ว "เขี้ยวอสูรราชา" ก็จะเป็น

กิลด์ขนาดเล็กเท่านั้นสิครับ/คะ!!

ให้ตายสิ...ไม่คิดเลยว่า แค่ไล่ไอ้โง่นั่นออกไปคนเดียว

จะกลายเป็นแบบนี้ได้นี่นา~!!

ห้องกิลด์มาสเตอร์

ถ้าถึงคราวคับขันก็มาที่นี่สิ

มาร์กาเร็ต แกนี่มัน...

นี่แกไม่คิดว่าจะไปที่ 'คริสตัลสีฟ้า' เหรอล่ะ?

!!

เอาล่ะ เป็นไงกันบ้างล่ะ~

เป็นห่วงที่ฉันจะหายไปเหรอคะ~?

ฟังอยู่ใช่ไหม~?

กวมก็ดีนะ

แกนี่ ใช้วันลาไปไปกับพวก 'คริสตัลสีฟ้า' ที่ไหนมาล่ะ

มันใกล้ด้วย

ในเมื่อเราสนิทกันได้แล้วนะ

...?

กิลด์นั้นน่ะนะ

วิ้ง!

น่าเสียดายจังเลย... มาร์กาเร็ตต์ เอลส์...

อะไรเหรอคะ น่าเสียดายอะไรคะ

มันจบแล้วล่ะ

ขนของเรนติดอยู่บนหมอนเยอะแยะเลย...

นั่นมันของคุณมาร์กาเร็ตนี่นา!?

ท่านมาสเตอร์คะ?

มีอะไรหรือเปล่าคะ?

เอ๊ะ อ่า!

ฮ่าๆ! ฮ่าๆ!! ฮ่า!!

ไม่มีอะไร

ไม่มีอะไรเลยนะ~?

ไม่มีอะไรเลย แต่ทำไมถึงได้ตื่นตระหนกจนแปลกขนาดนี้ล่ะ!?

เลิกมาเจอกันตรงนี้ได้ไหม?

เสียงดังน่ารำคาญ

ฉันไม่ชอบปาจิงโกะเลยนี่นา~

แกนี่มันเล่นตลกอะไรกันเนี่ย...

ฉันอยากจะใช้เวลาพักผ่อนหย่อนใจให้คุ้มค่าที่สุดน่ะ

อีกอย่างนะ เอลซี แกบอกว่าอย่ามาที่ 'คริสตัลสีน้ำเงิน' ก็เลยตกลงจะมาเจอกันที่นี่ไงล่ะ!!

ครับๆ ขอโทษๆ

แต่ดูสิ ถ้าคุณมาล่ะนะ

พวกเราที่ยืมเงินจาก 'โล่จักรพรรดิ' มันก็จะถูกทุกคนรู้เข้าสิเนี่ย

เพราะว่าฉันต้องดูแลพวกคนเก็บตัวอย่างลิลลี่ ฟรอมเบิลน่ะสิ ถึงจะไม่ได้ทำอะไรมากนัก

แล้วเด็กคนนั้นจะทำยังไงล่ะ?

ต้องมีใครสักคนมาช่วยเขาไม่ใช่เหรอ

ยังคงพูดจาแบบเนือยๆ เหมือนเดิมเลยนะ...

นายเปลี่ยนไปนะ~

เงียบไปเลยน่า

ให้ 'คริสตัลสีฟ้า' เพิ่มภารกิจให้ แล้วก็ให้พวกนักผจญภัยแข่งกันสิ

จะได้กำไรเยอะเลยล่ะ~

ทั้งๆ ที่รู้ว่าฉันจะไม่ทำอะไรแบบนั้นแท้ๆ นะ

ถึงแม้จะมีกิลด์แบบพวกเราก็ดีแล้วนี่นา

กิลด์ที่เป็นเหมือนครอบครัวและอ่อนโยนกับทุกคน

ขาดทุนยับเลยไม่ใช่เหรอ!

แต่ผลลัพธ์มันเป็นยังไงล่ะ?

อืม... ก็พยายามแล้วนะ

เอลซี แกนี่มันไม่เหมาะกับการบริหารเลยนะ

น่าจะถึงตรงนี้แล้วล่ะนะ...

ในฐานะนักผจญภัยน่ะเป็นระดับหนึ่งแล้วนะ กลับไปเป็นนักผจญภัยซะตรงๆ เลยดีกว่า

ไม่ได้ลืมกันใช่ไหมนะ

ใน 3 เดือน ได้ 500 ล้านเยน

แล้ว 'โล่จักรพรรดิ' ก็ยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก...

ถ้าไม่คืนมา ก็ให้เอลซีมาเป็นนักผจญภัยที่กิลด์ของเรา

'คริสตัลสีฟ้า' ก็ยุบตัวแล้ว

ถึงตอนที่ 11 จบ

ตอนท้ายเล่มวาระ โบนัสมังงะ

โรงเตี๊ยม

เรน

ใครกัน...!?

โค่ว!

ฟู่ววววววววววว

เด็กเล็กๆ ที่บ้านญาติฉันเป็นแบบนี้เชียวเหรอเนี่ย...

ไอไนไอไน บ้าเอ๊ย

ฟู่วว

แก๊ฮิ

เกราเกราเกรา

จอมเวทย์ผู้ได้รับพลังโกง ถูกเนรเทศ และจะมอบให้แก่ สายรองที่เอาแต่ใจ จบเล่มที่ 3 ต่อเนื่องในเล่มที่ 4

ถูกเนรเทศ

ไม่เพียงแต่จะสามารถตั้งราคาขายได้เท่านั้น แต่ยังสามารถกำหนด "แต้มเสริมพลัง" ให้กับทุกสิ่งได้อีกด้วย และสามารถยกเลิกเอฟเฟกต์ได้ทุกเมื่อตามความต้องการของราคา แต่พวกคนที่ตั้งขึ้นมานี่โอเคไหมนะ?

ตามใจชอบ

ผู้ใช้เวทมนตร์ที่มอบให้

ร่ายเวทมนตร์ยาคันได