ตอน 37: Chapter 37

ฟู่

เข้ามานี่สิ!

การ์ตูน / ต้นฉบับโมจิสำหรับงาน / โรคุชิ มา อาสางัน

มีแค่คนเดียวที่แอบจะกินเองเหรอ!? ของว่างเหรอ!?

ตัวเองนี่มันโกงจริงๆ เลยนะ!

ยาต่างหากล่ะ... ยันต์เวทเสริมพลังน่ะ...

ไอ้ที่ใช้ฟื้นฟูมานาไง...

กินหลังจากมื้ออาหารหนึ่งเม็ดนะ

คำนึง! คำนึง!

รับไปเลย! รับไปเลย!

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

ผู้ชายคนนี้เหรอ?

เอ่อ... เอนดี!

เซ...ไค

ความสามารถในการเทเลพอร์ตไม่ใช่เหรอ?

เปล่า...

ตอนที่โจมตีคุณ คิระคุเค็น เขาได้เทเลพอร์ตตัวของเขามา

ฉันว่าความสามารถในการเทเลพอร์ตไม่ใช่เอนดีนะ

เอ๊ะ?

อืม

ก็อย่างที่ว่าไงล่ะ

ตามรายงานของกระทรวงทหารบก เอนดีสามารถ

ยิงกระสุนเวทมนตร์ได้เป็นจำนวนมากในระยะไกลและมีความแม่นยำสูง

ซึ่งนั่นทำได้อยู่แล้ว แต่ความสามารถในการถ่ายโอนนี่ก็ยังรู้สึกว่าไม่ค่อยมีเท่าไหร่เลยนะ

ฮะฮะ

นอกจากนี้ มีแนวโน้มว่า

ในบรรดากลุ่มอาชญากรระดับรอง จะไม่มีคนที่มีความสามารถในการถ่ายโอนอยู่ด้วยซ้ำ

เอ๊ะ...?

คุณผู้ชายคนนี้ชื่อ ทาเก้

ตามรายงานของแม่นักฆ่า เขาทำได้ถึงการสลับพื้นที่ในระยะกลางเลยนะ--

พวกเธอคงได้เห็นเอนดีที่ใช้ 'การสลับตำแหน่ง' ของทาเก้แล้วสินะ

ริลลี่อาจจะเข้าใจผิดว่ามันคือการเทเลพอร์ตก็ได้มั้ง

...น่าเสียดายจัง

ที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแค่การเทเลพอร์ต...

ตอนนั้นทาเก้เขาแค่สลับพื้นที่ที่ว่างอยู่บนอากาศกับพื้นที่รอบตัวเอนดีเท่านั้นเอง มันไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้หรอกนะ

ก็...ก็ใช่นะ แต่ว่าสิ

ใช่ แล้วคนนี้ล่ะ?

โซตะ สายพืช!

นี่จ้ะ!

เอ๊ะ มิโนรุ! ความสามารถยังไม่ทราบ!

รับไปเลย!

โค... โคจิ!

สายสะกดจิตที่ทำให้ความคิดหรือการรับรู้ชะงักงัน...

เซ...ไค

ทุกคนจำไว้ให้ดีนะ... เพราะคนที่คิดจะฆ่าพวกเธออาจจะมาถึงก็ได้

ใช่ นี่ใครกัน!?

ทา...ทาเครุ...?

ไม่มีคนแบบนั้นหรอก มิราเบล

ไม่ใช่มินอร์เหรอครับ?

ใช่ค่ะ มาร์กาเร็ต ถูกต้องค่ะ

นี่เลย!

โคเกะ! ความสามารถไม่ทราบค่า!

ใช่ ถูกต้องแล้ว～!

อุปุっ...

นี่

ดับ เพลิง

ดูสิ

นี่

จะให้ถุยที่ไหนวะเนี่ย~

ถึงจะอย่างนั้นก็อย่าถุยบนพื้นสิ~!!

ไม่เป็นอะไรนะ โคเกะ~

ถึงจะบอกว่าสามารถดึงข้อมูลในสมองคนอื่นได้ แต่มันก็แย่มากเลยนะเนี่ย~

เวลาที่ดึงข้อมูลเนี่ย มันมักจะเป็นแบบว่า...

รู้สึกเหมือนกำลังดื่มซุปห่วยๆ เลยแฮะ...

ห่วยจริงๆ เลย~

เช็คสมองไปกี่คนแล้วนะ

18 คน...

มันก็เยอะกว่าแค่คนเดียวไม่ใช่เหรอ

ของเสียจาก 18 คนนี่มันเยอะน่าดูเลยนะ...

แต่ถึงจะเป็น 18 คนน่ะ

สถิติใหม่แล้ว ฮ่าๆ...

พอแล้วน่า โคเกะ

อา... ขอโทษนะ...

เอาอันนี้ไป ฟังให้ดีนะ

แต่ว่า... ครึ่งหนึ่ง...

ข้อมูลที่ฉันไปเอามาเนี่ย

ไม่ผิดแน่...

มันอยู่ในสมองของพวกทหารกษัตริย์หลายคน...

มันคือข้อเท็จจริงตามวัตถุ...

ไม่สงสัยเลยนะ... นายพยายามแล้วนี่นา

ยังพอรู้เรื่องการจัดวางและสภาพการเฝ้าระวังได้เยอะเลยนี่นา

ครึ่งนึง

คืนนี้แหละกัน

เป็นข้อมูลของโคเกะใช่ไหมล่ะ

พรุ่งนี้กับมะรืนนี้จะมีกองกำลังสนับสนุนใหญ่มาถึง

นอกจากนั้น เหล่าระดับ S หรือกลุ่มชั้นสูงของราชันก็มารวมตัวกันแล้ว

น่าจะยังมีเพิ่มอีกนะ?

นอกจากคืนนี้ก็ไม่มีแล้วล่ะ

ครึ่งนึง!

ให้พวกเราได้ทำคืนนี้เถอะนะ~!!

ก็แน่นอนอยู่แล้ว

ต้องเป็นอย่างนั้นสิ~

เป็นอะไรไป?

มีคนที่กำลังเดินเข้ามานะ

ครึ่งหนึ่งสามารถควบคุมอากาศได้

สามารถทำให้ก้อนอากาศ

กลายเป็นท่อ

สามารถทำให้ตัวรับเสียง

กลายเป็นหูฟังได้ด้วย

เป็นบ้านร้างนะ

เช็คดูหน่อยล่ะ

รอบๆ ฐานจะสำรวจให้ทั่วเลยนะ

รับทราบครับ

มี 2 คนนะ

จะเข้าไปแล้วนะ~

เอ๋~ เหนื่อยจัง

ฝากด้วยเถอะ

พวกแกกล้าดียังไงมาทำกับลูกน้องของฉัน~

แย่จังๆ พวกเรากำลังจะไปโจมตีฐานทัพแล้วนี่นา

ถ้าโดนขวางจะลำบากเอาเด้อ

!?

นั่น...อะไรน่ะ...

เอ๋...คือ...

อา~

เอ๊ะ?

เมื่อกี้ได้ฟังจากพวกทหารกษัตริย์ที่กำลังมุ่งหน้าไปปราสาทหลวงมานะ

ไอ้พวกตอนนั้นน่ะ

ไอ้นี่เป็นหน่วยรักษาความปลอดภัยนะ ถ้าไม่กลับฐานทัพ ฐานทัพก็จะรู้ว่าเกิดความผิดปกติน่ะ

โจมตีก่อนพวกมันเลยดีกว่าไหม ฆ่าไอ้นั่นซะ

เดี๋ยวก่อน

ก่อนที่การโจมตีจะเริ่ม...

จะไปตรวจสอบในหัวของหมอนั่นด้วย...

อาการโคลงเคลงแบบนี้แล้ว เลิกซะเถอะ นายเนี่ย--

รู้แล้ว... จริงๆ แล้วฉันก็ใช้มานาไปเยอะมาก...

แรงกายก็แทบไม่เหลือแล้ว... แต่ว่า... เพราะฉะนั้น...

นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย... ครั้งสุดท้ายแล้ว...

อึก

เพราะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ขอให้ได้ทำในตอนนี้เถอะ...

อนาคตของพวกเราทุกคนมันขึ้นอยู่กับการโจมตีครั้งนี้...

ไม่อยากเสียดายที่ไม่ได้ทำอะไรไว้ในวันนั้น...

บางทีหมอนี่อาจจะรู้บางสิ่งที่สำคัญก็ได้นะ...

ใช่ไหมล่ะ?

เข้าใจแล้ว โคเกะ

ฝากด้วยนะ

น...นี่มัน...อะไรกัน...

โกง!

คณะสำรวจของเรนได้ยุติการสำรวจ และ

ถูกแยกออกจากเรน

ไปกักตัวไว้ที่อีกส่วนหนึ่งภายในฐานทัพแล้วววว~

โอยยย!!!

โคเกะ!

เฮ้! ได้ยินไหมเนี่ย!?

แย่แล้ว สติมันพร่ามัวไปหมด

ก็บอกให้หลับไงล่ะ อา~

จะ...

ห๊ะ?

แย่...แล้ว...

แย่แล้ว

อย่าพูดน่า

ลำแสงมังกรนี่

แย่แล้ว

ในอนาคต ถ้าพิจารณาว่าทหารกษัตริย์จะมาเสริมกำลังที่ฐานทัพอิวามะ

อาณาจักรก็ดูเหมือนว่ากำลังใช้เรนเป็น "กับดัก" เพื่อล่อเรา

มาให้ดูเหมือนว่ากำลัง "ใช้" เขาอยู่...

อึก...น...นะ...

ไอ้คนป่วย อย่ามาพูดน่า

ถ้าความสามารถการเสริมพลังขั้นสูงของเรนยังคงทำงานได้ตามเดิม

อาณาจักรก็ไม่น่าจะใช้เรนในแบบที่ห่ามๆ แบบนี้หรอก

ไม่ว่าจะคิดยังไงก็ตาม

นักเวทเสริมพลังอย่างเรนในตอนนี้

มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ต้องเสี่ยงอันตรายเพื่อจะเล็งเอาอีกต่อไปแล้ว

การโจมตีครั้งนี้มันก็ไร้ประโยชน์...

ถ้าไร้ประโยชน์ก็นับว่าดีกว่าแล้ว

ไม่หรอก

ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด

พวกเราก็เป็นแมลงปีกที่ถูกเชื้อเพลิงล่อแล้วนี่นา

อยู่นิ่งๆ ให้มันอุ่นๆ แล้วก็นอนนะ เจ้าตัวน้อย~

ระหว่างที่แม่ไปข้างนอก เจ้าต้องเป็นเด็กดีนะ~

...

แม่จะพาเรนกลับไปด้วยนะ!

เอ่อ...

...

อย่าไปนะ

ไปไม่ได้นะ

เออออ

หืมมม...

ถึงจะเป็นมนุษย์ธรรมดา ถ้าทำให้อีกคนเสียหาย อาการก็จะแย่ลงสินะ

แต่ตอนที่คุณโคเกะไปสืบข้อมูลมอนสเตอร์ คุณก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นนี่นา

ก็เพราะว่ามนุษย์น่ะ ข้างในหัวมันยุ่งเหยิงไปหมดนี่นา

มนุษย์ตัวจริงน่ะ ไม่มีเลยสักคนเดียว

มีแต่พวกตัวปลอมที่คิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์ แค่ทำตามกฎหมายเท่านั้นแหละววว~

อย่างเช่น ไม่ทรยศเพื่อนร่วมทีม

อย่างเช่น ตอบแทนบุญคุณที่ได้รับมา

คนที่ทำตามกฎเหล่านั้นนั่นแหละคือมนุษย์ที่สมควรแล้ววว~

เอ๊ะ!?

พวกเรานี่แหละ

อาฮะ

ใช่ไหมล่ะ~?

เพื่อที่จะมีชีวิตที่เหมือนมนุษย์

มาสู้กันเถอะ~!

+ +

เรน

วันนี้ขอพอแค่นี้ก่อนนะ

อา...

อาการดีจัง...

ถ้าฝึกต่อไปเรื่อยๆ ก็น่าจะเล็งได้เร็วขึ้นด้วยสิ

แต่แสงเรืองแสงมันอ่อนจัง

นั่นคือขีดจำกัดแล้วล่ะ

แสงไปได้แค่ประมาณ 4 เมตรเอง...

แถมถ้าเป็นคู่ต่อสู้ที่มีมานา ก็จำเป็นต้องสาดแสงระดับหนึ่งต่อไปเป็นระยะเวลาหนึ่งด้วย

เข้าใจแล้ว... สำหรับศัตรูที่อยู่ห่างๆ หรือวิ่งไปมา มันคงจะใช้ได้ไม่ค่อยดีสินะ

ถูกเผงเลย

ไม่พอใจเรื่องระยะเหรอ? แต่เวทมนตร์ของใครก็มีข้อบกพร่องทั้งนั้น

ทุกคนก็แค่ต้องปรับตัวให้เข้ากับมันให้ได้เท่านั้นเอง

ไม่ใช่... ไม่ใช่แบบนั้นสิ

ผม...ก็เลยคิดว่าตัวเองจะสู้ได้มั้ยน่ะ...

กรณีที่พวกนอกกฎหมายมันบุกมาล่ะเหรอ?

อืม...

ก็เพราะว่าเราเป็นมนุษย์นี่นา?

ไม่ใช่พวกมอนสเตอร์นี่นา

แล้วตอนที่ถูกโจมตีเนี่ย การเสริมความแข็งแกร่งให้กับรถนี่สิ

การจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว หรือการข่มขู่อะไรพวกนั้น

แค่นั้นมันก็แค่หนีกลับไปได้ไม่ใช่เหรอ?

นั่นแหละคือการต่อสู้ที่แท้จริง...

ก็เลยว่า...

มันยากจังเลยนะ

แต่ก็อาจจะโดนเพื่อนร่วมทีมหรือตัวเองฆ่าก็ได้นี่นา

ใช่แล้ว

เพื่อที่จะมีชีวิตรอด

ก็ต้องสู้ให้ได้สิ

...

อ่า

อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์เสริมพลังน่ะสิ!

เอ๊ะ?

ถึงจะมองหน้าไม่เห็นเลยด้วยซ้ำ...?

แต่เสียงที่ส่งมานี่

ต้องเป็นคุณครูแน่ๆ

เรน รู้เรื่องของคนพวกนั้นเยอะขนาดนี้เลยเหรอ...?

อ๊ะ! ดูสิ! เขายกมือให้ด้วย!

สรุปว่าเป็นตัวจริงเหรอเนี่ย...?

เมื่อก่อนมีรอยเปื้อนตรงนี้ เลยเอาไปซักแห้งมา...

รอยเปื้อนเหรอ? ตรงไหนล่ะ?

นั่นไง ตรงนี้

ไม่มีรอยเปื้อนสักหน่อย

ตรงนี้แหละ!

ก็เพราะเอาไปซักแห้งนี่นา ถึงหลุดออกไปไม่ใช่เหรอ...?

ตรงนี้

ทำไมมาทำเลอะอีกแล้วล่ะ!

ฮ่าๆๆๆ

ทุกคน

เตรียมตัวไว้

มาแล้ว

สมกับเป็น

ช่างมีลางสังหรณ์ดีจังเลยนะ เอลชี่ ดีจังเลย~!

!!บึ้ม

พวกนอกกฎหมาย...!?

มาถึงตรงนี้ได้ยังไงกัน...

เปิดให้หน่อยยยยย~?

ทางโน้นไม่มีคนอยู่ใช่ไหม?

อย่าชนประตูจนบาดเจ็บก็หลีกทางให้หน่อยสิ~?

เจ้าสารเลว

โอ้ เรน! ไม่เจอกันนานเลยนะ~

!!

เป็นไงบ้าง สบายดีไหม!?

ไปกันเลยดีไหม!!