ตอน 38.1: Chapter 38.1

ปิ๊ดดด

ฮิ ฮิ

กั่ก

ดื่มด่ำกับชีวิตอิสระของฮิคันโดไร

ไดคันไดโคฮโยฮัตสึไทชู เล่ม 8 วางแผงขายดีเป็นอย่างมาก!!

ตอนที่ 38

ภาพ: โมจิเพื่อมืออาชีพ ต้นฉบับ: โรคุชิมะ อาซะ แนวคิดตัวละคร: kisui

เสียเปล่า

ไม่มีใครมาเลยโว้ยยย

!?

เป็นไปไม่ได้! เขาคงจับทุกคนในฐานทัพ...!?

มันไม่น่าจะใช่แบบนั้นนะ...แถมยัง

มันรู้สึกแปลกๆ กับพื้นที่นี้...

ไม่ได้ยินเสียงจากข้างนอกเลย

ให้ความรู้สึกเหมือนถูกปิดตาย

อากาศเหรอ...?

อืม...ตามข้อมูลเป๊ะเลย...

ความสามารถเหลือแค่ครึ่งเดียวเอง...

น่าว่าเขาคงจะคลุมพื้นที่นี้ไว้ด้วย

โดมที่มองไม่เห็นซึ่งอัดอากาศไว้

บอกไปแค่นี้แหละโว้ยยย~

พวกแก ไม่มีใครสามารถออกไปจากที่นี่ได้หรอก

แล้วพวกเราน่ะ ต่อให้จะฆ่าพวกแกทีละคน ทีละคน หรือทั้งหมดก็ไม่เป็นไร

เรน

ออกมา

ถ้าไอ้พวกกึ่งอาชญากรโผล่มาต่อหน้าเราล่ะ?

บอกไปว่าเรนสูญเสียความสามารถเสริมแล้วก็ดีไม่ใช่เหรอ?

จริงด้วยสิ แบบนั้นเรนคงปลอดภัยแน่ๆ

ในสถานการณ์นั้น...

ในสถานการณ์นั้นเหรอ...?

อืม

ในการสู้กับไอ้พวกกึ่งอาชญากรที่ผ่านมาเนี่ย มีคนตายไปเป็นสิบๆ คนแล้วนะ

ตอนที่เคลียร์การปราบปรามเสร็จ อาจจะถึงเป็นร้อยคนด้วยซ้ำ

พวกเขาคือคนที่เสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องพวกเรานะ

แล้วพวกเรากลับไปเปิดเผยความลับเอง

ถึงจริงๆ แล้วมันจะมีแผนการของราชอาณาจักรอยู่ด้วย แต่มนุษย์ทั่วไปก็น่าจะมองแบบนั้นแหละ

แล้วถ้าพวกเราพยายามเอาตัวรอดกันเองล่ะ?

ทหารไร้นามที่ฆ่าคนไปแล้วก็ทำหน้าเฉยๆ แล้วหนีไปเนี่ย... ไอ้คนขลาดน่ะ...

โดนแปะป้ายแบบนั้น

เพื่อที่จะได้ปัดความผิดจากการที่กองทัพต้องเสียชีวิตไปหลายร้อยคน

พวกเขาก็อาจจะใช้พวกเราก็ได้นะ

ดังนั้นที่นี่ ในช่วงชีวิตที่เหลือของเรา

เพื่อที่พวกเราทุกคนที่เป็น "อัญมณีสีฟ้า" จะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในโลกใบนี้

พวกเราจะต้องกลายเป็น "วีรบุรุษที่ต่อสู้กับกบฏโดยซ่อนการสูญเสียพลังไป"

สิ

ตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำคือการปราบพวกกึ่งอาชญากรแน่นอนว่าอย่างแรกเลย

พร้อมทั้งถ่วงเวลาการหลบหนีของพวกกึ่งอาชญากรออกไปจากฐานทัพ

แล้วก็รายงานให้ในฐานทัพทราบว่ามีพวกกึ่งอาชญากรอยู่ที่นี่ด้วย

เฮ้

โยนมันลงพื้นเถอะ

เอ๋~?

ขยายให้ใหญ่ปุ๊บ จะฆ่าแกทันทีเลย...

ชา

อย่ามาทำเป็นทำเป็นใสซื่อนะ ยัยป้า!

สมัยที่แกยังสาว

น่าจะมีฉายาแบบ มีสามแฉกสีดำอะไรทำนองนั้นไม่ใช่เหรอ?

ตอนต่อสู้เนี่ย ไอ้ 'ดวงดาว' นั่นน่ะ

มันจะถูกทำให้ใหญ่ขึ้นแล้วก็สู้กันเลย—

ถ้าดวงดาวปรากฏ ก็จะเกิดสายฟ้าขึ้นด้วย...

ก็คือพวกที่กลัวเรื่องแบบนั้นน่ะแหละ

แต่เราออกห่างจากการผจญภัยมากเกินไปแล้วนะ

คุณป้า การสู้ไปพร้อมกับปกป้องพวกพ้องเนี่ย มันก็ยากเกินไปไม่ใช่เหรอครับ/คะ

ฝีมือมันตกลงไปเยอะเลยนะ

อืม

ก็จริงด้วยสิ...

ทาเก!

วาเราะ

ทาเกจัง!!

"ต้องขยายร่างถึงจะยิงได้" น่ะ ผิดโว้ย—

!?

ทุกครั้งที่สู้จริงเนี่ย เราตั้งใจขยายร่างเองโดยเฉพาะเลยนะ—

แค่ไม่ต้องทำแบบนั้นก็ยิงได้แล้ว อันนี้แหละที่ถูก...

แบบนี้แหละที่เรียกว่าลูกไม้เด็ดไง เจ้าหนู

แกรรรรรรร! จะฆ่าแกซะ...!!

จำไว้ให้ดีนะ?

ถ้าจำเรื่องต่างๆ ได้ อีกไม่นาน

ก็จะเลิกใส่ผ้าอ้อมได้แล้ว

ยังไม่ได้ขยายร่างเลยนะ?

ก่อนอื่น เราก็ทำลายความสามารถในการเคลื่อนย้ายของพวกกึ่งอาชญากรน่ะ

ด้วยวิธีนี้ พวกเขาก็คงจะหลบหนีได้อย่างคล่องตัว

โซตะ?

ทา...

ทาเกจัง

ตายแล้ว...

อ๊ะ

พลังเวทย์ทั้งหมดที่ไม่ได้เอาไปขยายร่างเนี่ย เอาไปโจมตีหมดเลยด้วย ลืมไปเลย...

ขอโทษจริงๆ นะ

ไม่นะ จริงๆๆๆ

ครึ่งนึง

ฉันไปก่อนนะ?

โอ้~ ดูแลตัวเองด้วยนะ~

เธอเนี่ย

ชื่อมิโนรุนี่?

ร่างกายมันขยับได้

หนึ่ง

จากรายงานของมารดาอสรพิษ บอกว่าครึ่งหนึ่งจะทำให้อากาศแข็งตัวและพรากอิสรภาพทางร่างกายไปได้

แต่ว่ามันไม่ได้ทำแบบนั้น

คาดว่าตอนนี้มันกำลังสร้างโดมด้วยอากาศเพื่อแยกออกจากภายนอก เลยทำได้แค่

อย่างอื่น

การวิเคราะห์ศักยภาพหรือมานาของมันนั้นน่าทึ่งมาก

แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่เก่งพอที่จะทำหลายอย่างไปพร้อมกันได้

!?

!!

เอลซี!

ระเบิด...!!

เรนกับลิลลี่...แฟล็กหายไปแล้วครับ/ค่ะ!!

!!●

ไม่ใช่แค่ระเบิดธรรมดา

นี่มัน...

นี่...

พวกที่หายไปน่ะ ช่างแม่งเหอะ!?

พวกเราที่อยู่ตรงนี้ มาสนุกด้วยกันเถอะนะ!?

อีกฝั่งก็หายไปหลายคน...

ครึ่งหนึ่งแค่คนเดียวเหรอ!?

เอลซี...?

ไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าทาเกที่เป็นผู้ใช้ความสามารถในการเคลื่อนย้าย

เพื่อทำให้แน่ใจว่าจะหมดสภาพ

แต่ว่า

ก็เลยปล่อยให้โดนโจมตีแรงๆ ไปเลย

ทั้งพละกำลังและมานา

ไม่น่าทำท่าทางหมาป่าเลยไหมนะ?

ดูเหมือนจะเหนื่อยกว่าที่คิดไว้อีก...

นี่มันสีหน้าแบบชมพูนี่หว่า

กำลังปรับให้มันเข้ากับสีผมเหรอ?

อะไรเนี่ย...

นี่...

อาจารย์

พวกเขามัน...มองไม่เห็นทางนี้เหรอ...?

อ่า ใช่เลย...

เสียงของพวกเธอไปไม่ถึงข้างนอก แล้วพวกเธอก็ออกไปข้างนอกไม่ได้ด้วยซ้ำ

คุณ...

มิโนรุ...สินะ

คุณ หรือว่าคุณนี่เอง

พวกเธอนี่มัน...น่ารำคาญจริงเลยนะ...

พวกเรากับกล่องนี้...

ไม่มีใครด้านล่างหรือใครในฐานทัพเห็นเลย

กล่องนี้มัน

คือสังเวียนที่พระเจ้าประทานให้พวกเรา

เหรอ...พระเจ้า...?

แบบที่บอกว่าจะอดขนมที่ชอบจนถึงวันสอบ แล้วขอให้สอบผ่าน

แล้วก็แบบว่าจะไม่ทำเรื่องไม่ดีอีกแล้ว เลยขอให้รักษาอาการปวดท้องให้หน่อย อะไรแบบนั้นใช่ไหมล่ะ?

นี่แหละคือสิ่งนั้น

ต่อหน้าเทพเจ้า ฉันจะสู้กับพวกแก...เรียกว่าพิธีกรรมของเทพเจ้าน่ะ

และขึ้นอยู่กับผลลัพธ์นั้น ฉันจะได้รับพรจากเทพเจ้า

มิโนรุ แกนะ

เทพเจ้าอะไรกัน...!?

เรน...เวทมนตร์ของมิโนรุ น่าจะเป็น

ประเภทที่เรียกว่าเวทมนตร์สายไสยเวทหรือสาปแช่งเลยนะ

หืม?

อย่างการควบคุมอากาศ หรือการควบคุมไฟฟ้า มันก็มีเวทมนตร์หลายแบบนี่นา?

แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ยังอยู่ในขอบเขตของกฎทางฟิสิกส์หรือตรรกะน่ะสิ

แต่สายสาปแช่งมันอยู่นอกกรอบนั้นนะ

ตัวอย่างเช่น แม้แต่เวทมนตร์หยุดเวลาแบบนั้นก็ทำไม่ได้

แต่ก็มีคนที่ใช้สายสาปแช่งหยุดเวลาอยู่นะ

ก็มีนักผจญภัยกับนักเวทที่อ้างว่าเป็นพลังของเทพหรือปีศาจอยู่เหมือนกันนะ

ชื่อมิโนรุนี่ก็

ดูเหมือนจะนับถือเทพอยู่เหมือนกันนะ...

แต่ก็เป็นส่วนน้อยนะ

ตรงนี้ ไม่จำเป็นต้องคิดเรื่องมีเทพอยู่หรือเปล่า

แค่รับรู้ไว้ว่ามิโนรุคิดแบบนั้นก็พอแล้ว

เรื่องพิธีกรรมของเทพน่ะ มันเป็นเรื่องที่ยุติธรรมระหว่างมนุษย์กับมนุษย์

ดังนั้นจะอธิบายให้ฟังเอง เพราะฉันก็ยุติธรรมเหมือนกันนะ

ระหว่างฉันกับพวกแก ใครบางคนต้องมาแข่งกัน

เป็นกฎที่ยุติธรรมและเรียบง่ายไม่ใช่เหรอ?

ถ้าฉันชนะในกล่องนี้

ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ก็จะหนีออกจากฐานได้อย่างปลอดภัยเลย!

พระเจ้าจะจัดเตรียมผลลัพธ์แบบนั้นให้

ห๊ะ ผู้หญิงก็ไปด้วยเหรอ ไม่จริงน่า ออกมาแล้วจะต้องมีเรื่องอีกแน่ๆ

ก็เพราะเราจะสู้ด้วยตัวเองให้มากที่สุดนี่แหละ ถึงจะขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าได้ในจุดสำคัญ!

ถ้าพวกเธอชนะ ทั้งฉันและโคจิก็จะตาย และกล่องนี้ก็จะระเบิด พวกเธอก็จะเป็นอิสระ

เพื่อนๆ ของเราที่ไม่ได้อยู่ในกล่องนี้ก็จะถูกตรวจจับได้ด้วย

พระเจ้าจะจัดเตรียมผลลัพธ์แบบนั้นให้

เดี๋ยวก่อนสิ มิโนรุ...ระเบิดเหรอ

งั้นพวกข้างล่างล่ะ...

หา? ข้างล่างอะไรน่ะ?

อ่าาา

นี่เหรอ

ต้องตายสิ

ไม่รู้เหมือนกัน

ไม่รู้เนี่ยนะ...

บอกว่ายุติธรรมอะไรกัน แต่ไม่ยุติธรรมเลยสักนิด‼

อะไรของนายวะนั่น!?

เรน...ผมเป็นคนยุติธรรมนะ ไม่ได้โกหก แต่กล่องนี่มันมักจะ...

ถึงพวกเราจะชนะก็ไม่มีอะไรนี่นา‼

มันจะถูกสุ่มในรัศมีหลายร้อยเมตร...คนที่เลือกที่นี่ก็เป็นสิ่งที่อยู่เหนือกว่าผมนะ

พิธีกรรมของเทพเจ้าน่ะ มันไม่ได้ยุติธรรมกับมนุษยชาติทั้งหมดหรอกนะ

ถึงแม้ว่าถ้าฉันแพ้ แล้วพวกคนข้างล่างจะตายเพราะการระเบิด แล้วคุณจะร้องไห้ก็ตาม

มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันตั้งใจไว้หรอก

พวกที่โดนลูกหลงมันก็เกิดได้ปกติ

เอ๊ะ...

ห๊ะ?

แต่ถึงอย่างนั้น...ในกรณีนั้น...ฉันก็น่าจะตายไปแล้วสิ

ไอ้ที่แพ้แบบฉันก็น่าจะรู้สึกโล่งขึ้นมาบ้างนะ

ดูเหมือนว่าเทพเจ้าจะเมตตาต่อฉันในวันนี้

มิโนรุ...เจ้าเห็นแก่ตัวเกินไปแล้วนะ...!!

มันแปลกนี่นา...ที่พูดมาตลอดน่ะ...

ช่างเถอะ อะไรก็ได้...

ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม การที่เราทำมันสำเร็จด้วยกำลังตัวเองก่อน เท่านั้นพระเจ้าถึงจะช่วย

คุณก็ลองพยายามดูสิ!

ใครก็ได้!

เยี่ยมเลย

มาแข่งกับฉันสิ!

●●●

ฉันน่ะ

เรน!

เอ๊ะ

แต่ว่า! ลิลิอิ

ฉันน่ะเก่งกว่าเรนอีก

แล้วก็มี... ความคิดด้วยนะ...

ฝากเรนด้วยนะ แฟล็ก!

คุณตั้งใจที่จะปกป้องเรนมากกว่าจะไปเอาชนะศัตรูนะ

รับทราบ

โคจิ

ถ้าลงมือนะ ฉันจะโกรธล่ะ

เรื่องพิธีกรรมของเทพน่ะ ห้ามทำเรื่องสกปรกเด็ดขาดเลยนะ

ถ้างั้นฉันจะขอเป็นเรนกับผ้าปิดตาดีกว่า

โคจิคิดว่ามันเป็นพวกสะกดจิตที่ส่งผลต่อความคิดและการรับรู้

ฟังที่ฉันพูดอยู่ใช่ไหม