ตอน 2: Chapter 2

คืนที่สอง: "ณ ปลายขอบโลก" ต่อจากตรงนั้น...!?

ต้องให้ทิ้งโลกใบเดิมไปซะ

อย่างน้อยก็ขอให้พลังของข้าได้มอบให้มากที่สุด

อา คุณสึกุโยมิ

ถ้ามีศาสนาที่บูชาคุณสึกุโยมิ ผมก็จะเข้าร่วมอย่างไม่ลังเลเลยครับ

จะกัดกินเจ้าเทพธิดาบ้าๆ นั่นซะแล้ว

รีบๆ หายไปจากสายตาได้ไหมคะ ตัวตนมันน่ารำคาญจังเลย

ว่าแต่ นี่ไม่ได้ถูกปล่อยจากตึกสูงๆ ประมาณนี้เหรอ?

แบบนี้แล้วไม่ตายเป็นไปไม่ได้แน่!

มีอะไรช่วยได้ไหม!? มีมือที่ช่วยได้บ้างไหม!?

↑

ดวงดาวสวยจัง

ท้องฟ้า

ไม่มีอะไรเลย

พื้นดิน

ไม่ไหวจริงๆ เลย!

อ๊า ไม่ไหวแล้ว ขอหลับตาลงดีกว่า

คุณพ่อ คุณแม่ ขอบคุณที่ให้กำเนิดผมนะ...

ถึงแม้จะเป็นเวลาเพียงสิบกว่าปี แต่การได้ใช้ชีวิตในฐานะลูกของทั้งสอง คือความภาคภูมิใจของผมเลยครับ

อ๊า กัดเข้าแล้ว

...ไหน...

มันไม่ผ่อนคลายเลย ถึงจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ

...มาโดะ...

...กับไหน...

อ่า คุณสึกิโยมิ ท่านได้ยินแม้กระทั่งภาพหลอนของท่านแล้ว

ตั้งสติให้ดีนะ

มาโดะ!!

นะ

ความเร็วในการตกมันช้าลงเหรอ!?

คุณสึกุโยมิ!

คุณสึกุโยมิคะ คิดถึงคุณจริงๆ เลยค่ะ!

ฟังการพูดคุยกับเทพธิดาทุกอย่างมาหมดแล้ว

กังวล เลยคอยสังเกตอยู่

ไม่คิดเลยว่าจะทำเรื่องอุกอาจแบบนี้...ขออภัยด้วยค่ะ...!

เอ่อ จริงๆ แล้วถ้าเป็นคุณมาดะ แค่เจ็บนิดหน่อยจากความสูงเท่านี้ก็คงพอแล้วล่ะ แต่ว่า...

ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ไม่ใช่ว่าทำอะไรตามใจชอบได้นะ

แค่เจ็บเหรอ!?

เอ๊ะ? ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะเนี่ย

นั่นเป็นเทพเจ้าจริงๆ เหรอเนี่ย!?

บอกว่าดื้อไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไร แล้วถูกปล่อยจากที่สูงขนาดนี้ ลอยแตกเป็นผุยผงได้สบายเลยนะ!

โลกของคุณมาดะน่ะ

พรคุ้มครอง

คุมิ

เป็นโลกที่สมบัติต่างๆ และพรสวรรค์ของเราแทบจะไปไม่ถึง เป็นโลกที่โหดร้ายและแห้งแล้งเลยนะ

ทั้งด้านพลังเวทและร่างกายต่างก็อยู่ภายใต้แรงโน้มถ่วงมหาศาล มันเป็นภาระที่หนักหน่วงสุดๆ เลยนะ

ร่างกายของคุณมาดะที่ได้ฝึกฝนอยู่บ้างในโลกนั้นน่ะ

ในโลกนี้ที่หลุดพ้นจากภาระแล้ว ถือว่าเป็นผู้เหนือมนุษย์เลยทีเดียว

ถึงแม้ว่าพลังจะถูกปลดปล่อยออกมาแล้ว

และยังถูกเตือนอีกด้วย

แต่ว่าก็ไม่ใช่การเป็นอมตะ เลยต้องตายเมื่อถึงเวลาตาย

ฮ่า แค่ใช้ชีวิตมาตามปกติเองนะ...

ยิ่งกว่านั้นนะ มีสิ่งที่อยากจะบอก

คือตอนที่เรียกเทพธิดานั้นมา โลกมันเชื่อมต่อกันอยู่เลยน่ะ

พวกมันได้ลักพาตัวคนไปจากโลกนั้นมาสองคนเลยนะ!

หาาา อะไรกัน!

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นสองคน

เปล่า ไม่ใช่คนในครอบครัวของคุณมาดะ

แต่คนหนึ่งเป็นคนที่อยู่ในตำแหน่งที่ค่อนข้างใกล้ชิด อาจจะเป็นคนรู้จักของคุณก็ได้

ดูเหมือนว่าจะถูกเรียกตัวไปยังปราสาทของมหาอำนาจต่างๆ แล้ว และได้ติดต่อกับมนุษย์อย่างปลอดภัยแล้วด้วย

คือว่า...ได้รับพรคุ้มครองอันมหาศาลจากเทพธิดามา...

น่าจะคุ้นเคยแล้วล่ะ อะคุโคะคิโอริอะไค

ว้าว สุดยอดเลย ความแตกต่างในการปฏิบัติช่างมากจริงๆ

ทว่า! คุณมาดะนั้นเติบโตอย่างปลอดภัยในโลกนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ในแง่ของพลังของเทพเจ้าแล้ว ยังแข็งแกร่งที่สุดอีกด้วย!

ตัวฉันเองน่ะ

และสืบทอดสายเลือดของมนุษย์ในโลกนี้มาด้วย

ทั้งพลังที่ได้รับจากเทพเจ้าผู้เป็นบิดา และพลังที่สะสมมาก็ถือว่าไม่น้อยเลยนะ

ไม่มีทางด้อยไปกว่าการถูกคุ้มครองจากเทพธิดาแบบนั้นเด็ดขาด!

โอ้ มั่นใจในตัวเองจัง!

...ดังนั้น...หากได้พบกับคนอื่นๆ อีกนะ

ในฐานะคนจากโลกเดียวกัน ขอให้ช่วยดูแลเอาใจใส่ด้วยก็ดี

--อ๊า กังวลเรื่องของวีรบุรุษที่ได้รับสิทธิพิเศษขนาดนั้นด้วยเหรอเนี่ย...

...เอ๊ะ?

คุณสึกุโยมิ ร่างกายคุณเหมือนกำลังจะจางหายไป...

อ๊า จริงๆ แล้วคือพยายามติดต่อสื่อสารอย่างหนักเลยค่ะ

ข้าจะเข้าสู่ห้วงนิทราเป็นเวลาหลายร้อยปีนับจากนี้

ระหว่างที่คุณมาดะยังมีชีวิตอยู่ คงจะไม่ได้พบกันอีกแล้วล่ะ

เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้แล้ว ก็ไม่ต้องเกรงใจอีกต่อไป

ไม่จริงนะ...

แต่เรื่องคราวนี้ ข้าจะไปบอกกล่าวกับเทพเจ้าที่เป็นเพื่อนสนิทของเจ้า และขอให้พวกเขาจัดการให้...

ถึงแม้ว่าเทพธิดาจะเป็นผู้สร้างสรรค์มาแล้วหลายครั้ง แต่การกระทำอันป่าเถื่อนขนาดนี้...ต้องมีบทลงโทษที่สมควรแล้ว

เจ้า ชินซึมิ จงรับฟังนามของสึกุโยมิ

ในวัฏจักร

และขอมอบอิสรภาพในโลกใบใหม่ให้เจ้า!

จะได้พบกัน

ได้นะ

ได้สวดภาวนา...

คุณสึกุโยมิคะ...!

---ค่ะ...!

...ร้อนจัง...

จี๋...

ก้าวลงมาบนผืนดินนี้

เดินต่อไปยังภูเขาสูงตระหง่านนั้น

ครบ 3 วันแล้วนะ

จริงดิ? สถานการณ์แบบนี้...

พอจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปสักอย่างก็ดีนะ

สามวันแล้วนะที่เดินทั้งที่ไม่ดื่มทั้งไม่กิน

ที่ยังขยับตัวได้น่าจะเป็นเพราะร่างกายเป็นสเปคผู้เหนือมนุษย์นี่แหละมั้ง

กลางทุ่งโล่งที่ทอดยาวสุดสายตา มีเทือกเขาหินตั้งตระหง่านอยู่

น่าทึ่งเนอะ ไม่ใช่แค่คน แต่แม้แต่สัตว์ก็ไม่มีเลย

ของกินให้กินก็ไม่มีสักอย่าง!

พูดกับตัวเองก็ดูเปล่าประโยชน์...

สิ่งที่ถูกนำมาให้ก็คือหนังสือหลายเล่มกับเครื่องเขียน

อาหารถูกปัดตกไปแล้วสินะ... การอัญเชิญมันมีข้อกำหนดบางอย่างใช่ไหมนะ

ฮึ่ม...!

พลังที่ได้รับจากคุณสึกุโยมิ

ก็ได้ลองใช้ไปหลายอย่างแล้วนะ

แต่ก็ยังไม่เข้าใจดีนักว่ามันเป็นแบบไหน และจะใช้งานยังไง

เป็นพลังอันสูงส่งที่ได้รับจากคุณสึกุโยมิ

อยากจะเชื่อว่าท่านนั้นไม่ผิดพลาดแน่ๆ...

...ทุ่งรกร้างแห่งนี้มัน--

เต็มเปี่ยมเลย...

ยามค่ำคืนก็หนาวเหลือเกิน

พอถึงภูเขาลูกนั้น คงจะมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปแล้วล่ะ

ขอร้องล่ะ ขอให้มีอะไรสักอย่าง

สามวันแล้วนะที่ได้ยินแต่เสียงตัวเอง เสียงฝีเท้า และเสียงลมเท่านั้น!!!

ปกติมันต้องมีอีเวนต์อะไรเกิดขึ้นไม่ใช่เหรอ!? ก่อนที่มันจะมาถึงจุดนี้ซะอีก!!

...เหงาจัง

อึก

ตอนนี้พวกวีรบุรุษคงกำลังถูกเหล่าเชื้อพระวงศ์กับขุนนางชื่นชมอยู่

คงกำลังกินของอร่อยๆ กันอยู่แน่ๆ เลย...

ในขณะที่ข้าล่ะ...

ฟุฟุ...

ถ้างั้นก็จริงสินะ ที่ข้าไม่ได้เป็นวีรบุรุษแล้ว~

เพราะว่าข้าเป็นลูกเป็ดที่น่าเกลียดน่ะ...

ตรงไหนน่ะ!?

มาจากทางไหนน่ะ!?

ได้ยินรางๆ แต่ได้ยินจริงๆ นะ

ตั้งสมาธิ...!

ตั้งสมาธิให้ดีนะ!!

ด้วยความรู้สึกว่าจะไม่ปล่อยเสียงน้ำหยดแม้แต่น้อย...!

...อึก...

...ตุ้ก...

ตรงนี้

ตึ๊ง

ดาาาาาาาาา!!

ทาทาสุเคะ!

เชิญมีความสุขเลยนะ!!

!?

หมาสองหัวกับ

หมูที่ใส่เสื้อผ้า

ไม่ต้องห่วงหรอก! ยังดีกว่าอยู่ตัวคนเดียวเยอะเลยล่ะ!

ขอบคุณที่กรีดร้องให้ฟังนะ คุณหมูใส่เสื้อ!

เพราะคุณนี่แหละ ถึงได้เจอสิ่งมีชีวิต!

คุณนาโมดาคิคะ!!

จามสุรุโนคะ!!

สวัสดี! ข้าคือมาโคโตะ มนุษย์นะ!

นั่ก

หยาซูกิ!

ต่อไปก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ!

!!●

เอ๊ะ

เยิ้มๆ

7

เอ๊ะ?

มันเป็นมอนสเตอร์นะไม่ใช่เหรอ?

ไม่ว่ายังไงนี่มันก็ไม่ปกติไม่ใช่เหรอ?

อุ๊า...

คุโร...

ย่ะ... ทำเข้าแล้วเหรอ?

โมอิ๊ยยยยย!

อ๊ะ

โอกาสได้คุยหลังจาก 3 วัน!

การเผชิญหน้าที่มีโอกาสต่ำสุดๆ!

เดี๋ยวก่อน...!

อา... ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ?

ฮี้ยยยยย! คุยได้นี่นาาา!!

ทำไมมนุษย์ถึงคุยกับข้าได้ล่ะ!?

มนุษย์นี่มี "เทมเมอร์" ด้วยเหรอ!?

เทมเมอร์? อะไรน่ะ??

เป็นไปได้ไหมว่าโลกนี้... ปกติแล้วจะคุยกับมอนสเตอร์ไม่ได้!?

เทมเมอร์ ไม่ใช่! ข้าไม่ได้น่าสงสัยนะ

หมายถึงใจดีและอ่อนโยน เข้าใจไหม?

ーーー ใช่แล้วล่ะครับ!

ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ขอโทษนะครับ ขอโทษจริงๆ

แย่แล้วสิ

...เข้าใจแล้ว

มองตรงๆ ไม่ไหว

ข้ามันเก่งนะ!

ถึงจะพูดว่าข้าเก่งมันก็เป็นความจริงนะ

แต่การที่ข้าช่วยเธอไว้ มันก็เป็นความจริงเหมือนกัน

ที่เธอร้องว่า "ช่วยด้วย"

นั่นคือข้าเป็นคนช่วย

แปลว่าข้าอยู่ข้างๆ เธอใช่ไหมล่ะ?

2: สู้

3: ยอมแพ้

1: หนี

11

ไม่ไหว

ว้าว รู้แล้ว ขอบคุณที่ช่วยนะ...

อา บทสนทนา!! ช่างเป็นสิ่งที่วิเศษอะไรเช่นนี้!!

ไม่ ไม่เป็นไรดีแล้ว!

ไม่ ไม่เป็นไรดีแล้ว! จริงๆ แล้วข้าหลงทางมา 3 วันแล้ว แต่ไม่รู้ว่าควรไปทางไหนถึงจะเจอคนได้?

● ● ● ● ● ●

หืม?

ทางใกล้ๆ มีหมู่บ้านมนุษย์อยู่ครับ

ที่นี่คือพื้นที่รกร้างที่ถูกเรียกว่า《สุดขอบโลก》ครับ

ปลายโลก... นี่ฉันเพิ่งได้ยินมาจากที่ไหนสักแห่งเมื่อไม่นานมานี้เลยนะ?

เรียกเองว่าปลายโลกยังทำแบบนี้อีกเหรอ...?

...เจ้านั่นส่งเขาไปถึงปลายโลกจริงๆ ด้วย...

อะ... คุณชื่ออะไรเหรอคะ?

เอ่อ... คุณมาโคโตะ ใช่ไหมคะ? ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ?

ข้าคือ "เอมะ" จากไฮแลนด์โอ๊กค่ะ

เอ๊ะ ทำไมชื่อ... อ๊ะ!

ผมมาโคโตะ มนุษย์ครับ!! ยินดีที่ได้รู้จัก!!

ถึงกับจำชื่อข้าได้ด้วยนี่นา

อืม ข้าคือมาโคโตะ อายุ 17 ปีนะ!

คุณหนูผู้นี้ช่างฉลาดจริงๆ

17 ปี! ข้าก็อายุ 17 ปีเหมือนกันค่ะ!

ตอนแรกก็กลัวจังเลยนะ

เหรอ! บังเอิญจังเลยนะ!

แต่ตอนนี้ก็เริ่มสนิทกันขึ้นแล้วล่ะ!

หมู่บ้านของคุณเอมะอยู่ใกล้ๆ นี่ใช่ไหมคะ?

เอ๊ะ อะไรน่ะ?

เป็นไปได้ไหมว่าคุณเอม่ายังหลงทางอยู่?

...เปล่าค่ะ...ข้า...

ข้าเป็นเครื่องสังเวยที่ถูก "คุณหมอก" อุทิศให้

กำลังเดินทางไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์อยู่ค่ะ

ยังไม่ถึงหมู่บ้านหรือเมืองเลยค่ะ

แฟล็กอีเวนต์มาแล้ว!

แถมยังเหมือนจะเป็นอีเวนต์การต่อสู้กับบอสกลางด้วย!

ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใดตัวข้าถึงได้รับความโกรธของคุณหมอกคะ...

ที่นี่มีหมู่บ้านถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนาทึบมาหลายปี ผลผลิตก็ไม่เติบโตเลย

ทุกครึ่งปี หัวหน้าของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ อุทิศคุณหมอก

ด้วยการนำหญิงสาวไปเป็นเครื่องสังเวย หมอกก็เริ่มก่อตัวขึ้น

และครั้งนี้ก็ถึงตาของคุณเอมแล้ว...

อา นี่เป็นที่ดินแบบนี้ด้วยสิ ก็มีเทศกาลจัดขึ้นอยู่เรื่อยๆ

เพราะพ่อเป็นหัวหน้าเผ่า เลยช่วยงานหลายอย่างครับ!!

เป็นหมู่บ้านที่ดีมากเลยนะครับ!

ใช่แล้ว! ข้างหน้ายังมีสถานที่ชำระล้างบาปจนถึงภูเขาเทพเลยนะ

พวกพ้องของฉันก็มีด้วยค่ะ เพื่อเป็นการตอบแทนที่ "ริซึ" ช่วยไว้

ถ้าไม่รังเกียจ ขอให้พักผ่อนจากความเหนื่อยล้าในการเดินทางตรงนั้นนะคะ!

ไม่ได้พูดว่า "ช่วยด้วยเหมือนเมื่อครู่นี้" สินะ...

ทั้งๆ ที่แสดงให้เห็นว่าเก่งกาจขนาดนั้น

ฉลาด แถมนิสัยยังดี เป็นเด็กผู้หญิงที่ดีจริงๆ เลยนะ...

อยากจะช่วยเธอจัง...

แต่ว่า

คุณสังเกตเห็นไหมครับ...

นอกจากอีเวนต์ต่อสู้กับบอสกลางแล้ว ยังมีธงสถานการณ์อื่นๆ กำลังปรากฏขึ้นด้วย...

ผมที่ถูกส่งมายังโลกต่างมิตินี่

ริซึนี่คือหมาตัวเมื่อกี้เหรอครับ?

ไม่รู้เลยว่าโค่นมันลงไป...

ได้ยินเสียงกรีดร้อง เลยไปช่วยผู้หญิงคนนั้นจากอสูร

เธอเก่งจริงๆ ด้วยนะ

ผู้หญิงคนนั้นอายุ 17 ปี เป็นลูกสาวหัวหน้าเผ่า และกำลังจะถูกถวายเป็นเครื่องสังเวย

คุณมาโคโตะเหรอคะ?

คุณหนูผู้นี้ที่มีกลิ่นหอมของดอกไม้

ถ้าไปช่วยเธอให้พ้นจากธรรมเนียมอันเลวร้ายที่เรียกว่า

ฮี-โร-อิง-ฟุ-ร่า-กุ-ซะ☆

เอ่อ... คุณมาโคโตะเหรอคะ...?

จะทำยังไงดีล่ะ!? ผม!