ตอนที่ 34

ตรงนั้นคือสถานีทดลองการเกษตรเหรอครับ?

นอกจากพืชผลที่คุณวากะสอนแล้ว

ความนิยมพุ่งไม่หยุดเลย!! คมิกส์เล่มที่ 1～2 ตัดสินใจพิมพ์เพิ่มด่วน☆

พวกผักที่เรามีอยู่แต่เดิมก็ปลูกไว้ด้วยนะครับ

อันดับ 8 ของค่ำคืนที่ 34 ในอาคุ! ต้นฉบับโดยอาซึมิ / มังงะโดยคิโนะโคโตะ

ตอนนี้ถือว่าไปได้สวย... ไม่สิ เกินคำว่าไปได้สวยไปหน่อย

พืชผลกำลังเติบโตในความเร็วสองเท่า

การเก็บเกี่ยวผักในฤดูร้อน มันตามไม่ทัน

ตอนปลูกในอาคุมันจะเติบโตเร็วผิดปกติใช่ไหมครับ

พืชที่ขึ้นเองตามธรรมชาติก็มีสรรพคุณเพิ่มขึ้นอย่างมาก เช่น วัวพิษร้าย

นี่ คือซูราอุเมะ

ก็ต้องไปสืบหาสาเหตุด้วย

ลองกินดูแล้ว ไม่มีผลกระทบต่อร่างกายเหรอครับ?

ค่อนข้างดีมากเลยครับ

ไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ

แน่นอนว่าเราจะเฝ้าสังเกตต่อไปในระยะยาว

แต่ในขั้นตอนนี้ ดูเหมือนว่าทุกสายพันธุ์จะได้รับสารอาหารอย่างเพียงพอ

และจำนวนคนที่แข็งแรงขึ้นก็มีเยอะเลยล่ะครับ...

คุณวาคาะครับ ได้ยินจากตรงนี้ไหมครับ?

อย่างนี้นี่เอง จะแอบฟังสินะ

ก็จริงนะ ถ้าได้ฟังตรงๆ ก็ตอบยากเหมือนกัน

วงการรวบรวมเสียง

พอมีปุ๋ยแล้ว คุณภาพของข้าวก็ดีขึ้นมากเลยนะ

คราวหน้า จะทำการสังเกตไหมครับ

อา งานทำไร่เนี่ยดีจัง...

พูดได้เลยว่าความพยายามทั้งหมดมันปรากฏเป็นรูปธรรม

ถูกต้องครับ! การที่เราสามารถปล่อยใจให้ว่างได้ก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งเลยนะ

...เฮ้อ...

เปลี่ยนจากฝึกซ้อมการรบตอนบ่ายเป็นฝึกสอนแล้วสินะ...

รู้สึกใจหนักๆ นะ...

...จริงๆ แล้วผม

กำลังคิดว่าจะวางอาวุธแล้วเป็นผู้เชี่ยวชาญแทนดีไหม...

โอ้ ทันทีเลยนะ มีเรื่องปรึกษาการเปลี่ยนงานเข้าแล้ว

ก็

ใช่แล้ว ไม่เคยแพ้สักครั้งเลยนี่นา

ถึงจะสู้กับศัตรูที่เก่งแค่ไหน ถ้าต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มมัน

ก็คุณโทโมเอะกับคุณยางิ ยังถือว่าดีอยู่นะ

อา ใกล้เข้าไปได้นี่นา

แต่ว่ามันใช้ไม่ได้นี่นา

...คุณวาคาะนี่นา~

ถ้าฉลาดๆ ก็จะได้ยิงโจมตีด้วยนะ

ผมเหรอครับ

ก่อนจะเข้าใกล้ ก็จะโดนยิงทะลุด้วยบริดแล้วล่ะนะ

ไอ้ที่เรียกว่าบริดพื้นฐานนี่มันไม่เข้าใจเลยว่ะ

แต่ถ้าโดนเข้าไปนี่ แทบจะยืนไม่ไหวเลยนะ

ก็สุดท้ายทุกคนก็จะบินบนท้องฟ้าพร้อมกันอยู่ดีนะ

คนที่พอจะทนได้ก็ต้องเป็นคนที่มีความอึดพอสมควร

ก็มีแต่คนที่รับด้วยอาวุธอย่างชำนาญเท่านั้นแหละ

ผมเป็นเรือขับไล่ลำไหนกันเหรอครับ

พวกกิ้งก่าพวกนั้นเป็นยังไงกันนะ?

เอ่อ... เราก็ไม่มีโอกาสได้ไปดูสนามฝึกของเผ่าพันธุ์อื่นเลยนี่นา

ช่วงนี้รู้สึกว่าสิ่งที่เราภูมิใจในตัวเรากับเผ่าพันธุ์ตัวเองได้น่ะ

น่าจะเป็นเรื่องการเกษตรมั้ง...

......

นี่มันค่อนข้างจะจริงจังกว่าที่คิดแฮะ

...บางทีอาจจะผ่อนปรนให้มากกว่านี้ก็ดีมั้ยนะ

ก็นึกว่าการลดความตั้งใจลงไปนิดหน่อยมันไม่ดีเหรอ

ไม่หรอกค่ะ! ไม่ใช่เรื่องนั้นเลยนะคะ...

ฟุ่บ...

...คุณวาคาะ

ลองชิมดูด้วยเหรอครับ!?

ผักสีแดงตรงโน้นนี่คืออะไรเหรอครับ?

จัง เอ็งนี่ลูกสาว...

...พอจะเดาได้ว่า

เอาแต่เก็บเงียบอยู่นี่เหรอ?

ดูเหมือนจะเสียความมั่นใจไปมากเกินไป

คุณวาคาะครับ ผักสีแดงนี่

สดชื่นและอร่อยมากเลยครับ

ใช่ๆ มะเขือเทศสินะ

พูดถึงมะเขือเทศแล้ว

แบบที่หั่นบางๆ แล้วประกบชีส ราดน้ำมันน่ะ

อร่อยจังเลยนะ

กินสดๆ ก็ได้นะ หรือจะตุ๋นก็ได้

แล้วก็ทำให้แห้ง แช่น้ำมัน ก็เป็นอาหารเก็บไว้ได้ด้วย

ทำเป็นเครื่องปรุงให้เกโมคาฟก็ได้นะ

เป็นผักที่ทำอาหารได้เยอะเลยเนอะ

ทำอาหาร...

เอ่อ เรื่องมันออกทะเลไปหน่อยแฮะ

พวกกิ้งก่าเป็นยังไงบ้างครับ?

ก็คล้ายๆ กับพวกออร์คเลยครับ

● ● ● ●

ทั้งๆ ที่พลังยังไม่ถึงแม้แต่ 1 ใน 10 ของที่คาดหวังเลยด้วยซ้ำ

หรือว่าอุดมคติของคุณโทโมเอะมันสูงเกินไปรึเปล่านะ

...มีข้อเสนอแนะดีๆ บ้างไหมครับ

อืม จากที่ฟังมา

การแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างเผ่าพันธุ์ที่เกี่ยวกับ การฝึกซ้อมเนี่ย ดูเหมือนจะน้อยกว่าที่คิดนะ

...ครับ สำหรับเทคนิคการต่อสู้เนี่ย

มันก็มีส่วนที่เป็นความลับของแต่ละเผ่าพันธุ์อยู่ด้วยครับ...

เช่น กลยุทธ์การต่อสู้และการฝึกซ้อมที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ...

หรือจะเป็นท่าไม้ตายหรือยุทธวิธีที่เป็นความลับก็ได้ครับ

ข้อมูลลับนั่นนี่ไม่แชร์ให้ดูกันได้เหรอ

...น่าจะยังยากในตอนนี้ครับ

เป็นเนื้อหาที่แสดงให้ดูไม่ได้สินะ

...ถ้าพูดตามตรงนะ ก็เพราะมันดูหยิ่งยโส เลยพูดแบบคลุมเครือ...

พวกกิ้งก่าที่ลอกเลียนการสู้รบของออร์ค

แล้วก็มีออร์คที่ใช้ยุทธวิธีของพวกกิ้งก่าออกมาด้วยก็น่าสนใจดีนะ

นั่นมัน...

คุณวาคาะกำลังบอกว่า ถึงแม้จะยังคงใช้ยุทธวิธีของพวกเราเอง

แล้วจะเข้ามาใกล้พวกเราใช่ไหมล่ะ"

...!!

โทมะ... ที่ทำให้มันดูคลุมเครือ ความหมายน่ะ...

...ตอนนี้คงเป็นช่วงที่เราควรจะขัดเกลามากกว่าปกปิดแล้วล่ะนะ

งั้นเริ่มฝึกร่วมกันตั้งแต่พรุ่งนี้เลยไหม...

คุณวาคาะ! ในเรื่องนั้นข้ามีข้อเสนอแนะที่ยอดเยี่ยมอยู่หนึ่งอย่าง!

ข้อเสนอสุดวิเศษเหรอครับ...

...การมีคนตายลงมานี่มันไม่ได้นะ

แหวะๆๆ

คนตาย!?

ก็

การที่วันนี้เราเปลี่ยนแผนมาให้มารวมตัวกันนี่น่ะ

ก็เพื่อที่จะได้ประเมินความสามารถที่แท้จริง

ของแต่ละเผ่าพันธุ์ ซึ่งไม่สามารถเห็นได้จากการฝึกซ้อมตามปกติ

ดังนั้นตั้งแต่นี้ไป

นักรบที่แข็งแกร่งที่สุดของแต่ละเผ่าพันธุ์จะเข้าต่อสู้

เพื่อแสดงความสามารถออกมาให้เห็น!

สรุปก็คือการแข่งแบบตัวต่อตัวของตัวแทนสินะ

ถ้าเช่นนั้น

อากาเรส ตัวแทนเผ่าออร์คไฮแลนด์!

ริดี้ ตัวแทนเผ่ากิ้งก่ามิสทีโอ!

การโจมตีที่ข้ามเวทีนั้นพวกเราจะเป็นคนจัดการ

ไม่ต้องกังวลเรื่องผู้ชม ใช้พลังทั้งหมดให้เต็มที่ได้เลย

ไม่มีข้อจำกัด สู้กันแบบ 1 ต่อ 1

เริ่ม!

!!

ชินเคน เซอรอนโกะ

ปิด ปิด

แป๊ะ

ว้าว เวทีแตกแล้ว สุดยอดไปเลย!

โอ๊ะ

โทมะสั่งให้ดูแบบไร้อารมณ์ไม่ใช่เหรอ

ความหมายของหยินและหยาง

ชิมาะ...!

แค่นั้นแหละ! ผู้ชนะคืออากาเรส!

ผู้ชนะคืออากาเรส ตัวแทนเผ่าออร์คไฮแลนด์!

คุณวาคาะ...?

แต่พูดกันตรงๆ นะ

สองคนนี้มันก็ไม่เข้าเกณฑ์ แถมยังอ่อนเกินไปอีกด้วย!

!!

หน้ามัน... ดูหงุดหงิดเชียว...

อืม พูดแบบตรงๆ ซะดีไหม

ข้าเสียใจอย่างที่สุดเลยนะ

ว่าทำไมสถานการณ์ตอนนี้ถึงมีแต่ระดับฝีมือแค่นี้กันนะ

เจ้าตรงนั้น คิดว่าเหตุผลคืออะไรล่ะ?

คือ...!!

คุณวาคาะและคุณโทมะ ในมุมมองของคุณนูจิ

มันอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

แต่ว่าคู่ต่อสู้คือคุณวาคาะ ถ้าไม่ใช่พวกเรา

ในมุมมองของพวกเราแล้ว ก็ถือว่าเป็นการต่อสู้ที่เพียงพอแล้ว...

นี่คุณอยากจะบอกว่าแค่นี้ก็พอแล้วเหรอ!

ก็แค่กลุ่มตัวกะโหลกนั่นแหละ

พวกคุณตอนนี้ยังไม่ถึงแม้แต่ 1 ใน 10 ของพลังที่เราต้องการด้วยซ้ำ

เฮ้ โทมะ พูดแรงไปหน่อยนะ...

สิ่งที่ถูกเรียกร้องจากนักรบ

คือการสามารถใช้พลังที่พวกเราสามารถพึ่งพาได้น่ะ เข้าใจไว้ให้ดีนะ

ไม่ฟังเหรอ

ถึงอย่างนั้นนะ

ถ้าเทียบกับพวกจุ่นแล้ว ก็คงจะประเมินฝีมือของตัวเองได้ยาก

ดังนั้น

ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ทุกๆ 7 วัน

จะมีการจัดการแข่งขันเดี่ยวที่ทุกคนเข้าร่วม

ในที่สุดก็เข้าเรื่องหลักแล้วสินะ น่าเบื่อชะมัด...

การแข่งขันเดี่ยว...

เย้!

ทุกคนเข้าร่วมเหรอ...?

จากนั้นก็จะตรวจสอบความสามารถของแต่ละคนเพื่อจัดอันดับ

และไม่เพียงแค่พวกเจ้าเท่านั้น

แต่จะแจ้งให้พวกดวอร์ฟกับอัลเคทราบด้วย

! ไม่นะ...

ถึงขนาดต้องเปิดเผยแผนการและเทคนิคของกันและกันเลยเหรอ...

เจ้าโง่!

ตอนนี้พวกแกไม่มีพลังที่ระดับที่ทำให้คนอื่นต้องเดือดร้อนหรอกนะ

ทิ้งความภูมิใจที่จืดชืดนั่นไป แล้วเปิดไพ่ทั้งหมดของแกออกมาซะ

เพื่อจะได้รับมือ ค้นหา และมุ่งสู่จุดที่สูงขึ้นไปด้วยกัน

แล้วก็จะช่วยกันขัดเกลาและเติบโตขึ้น

สิ่งที่คุณวาคาะต้องการก็คือบุคลากรแบบนั้นน่ะ

เอ่อ ผมเหรอ!?

--การเอาชนะการต่อสู้ครั้งนี้ได้

จะกลายเป็นตัวชี้วัดว่าในอาคุนี้ ใครแข็งแกร่งแค่ไหนกันเชียว

ผู้ที่อยู่ระดับสูงกว่าก็จะกลายเป็นนักรบผู้ทรงเกียรติได้

แต่ว่า!

ผู้ที่แม้แต่ผลลัพธ์ที่ชัดเจนก็ยังไม่สามารถนำมาเป็นเชื้อเพลิงในการรุกคืบได้น่ะ

ก็ยอมรับซะเถอะว่าเส้นทางนักรบนั้นเป็นของเจ้า!

ถ้าอยากจะเป็นแค่พลเมืองที่ได้รับการปกป้อง ข้าก็จะทำให้เป็นจริงให้

เลิกเป็นนักรบแล้วไปทำงานที่เหมาะสมกว่าจะดีกว่า

จะไม่ปฏิเสธผู้ที่สนับสนุนการพัฒนาของอาคุเลยนะ

ช่างโอ้อวดเสียนี่กระไร...

หมายความว่า ถึงจะเลิกเป็นนักรบแล้วไปเป็นชาวนาหรือนักวิจัยก็ได้สินะ

ฟังนะ! จงจำไว้ให้ดี

ในอาคุไม่ต้องการนักรบที่ไร้พลังชีวาหรอกนะ!

อ๊าา...

กลายเป็นฝักไหม้ซะแล้ว

ให้ตายสิ โทมะนี่ทำเกินไปแล้วนะ...

ฮ่า

...พวกเธอสองคนไปข้างหน้าก่อนเถอะ

ฮะ

ถึงจะทำลายใจไปอย่างโจ่งแจ้งเลยทีเดียว

แต่ว่า...ไม่เป็นไรเหรอครับ?

แบบนี้ก็ไม่ต้องการนักรบที่เน่าเฟะแล้วล่ะ

ที่เหลือก็ปล่อยให้วาคาะจัดการไปเถอะ

ไม่น่าจะปลอบใจพวกเขาได้นะ...

อืมมม

...คือว่า ในสิ่งที่โทมะพูด ผมก็เห็นด้วยนะ

พูดตามตรง ผมไม่คิดว่าพลังของทุกคนตอนนี้จะถึงระดับที่สามารถปกปิดจากฝ่ายตรงข้ามได้

แต่ความสามารถในปัจจุบันของพวกเขา รวมถึงศักยภาพที่จะพัฒนาต่อไป

ผมคิดว่ามีค่อนข้างมากเลยล่ะครับ

คุณวาคาะ...!

ต่อจากนี้ไป จะเพิ่มจำนวน การฝึกร่วมกันด้วย

ดังนั้นอยากให้พวกเราลับฝีมือให้กันและกันด้วยนะ

ฮะ!

แต่ว่าเรื่องอันดับเนี่ยสิ

ถ้าต้องตั้งชื่อล่ะก็ อันดับอาคุดีไหม?

ระบบก็บอกว่าคิดไว้แล้วนี่นา

ถ้าพวกที่อยู่ระดับสูงๆ

กลายเป็นระดับที่คนอื่นต้องอุทานว่า "สุดยอด"

ก็นับว่าสมบูรณ์แบบเลยล่ะนะ

...อืมมม เวลาผ่านไปเยอะเลยแฮะ

ไปที่กิลด์นักผจญภัยโชเค็นจะ

กิลด์นักผจญภัยโชเค็นจะ

เลยต้องมารับค่าตอบแทนจากภารกิจของรูบี้ไอเนี่ยนะ...

อ๊าาาา แค่เพราะการขอลางานเฉยๆ

ให้มาแบกภาระแบบนี้อีกแล้วเหรอเนี่ย

องครักษ์เลเวลทะลุ 1000 เลยเหรอ!?

ถ้าทำให้คุณไม่พอใจขึ้นมาล่ะก็...

สวัสดีครับ มาเพื่อรับค่าตอบแทนจากรูบี้ไอครับ

มาถึงแล้ว! อ่าาา!

เอ้ย! สู้เข้าเลย แอชเชส!

คุณคุสึโนะฮะ!

มีเรื่องด่วนจากกิลด์นักผจญภัยโชเค็นจะมาฝากครับ!

สะดุด...

สะดุด...

สำลักเข้าแล้ว...

ที่จริงแล้ว ตอนนี้ผู้นำนักผจญภัยของทวิเกะ รวมถึง

เหล่านักผจญภัยที่หน้าตาก็แปลกๆ

หลายคนได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถรับเควสต์ได้

ช่วงนี้ลำบากจริงๆ นะ

บุคลากรของกิลด์นักผจญภัยอยู่ในสถานการณ์วิกฤตเลยล่ะ...

และมีปาร์ตี้ระดับกลางหลายทีมก็ไม่กลับมาจากแดนเถื่อน

บางทีอาจจะเกี่ยวกับเรื่องของคุณเรนแพรนท์

คนที่ไปปะทะแล้วโดนสวนกลับมาน่ะเหรอ!

ว่าแต่ ไลม์ที่เป็นเบอร์ 1 ของทวิเกะก็ถูกจำกัดกิจกรรมด้วยนี่นา...

เรื่องที่อยากจะรบกวนคือ

อยากจะขอให้คุณโทมะหรือคุณทาโดะ

เป็นผู้ชี้แนะให้กับนักผจญภัยคนต่อไปที่จะสืบทอดตำแหน่งของไลม์＝ลาเต อดีตเบอร์ 1 ของทวิเกะ...!

เข้าใจแล้ว

โอ๊ะ แบบนั้นเหรอ

สำหรับมิโอะ มีเรื่องอื่นที่อยากจะขอให้ช่วยด้วยนะ...

เข้าใจแล้วครับ จะลองขอให้โทมะช่วยดูนะครับ

อะไรเหรอ?

คือ...ครับ!

ขอบคุณมากเลยนะโทมะ!

ใจเย็นๆ นะ

ผมเอง

โทมะ

ตอนนี้ว่างอยู่ไหม?

พิธีเหรอครับ? ตอนนี้กำลังสำรวจอาคุและ

สถานที่จัดงาน!?

ผมกำลังรวบรวมร่างแผนการสร้างสถานที่จัดอันดับอาคุอยู่ครับ...

ตั้งชื่อว่าอันดับอาคุเลยเหรอครับ!?

ก็เอาเถอะ

...ถ้างั้นเอาเรื่องนั้นพักไว้ก่อนนะ

ต่อไปนี้สักพัก ขอให้ตามคุณโตมะไป

แล้วช่วยเรียนรู้วิธีการเก็บเกี่ยวและมูลค่าของวัตถุดิบให้หน่อยได้ไหม?

...แล้วก็

วิธีการเก็บเกี่ยวเหรอครับ

พร้อมกันนี้ก็อยากให้สอนวิชาให้ในฐานะนักผจญภัยโชเค็นจะหน่อยด้วยนะ

คุณบอกว่าได้เรียนรู้มาจนถึงตอนที่มาถึงซี่เก้สินะครับ

สอนวิชาอะไรเหรอครับ?

ได้รับคำขอโดยตรงจากกิลด์นักผจญภัยโชเค็นจะเลยล่ะ

ดูสิ เรื่องของคุณเรนพลานต์น่ะ

ทำให้เหล่าหัวหน้าของนักผจญภัยโชเค็นจะไร้ความสามารถไปเลยนี่นา

...มันเป็นเหตุสุดวิสัยนะ

ก็ถึงจะกิลด์ไม่ได้พูดว่าเป็นความผิดของเราตรงๆ ก็เถอะ

แต่โทมะกับทาโกะก็ไม่สามารถทำงานตามภารกิจที่ซี่เก้ไปเรื่อยๆ ก็ไม่ได้นี่นา

ดูเหมือนว่าพวกเขาอยากให้พวกเราพัฒนาเหล่านักผจญภัยให้เป็นผู้สืบทอดของเหล่าหัวหน้า

อืมมม...

งั้นก็ให้คุณโทมะกับคนอื่นๆ...เหรอครับ?

ไม่มีความหมายลึกซึ้งหรอก ถ้าคุณสนใจ ก็การเจอหน้าคนที่คุ้นเคยน่าจะง่ายกว่านี่นา

...อย่างนั้นเอง รับทราบครับ

โทมะ... หรือนักผจญภัยที่คุณวาคาไมะให้ความสนใจ

ถึงแม้ว่าจะถูกผนึกไปแล้ว ก็คงไม่สามารถตรวจสอบได้แน่ชัด แต่ว่า

ดูจากท่าทีในเหตุการณ์ที่แดนเถื่อน

น่าจะกำลังเปรียบเทียบกับคนคุ้นเคยในโลกเดิม

นั่นหมายความว่า

เป็นความอาลัยอาวรณ์ต่อโลกเดิมได้เลยสินะ...

...แต่ในขณะเดียวกันที่ใส่ใจโทมะ

ก็ยังพยายามที่จะรักษาระยะห่าง

อาจเป็นเพราะตัวเองไม่ได้เข้าไปเป็นผู้ชี้แนะสินะ

...นับตั้งแต่ได้พบกันก็ผ่านมาแค่สิบกว่าวันเองนะเนี่ย

...เพื่อไม่ให้ใจของคนหนุ่มสาวต้องว้าวุ่นไปกว่านี้

แต่ชีวิตที่อยู่กับคุณน่ะมันสีสันสดใสเกินไป

ต้องรีบให้เขาพึ่งพาตัวเองให้ได้เร็วที่สุด

ใกล้ฐานทัพแห่งแดนเถื่อน

ตึบ

ท่านโทมะครับ!!

นี่มันเป็นไปไม่ได้แล้วครับ—!

คุณโตมะและคณะที่ไม่ได้เจอกันนาน ปรากฏว่าตาแดงเป็นประกายทันทีเลย