ตอนที่ 38

ซังค์ที่เกือบจะพูดอะไรบางอย่างกับสาวโสเภณี บรรยากาศมันกดดันแปลกๆ

...พวกคุณทั้งสองเงียบกันจัง

ไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ

บางทีการหนีไปสักวันอาจจะดีกว่าไหมคะ...?

คืนที่ 38... จะเป็นฝ่ายกิน หรือจะถูกกินกันแน่ ต้นฉบับ: อาซึมิ ชู / มังงะ: คิโนะ โคโทระ

!?

ถูกโทโมเอะกับมิโอะลากไป...!?

คุณหนูคะ

จะมุ่งหน้าไปทางไหนเหรอคะ?

ประตู แล้วก็โรงเตี๊ยม...

นี่! คุณโทโมเอะก็ด้วย นี่มันตั้งใจจะทำอะไรกันเนี่ย

เล่นตลกเกินไปแล้วนะ

เล่นตลกเหรอคะ?

คุณวากะเป็นมือใหม่มากและค่อนข้างจะเกร็งนะคะ ถึงกับเคยสงสัยในเส้นทางนี้มาก่อน ดังนั้นจึงไม่ควรจะใช้วิธีบังคับ แต่พวกเราก็พยายามชวนอย่างระมัดระวังและเชิงรุกแล้วแท้ๆ แต่กลับทำเรื่องจะซื้อพวกขายของ... แล้วบอกว่านั่นคือการเล่นตลกเหรอคะ?

!?

เอ๊ะ? จู่ๆ ก็พูดเร็วขึ้น ทำไมเหรอ คุณโทโมเอะ!

รู้สึกเหมือนถูกพูดเรื่องที่ยอมปล่อยผ่านไม่ได้หลายอย่างเลยนะคะ

ก่อนอื่นเลยก็คือ พวกเราไม่ได้พยายามจะซื้อโสเภณีสักหน่อยนะ!?

แค่เก็บของที่ทำหล่น แล้วบังเอิญเดินเข้ามาเฉยๆ เท่านั้นเอง

แล้วก็... คุณก็มองอยู่ไม่ใช่เหรอคะ!?

ก็ดูเหมือนคุณจะไม่ค่อยรู้สึกแปลกใจเลยนะคะ

อ๊ะเออ

นั่น...น่ะเหรอคะ

พวกเราไม่ถูกใจเหรอคะ?

ก็มีนิดหน่อยน่ะค่ะ...

ด้อยกว่าพวกขายของแบบนั้นเหรอคะ?

ด้อยกว่าอะไรกัน...ไม่ใช่แบบนั้นสิ! พวกคุณสองคนน่ะ...

เหรอคะ?

ก็แบบว่าสำคัญเหมือนครอบครัวอะไรแบบนั้นน่ะค่ะ...

จะพูดออกมามันก็เขินจนพูดไม่ออกเลยค่ะ!

ค...ใครจะสนล่ะคะ

ซังค์

เอ่อ คุณโทโมเอะ

ห๊ะ อะไรเนี่ย!?

ตอนนี้ไม่ต้องมาพูดว่าใครจะมาก่อนอะไรหรอกนะ

ให้พวกเราสองคนน่ะ

มาสร้างความสัมพันธ์กันเถอะ

นี่ พวกเธอพูดอะไรกันอยู่น่ะ!?

นี่!!

เดี๋ยวก่อนสิ

ว้าว ไอหมอกสีชมพูนี่มันบนร่างกายฉันนี่นา

ดูเหมือนว่าสถานะผิดปกติมันจะใช้ไม่ได้ผลกับฉันนะ

คุณหนู

รู้สึกเหมือนว่าถ้าแตะเข้าไปแล้วจะแย่เลยค่ะ!

คุณหนูคะ

เอาล่ะ

ฮึก

ฮวา

เดี๋ยวก่อนสิ

มะ...เดี๋ยวก่อนนน...

อ๊ะ พวกคุณทั้งสอง

ตั้งสติหน่อยสิ!!

ห๊ะ

ด้วยเวทมนตร์สร้างกำแพงน้ำแข็ง!

อึก... หนีไปทางประตูหมอกได้อีกแล้ว

บังคับไปหน่อยเหรอคะ...?

ทำให้คุณหนูโกรธไปแล้วเหรอคะ...?

หืม? ผ้าเช็ดตัวชื้นๆ น่ะเหรอ

ไม่สิ มันไม่ใช่ว่าโกรธหรอกนะ

มุคาเกะ ลูกค้าเยอะ เกินไปแล้ว

จะทำยังไงดีล่ะคะ

คุณชอบชุดชั้นในที่เย้ายวนกว่าแบบนั้นเหรอคะ!?

ซารามิเขาใส่แบบที่มีสีสันไม่ค่อยเยอะนี่นา

...ก็ไม่ใช่แบบนั้นนะ ฟังฉันก่อนสิ

อาซึระ

ฮาตะ

คุณหนู!?

ทำไมถึงไปอยู่ในที่แบบนั้นล่ะคะ

ว่าแต่ ห้องพักที่โรงเตี๊ยมก็อยู่ชั้น 2 นี่นา...

พรึ่บ

แล้วก็ชุดของคุณก็ยับเละด้วยนะ!

ไม่รู้ว่าใคร... ถึงกับ...

หมอกของโทโมเอะ (สีชมพู)

เอ่อ... คือว่าแบบว่า...

ใยแมงมุมน้ำ

...ชุดนั่นมันลำบากจังเลยนะคะ

ว่าไปแล้ว คุณรุกุยก็

บอกว่า "เกราะป้องกันเวทมนตร์ที่ถูกขอไป เสร็จเรียบร้อยแล้ว" ค่ะ

ลองไปลองสวมดูก่อนดีไหมคะ

ขอบใจมากเลยนะคะ คุณเอมม่า ที่เดาใจได้!

วันรุ่งขึ้น

ตัวล็อกนี่รัดไว้ด้านหลังเสื้อโค้ท

ใช่ไหมคะ

ทำตามคำสั่งของคุณโทโมเอะ เลยรีบทำให้เสร็จเป็นอันดับแรกหลังงานเลี้ยงเลยนะ

นี่ไง

มีอะไรเหรอ

สเปคก็ตามที่แจ้งไปก่อนหน้านี้ค่ะ

เซกุกุ...

แล้วก็เรื่องคะแนนสภาพอากาศด้วย

ความทนทานต่อมานาเองก็เพิ่มขึ้นอย่างมากด้วย

ของประดับก็ปรับปรุงใหม่ให้เข้ากับห้างร้านแล้วค่ะ

ในอนาคตก็จะ ผลิตแยกตาม

วัตถุประสงค์ ไม่ว่าจะเป็น งานสังคม หรือว่า

ก่อนอื่นควรจะพักก่อนไหมคะ!?

อืม รู้สึกดีนะ

เอ่อ... คุณหนูคะ...

มิโคริ...

ค่ะ

ทาเป ขออภัยด้วยนะคะ!

และก็เข้าใจถึงความโกรธของคุณหนูเป็นอย่างดีค่ะ...

เอ๊ะ? ไม่ใช่สิ ไม่ได้โกรธสักหน่อย

แต่ว่า... ต่อไปนี้ก็ขอให้ช่วยอย่าทำแบบนั้นอีกนะ

รับทราบค่ะ...

...น่าอึดอัดจัง!

อ๊ะ! ใช่แล้ว เรื่องอังโปรเซียเมื่อวานต่อจากนั้น!

มีเผ่าพันธุ์ที่ดูแลดอกไม้ อยู่ใช่ไหมคะ

ค่ะ! ใช่แล้วค่ะ

และฉันก็เก็บมันมาโดยที่เผ่าพันธุ์นั้นไม่ได้รู้เรื่องด้วย

จากนี้ไปฉันตั้งใจว่าจะไปคุยกับพวกเขาให้ดีเลยค่ะ

ไม่นะ!

การที่ให้คุณหนูเสียเวลาให้มันเป็นเรื่องที่น่าเกรงขามมากเลยค่ะ

ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเถอะค่ะ!

ถ้าให้มิโอจัดการแล้ว มีลางสังหรณ์ว่าอันตราย...

...รู้สึกเหมือนได้ยินความคิดที่น่ากลัวเข้ามาเลยแฮะ

...ถ้างั้นไปด้วยกันไหม

...ไปด้วยกันเหรอ?

อย่างนั้นเหรอ คุณอิจิเอะ คุณอิจิเอะ

บางครั้งก็ออกไปเที่ยวกันสองคนหน่อยดีไหมล่ะ

นะ?

ค่ะ! จะไปค่ะ!

ไปกันเถอะ!

เจ้าตัวนี่!

มิวสิค...

ซีกุ อินน์

เรื่องการกินนั่นน่ะ เป็นความผิดพลาดไปเอง...

แย่จังเลย เวลาเป็นเรื่องของคุณหนู เธอก็จะ ขาดความเยือกเย็นไปหน่อย

ที่สนามฝึกเมื่อวันก่อนก็เหมือนกัน

ที่บอกคุณหนูไป เกี่ยวกับที่มาของอาซึระ

การวิเคราะห์นั้นมีช่องโหว่ที่สำคัญ

จริงอยู่ อาซึระคือสิ่งที่คุณหนูสร้างขึ้นมานั้นมันผิด

การสร้างโลกน่ะ เป็นพลังที่แม้แต่เทพเจ้าก็มีอยู่จำกัดเท่านั้น

อันที่จริง เทพีองค์นั้นได้มาปรากฏตัวบนโลกนี้แล้ว

และได้พูดคุยกับเหล่ามังกรชั้นสูงและอสูรเวทที่ทรงพลังซึ่งเป็นชนพื้นเมือง

เพื่อสร้างโลกที่มนุษย์สามารถอาศัยอยู่ได้

แล้วก็ทำสัญญากับโลกใบนี้ด้วยตัวเอง

และได้ให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตที่หลากหลาย...

ถึงจะว่าเป็นผู้ที่อาศัยอยู่ก่อนแล้วก็ตาม แต่ก็...

กรณีนั้น แม้จะพูดว่าเป็นผู้หลงทางมายังดินแดนนี้โดยบังเอิญ

เทพธิดาผู้ปกครองโลกใบนี้ แม้แต่เธอเองก็

ก็ไม่สามารถสร้างสรรค์สิ่งที่มีจากความว่างเปล่าได้

คุณหนูบอกว่าได้รับความเข้าใจในคำพูดจากเทพธิดาเท่านั้น

และก็ถูกบอกว่ายินยอมให้ได้รับมา

ด้วยตัวคนเดียวมันเป็นไปไม่ได้แน่... ไม่สิ

ในความทรงจำของคุณหนู ยังมีเทพองค์อื่นที่มอบพลังด้วยนะ

เป็นพลังของเทพองค์นั้นหรือ?

แต่ว่าถึงขนาดมอบพลังที่พิเศษขนาดนั้นเลยหรือ?

ถึงแม้ว่าจะมีความช่วยเหลือจากเทพก็ตาม

ก็ยังคิดว่าการสร้างสรรค์จากความว่างเปล่าด้วยร่างกายมนุษย์คงเป็นไปได้ยาก...

แต่ในความเป็นจริง ทำได้นี่นา... นะ...

โอ๊ะ คุณหนูจะออกไปข้างนอกนี่เอง

แม้ว่าจะไม่ไปด้วยฟรีๆ ก็ตาม

ขอแอบตามไปดูสักหน่อยดีไหมนะ

หืม? นี่มัน...

ดูเหมือนว่าจะมีนักผจญภัยคนกำลังตามติดอยู่แฮะ

นี่ใครกันล่ะ ผู้หญิงที่ดูเหมือนโสเภณีคนเดียวนี่

โอ๊ย แย่แล้ว

น่าจะหมายถึงเรื่องเงินทอง หรือพลังบางอย่างกระมังนะ

เอาเป็นว่าแอบตามไปดูข้างๆ เหมือนเคยก็แล้วกัน...

เดี๋ยวก่อนสิ

นี่เป็นเรื่องที่เมื่อวันก่อน คุณหนูได้อนุญาตแล้ว

ค่ะ☆

ถือเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้แสวงหาความเป็นญี่ปุ่นงามๆ เลยไหมคะ...?

ที่ช่วงนี้คุณหนูทำได้ดีน่ะ

ส่วนใหญ่แล้ว

ก็มาจากเบื้องหลังของเขานี่แหละ

สรุปก็คือ คุณหนูคนนั้นที่มีนิสัยลากเอาเรื่องอยู่แล้วสินะ

ปล่อยไว้เฉย ๆ รับรองว่าต้องเรียกปัญหามาให้แน่นอน

ถ้างั้นส่งเรือช่วยไป ก็น่าจะได้การอนุญาตได้ง่ายขึ้นใช่ไหม

คึคึ...นี่มันเรื่องให้ได้ดูชัด ๆ เลยนะ

ป่าทีน่าราคุ

เห็นไหมว่ามีคนติดอยู่ตรงนี้?

ค่ะ

เรียนรู้จากความผิดพลาดที่แอซึระมา เลยผ่อนคลายความรู้สึกตรงนั้นลงมาหน่อยแล้วค่ะ

เป็นแค่พวกเกรดต่ำที่ไม่มีพิษมีภัย เลยปล่อยทิ้งไว้เฉย ๆ ค่ะ

ถ้าได้รับอนุญาต ก็จะไม่มีร่องรอยเหลืออยู่เลย...

อารมณ์ดีจังเลยนะ

เปล่าเลย ไม่ถึงขนาดนั้นก็ได้นะ

นักผจญภัยระดับนั้นก็น่าจะไม่มีอันตรายอะไรหรอก

เผื่อไว้ก่อน งั้นเราถอยออกมาก่อนจะถึงเขตแพร่พันธุ์ของอันโปรเซียไหม?

รับทราบแล้วค่ะ

อุ๊ย อะไรเนี่ย เส้นใยอะไรเนี่ย

พันติดแล้วดึงไม่ออกเลย!

!สองคนหายไปแล้ว...

ที่นี่คือแหล่งรวมพันธุ์ของแอมโพรเซีย...

จริงด้วย มีร่องรอยการเข้ามาของมนุษย์นะ

...อ๊ะ

แถวนี้พื้นนิ่มๆ เปียกๆ ลื่นจัง

ใบไม้แห้งนี่มันลื่น...

ต้องระวัง ไม่งั้นจะล้มนะ

ค่ะ ถึง! โปรดจับไว้ให้แน่นๆ ค่ะ

มือคุณ...

อ๊ะ!

คุณยูกิมาจิกับมาริ อย่าจับมือกันแรงนักนะ

ก็เพิ่งคิดอยู่ว่าเหมือนน้องสาวตอนตัวเล็กๆ ของคุณหนูนี่เอง...

แถมตอนที่จับมือน้องสาวก็สมัยประถมต้นแล้วนะ!

ขอโทษค่ะ ผิดไปเอง...

จะจับให้สุดกำลังเลยค่ะ!!

เบาๆ หน่อยสิ!?

มายุจัง...

อ่า... มือของคุณหนู...

ของคุณหนูตัวใหญ่กว่าฉันหน่อยนะคะ

เสียงหัวใจที่เต้นอยู่มันอุ่นจังเลย...

มีความสุขจังเลย... ถ้าช่วงเวลานี้จะคงอยู่ตลอดไปก็ดี...

หยุดนะ มนุษย์ทั้งหลาย!

มาที่ป่าที่เราดูแลนี่เพื่อทำอะไรกัน!

!

ผู้ดูแลป่าที่นางุพูดถึงนี่เองหรือ?

ถ้าเป็นเผ่าเอลฟ์ล่ะก็...

ไม่ใช่คนน่าสงสัยนะครับ ได้โปรดรับฟังเรื่องราวของเราด้วย!

ฟังคำพูดของเราออกด้วยรึ

โฮ่โฮ่

...31 วินาที

หืม?

แค่ 31 วินาทีเอง...

คนที่ได้มีความสุขกับคุณหนู...

โยคุโมะ มาขวางทางไว้แล้วนะ...

เทะ โอย เทะ?

มีอะไรชั่วร้ายกำลังไหลออกมาเลย

ทางนี้สิ! สัมผัสได้ถึงพลังเวทจากทางนี้...

นั่นมัน...แหล่งรวมพันธุ์ของแอมโพรเซียในตำนาน!

เฮ้! คนที่ติดอยู่เมื่อกี้นี้

แอมโพรเซียพวกนั้นทั้งหมดเป็นของเรา!

ทำไมถึงเป็นแบบนั้น!?

จะเก็บให้หมดเลย!

มีร่องรอยการถูกดึงออกไปของอะควาเกเนเรนเกะ

อะไรกัน...เป็นฝีมือพวกแกเหรอ

ไม่รู้ว่าพูดอะไรนะ!

พวกเราเป็นคนค้นพบดอกไม้นั่นนะ!

เป็นธรรมดาที่ทุกอย่างจะเป็นของเราสิ!

เดี๋ยวก่อน! ไม่ใช่สิ ถึงจะเอาไปปลูกมาสักสองสามต้นก็ตาม

แถมพวกนั้นก็ไม่เกี่ยวข้องด้วยนะ!!

เรื่องดอกไม้เนี่ย ได้รับอนุญาตแล้ว...ใช่ไหม? ใช่ป่ะ?

คุณหนู ท่านทานได้เลยใช่ไหมคะ?

ไอ้พวกนี้ทั้งหมดเลย ทานได้ใช่ไหมคะ?

ไม่ไหวแล้ววว!!

เรื่องการอนุญาตของดอกไม้เนี่ยนะ? ทำเรื่องอะไรไม่รู้...!

...อืม มีกลิ่นของเกเนเร็นเกะมาจากสองคนนั้น

กลิ่นอะไรกันเนี่ย เหมือนหมาเลย! เพิ่งปลูกไปเมื่อ 2 วันที่แล้วนะ

โฮ่ง

!?

ทำไมถึงเห่าล่ะ?

ยังไงก็เห่าออกมาซะ นี่คือการหยั่งรู้

ในสถานการณ์แบบนี้

การหยั่งรู้จากใครกัน!

จากฉัน

การหยั่งรู้มันจะมาเองได้ยังไงกัน!

คอมเมนต์ได้ตรงประเด็นมากเลยนะ

แต่ว่าบาปก็คือบาป ต้องชดใช้ด้วยชีวิต

แล้วมันเกี่ยวอะไรกันล่ะ

เจ้าเด็กนี่เหนื่อยใจจริงๆ เลยนะ!

ไม่ว่าจะทางไหนก็ตายอยู่ดี!

ไม่ว่าจะทางไหนก็ตายชัวร์!

เอ๊ะ ทำไมนายถึงหนีล่ะ?

เร็วๆ สังหารพวกนั้นให้หน่อยสิ!?

ทำไมพวกแกถึงออกคำสั่งล่ะ

แล้วก็ ทำไมถึงหนีไปทางเดียวกับพวกเราล่ะ!?

เอ๊ะ ใบหน้า...เสียงนี่...

ทรงผมกับเครื่องสำอางก็ คล้ายกันนะ

คนที่มาจีบอยู่หน้ารถร้านน่ะ...

เป็นคนเดียวกันนี่หว่า!!

แถมเมื่อวานก็เป็นโสเภณีคนนั้นไม่ใช่เหรอ!!

เขาสามารถหักล้างเวทของชายสวมหน้ากากเอลิสได้เหรอ!?

ถ้างั้นก็จัดการพวกกระจอกทางนั้นก่อนเลย!

ลูกธนูแตกออกได้ด้วย!?

ฮี๊ยยย ตายแล้ว! จะตายแล้ววววว~

ลูกธนูแตกออกเป็นลูกกระจายน้ำแข็ง...

ถ้าการโจมตีมันกระจายแบบนี้ การหักล้างนี่จะหนักมากเลยนะ!

แต่ว่าตรงนี้เนี่ย ถ้าถอน "เขต" การซ่อนมานาออกไป

ถ้าตั้ง "เขต" ป้องกันได้ก็คงจะดี...

จะถูกว่ายังไงกันนะ...

อ่า อยากให้ใช้ผลของทั้งสองอย่างพร้อมกันจังเลย!

! ถูกอะไรบางอย่างกระเด็นออกไปเหรอ!?

เอ๊ะ!? "เขต" ป้องกันกำลังแผ่ออกมานี่นา!

แม้จะเปิดมิติซ่อนพลังเวทอยู่แล้ว...

แบบนี้ก็ดูเหมือนสถานการณ์จะดีขึ้นหน่อยนะ...

หืม? มิโอะ

แสดงว่า "มิติ" นี่ใช้ได้สองชั้นเลยเหรอ!

เมื่อกี้บ่นว่าอะไรนะ ปุ๊ปปุ๊ป...

กรี๊ด! น้ำกำลังจะถึงจุดวิกฤตแล้ว!

ยังไม่ดีขึ้นเลยสักนิด!

นี่นี่

สมกับเป็นคุณหนูเลยนะ ความอลหม่านเกินความคาดหมายจริงๆ

เอาล่ะ ได้เวลาไปสร้างความประทับใจแล้วสินะ

เจ้าตัวสร้างปัญหาที่ไม่ได้รู้สึกตัว ความร้ายกาจของโทโมเอระกำลังระเบิดออกมา!?