เจ้ามนุษย์สารเลว! กล้าจะปฏิเสธการลงทัณฑ์ของเราเชียวรึ!
พอได้แล้ว ไปจัดการเจ้าสองตัวนั่นให้ได้สิ!
ตายแล้วววว!
จะทำยังไงดีเนี่ยยย!!
หนุ่มน้อย
กลายเป็นเรื่องที่น่ายินดีเสียจริงนะนี่
คิวา... โทโมเอะรึไง!
แกเข้าใจสถานการณ์นี่มั้ย!?
ราตรีที่สามสิบเก้า: หมู่บ้านลับดาบอสูร ต้นฉบับ: อะซุมิ เคย์/มังงะ: คิโนะ โคโตระ
ในแหล่งอาศัยของซิโบลเซีย... การต่อสู้สามเส้าที่น่าสมเพช ★
มีวิธีทำอะไรสักอย่างได้มั้ยเนี่ย!
มีวิธี... หรือครับ
ถึงจะให้พึ่งพาพวกเราสองคนที่ล่องลอยอยู่ได้ แต่ถึงอย่างนั้น...
ไอบิ... ช้าจริงนะ!
นี่ แกเห็นอยู่เหรอ!? ตั้งแต่เมื่อไหร่!?
แถวๆ ทวีเกะใช่ไหมครับ
แทบจะตั้งแต่แรกแล้วนี่นา
ตั้งแต่ตรงนั้นเลยเหรอเนี่ย!
มือประสานกันดูสนุกจังเลยนะ
อึ๊ก! อึก
วิญญาณที่จงรักภักดี
ทั้งที่แค่พยายามแสวงหาสันติภาพก็ยังโดนตำหนิอีกนะ
เจ้าเอ๋ย!
อา อยากจะดื่มสาเกญี่ปุ่นไปพร้อมกับสัมผัสดาบจังเลยนะ
เข้าใจแล้ว! เข้าใจแล้วน่า!
อนุญาตให้แสวงหาสันติภาพของดาบได้!
!!
รอคำพูดนี้อยู่เลยครับ!
คุณธรรมแห่งการให้รางวัลและการลงโทษคือสัจธรรมของโลก!
อ๊า น่าเหลือเชื่อเลยนะที่สัญญากันไว้!
อาซูคุอีกแล้วที่กำลัง
ถูกย้อมด้วยความเป็นญี่ปุ่นแปลกๆ
งั้นช่วยสร้างระเบิดที่พอเหมาะๆ ใต้เท้าของนักผจญภัยหน่อยครับ
ระเบิดเหรอ?
จะใช้ระเบิดไฟที่พวกหนุ่มๆ ร้านกินดื่มทำนั่นน่ะ
ทาเบ... ซ่อนน้ำแข็งแล้ววิ่งหนีไปทางหลังของอาซูคุ...
อย่างนั้นรึ อาซูคุ...! จะหลอกพวกมันให้หลงเข้าไปใน 'นครแห่งย่านค้าวาณิชย์' งั้นเหรอ!
มิเนะสึมิ
แค่ป้อนอะไรให้มันกินสักหน่อย มันก็น่าจะสงบลงนะ
หา!?
อะไรน่ะ... ของอร่อยอะไรนั่น... ไม่มี... อะไรเลย...
อ๊ะ!
อา... เข้าใจแล้ว
อา ถ้าไปคุยกับคุณโมริโอนิที่ป่า ก็คงจะแก้ทุกอย่างได้อยู่หรอก
คุณโมริโอนิ! เป็นอสูรนี่นา! ไม่ใช่ภูตเอลฟ์นี่นา!
ฮะ อ่า...
งั้นก็หน้าบึ้งไปเลยนะ โทโมเอะ!
เอ๊ะ เดี๋ยวสิ จู่ๆ ก็เป็นอะไรไปล่ะ...
แค่แผลไฟไหม้เองนะ ปล่อยผ่านไปเถอะน่า!
อิซุเกะเสร็จสิ้น
เซ็นกับกัน
เรื่องการจัดการโดยตรงก็ฝากให้พวกออร์คจัดการไปเลยไหม
นี้ก็... ว่าแล้วก็
จะโจมตีมาสินะ!
เผาเพื่อนร่วมทีมทิ้งไป...!?
~เฮ้ย!
!?
คือว่า...
หยดติ๋งๆ
นี่ไง ตัวร้าย!
ฮะ อ่า...
อื้อ!?
อืม...♡
ฟู่ลิ้นรู้สึกได้ถึง
อา ดื่มสิ ดื่มสิ แล้วกลับมามีสติหน่อย
มนุษย์... ทรยศพวกพ้องเหรอ
แล้วนี่แกทำอะไรอยู่
พวกนั้นมันก็ไม่ใช่พวกพ้องนี่นา
แล้วก็
แค่แยกจากกันเฉยๆ เอง
แยกตัวงั้นเหรอ...?
ที่นี่ไม่ใช่ป่าทีน่ารักนะ
อะไรกันเนี่ย!?
อยู่ตรงไหนกันเนี่ย...!
ยินดีต้อนรับ
นครแห่งมอร์กิโร
อืม...
...คุณหนูครับ อร่อยมากเลยครับ
ในที่สุด
ก็กลับมามีสติได้แล้วสินะ
ใกล้ถึงขีดจำกัดที่พวกเราจะรับได้แล้วนะ
ถ้าพวกแกพอใจแล้ว ก็ไปหาที่อยู่ของเพื่อนร่วมทีมมาให้ได้
ของใหญ่กำลังจะมาแล้วนะ
รับมือไหวไหม?
ก็บอกแล้วไงว่าไม่ใช่พวกพ้อง...
ครับ คุณหนุ่ม
นี่คือหนึ่งในคุณสมบัติของเวทมนตร์ระดับสูงที่อาซูคุใช้
คือ "เวทมนตร์ที่
กินมานาเข้าไป
แต่จะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพอย่างมากภายใต้เงื่อนไขที่จำกัด
มันคือ
มันใช้พลังเวทมนตร์หลายเท่าของเวทมนตร์ที่สมบูรณ์แล้วเพื่อทำลายมันทิ้ง
พูดตามจริง มันคือสิ่งที่ไม่มีประสิทธิภาพและไม่ใช้ได้จริงนัก
!?
「ดูดพลังเวทมนตร์ขณะที่กำลังถูกร่าย」
แปลกประหลาดเหลือเกิน
มหัศจรรย์
เวทมนตร์
ไม่ทำงาน!
คาถาอะไรน่ะ
ถึงกับพูดเรื่องที่มันไม่รู้ความหมายแบบนี้อีกแล้ว!
แน่นอนว่าเวทมนตร์ของอีกฝ่ายก็ถูกยกเลิกไปด้วย
ส่วนพลังเวทมนตร์ที่ถูกดูดไป
มันก็ไม่ถูกส่งกลับคืน
จึงถูกใช้ไปเฉยๆ
ถือว่าอร่อยมากครับ/ค่ะ
เพราะเราต้องเป็นฝ่ายเริ่มก่อนแล้วร่ายเวทมนตร์ออกไป
แต่นี่เป็นแค่การแสดงกายกรรมก่อนที่การร่ายของอีกฝ่ายจะจบลงเท่านั้นเอง
ก็ฝึกอยู่เหมือนกันนะ
แต่ถ้าเอาไปใช้จริงนี่ก็เสียเปล่าเลย
งั้นก็ลอยตัว
จะส่องแสงหน่อยนะ
ครับ/ค่ะ
หา
ตาอ๊า!
ดี อาวุธหลุดออกจากศูนย์กลางลำตัวแล้ว
!?
ฮึ่ก เหนื่อยแล้ว...
!!
ครับ เสร็จสิ้น
เพื่อความสมบูรณ์ของพลัง ขอให้จับกุมหน่อยครับ
...พวกแกจะทำยังไงกับพวกเรา
ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากจะคลี่คลายความเข้าใจผิดเท่านั้นเอง
ความเข้าใจผิดเหรอ...?
การที่พวกแกแย่งกุんเน็งกะมานี่เป็นเรื่องจริงใช่ไหม?
กุเร็งเก็งกะ... หมายถึงแอมโบรเซียเหรอ?
จะจะบอกว่าไม่ใช่แค่แย่งมา... วันนี้มาเพื่อคุยเรื่องนั้นน่ะครับ
...เข้าใจแล้ว งั้นช่วยพาไปเจอผู้อาวุโสของพวกเราแล้วอธิบายให้ฟังหน่อย
จะพาไปที่หมู่บ้านนะ
เอ่อ...
พวกเราก็ไม่ได้แนะนำตัวกันเลยนี่นา
ฉันชื่ออควาค่ะ
เอริสเองนะ
สองคนชื่อเหมือนเครื่องดื่มเกลือแร่เชียว
เอ่อ ผมชื่อ มาโคโตะ คุซุโนะฮะ แห่งร้านค้าคุซุโนะฮะครับ
ตรงจากนี้ไปคือหมู่บ้านของเรา
ที่แห่งนี้ในซี่เกะไม่น่าจะมีข้อมูลไว้นะครับ...
ที่นี่ไม่ได้อยู่ไกลจากซี่เกะขนาดนั้นนะ
อ่า งั้นก็มีเขตแดนลึกลับกั้นอยู่ทั่วบริเวณสินะ
...แต่ดูเหมือนว่ามันจะอ่อนกำลังลงพอสมควร
หืม? ความรู้สึกของเขตแดนนี้ เคยเจอที่ไหนมาก่อน...
คิดว่าผลจะอ่อนลงใช่ไหมล่ะ?
เอ๊ะ
พวกคุณแบบนั้นน่ะ
ที่มาค้นพบหมู่บ้านของเราอย่างคุณฮูกุนฮะ ก็คงจะเป็นพวกแบบนั้นล่ะนะ
แล้วก็
ผู้ค้นพบทุกคนจะได้รับสิทธิพิเศษ
เชิญเข้าร่วมหมู่บ้านเลยล่ะครับ
ครับ ปรบมือล่ะ
ไม่ๆ ก็พยายามจะขับไล่กันอยู่นี่นา!?
การลงทัณฑ์นี่นา!
หลุดแล้วนะ
...ก็มีวันที่เป็นแบบนั้นนี่นา!
ของเชฟ
พิเศษ
ไม่มีวันแบบนั้นเหรอ!
นี่ก็เป็นเรื่องแย่ๆ อีกแล้ว
ชีวิตน่ะ ไม่ว่าอะไรมันก็ไม่เป็นไปตามที่คิดหรอกนะ คุณ
...เจ้าหนูคนนี้นี่มันเหนื่อยจริงๆ...
...เหล่ามนุษย์น่ะพยายามจะแย่งชิงผลประโยชน์จากป่าไปจนหมด
และหน้าที่ของพวกเราก็คือการปกป้องป่านั้นเอง
ส่วนทางพวกเราก็กลัวนะ!
เชิญมาเลยครับหมู่บ้านโอนิแห่งป่า
อึก ตาของชาวบ้านแสบเลย!
อยากให้พวกเขาได้พบกับเหล่าผู้อาวุโส!
ฝากเป็นตัวกลางช่วยด้วยนะ!
ไม่ต้องหนีแล้วล่ะ
ไม่ได้จะโจมตีด้วยซ้ำ
ช่วยปล่อยพันธนาการให้หน่อยได้ไหมครับ
มิโอะ
ใช่แล้วล่ะนะ
ครับ/ค่ะ ♡
ตรงนี้แหละ
หลังจากนี้ก็คุยกับเหล่าผู้อาวุโสได้เลย
พอคุยเสร็จแล้วจะพาเข้าห้องนะ
อีกแล้วเหรอออ
โฮ่ง!
อีกแล้วเหรอ... พูดตามจริง ไม่อยากเจอเลยแฮะ...
...ก่อนอื่น ยินดีต้อนรับสู่ หมู่บ้านโมริโอนิของเรานะ ท่านแขก
หัวหน้าผู้เฒ่า
คือ นิลกิสโตริ
โมริโอนิเหรอครับ ไม่ใช่อีลฟ์เหรอครับ
...อีลฟ์ คือผู้ที่อาศัยอยู่ตามภูเขา ป่า ทะเลสาบ และทะเล
และแสวงหาพลังของวิญญาณเพื่อให้อยู่ร่วมกับผืนดินนั้น
ส่วนพวกเราโมริโอนิ คือผู้ที่ปกป้องป่า ไม่ว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับวิญญาณหรือไม่ก็ตาม
หรือที่เรียกว่า "ผู้พิทักษ์แห่งป่า"
เหมือนกับคำว่า "ชนชั้น" ในโลกของเรานั่นแหละมั้ง
หรือว่า
สงสัยจัง
หัวหน้าผู้เฒ่าต้องพูดตามลำดับมีข้อบังคับอยู่ด้วยหรือเปล่าครับ
จากรูปลักษณ์ภายนอกของเรา
อาจจะถูกคิดว่าเป็นเผ่าพันธุ์ที่ใกล้ชิดกับดาร์กอีลฟ์ก็ได้นะ
พวกนั้นไม่มีนิสัยที่ปกป้องป่า
ดังนั้นพวกเราจึงเป็นเผ่าพันธุ์อื่น
...ดาร์คเอลฟ์ หมายถึงเผ่าพันธุ์ที่ออกไปแสวงหาเวทมนตร์จนละทิ้งการคุ้มครองของวิญญาณ
เป็นความแตกต่างทางความคิดรึเปล่าครับ
ในแง่ของเผ่าพันธุ์แล้ว พวกโอนิป่าก็น่าจะไม่ต่างจากเอลฟ์นัก
ก็ช่างมันเถอะครับ
เปล่าครับ
พวกเราโอนิป่าคือบรรพบุรุษของพวกเอลฟ์ต่างหาก
ขออภัย คุณแขก
ท่านผู้อาวุโส
นามว่า อัดโนอุ แห่งนิลกิสทรี
ครับ
อดโนอุ... ! พวกเราเป็นเผ่าพันธุ์ที่ต่างจากเอลฟ์ป่าครับ
ผู้ที่ดูแลป่าและได้รับพรเพื่อขยายออกไป...
การที่คิดจะเปลี่ยนชื่อก็ไม่สามารถเปลี่ยนความจริงได้หรอกครับ!
และในเมื่อ "เขตแดนแห่งมังกร" ที่กั้นทั่วป่าอ่อนแอลงแล้ว
พวกเราก็ไม่ควรจะใช้ชีวิตอย่างหลบซ่อนเหมือนแต่ก่อนอีกแล้วครับ!
หืม?
มังกรเหรอ?
เขตแดนแห่งมังกร... ที่กั้นทั่วบริเวณนั่นใช่ไหมครับ
...ไม่ช้าก็เร็ว ท่านพ่อก็จะรับรู้เองครับ
...คุณผู้มาเยือน พวกคุณเป็นนักผจญภัยใช่ไหมครับ?
เปล่าครับ ผมเป็นพ่อค้าหน้าใหม่ที่เพิ่งก่อตั้งบริษัทชื่อคุซุโนะฮะ
ที่เมืองซี่เกะครับ
ส่วนใหญ่จะค้าขายยาสมุนไพร
ผมมาที่ป่าเพื่อหาวัตถุดิบทำยาครับ
...ทำเป็นแบบนี้ไว้ก็คงปลอดภัยสินะ
อย่างนั้นเองหรือครับ... เนื่องจากว่าคุณอควาและคุณเอริสมีฝีมือระดับที่สามารถปราบลงได้
ดูเหมือนว่าจะเป็นแค่ความกังวลเกินเหตุของผมเอง
เลยตัดสินใจเข้าโจมตีครับ
กังวลเกินเหตุอย่างนั้นเหรอ? ถูกสงสัยในอะไรเหรอ?
เช่นนั้นแล้ว
ให้ความรู้สึกไม่ค่อยดีเลย
...เจ้าหลานทำตัวเสียมารยาทไป
แต่ก่อนนี้ไม่ได้มีท่าทีแบบนี้เลยนี่นา...
เช่นนั้น ขออนุญาตถามแขกสักสองสามคำถามได้ไหมครับ
ถูกกักตัวมานานเลยนะเนี่ย
เพื่อเป็นการขออภัยที่กักตัว
จะจัดงานเลี้ยงช่วงหัวค่ำ
ขอให้พักในห้องนี้ไปจนกว่าจะเตรียมการเสร็จเรียบร้อย
●●●●●
● ● ● ● ● ●
คุณอควา กับคุณเรียส
อควานะ
เอริส
ไม่ตั้งใจก็ทำได้ดีจังเลยนะเนี่ย
ขอบคุณที่ช่วยนำทางนะ เชิญนั่งพักได้เลย
เดี๋ยวก่อนนะ
อันที่จริง พวกเราอยากจะแนะนำอาจารย์ของเราให้กับท่านแขกนะ
อาจารย์ของพวกนี้เหรอ...
ไม่ฟังเรื่องของคนอื่น
อาจารย์ที่ทั้งไม่ฟังคนอื่น ทั้งชอบโจมตี แล้วก็หลุดโลก...
อืม ไม่เอาแน่นอน
อยากจะปฏิเสธครับ/ค่ะ
โดยเฉพาะสองคนนี้ โดยเฉพาะคนที่ตัวเล็กกว่า เวลาคุยด้วยนี่มันเหนื่อยจริงๆ เลยนะ...
ไม่เป็นไร เจ็บแค่ตอนแรกเอง
เจ็บเหรอ! ไม่อยากเจ็บ!
โอ๊ย ให้ตายเถอะ น่ารำคาญชะมัด
เดี๋ยวก็หายเอง
ดูเหมือนจะจิตใจไม่มั่นคงเลยนะ
...ตั้งแต่ฝึกธนูไม่ได้แล้วล่ะ
ท่านหนุ่ม...
...น่าเสียดายที่ท่านหนุ่มเหนื่อยแล้วครับ
คึ้ก
ไปให้พ้นๆ ซะเดี๋ยวนี้
อย่ามาทำให้ขำสิ
เหนื่อยเหรอ? พวกแกน่ะเหรอ?
ชงชาได้ง่ายดายเหมือนเด็กเล่น
คนสองคนนี้ ถึงแม้จะต่างกัน แต่ก็เหนื่อยทั้งคู่เลยนะ!
หืม?
อึ้ก...
!?
ไง!
พวกแกเป็นแขกเหรอ?
พวกที่ดูไม่สนใจคำพูดของคนอื่นแล้วก็เปิดพลังโจมตีออกมาแบบแอคทีฟ
ความเจ็บปวดมันมาแล้ว!
!!อาจารย์!?
โผล่มาจากตรงไหนวะเนี่ย
สมแล้วที่เป็นอาจารย์ของพวกมัน
ตึ้บ
บอกว่าเล่นกับอาควาและเอริสเหมือนเด็กเหรอ?
ไม่ธรรมดาเลยนะพวกเฮ้
ข้าคืออาจารย์ของพวกเจ้านี่เอง
ก่อนอื่น จับมือกันก่อน! มาจับมือกันเถอะ!
อยากจะปฏิเสธสุดกำลังเลย!
แต่ว่า
พวกคนแบบนี้ ถ้าเริ่มพูดแล้วคงไม่ยอมถอยง่ายๆ หรอกนะ...
ขอให้รีบจัดการให้จบ แล้วก็ขอตัวออกไปได้ไหม...
เฮ้อ...
อาจารย์...
หืม? ความรู้สึกตึงเครียดแบบนี้
โฮ่...
นี่มัน...
ทางซ้ายมือเหรอ!?
น่าขยะแขยงจังเลยครับคุณลุง!
ไม่น่าเชื่อเลย... เป็นพวกสายนั้นด้วย!!
ปล่อยพวกเราได้แล้วได้ไหมครับ?
ให้ตายสิ...
ดี
32!
ปล่อยนะ!
อาณัติแห่งสวรรค์!!
เท็น... เอ๊ะ?
เปรี้ยง
ออกจากระบบการเผาไหม้เรียบร้อย
อาจารย์ครับ/ค่ะ!
ก็คงถูกพัดกระเด็นไปด้วยกันแล้ว...
คิริ... ถ้าผมจับมือไว้แบบนี้
ผะ... หนูเองก็
แค่จับมือกับคุณวากะตั้ง 31 วินาทีเองนะ!!
เจ้าไร้ความรับผิดชอบนั่น! จับมือกับคุณวากะตั้ง 32 วินาที!!
ขอยอมตายพันครั้งเลยครับ/ค่ะ!!
นับอยู่เลยนะ!
...วาตะเอะ
ยามะโอกะ ยะยะยะ
ผู้หญิงคนนั้นเจ๋งจัง!
การโจมตีแบบนั้น...
โดนต่อยไปแล้วแต่ไม่แสดงอาการอะไรเลย!
โป้ว
ตัวนี่มันอะไรกันเนี่ย
ผู้ชายคนนั้นด้วย
พลังนั่นก็ยังไม่ได้ทำงานตั้งแต่ตอนแรก...
โดนเหวี่ยงไปถึงไหนกันเนี่ย...
โอ้ อาจารย์ เจอแล้ว!
เขากำลังสูบไม้ควันอยู่เลย ไอ้ควันบุหรี่นั่น
ฟุ... ฮ่าๆๆ...
...อาจารย์เหรอ?
โดนทุบหัวจนสติแตกไปแล้วเหรอ?
...ไม่สิ ไม่เป็นไรหรอกนะ
เป็นสิ่งที่ยากจะเข้าใจจริงๆ
ทั้งสองคนนี่ไม่ใช่แค่พวกมนุษย์ธรรมดา
เด็กหนุ่มในหน้ากากกับหญิงสาวผมดำ...
ที่ได้มาพบกับข้า คงโชคร้ายไม่น้อย
โอ๊ยลุงกล้ามเนื้อพลังเยอะนี่... ในอกที่แข็งแกร่งนั่นกำลังวางแผนอะไรอยู่!?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/26)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน
