ตอนที่ 47

พี่ชายช้าจังเลย~!

จักรวรรดิกริโทเนีย สวนภายในพระราชวัง

ปาร์ตี้วีรบุรุษแห่งกริโทเนียที่เต็มไปด้วยสาวๆ, กำลังประชุมวางแผนอย่างสบายๆ ในสวน!?

ผู้เรียกมังกร โมรา

บทที่ 47 คืนแห่ง "เจ้าหญิงเจ้าเล่ห์" ผลงานต้นฉบับ: อะซึมิ เคย์ / มังงะ: คิโนะ โคโทระ

โทมิกิ เตรียมพร้อมแล้ว

เอ่อ...

สอง

อัศวินองครักษ์เชื้อพระวงศ์ระดับสูงสุด ไกเนเวีย = สเลช

ทางนี้

ทางนี้ก็เอาเวลามาเตรียมแล้วนะ!

นักเล่นแร่แปรธาตุผู้เชี่ยวชาญการสร้างโกเลม ผู้เล่นพลัง ยูคินัทสึ = คาสึสะ

เข้าใจว่ายุ่ง แต่ก็อย่าให้รอนานสิ

สวนนี้มันอยู่ไกลจากห้องของฉันนี่นา

ข้างในปราสาทมันกว้างนี่นา

มีข่าวลือว่าในปราสาทมีวงแหวนเวทมนตร์เคลื่อนย้ายที่แค่ราชวงศ์เท่านั้นที่ใช้ได้ด้วยนะ~?

เอ๊ะ วงแหวนเวทมนตร์เคลื่อนย้ายเหรอ? ต้องใช้ทักษะเยอะมากเลยนะ

แล้วก็เสียเงินเยอะด้วยใช่ไหม?

ตรงนั้นน่ะ ดูสิ

ใช้ภาษีจากประชาชนน่ะ

ยุคินัทสึ

มันไม่มีทางจะมีอะไรแบบนั้นหรอก...

อย่าไปพูดเรื่องไร้สาระเกี่ยวกับโมราสิ

เอ๋~ ไม่มีจินตนาการเลยเหรอ

อย่าพูดเพ้อเจ้อสิ

ก่อนอื่นเรามาทานอาหารกลางวันกันเถอะ

เอ๊ะ โทมิกิ เกินเลเวล 600 แล้วเหรอ!?

ก็ใช่ไง

สุดยอดเลย!สมกับเป็นพี่ชายจริงๆ!

ต้องจิ้มซอสหน่อยนะ มันเปรี้ยว

เปรี้ยววว!!

พวกเราที่ร่วมต่อสู้อยู่ด้วยก็เพิ่มเลเวลขึ้นเยอะเลยนะ

เอ่อ...

จริงด้วยสิ ตั้งแต่ได้ร่วมทีมกับโตมิกิ อัตราการเพิ่มเลเวลก็สุดยอดมากเลยนะ

พอมีโตมิกิอยู่ด้วยนี่รู้สึกว่าเก่งขึ้นเป็นหลายเท่าเลยล่ะ

นี่ก็เป็นคุณสมบัติของวีรบุรุษด้วยสินะ?

เป็นอย่างนั้นเหรอ

เรื่องการเพิ่มเลเวลนี่ค่อนข้างถนัดนะ

นี่ ว่าแต่

ปกติคุณลิลี่ใช้จานชามที่ต่างจากคนอื่นทุกคนเลยนะ ทำไมเหรอ?

...นี่เป็นของที่แม่ของฉันใช้เป็นประจำตอนมีชีวิตอยู่ค่ะ

คุณแม่ของคุณลิลี่...

เสียสละในการต่อสู้กับพวกปีศาจเหมือนกันค่ะ

...สวนแห่งนี้ก็เป็นสวนที่องค์จักรพรรดินีเคยรักเหมือนกันนะ

จนกระทั่งโตมิกิมาถึง

หมู่บ้านของฉันก็

คุณลิลี่ก็ไม่ยอมให้ใครเข้ามาในสวนเลยค่ะ

ครอบครัวก็ต้องมาเดือดร้อนเพราะพวกปีศาจด้วย...

การที่คุณเปิดสวนแห่งนี้ก็หมายความว่า

คุณเชื่อใจโตมิกิมากๆ เลยใช่ไหมคะ

เลิกแซวคุณยูคินัตสึได้แล้ว!

...ลิลิโมรา

ไม่เป็นไร มอนสเตอร์ปีศาจพวกนั้น ฉันจะกำจัดให้ได้แน่นอน

ฉันก็เหมือนกันนะ!

จะร่วมกับพี่ชายกำจัดมอนสเตอร์ปีศาจให้ได้!

ว้าว! ฉันก็จะปกป้องคุณลิลิไปพร้อมๆ กับปกป้องโตมิกิด้วย!

และตราบใดที่ยูคินัทสึ สุดยอดผู้เล่นฟอร์ซอัจฉริยะยังอยู่ที่กริโทเนีย

การวิจัยอาวุธและเวทมนตร์ชิ้นใหม่ของโตมิกิก็จะปลอดภัยทุกอย่างเลยล่ะ!

ไม่สิ ไม่ใช่แค่ตราบใดที่อยู่ที่กริโทเนียเท่านั้น...

ได้ยินมาว่างานวิจัยของคุณยุคินัทสึมันสุดล้ำจนถูกมองว่าเป็นความคิดอันตราย

จนถูกขับไล่ออกจากกลุ่มของโรเรลน่ะ

หาา! พวกโรเรลน่ะเหรอ!

คุณไม่เข้าใจเลย!

งานวิจัยอันยิ่งใหญ่นี้ของฉันน่ะ!

อ๊ะ ใครเป็นคนพูดเมื่อกี้ บอกฉันด้วยนะ จะให้เป็นหนูทดลองให้

จินเนเวีย

เกร็ง

ห๊ะ

ยุคินัทสึ

ระหว่างทานอาหารก็ควรทำตัวให้เรียบร้อยนะ

แข็งจัง! กล้ามเนื้อของหน่วยองครักษ์หลวงแข็งมากๆ เลย!

ความแข็งนั้นเป็นเพราะพรของซาซาวะ กรองทที่แข็งแกร่งด้วยใช่ไหม?

คราวหน้าขอให้ได้ศึกษาเรื่องร่างกายที่เป็นเหล็กกล้าหน่อยนะ

เหล็กกล้า...

ร่างกายของฉันมันไม่ได้แข็งขนาดนั้นนะ!

อาฮ่าฮ่าฮ่า

เมื่อหลายเดือนก่อน

ในห้องหนึ่งของพระราชวังจักรวรรดิกรีโทเนีย

—ครั้งนี้คุณหนูองค์ที่ 2 ลิลี่มีข้อเสนอจะนำมาเสนอค่ะ

ค่ะ

ถึงเหล่าเชื้อพระวงศ์ รวมถึงขุนนางชั้นสูงของจักรวรรดิ

จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิกรีโทเนีย

ข้า ลิลี่ ฟรอนท์ กรีโทเนีย ขอสละสิทธิ์ในการสืบทอดราชบัลลังก์

และจะทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อสนับสนุนวีรบุรุษ โทมิกิ อย่างเต็มที่ค่ะ

ทำอะไรบ้าๆ นี่เนี่ย...

ใช่แล้ว

อันดับแรก สิทธิ์ผลประโยชน์ขององค์หญิงลิลี่จะเป็นยังไงกันล่ะ

ส่วนธุรกิจหลายอย่างที่รับผิดชอบของฉัน

ฉันจะแบ่งและโอนให้ทุกคนค่ะ

ลิลี่

มีธุรกิจมากมายที่เติบโตขึ้นด้วยฝีมือของเธอ

แล้วพวกนั้นจะทำยังไง?

!!

แต่สำหรับบางส่วน

อยากให้ฝากไว้กับฉันต่อไปนะคะ

บุ...เป็น?

ถ้าจะให้เจาะจง ก็คือส่วนที่เกี่ยวกับด้านการทหารค่ะ

อำนาจบัญชาการทางทหารในการต่อสู้กับพวกปีศาจ

การบริหารจัดการศูนย์วิจัยด้านการพัฒนาอาวุธ เวทมนตร์ และการเล่นแร่แปรธาตุ

ทุกอย่างน่าจะเป็นประโยชน์ต่อคุณวีรบุรุษเลยล่ะครับ

ถึงอย่างนั้น การทำเช่นนั้นก็เท่ากับว่าเจ้าหญิงลิลี่จะกุมอำนาจทางทหารของจักรวรรดิไว้

ไม่หรอกค่ะ

อำนาจทางทหารที่ฉันมีทั้งหมดมีไว้เพื่อกำจัดพวกปีศาจค่ะ

เทคโนโลยีที่ได้จากการวิจัยนั้น

จะนำไปเปิดเผยและแบ่งปันให้กองทัพจักรวรรดิทั้งหมดค่ะ

ส่วนใหญ่จะเป็นอำนาจทางทหารเพื่อต่อกรกับพวกปีศาจสินะคะ

เปล่าครับ แต่ว่า...

ถ้าเป็นเช่นนั้น อำนาจทางทหารของชาติก็จะไม่กระจุกตัวอยู่ที่ลิลี่ทั้งหมด...

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...

คู่แข่งทางการเมืองลงจากเวทีและโอนย้ายผลประโยชน์ต่างๆ

องค์รัชทายาทอันดับหนึ่งแห่งกริโทเนีย อัลเบิร์ต

แม้ว่าอำนาจทางการเมืองจะไม่ได้อยู่ในด้านการทหารโดยตรง แต่ก็มีรสชาติที่ดีมากๆ นะครับ

แต่ถึงกระนั้น...

—ลิลี่ เธอน่ะ ถึงแม้จะไม่สละสิทธิ์สืบทอดราชบัลลังก์ก็ตาม

ใช่แล้ว ลิลี่ ตอนนี้อยู่ใกล้ชิดกับวีรบุรุษที่สุด

ก็สามารถเป็นพลังให้กับวีรบุรุษได้อย่างแน่นอนอยู่แล้ว

ถ้าเป็นลิลี่คนก่อนๆ น่ะ

คงจะดึงวีรบุรุษเข้ามาอยู่ในขั้วอำนาจของตัวเอง แล้วขยายอำนาจให้พุ่งพรวดไปเลย

แต่ทำไมถึง...

จักรพรรดิองค์ต่อไปคือผู้ที่จะสืบทอดเจตจำนงของคุณพ่อ

แล้วให้พี่ชายและพี่สาวของเธอรับไป

ส่วนตัวข้าอยากจะสืบทอดเจตจำนงของคุณแม่ค่ะ

อย่างนั้นหรือ...

ตั้งใจทำทุกอย่างเพื่อแม่ และตัดสินใจว่าจะไปปราบเหล่าปีศาจ

ลิลี่รักแม่มากที่สุดในบรรดาพี่น้อง

ตั้งแต่สมัยก่อนแล้ว

ไม่ยากเลยที่จะจินตนาการ

...ท่านแม่เป็นผู้ศรัทธาอย่างเคร่งครัดในเทพธิดาค่ะ

ท่านเชื่อมั่นในเทพธิดาจนถึงวินาทีสุดท้าย

ถ้าอย่างนั้น

ข้าจะสานต่อความรู้สึกของท่านแม่

และอยากจะอยู่เคียงข้างคุณวีรบุรุษที่เทพธิดาได้ส่งมาด้วยค่ะ

ท่านพ่อคะ ขออภัยด้วยค่ะ

โปรดยกโทษให้กับความเอาแต่ใจของลูกด้วยนะคะ

จะต้องกวาดล้างพวกปีศาจไปพร้อมกับคุณวีรบุรุษอย่างแน่นอน

และจะชิงคืนดินแดนเอลูซิออนอันงดงามมาให้ได้เลยค่ะ

นับตั้งแต่วันนั้น ลิลี่ก็ก้าวออกมาจากสนามการเมือง

แม้จะมีหลายคนสงสัยในแผนการร้าย

แต่ด้วยภาพที่เธอคอยสนับสนุนคุณวีรบุรุษอย่างทุ่มเท

ความกังขาเหล่านั้นก็ค่อยๆ มลายหายไป

ศูนย์วิจัยการทหารกรีโทเนีย

โอ้ คุณหนูองค์หญิงลิลี่

พาคนรับใช้มาด้วยเป็นเรื่องที่ไม่ธรรมดาเลยนะคะ

มาสอบถามความคืบหน้าสินะคะ

เป็นไปด้วยดีเลยค่ะ การเข้ากันได้ของพลังเวทมนตร์กับอาวุธก็ยอดเยี่ยมมากค่ะ

ยาที่ผสมไปในอาหารของคุณวีรบุรุษกับปาร์ตี้ของเขาน่ะเหรอคะ

ได้ผลอย่างดีเลยค่ะ

ความแตกต่างของผลก็ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ

ทุกคนกำลังเร่งการเติบโตของร่างกายและพลังเวทมนตร์เท่ากันหมดเลยค่ะ

ไม่มีผลข้างเคียงที่ส่งผลต่อร่างกายทันทีด้วยนะคะ

ความแตกต่างของผลกับมนุษย์คนอื่นๆ เป็นยังไงบ้างคะ? ผลข้างเคียงเป็นอย่างไรบ้าง?

ก็เดิมทีผลข้างเคียงก็แค่ทำให้อายุสั้นลงเล็กน้อยน่ะค่ะ

แล้วเรื่องการสร้างยาของพวกคุณเป็นยังไงบ้างคะ?

ก็แค่บอกขั้นตอนให้คนที่ความรู้ไม่เยอะทำแบ่งกันไปน่ะค่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็ถือว่าการพัฒนาของยาเสริมก็เพียงพอแล้วสินะคะ

เอาล่ะ แล้วต่อไปจะพัฒนาอะไรกันดีคะ

ใช่แล้ว ยาเพิ่มพลังเวท...

...เอ๊ะ...?

พอแล้วค่ะ

เหนื่อยหน่อยนะคะ

ลิ...ซามะเหรอคะ?

อ่า

เซะ

คนที่อยู่ตรงนั้นคือ "คนที่เธอรัก"

ใช้สิ่งนี้เพื่อปลดปล่อยเขาจากความทุกข์นะคะ

มะ...

หยุดนะ

คนที่เธอรัก

ฉันเป็นผู้ที่ทุ่มเทให้กับ อิวาฮาชิ โทโมกิ ค่ะ

คนที่เธอรัก

ดังนั้น

คนที่เธอรัก

หลักฐานว่ามีการพัฒนาสิ่งที่เป็นอันตรายต่อร่างกายของเขา ก็ไม่จำเป็นค่ะ

คนที่รู้เรื่องนั้นก็ไม่จำเป็นด้วยค่ะ

นอกจากนั้นด้วย

ค่ะ...

ไม่ต้องการคนที่ขายข้อมูลให้ประเทศอื่นด้วย

4. 2015年1月1日

ริโคนิฟรอนต์=กรีโทเนีย

ในนามของราชวงศ์ จงสั่งให้วงแหวนเวทเคลื่อนย้ายเริ่มทำงาน

เพื่อให้ทุกสิ่งในห้องนี้กลายเป็นเถ้าถ่านไป

ปั่ก

จงเป็นสักขีพยานอย่างแน่วแน่ข้างๆ "คนที่คุณรัก" ของคุณนะ

ค่ะ... ครับ...

แปะ

คุณลิลี่คะ แย่แล้วค่ะ!

เป็นอะไรไป เสียงดังจัง

ขอโทษที่มารบกวนเวลาพักผ่อนนะคะ

ที่เรือนพักของปราสาท...

ศูนย์วิจัยที่คุณลิลี่ดูแลกำลังเกิดไฟไหม้ค่ะ!

แต่พวกนักเวทย์ที่น่าจะช่วยดับเพลิงได้ทั้งหมด

กำลังเดินทางไปที่ป้อมสตีล่าในฐานะหน่วยรบนำของการสู้เพื่อทวงคืน

น่าจะ...ยากที่จะดับไฟได้จนกว่าจะมอดไหม้หมดเลยค่ะ...

...ใช่

จะมาบ่นเรื่องโชคร้ายก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ

อย่างน้อยก็พยายามอย่าให้ไฟลามไปยังศูนย์อื่นๆ นะคะ

รับทราบค่ะ...

เอาล่ะค่ะ

ต่อไปคือการพัฒนาอาวุธที่

คุณวีรบุรุษสอนไว้ให้

ไม่ว่าจะเป็นเด็กที่ไร้พลัง

หรือแม้แต่ได้รับพรจากเทพธิดา

อาวุธที่จะมอบพลังให้ทุกคนอย่างเท่าเทียม

หลังจากที่พวกปีศาจถูกกำจัดไปแล้ว

เมื่อพวกเขารู้ว่าสามารถมีพลังได้โดยไม่ต้องพึ่งพาศรัทธาของเทพธิดา

แล้วโลกจะเป็นอย่างไรกันนะ

ใช่แล้ว...

ชื่อของมันคือ "ปืน"สินะคะ

...ที่นี่คือญี่ปุ่นเหรอคะ...?

มาโมะก็เดินได้ด้วยสินะ

อะซึมะ...ทิศตะวันออกเหรอ?

มาเดินด้วยกันสักหน่อยไหม

อย่างนี้นี่เอง มันคือความฝันสินะ

...วันนี้ตอนก่อนเข้าชมรม ฉันถูกรุ่นพี่เรียกไป...

แล้วก็ถูกสั่งให้เป็นประธานคนต่อไป

อ้อ เรื่องตอนนั้นสินะ

ก็น่าจะเป็นแบบนั้นล่ะมั้ง

แล้วไงล่ะ?

แล้วก็...ทำไมไม่มีปฏิกิริยาอะไรเพิ่มอีกเหรอ!?

ไม่สิ จริงๆ แล้วอะซึมะก็เป็นคนまとめ役 (คนประสานงาน) รุ่นเดียวกับฉันนี่นา

ตั้งแต่ช่วงต้นฤดูร้อนเขาก็ดูแลรุ่นน้องปี 1 ด้วยไม่ใช่เหรอ

ถามกลับหน่อยนะ แล้วมีใครอีกบ้างล่ะเนี่ย

นั่นมัน...นั่นคือ

นี่นะ

...ตัวคุณน่ะ

เขาไม่ได้ลงแข่งอะไรเลย ทั้งการแข่งภายในและแข่งต่างชาติ จะให้คนแบบนี้มาเป็นหัวหน้าทำยังไงกันล่ะ

อีกอย่าง หัวหน้าชมรมของเราตั้งแต่สมัยก่อนก็เป็นผู้หญิงตลอดไม่ใช่เหรอ

แต่ว่า! ถ้าดูจากรุ่นน้องในชมรมแล้ว น่าจะเป็นคุณมามากที่สุดเลยนะ

ถ้าเป็นคุณมานี่ คิดว่าน่าจะผ่านไปได้นะ

นี่ คุณมา

มาเป็นหัวหน้าให้หน่อยได้ไหมคะ

...โทกะ มันไม่ไหวหรอกนะ

รุ่นพี่ทุกคนกับเพื่อนๆ ในแผนก ก็คิดว่านายจะเป็นหัวหน้าแผนกนะ

เพราะว่าพวกรุ่นพี่ไม่รู้ถึงความสามารถที่แท้จริงกับความนิยมจากรุ่นน้องไงล่ะ...!

คิดว่าทำได้ล่ะ

ฮิงาชิ!

แม้จะดูธรรมดา แต่ถ้านายทำได้

คนรอบข้างก็ต้องช่วยเต็มที่แน่นอน!

ใช่ๆ อย่างนั้นแหละ

เอาแต่พูดไปเรื่อย...

แน่นอนว่าฉันก็จะช่วยด้วยนะ!

...จริงเหรอ?

อ่า! รับประกันเลย!

งั้นนายมาเป็นรองหัวหน้าแผนกให้หน่อยได้ไหม?

แน่นอนอยู่แล้ว!

...อ๊ะ!?

แย่แล้ว!!

ทำให้ได้ใช่ไหม?

อึก ถูกจับขึ้นมา...สกปรกชะมัด~

ครับๆ จะให้ทำก็ได้ครับ...

เย้!!

ฮิฮิ

มาโมะ ขอบคุณนะ

...ซื่อตรงดีจังเลยนะ

ทงะ ยูการิ

แม้จะลืมความแค้นไป แต่ความเมตตาจะไม่มีวันลืมเด็ดขาด

อ๊ะ ใช่แล้ว อีกอย่างนะ

พูดอะไรน่ะ

อืม จำได้อยู่ อันนี้ต่อจาก

ที่เห็นผมสารภาพรักกับฮาเซกาวะ

หลังจากที่เขาขอโทษแล้ว ก็ถูกทงะสารภาพรักด้วยอีกด้วย...

อ๊ะ ฉันจะโดนตีอีกแล้วเหรอเนี่ย

นี่ คุณมา

...หือ?

เป็นแฟนฉันเถอะนะ

คุณจะลองคบกับคุณฮาเซกาวะใช่ไหมคะ?

ฉันก็โอเคกับแบบนั้นค่ะ

หา?

มันอะไรกันเนี่ย...

อย่าคิดมากขนาดนั้นสิ

ฉันก็ยอมรับแล้วว่าทั้งฉันกับคุณฮาเซกาวะจะถูกทดสอบกัน

คุณมาก็ลองสัมผัสทั้งสองด้านดู

แล้วเลือกคนที่ชอบก็พอ

ไม่ใช่

ความฝันนี้มันคือ

ความฝันร้ายที่ปรากฏให้เห็นในภาพลวงตาครั้งนั้นน่ะ

ให้ทงะมาเล่นละครแบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย

ถ้าเป็นคุณมาน่ะ...

แค่อันดับหนึ่งก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?

จากนี้ไปต้องแน่นอน

จะไม่ยอมให้ดูเฉยๆ หรอกนะ!!

บอกว่าโดนต่อยยังจะยังดีกว่าเลยนะ...

แสบตา

ทั้งๆ ที่เป็นการเดินทางนะ

ตั้งแต่วันที่ 2 ก็ต้องตื่นมาเจอเรื่องแย่ๆ แล้วนี่นา...

แดดนี่จ้าเลยนะ... กลางวันแล้วนี่นา

เอ๊ะ? ชิก...

ถึงคุณวากะเลยค่ะ

เห็นว่าดูเหนื่อยๆ เลยขออนุญาตไม่รบกวนนะคะ

เวลาจะวาร์ปไปยังเมืองถัดไปคือช่วงดึกเลยค่ะ

เดินทางตอนดึกเหรอ มีเวลาเยอะดีนี่

ฉันจะออกไปจัดการเรื่องพิธีเวทมนตร์วาร์ปและเช็กเรื่องที่พักล่วงหน้าค่ะ

ออกไปเดินเล่นในเมืองดีไหมนะ

ดังนั้นคุณวากะก็พักผ่อนสบายๆ จนถึงเวลาที่กำหนดได้เลยนะคะ

ชิก

น่าจะเริ่มจากอาหารกลางวันก่อนล่ะมั้ง

ถ้ามีอะไรอร่อยๆ ที่ช่วยลบความรู้สึกนี้ได้ก็คงจะดี

น่าจะเป็นการเดินทางที่เต็มไปด้วยความหวังนะ แต่ความฝันนี่มันแย่สุดๆ... มีลางสังหรณ์ไม่ดีจังเลยนี่!?