ตอนที่ 48

ฮะ! รู้สึกได้ถึงสัญญาณว่าคุณหนุ่มตื่นแล้วครับ!

ถึงจะอยู่ห่างจากคุณหนุ่ม แต่... มิโอะก็ยังทำงานตามปกติอยู่นะ☆

รู้! รายงานอาการของคุณหนุ่มมาให้ฟังหน่อย!

ขออภัยด้วยครับ

ตอนนี้ผมกำลังจัดการธุระเล็กๆ น้อยๆ อยู่ข้างนอก...

คุณหนุ่มดูเหมือนจะเหนื่อยมาก เลยคิดว่าให้พักผ่อนสักหน่อยดีกว่า

มิโอะ

วันนี้คงต้องแยกกันทำภารกิจจนถึงเวลาเทเลพอร์ตตอนกลางคืนแล้วล่ะ

เพราะว่าเจ้าถึงกับรีบวิ่งไปหาคุณหนุ่มทุกๆ ชั่วโมงเนี่ย

พวกเจ้าได้รับคำสั่งให้รีบวิ่งไปหาผ่านทางรู้ตลอดช่วงการเดินทางครั้งนี้แล้วนะ

ความเหนื่อยของคุณหนุ่มอาจจะเกิดจากความกังวลใจด้วยก็ได้นะ

อะไรนะ!

เพราะพลังของคุณโทโมเอะมันรวนไป

ก็เป็นไปได้ว่าถูกเสกภาพมายาในหลุมศพน่ะสิคะ!

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงจะเป็นดวงวิญญาณที่ปรารถนาอยากให้มันแก้ไขใช่ไหมล่ะ

คงจะฝันดีจนตื่นช้าสินะ!

ฝันร้ายค่ะ! ต้องเป็นฝันร้ายแน่นอนอยู่แล้ว!

แม้ว่าจะเป็นโรงแรมที่ดีที่สุดในเมืองใกล้ๆ

แต่สำหรับที่พักราคา 6 เหรียญเงิน มันก็แทบจะพักผ่อนไม่พอ เลยล่ะค่ะ

ที่พักต่อๆ ไปต้องเป็นที่ที่มีราคา 2 เหรียญทองขึ้นไป

ต้องเป็นที่ที่คู่ควรกับคุณหนุ่มของเราให้ได้...

6 เหรียญเงิน = ประมาณ 6 หมื่นเยน 2 เหรียญทอง = ประมาณ 20 หมื่นเยน

เมืองออบิท จุดพักบนถนนสายทอง

โรงอาหาร

ฮ่า

แต่ว่ามันเป็นฝันร้ายจริงๆ...

การคิดสองทางมันน่าเกลียดตัวเองจัง...

โอ้ คุณน้า หน้าคุณก็ดูแย่ๆ อยู่แล้วนี่นะ

กินสิ ดูน่าอร่อยจะตายอยู่แล้ว

จริงด้วยนะ ส่วนผสมก็แปลกดีเหมือนกัน

นี่จะเป็นอาหารขึ้นชื่อของเมืองนี้เลย รับรองรสชาติได้เลยนะ?

เพราะว่าสั่งตามคำแนะนำของเจ้าของร้านนี่แหละ

มันมีเนื้อสัมผัสแบบวุ้นที่ค่อนข้างเหนียวนะ

ขอโทษนะ ครั้งแรกที่ลองกิน แต่ก็สมควรแนะนำจริงๆ

แล้วก็มีน้ำเนื้อที่มีรสอูมามิไหลออกมา ไม่ได้พูดเกินจริงนะ อร่อยจริงๆ

ไม่รู้ว่าเป็นอาหารอะไรนะ แต่ว่า

...เป็นสีน้ำเงินนี่นา

ถึงจะมีเนื้อสัมผัสที่ไม่เหมือนใคร แต่ส่วนผสมแปลกๆ นี่คืออะไรเหรอ?

ฟังแล้วจะตกใจนะ...

นี่มันสไลม์ที่อาศัยอยู่แถวนี้นี่เอง!

ถ้าพูดถึงสไลม์ เนื้อสีฟ้าโปร่งใสนี้คือส่วนแกนใช่ไหม?

...ทำไมถึงไม่ประหลาดใจกันเลยล่ะ

พี่ชายเป็นนักผจญภัยเหรอครับ?

ก็จริงนะว่าปกติพอสไลม์ล้มลงมันจะละลาย เหลือแต่แกน

แต่เมื่อเร็วๆ นี้เพิ่งค้นพบวิธีที่ทำให้มันล้มลงโดยที่ยังมีตัวอยู่

น่าเบื่อจัง

จำกัดเฉพาะสไลม์สายกายภาพที่อาศัยอยู่แถวนี้เท่านั้นนะ

แล้วส่วนที่เป็นตัวน่ะสุดยอดเลย

ไม่สะทกสะท้านเลยนะ พี่ชาย

เป็นนิสัยที่ไม่เลือกกินนี่ครับ

ว่าแต่วัตถุดิบในโลกนี้ พวกผมไม่เคยเห็นสักอย่างเลยนะ

ถึงจะถามถึงวิธีการจับสไลม์อย่างละเอียดแล้ว

แต่ก็ไปออกใบขอจับที่กิลด์มาแล้วนะ

ในฐานะนักผจญภัยก็รับงานแล้วมาฟังหน่อยสิ

นี่ก็เป็นการค้าขายอย่างหนึ่งเหมือนกันนะ

ถ้าจะให้เป็นอาหารด้วยน่ะ

เข้าใจแล้ว

ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะ แล้วก็อร่อยด้วย

ถึงจะลงทะเบียนเป็นนักผจญภัยแล้ว แต่ผมเป็นพ่อค้าไม่ใช่เหรอ

ค่าตกปลา เอาไปใช้พัฒนาอาหารสไลม์นะ

●●●●●

หน้าแบบนี้จะเป็นพ่อค้าเหรอเนี่ย...

ครับ

หืม?

นี่เหรียญทอง!?

พี่ชาย! จริงๆ มันดีขนาดนี้เลยเหรอครับ!?

เกือบจะหลุดปากออกมาแล้ว

เรื่องลืมเหรียญเล็กๆ น้อยๆ ไว้ จะขอเก็บเป็นความลับละกัน...

ถึงจะเตรียมอุปกรณ์ตกปลาไม่พร้อมเท่าไหร่ แต่... เย้!

สมาคมนักผจญภัย

บุคคลสำคัญเหรอ? มนุษย์สัตว์?

งานจับสไลม์นี่ตั้งแต่แรงค์ B แล้วสินะ

แค่รู้วิธีจับ ก็คงจะเอาไปเป็นของฝากได้แล้วล่ะ

แบบผมที่แรงค์ E คงรับไม่ได้แน่ๆ...

เอ๊ะ มนุษย์...

เอาเถอะ คราวนี้ก็ยอมแพ้ไป

ขอเก็บเรื่องราวอาหารสไลม์แสนอร่อยเป็นของฝากไปแทนละกัน

มิโอะน่าจะดีใจนะ

สายตายังคงแสบตาเหมือนเดิมเลย

กลับไปที่โรงเตี๊ยมดีไหมนะ

นี่สิ! มันไม่มีเวลาแล้วนะ!!

วันนี้หรือพรุ่งนี้ "จันทราแห่งปราการร้าง" จะบุกมาแล้วนะ!

สอง

ชื่อเพลง "อารากิ โนะ ทสึกิ" เนี่ย ชื่อเดียวกับเพลงที่ผมชอบเลยนี่นา

เรื่องค่าตอบแทนน่ะ จะจ่ายให้เต็มที่เลย!

โจมตีเข้ามานี่มันอะไรกัน!?

ทำไมไม่มีใครขยับตัวเลยล่ะ!?

พวกคุณหนูพวกนี้มันเป็นโจรป่าเถื่อนนะ

แน่นอนว่าสมาคมนักผจญภัยก็กำลังเตรียมการปราบปรามอยู่

ถ้าอย่างนั้น! ช่วยโค่นมันลงให้ตอนนี้เลยสิ!

"อารากิ โนะ ทสึกิ" เคยถล่มเมืองมาแล้ว 15 เมือง

ในจำนวนนี้มี 2 เมืองที่มีกำแพงเมืองด้วย

ถึงแม้ว่าจะเป็นกลุ่มที่แตกแถวของนักผจญภัย แต่จำนวนสมาชิกก็เกินร้อยแล้วนะ

น่าเสียดายที่ตอนนี้กำลังพลยังไม่พออยู่ดี

ประมาณกลางเดือนหน้าก็จะมีแผนจัดการแล้ว ขอให้รอหน่อยนะ

ไม่นะ!

ชาวบ้านถูกฆ่าเป็นตัวอย่างไปหลายคนแล้วนะ!

ถ้าต้องรอจนถึงเดือนหน้า ก็ไม่รู้หรอกว่าหมู่บ้านจะเป็นยังไงกันล่ะ!

ทำไมถึงพูดเรื่องแย่ๆ แบบนั้นได้ล่ะ!

พวกเราก็แค่สวดภาวนาต่อคุณเทพี

ถ้าเทพีองค์นั้นจะช่วยทุกคนได้แค่ด้วยการสวดอ้อนวอน

คนที่อยากจะเป็นนักผจญภัยก็น่าจะน้อยกว่านี้สิ

แล้วก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมาตลอด...นะ!

คุณไม่เชื่อในเทพีอย่างนั้นเหรอ!?

เป็นเพราะคนอย่างคุณมันเยอะขึ้น เทพีถึงได้พิโรธไงล่ะ!

นี่เลยท่านถึงมาแกล้งพวกเรามนุษย์แบบนี้!

แต่ว่า พวกเราไม่ใช่ดาบของเทพีนะ

เราหาเลี้ยงชีพด้วยการเสี่ยงชีวิตของเราเอง

เราไม่คิดจะเดินไปตายเปล่าๆ ด้วยอารมณ์ความรู้สึกหรือศรัทธาหรอกนะ

อึก...

สิ่งที่คุณหนูทำได้มีเพียงอย่างเดียวนะ

ก็คือต้องอพยพคนที่จะขยับตัวได้ไปยังเมืองนี้ให้ได้

จะปล่อยให้ทุกคนตายหมด หรือว่าจะช่วยแค่คนที่ขยับตัวได้เท่านั้น

นั่นมัน ขึ้นอยู่กับ คุณหนูเลยล่ะ

ให้ปล่อยให้ตายเนี่ย...

ยังมีคนที่เคลื่อนไหวไม่สะดวกอีกนะ

...ก็ตามที่คุณหนูต้องการล่ะนะ

จะรับงานให้เองนะ

แน่นอนว่าค่าจ้างจะจ่ายทีหลังก็ได้

ยังไงใครๆ ก็รับงานไม่ไหวหรอก

แน่นอนว่าตัวผมเองก็ไม่มีความตั้งใจจะรับเหมือนกันนะ

ก่อนจะมาถึงเมืองนี้ ก็ได้เห็นการข่มขู่มนุษย์ต่อพวกเผ่าลูกครึ่งมนุษย์

และบางครั้งก็ได้เห็นการทะเลาะกันเองของพวกมนุษย์หลายครั้ง

แต่ว่าผม

ไม่คิดจะมาจัดระเบียบโลกของพวกแมลงสารเลวนี่หรอก

พูดตามตรงก็รู้สึกว่าให้พวกคุณทำกันไปเองก็แล้วกัน

...พวกคุณน่ะ

ทำแบบนั้นอยู่เรื่อยๆ

เอาแต่พูดอย่างเดียว...

พวกคุณนี่น่ะ

ก็เอาแต่พูดอย่างเดียวอยู่เรื่อยเลย!

ตั้! คำติดปากของทางตะวันออก...

หลีกไปสิ

ไม่ใช่เหมือนทางทิศตะวันออกนะ

เพราะฝันแบบนั้นไป เลยคิดไปเองเฉยๆ...

หลีกไป

หน่อย

...อืม

เจ้าครึ่งคนตรงโน้น นี่คุณหนู

"อารากิ โนะ ทสึกิ" เนี่ย เป็นโจรป่าเถื่อนที่ถูกประกาศจับพร้อมกันจาก 6 เมืองและหมู่บ้านแถวนี้

นะ

ถ้าจะเมตตา ก็เลิกทำซะเถอะ

...ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นสินะ

ผมก็ไม่อยากเสียชีวิตเหมือนกันครับ ขอบคุณสำหรับคำเตือนนะ

...มีสามคนออกมาจากโรงอาหาร

ฟังการโต้ตอบที่ตรงนั้นอยู่เหรอ

หรือว่าจะเป็นคนของเจ้าของโรงอาหารนั่นเอง

เผื่อว่าจะจากสมาคมด้วย

สี่คนที่ออกไปก่อนหน้านี้

เอ๊ะ! ตั้งสติหน่อยสิ! เอ๊ะ!

น่าสงสารจัง ไม่มีใครยอมสนใจเลย

ในกิลด์ก็มีเงินพอจะรับงานได้ใช่ไหม?

เปล่า

งั้นพวกเราจะปลอบให้เอง

หยุดนะ!

!?

หืม

อะไรน่ะ...?

มีคนบินมาเหรอ...?

...จริงๆ ด้วย

ฝันร้ายนี่นา

แย่สุดๆ ไปเลย!

ฮึ่ม

ห้าาา

คุณ...เมื่อกี้อยู่ที่สมาคมนักผจญภัยไม่ใช่เหรอ...

เขานั่นน่ะ ดูเหมือนจะบาดเจ็บ ถ้าไม่รังเกียจให้รักษาหน่อยนะ

คนที่บาดเจ็บน่ะ ไม่อยู่ในกิลด์นี่นา

...อะไรกัน นี่มันแผนอะไรกัน

ขอบเขตการเปิดใช้ "การรักษา"

ครึ่งหนึ่งของพวกเขาน่ะ เป็นโจรที่หวังเงินของผม

ถ้าคุณคาดหวังอะไรไว้ ก็ขออภัยด้วย มันเป็นแค่เรื่องผ่านๆ และอารมณ์ชั่ววู้น่ะ

●●●●●

ใบหน้านั่นเป็นเผ่าครึ่งคนเหรอ? เลยมาช่วยน่ะเหรอ?

ขอโทษด้วยนะที่หน้าตาแบบนี้

อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นมนุษย์นะ

เผ่าครึ่งคนก็น่าจะเป็นทางนั้นล่ะ

...ถึงเป็นมนุษย์ แต่จะรักษาพวกครึ่งคนเหรอ?

พูดให้ถูกก็คือ "รักษาแล้ว"

หา!?

ไม่มีทั้งมานาและคาถาเลยนะ

!?

ไม่จริง...รักษาได้จริงๆ ด้วย!

ถึงจะรักษาแผลได้ แต่เลือดที่ไหลออกไปแล้วก็เอาคืนไม่ได้

เอ่อ! ขอโทษที่พูดจาไม่น่าฟังนะครับ

ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยชีวิตเพื่อนร่วมทีมอันเป็นที่รักไว้!

ช่วงนี้คงขยับตัวแรงๆ ไม่ไหว แต่ถ้าทำตัวตามปกติก็คงไม่เป็นไรครับ

ผมชื่อ ลานา จากหมู่บ้านทาปาครับ

เขาคือ เอโตะ หมาป่าครับ

หมาป่า

ไอ้ตัวที่เหมือนเคโมจอตะแคงหูกับหมานี่แหละ

มา

หมาป่า

ผมชื่อคุズノฮะ

เปล่าล่ะ ต้องมีพวกมนุษย์หมาป่าอยู่แน่ๆ

หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นล่ะนะ

ถึงจะเป็นนักผจญภัยด้วย แต่อาชีพหลักคือพ่อค้าครับ

เอ่อ...?

อา อภัยด้วยนะ จะช่วยให้

ครับ!

โย่...

???? พ่อค้าเหรอ?

จริงด้วยสินะ

คนชอบพูดเรื่องนี้

เพราะว่าไม่ได้เปิดประตูให้

ต้องขึ้นไปบนกำแพงเมืองก่อนถึงจะออกข้างนอกได้ครับ

แล้วก็ตรงลงบันไดจะมีทหารยามตรวจค้นด้วย

ตรงนี้ก็พอแล้วครับ

ขอบคุณมากครับ

ผมจะรอให้เอโตตื่นก่อนแล้วค่อยกลับนะ

มาเลย!

เรื่องที่ว่า "จันทราแห่งป้อมร้าง" เนี่ย จะบุกมาน่ะเหรอ

เป็นพวกโจรที่น่าจะตั้งหน่วยปราบปรามได้นะ

...มันเป็นวิธีการของพวกมันน่ะครับ

การกระทำแบบนี้ที่ทำให้เด็กสาวอย่างคุณรู้เรื่องได้ มันหยาบเกินไปไม่ใช่เหรอ?

ในการโจมตีครั้งแรก พวกมันจะฆ่าชาวบ้านเป็นตัวอย่าง

ให้เลือกเลือกระหว่างชีวิตกับทรัพย์สินน่ะ

จากนั้นก็จะประกาศว่าจะโจมตีอีกครั้ง

และบอกว่าถ้ามอบทรัพย์สินให้ พวกมันจะช่วยรักษาชีวิตไว้ให้?

...หมู่บ้านตัดสินใจแล้วว่าจะมอบทรัพย์สินให้น่ะครับ

ถ้างั้นทำไมถึงไปรับงานที่กิลด์ล่ะ

หมู่บ้านที่เคยมอบทรัพย์สินให้ไม่ใช่เหรอ!

แถมยังถูกปล้น ถูกฆ่า แล้วพวกที่ยังหนุ่มยังแรงก็ถูกจับไปค้ามนุษย์อีก

นั่นน่ะ! จะบอกว่ารอดได้อย่างไรกัน!?

สิ่งที่เหลืออยู่ก็มีแค่คนป่วยหรือคนแก่ที่ขยับไม่ได้เท่านั้น

ที่หมู่บ้านทาปาก็มีคุณเบิร์กลีย์ที่เก่งที่สุดถูกฆ่าด้วย

ภรรยาที่กำลังตั้งท้องก็...

บอกว่า "เพราะผู้หญิงที่มีลูกอยู่ในท้องขนย้ายลำบาก" น่ะ...!

ถึงอย่างนั้นก็ยังมอบทรัพย์สินให้ แล้วมาเสี่ยงกับความเป็นไปได้เล็กๆ น้อยๆ แบบนี้

มันช่างโง่เขลาจริงๆ โง่จริงๆ เลย...

...ลานา

เอโตะ! สังเกตเห็นไหม!?

โล่งอกจัง... ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม?

อืม...

เช่นนั้นก็ช่วยบอกทางไปหมู่บ้านด้วยเถอะ

ฮ่าาา

ขอโทษนะที่ช่วยไม่ได้...

อ่าาา ทั้งหมดเป็นเพราะฝันนั่นน่ะ

เอ่อ...มันอยู่แถวป่าก่อนถึงภูเขาน่ะครับ...

ต้องเดินมาจากตรงนี้ค่อนข้างไกลเลยนะ?

นั่นสิ ผมเองก็ไม่ได้ว่างขนาดนั้นเหมือนกัน

ว๊ะ!

จะขอตัวหน่อยนะ ระวังอย่ากัดลิ้นล่ะ

เห?

เดี๋ยวก่อนนะ คุณคุズノฮะ?

เดี๋ยวก่อนสิ

คุณคุズノฮะ!

นี่คุณเป็นใครกันแน่เนี่ย!!

บอกแล้วไงว่าคุณเป็นพ่อค้า

ในเวลาเดียวกัน หน้าฐานทัพปราการสเตลล่า

งานเลี้ยงอาหารเย็นเพื่อยืนยันครั้งสุดท้ายสำหรับการทวงคืนปราการสเตลล่า... นี่นะ

รู้สึกเหมือนความตึงเครียดมันคลายลงจังเลยนะ

คนที่กล่าวสุนทรพจน์ก็ต้องเป็นวีรบุรุษแห่งกริโตเนียสิ

วีรบุรุษแห่งราชอาณาจักรลิเมีย ผู้สงบนิ่ง เสียงก้องกังวาน

น่าจะเป็นการรวมพลก่อนออกรบอย่างนั้นแหละ

อดีตทหารรับจ้าง นาวาล โปล่า

"สุนทรพจน์แห่งพร" สินะ~~~

มนุษย์ในโลกนี้สามารถดำรงอยู่เป็นขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดได้

ก่อนการเปิดศึก ตัวแทนของกองทัพแต่ละฝ่าย

กล่าวสุนทรพจน์เพื่อยืนยันความชอบธรรมของฝ่ายตนต่อเทพธิดา

ด้วยพระคุณของเทพธิดา กองทัพที่งดงามของเรา

ด้วยพระคุณของเทพธิดา กองทัพที่แข็งแกร่งของเรา

การสรรเสริญเทพธิดาจึงสำคัญอย่างยิ่ง

เหตุผลที่ได้รับความนิยม

เมื่อนั้น ฝ่ายที่ได้รับการยอมรับจากเทพธิดาจะเพิ่มพลังทั้งหมดเป็นสองเท่า

นั่นหมายความว่าเกิดความแตกต่างด้านกำลังรบที่ท่วมท้นถึงสี่เท่าระหว่างทั้งสองฝ่าย

x2 ชนะ

ส่วนฝ่ายที่ไม่ใช่จะถูกลดลงครึ่งหนึ่ง

ธงขาว

ทันทีที่มีการประทานพรจากเทพธิดา ผลแพ้ชนะก็ถูกตัดสินไปแล้ว

ด้วยเหตุนี้ ผู้คนในโลกนี้จึง

ศึกษารูปลักษณ์ของผู้ชนะในการโต้คารม

และในบางครั้งก็เก็บเลือดของพวกเขาเข้ามาเพื่อแสวงหาความงาม

ผลลัพธ์คือ ในโลกนี้ "กลยุทธ์และการวางแผน" แทบจะไม่มีความหมาย

และคนที่มีรูปร่างหน้าตาดีจะได้รับการยกเว้น...

หากคู่ต่อสู้เป็นเผ่าพันธุ์กึ่งมนุษย์หรือเผ่าปีศาจ การโต้คารมของพวกเขา

จะได้รับพรจากเทพธิดาให้เป็นฝ่ายมนุษย์โดยไม่มีเงื่อนไข

ว่าเราได้เปรียบนั้นไม่เปลี่ยนแปลงหรอก

เป็นเพราะเทพธิดาองค์นั้นเงียบไปเป็นเวลา 10 ปี

จึงถูกเผ่าปีศาจบุกรุกเข้ามาเป็นจำนวนมาก

...สีหน้าไม่ค่อยดีเลยนะ ฮิบิกิ

เหรอ?

อาจจะเป็นเพราะว่าจิคุคนนั้นมีบางอย่างที่ผิดปกติเมื่อเทียบกับวีรบุรุษแห่งจักรวรรดิน่ะ

ได้ยินมาว่าเป็นคนญี่ปุ่นบ้านเดียวกันนี่นา

ผมสีเงิน ตาสองสีม่วงกับน้ำเงินนี่มันน่าสงสัยเกินไปแล้วนะ...

ถึงแม้แต่ในระดับ ม.3 ก็ยัง...

แม้จะบอกว่าเด็กกว่าอายุจริงก็ตาม

สำหรับฉันแล้ว คุณดูเหมือนหนุ่มรูปงามเลยล่ะ

ฉันก็เห็นด้วยกับคุณอูดีนะ

ถึงแม้จะอยู่ในวัยเยาว์ขนาดนั้น แต่ก็สามารถควบคุมเครื่องรางเวทมนตร์ได้ทุกชนิด

และออกล่ามอนสเตอร์เป็นจำนวนสิบหรือเป็นร้อยในสมรภูมิ

อูดี ไบรา นักเวทประจำราชสำนักจักรวรรดิลิเมีย

สุดยอดจริงๆ

รูดา นอร์สต์ ลิมิ เจ้าชายองค์ที่หนึ่งแห่งอาณาจักรลิเมีย อัศวินผู้ปกปิดตัวตน

ว่ะ

ฉันก็เหมือนกับคุณฮิบิกิเลยนะ

รู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆ...

พวกพ้องของฉันมีแค่คุณจาจังคนเดียวนี่เอง~

ก็ไม่ค่อยเข้าใจรสนิยมของคุณฮิบิกิเท่าไหร่หรอกนะ

ชอบเหรอ!?

โลเรล องค์หญิงแห่งสหพันธรัฐ ผู้ประกอบพิธีชะซึกิ

ฮิบิโอกะ... คุณคงเข้าใจอยู่แล้วสินะ

ไม่ต้องกังวลหรอกนะ ฉันจะไม่เอาอารมณ์ส่วนตัวเข้าไปยุ่งหรอก

แต่ว่า ฮิบิโอกะน่ะค่อนข้างจะสนิทกับคู่ต่อสู้ หรือจะเรียกว่าเข้าถึงง่ายก็ดี...

เบลดะคุง เจ้าปากมาก

ครับๆ ระวังไว้แล้วล่ะ~

นี่ไง! ท่าทางนั่นแหละ!

ก็คือ เข้าใจนะว่าคุณกังวล แต่ว่า...

นั่นก็เป็นเสน่ห์ของฮิบิโอกะไม่ใช่เหรอคะ ท่านเบลดะ

ใช่ก็ใช่!

ก็ฉันบอกว่ากังวลไง

อีกอย่าง! อย่าใช้คำเรียกแบบนั้นต่อหน้าพวกเธอเด็ดขาดนะ

ถ้าฐานะหลุดออกไปแล้วจะทำยังไงล่ะ

ให้เรียกให้ถูกตามฐานะสิ...

งั้นเราจะมุ่งหน้าไปยังเต็นท์สวรรค์แห่งกริโตเนียเลยไหมครับ

เต็นท์กองทัพกริโตเนีย

ยินดีต้อนรับสู่พวกท่านวีรบุรุษแห่งลิเมีย

เจ้าหญิงแห่งกริโตเนีย มหาอำนาจที่มีขนาดเทียบเท่ากับลิเมียเลย...

สวยจนน่ากลัวเลยนะ...

ตื่นเต้นจริงๆ เลยนะ

ขอบคุณมากค่ะ เจ้าหญิงลิลิ

แวะมาต้อนรับถึงที่เลยนะ

ครั้งนี้ได้รับเชิญมาเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยค่ะ

จิคุสุดเท่ที่ทั้งเก่งและหล่อ แถมยังเป็นหนุ่มอินดี้จจี้ตั้งแต่อยู่ ม.3 อีกด้วย... เคมีของสองคนที่ได้รับพรจากเทพธิดานี่มัน!?

และวีรบุรุษแห่งกริโตเนีย

อิวาฮาชิ จิคุ