คุณลิมิอา กับ คุณกริโตเนีย... เริ่มงานเลี้ยงรวมของกลุ่มปาร์ตี้ผู้กล้าแล้วครับ/ค่ะ ♪
...สรุปก็คือ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ในเนื้อหาของปฏิบัติการครับ
ส่วนเรื่องเสบียงและการเสริมกำลัง ทางไอออนก็เป็นไปตามแผนครับ
เนื้อหาการสนับสนุนจากคุณโลเรล น้อยกว่าที่วางแผนไว้ครับ
คิดว่าพวกคุณลิมิอาคงจะเข้าใจเหตุผลมากกว่านี้นะครับ/คะ
ก็เพราะว่าเขากำลังทะเลาะกับคุณลิมิอาเรื่องการส่งคืนร่างของมิโกะคุณโลเรลอยู่สินะครับ/คะ…
...แต่โดยรวมแล้วถือว่าไม่ขาดอะไรเลยนะ
ถ้ามองในแง่ของขีดความสามารถ พวกเรามีเยอะกว่าพวกปีศาจประมาณ 5 เท่า และถ้าพูดถึงคำอวยพรแล้ว
แค่คำนวณง่ายๆ ก็ไม่น่าจะมีปัญหากับเรื่องจำนวนหรอกครับ
ก็เป็นการคอยเหนี่ยวนำให้คุณลิมิอาและคุณโลเรลเกรงใจไปเรื่อยๆ เลยนี่นา
มีคำถามเกี่ยวกับปฏิบัติการไหมครับ/คะ?
ต้นฉบับ: อาซึมิ เคย์ มังงะ: คิโนะ โคโทระ
คืนที่ 49: "จันทร์นำทาง"
ขออนุญาตถามเหตุผลที่เลือกการต่อสู้ตอนกลางคืนได้ไหมครับ/คะ？
เอ๊ะ
เพราะว่าพวกเราคุ้นเคยกับการสู้ตอนกลางคืนอยู่แล้วน่ะครับ/ค่ะ
ทำไมถึงต้องเป็นการยึดคืนในตอนดึกด้วยล่ะครับ/คะ…
แค่นั้นเองเหรอครับ/คะ?
ทั้งที่เราจะร่วมมือกันไม่ใช่เหรอครับ/คะ?
ใช่แล้ว
นั่นทำให้รู้สึกอุ่นใจจังเลย
พวกเราไม่ค่อยมีประสบการณ์ในการต่อสู้ใหญ่ๆ ตอนกลางคืนเท่าไหร่
คุณนาบาร์คงจะโกรธแย่แล้วสิ
อืมมม…
แม้ว่าจะเป็นข้อมูลที่คุณกริโตเนียเป็นคนหามาก็ตาม
ข้อมูลของพวกปีศาจในการปฏิบัติการครั้งนี้ ส่วนใหญ่เป็นข้อมูลที่คุณกริโตเนียได้รับมาสินะครับ/คะ
มีมาตรการหรือข้อมูลที่ล้ำสมัยอื่นจากคุณลิมิอาไหมครับ/คะ?
เปล่าครับ/ค่ะ ไม่ได้มีข้อตำหนิในการปฏิบัติการหรอก…
ก็มันเป็นการต่อสู้กับบอสกลางๆ นี่นา
อีกอย่างคือ ได้รับพรจากเทพธิดา ทำให้พวกปีศาจได้รับดีบัฟ ในขณะที่เราได้รับบัฟเต็มๆ เลยนะ
สบายๆ เลยล่ะครับ/ค่ะ
จอมมารจะถูกพวกเราลากออกไปเองนะ
แถมถ้าพวกคุณฮิบบ์ก็
พวกเราก็ต้องไปกระตุ้นทัพของลิมิอาให้ออกรบ
เข้าร่วมกับกริโทเนียตั้งแต่แรกก็ได้นะ?
ตอนสู้กับจอมมารก็จะไปช่วยทันทีเลยล่ะ
เหมือนกับเรื่องในเกมเลยนะ...
พูดตรงๆ เลยใช่ไหม?
คุณรู้ตัวไหมว่านี่มันสงครามนะ...?
...เป็นข้อเสนอที่น่าดีใจจังเลยค่ะ
เอาล่ะ รีบยึดป้อมปราการกลับคืนมา
แล้วก็ได้คำชมจากเทพธิดาด้วยสิคะ
แบบว่า "รีบๆ" เหรอคะ...
ถ้างั้นวันนี้เราก็ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรแล้ว
ป้อมที่บุกไม่เข้าได้มาก่อนไม่ใช่เหรอคะ!?
จากนี้ไป
ก็มาสนุกกับการสนทนาและมื้ออาหารกันเถอะ!
เฮ้อ... การสนทนา... การสนทนานะ...
จะให้คุยเรื่องอะไรกันล่ะเนี่ย
...ว่าไปแล้วนะ
คุณโทโมซ เคยเจอฉันที่ญี่ปุ่นไหมคะ
เอ๊ะ? ผมตอนนั้นอยู่ชั้นมัธยมต้น แถมยังไม่ได้เข้าชมรมด้วยซ้ำ
จริงด้วยสิ...
ด้วยรูปลักษณ์แบบนี้ ถ้าได้เจอกันตอนมัธยมต้น คงจะจำไม่ลืมแน่ๆ
นี่มันการจีบแบบไม่เกรงใจเลยนี่นา
อิวาฮาชิ โทโมซ อิวาฮาชิ โทโมซ...
ตอนที่ฉันอยู่ตรงนั้นนี่ คุณเคยได้ยินชื่อฉันที่ไหนมาก่อนใช่ไหมคะ...
แปลกจังเลย ฉันจำหน้ากับชื่อของนักเรียนทั้งโรงเรียนได้หมดเลยนะ
คนที่เราเคยเจอแล้วจะไม่มีทางลืมเด็ดขาด
นี่ๆๆ
ชื่อจริงของโทโมซคืออิวาฮาชิ โทโมซน่ะ!
โยเดะ โยเดะ～
8
จริงเหรอ～
ไม่น่าเชื่อเลย ว่าจะหล่อขนาดนี้
อ๊ะ! นึกออกแล้ว
เป็นนางแบบในนิตยสารที่เพื่อนชอบเลย!
จริงด้วยสิ
ก็คล้ายๆ กันนะ แต่เป็นคนที่น่ารักกว่าน่ะ
ขอโทษนะที่เข้าใจผิด
อาฮะฮ่า
กลับกันนะ ที่จริงฉันจำได้ดีเลยล่ะ
เป็นนางแบบที่เพื่อนชอบ พอดีว่าชื่อเหมือนกัน
สำหรับผมนะ
ไม่เกี่ยวเลยด้วยซ้ำ
งั้นก็...ถ้าทำให้รู้สึกไม่ดี ก็ขอโทษด้วยนะ
อือ
ก็ไม่ได้บอกว่ารู้สึกไม่ดีนะ
สำหรับคุณแล้ว ผมดูเหมือนเป็นพวกที่หงุดหงิดเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้เหรอ?
ม...ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก
มองว่า...แบบนั้นเหรอ?
ก็เห็นได้ชัดว่าคุณกำลังไม่พอใจนี่นา
คุณฮิบบ์ซัง...
ซุ...
นี่ๆ
ฉัน โมรา ผู้เรียกมังกรน่ะ
เรื่องของคุณน่ะ
เรียกคุณจาได้ไหมครับ/คะ
เอ่อ...
เรียกจาได้เลย
มากินด้วยกันสิ
น่าจะโอเคมั้งนะ...
คุณฮิบบ์น่ะ
ตอนนี้เลเวลเท่าไหร่เหรอครับ/คะ
ฉันเหรอคะ 430 ค่ะ
เหรอครับ/คะ เป็นอย่างนั้นเอง
ผมตอนนี้ 605 ครับ
การอวดแบบกะทันหันนี่นา
...สุดยอดจังเลยนะครับ/คะ ได้活躍ในสนามรบมากขนาดนี้
ใช่แล้วครับ/ค่ะ ดังนั้นคุณฮิบบ์...
เราห่างกัน 3 ปีนะคะ
โทโมซ "คุง" น่ะ หยุดเรียกได้ไหมคะ?
สำหรับคนที่เก่งกว่า ไม่ถึงกับต้องเป็น "ซามะ" ก็อย่างน้อยต้องเป็น "ซัง" สิคะ
ใครบอกว่าเป็นเรื่องที่ไม่เป็นทางการกันนะ?
เออ มันก็เป็นเทศกาลความไม่สุภาพจริงๆ แหละ
ขอโทษด้วยนะคะ~
ก็ยังคุยกันด้วยความรู้สึกที่อยู่ตรงนั้นอยู่เลยค่ะ!
จากนี้ไปจะระวังให้มากขึ้นนะคะ!
อีกอย่างต้องขอโทษด้วยนะคะ
จริงๆ แล้วผมไม่ถนัดภาษาที่สุภาพเลย
นั่นมันตั้งใจจะใช้ภาษาที่สุภาพอยู่นะ~☆
ถ้าเป็นสัมภาษณ์สอบเข้ามัธยมปลายนี่คงจะโดนตัดสิทธิ์ไปแล้วล่ะค่ะ~
ไม่ได้ซีเรียสเรื่องคำพูดหรอก ไม่เป็นไรนะ
คุณอิวาฮาชิ
เหรอคะ? สำเนียงสุภาพมันน่าอึดอัดจังเลย
ช่วยได้มากเลยค่ะ คุณฮิบบิ
อาาา...
ฟุฟุっ...
รอยยิ้มฝืนๆ นี่จะคงอยู่ได้จนกว่ามื้อเย็นจะเสร็จไหมนะ
เต็นท์ทัพของริมิอา
คุณฮิบบิ ไม่เป็นอะไรนะ?
อุตาริ
มันทรมานจริงๆ เลยนะที่ไม่สามารถพูดคุยอะไรได้
จะชงชาให้คุณไหมคะ จะได้รู้สึกผ่อนคลายขึ้นหน่อย?
จาจัง~ เป็นลูกสาวที่ดีจริงๆ เลยนะ!
อยากจะเอาเศษเล็บไปต้มให้ไอ้หมอนั่นดื่มให้หมดเลย
เป็นอะไรไปคะ คุณฮิบบิ ไม่ชอบอาหารจักรวรรดิขนาดนั้นเหรอ?
อาหาร! พูดจริงเหรอ!?
เด็กๆ น่ะเหรอ?
คนที่ฉันไม่ถนัดน่ะคือวีรบุรุษที่เย่อหยิ่งแบบเด็กๆ นั่นแหละ!
ท่านวีรบุรุษก็เป็นคนที่มีวุฒิภาวะนะ
วุฒิภาวะ...!?
เอ่อ...ก็เบลดาคุงกับคุณเอดีย์ก็ได้นี่คะ
ในที่สาธารณะก็ระมัดระวังไว้หน่อยสิคะ
คนต่ำต้อยอย่างพวกเราก็ควรจะใช้คำพูดให้ถูกต้องเสมอ
ในสนามรบพูดอะไรน่ะ
คุณก็คอยเตือนเรากับนาวาลเรื่องมารยาทและคำพูดตลอดไม่ใช่เหรอ
ท่าทางของหมอนั่นมันดีแล้วไม่ใช่เหรอ!?
ดูแล...เหรอ? นั่นน่ะ??
นี่ นาวาล คิดยังไงบ้าง!?
นั่นเขาตั้งใจดูแลเราให้เป็นงานเลี้ยงสังสรรค์สบายๆ ใช่ไหมล่ะ
เรื่องการประชุมวางแผนนั่นสิ! พวกบอสกลางกับดีบัฟอะไรนั่นน่ะ
อ่า
น่าจะเป็นศัพท์ทางยุทธวิธีในโลกของคุณฮิบบ์สินะ?
น่าเชื่อถือจังเลยนะ
โดยรวมแล้ว การยกเรื่องโลกของอีกฝั่งมาพูดถึงก่อนนี่สิ
คุณฮิบบิเป็นคนพูดอะไรที่เสียมารยาทกับเจ้าผู้กล้าใช่ไหมคะ?
ฮิย่าฮิยาเลยค่ะ
...รู้สึกแปลกๆ นะ
นี่ จาจัง
ฉัน...คิดว่าคนที่เสียมารยาทคือเจ้าผู้กล้าฝั่งนั้นต่างหาก...
ทุกคนทำไมถึง...?
จาจังก็รู้สึกเหมือนกับฉันแหละ
น่าจะมีสาเหตุบางอย่าง...แหละ
แต่ว่า
อืม!
ฉันเองก็เริ่มจะดื้อไปหน่อยมั้งคะ
เอาล่ะ! ได้เวลาต้องงีบหน่อยแล้วนะ
จาจัง มานอนเตียงเดียวกันไหมคะ!
นี่ นาวาร์ก็สิ!
อาาา
ก็จริงนะ
ถ้าตอนนี้เถียงหรือซักไซ้ไปก็คงไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ตอนนี้การไปทำให้ทุกคนสับสนไปกว่านี้คงไม่ใช่แผนที่ดีเลย
งั้นทั้งสองคน ราตรีสวัสดิ์นะคะ~
อืม
ก็เพราะว่าพอเรานอนตื่นขึ้นมา
สงครามมันก็เริ่มขึ้นแล้วนี่นา
หมู่บ้านทาปะ
สุดยอดเลย!
มาถึงหมู่บ้านได้เร็วมากเลยนะคะ!
คุณคุซุโนะฮะ
เนื่องจากอยากจะขอบคุณสักหน่อย รบกวนรออยู่ข้างนอกสักครู่นะคะ!
จะไปเล่าสถานการณ์ให้ชาวบ้านฟังก่อนค่ะ!
เอโตจะไม่เข้าหมู่บ้านเหรอคะ
ไม่ต้องกังวลเรื่องของผมก็ได้
เอ๊ะ!?
คำพูดของหมาป่า...นี่!?
มันมีเรื่องยุ่งยากอยู่หน่อยน่ะค่ะ
แค่คุยกันด้วยภาษากลางไม่ได้เท่านั้นเอง
คุณก็เป็นคนในหมู่บ้านนี้ใช่ไหมคะ?
...หมู่บ้านของผมอยู่ข้างในป่าตรงโน้นครับ
ลาน่ากับชาวบ้านคนอื่นๆ ก็เป็นมิตรกับผมนะ
แต่ถึงอย่างนั้น การที่เผ่าลูกครึ่งจะเข้าไปในหมู่บ้านมนุษย์ได้นี่
มันก็ไม่ธรรมดากันเลยนะคะ
...ไม่ว่าสถานการณ์ของหมู่บ้านจะเป็นยังไงก็ตามล่ะ?
!!
คุณก็มีความสามารถในการดมกลิ่นจนรู้เรื่องของหมู่บ้านนี้ด้วยเหรอคะ?
อะไรกัน
ก็รู้ตั้งแต่แรกสินะเนี่ย
มีคนถูกฆ่าเพิ่มอีกหลายคน
น่าจะ
เป็นการระบายใส่การที่เธอขอความช่วยเหลือไปยังเมืองของโอบิทท์น่ะมั้ง
...คุณคุズノฮะ คุณเป็นใครกันแน่ครับ?
บอกกี่ครั้งแล้วว่าเป็นแค่นักผจญภัยและพ่อค้าเท่านั้นเอง
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเคารพเจตจำนงของเธอ
และยังไม่ยอมหยุดมุ่งหน้าไปยังเมือง แม้จะรู้ถึงอันตราย
เป็นห่วงจนตามไปด้วย
!
ตอนนี้ก็ยังนั่งรออยู่อย่างสงบข้างนอก
นายนี่มันเหมือนสุนัขซื่อสัตย์ชัดๆ เลยนะ
...มนุษย์หมาป่าเป็นเผ่าพันธุ์สัตว์หมาป่าครับ
ปล่อยให้มันอยู่กับสุนัขเลี้ยงก็คงจะไม่ดีแน่
หมาป่าที่ผมรู้จักมันจะรักษาระยะห่างกับมนุษย์
เป็นผู้อยู่อาศัยในป่าโดดเดี่ยว
คุณดูเหมือนจะอยู่ร่วมกับผมในฐานะเพื่อนที่ดีเหมือนสุนัขเลยนะ
เอโต คุณเองก็รู้ตัวตอนที่แบกผมอยู่ใช่ไหมล่ะ?
เพื่อนเนี่ยนะ...ไม่หรอกครับ ผมเป็นเผ่าลูกครึ่งนะ?
เรื่องว่ามีสติหรือไม่สมนั้น มันดูได้จากน้ำหนักไม่ใช่เหรอ?
เอ๊ะ
ที่ตื่นไม่ขึ้นน่ะ
มันเพราะเสียใจที่หยุดเธอไม่ได้ เลยต้องเสี่ยงให้อยู่ในอันตรายใช่ไหม?
อืม...
พูดจาได้แสบๆ จริงๆ นะ
ชุน...
...ไม่ใช่แค่ทำตามคำสั่งนะ
คราวนี้ช่วยปกป้องให้ดีๆ หน่อยสิ
!!
...อยู่ตรงนี้นี่เอง
...อยู่
น่าจะมีแปดสิบกว่าแล้วล่ะ...
ก็บอกว่าจะวันนี้หรือพรุ่งนี้ ก็เลยคิดว่าน่าจะอยู่แถวนี้
ถ้างั้นผมจะไปเดินเที่ยวภูเขาก่อนนะ
แบบนี้ขอตัวก่อนนะ
!!ภูเขาเนี่ยนะ! ไม่นะ!
มันเป็นการกระทำฆ่าตัวตายเลยนะครับ!
อะไรกัน
รู้ด้วยเหรอว่าบนภูเขามันมีอะไรอยู่
มันมันดูไม่เป็นธรรมชาติเลยนะครับ
อะไรคือเหตุผลที่คุณคุซุโนะฮะถึงทำเรื่องนี้ครับ?
ใช่ไหมล่ะ
...อย่างที่เขาว่ากันว่า "พระจันทร์บนปราสาทร้าง" น่ะนะ
มันคือชื่อเพลงที่ฉันชอบน่ะนะ
ฉันไม่ชอบเวลาที่คนอื่นเอาไปใช้
...พวกเรา
แบบนี้ไม่ได้เหรอคะ?
พอจะทำอะไรได้บ้างไหมครับ?
อืม...
สมาคมการค้าของเรามีเผ่าลูกครึ่งทำงานอยู่ด้วยนะ
ถ้าสักวันหนึ่งพวกสมาคมการค้ามาถึง
ก็ช่วยต้อนรับที่หมู่บ้านทาปะหรือหมู่บ้านของเอโตให้ด้วยนะ
รับทราบ...ค่ะ
ความอาฆาตในสักวันจะถูกลืม แต่บุญคุณจะไม่มีวันลืม
นั่นคือกฎของหมู่บ้านพวกเราค่ะ
...ได้ยินมาจากทางตะวันออกว่าพวกแกเล็งมาแน่ๆ เลยนะ
ถ้างั้น
ก็คงไม่มีความคิดจะกลับมาที่นี่แล้วล่ะ
ในหัวก็รู้ว่ามันคือการฆ่าตัวตายล้วนๆ
ฝากถึงลาน่าด้วยนะ
แต่ทำไมกันนะ สำหรับคนคนนี้...
...เปล่า
ชา
ผมเองก็
จะพยายามทำในสิ่งที่ทำได้ให้เต็มที่ครับ
ขอให้คุณปลอดภัยนะครับ...!!
โย่ว...กับ
ไม่คิดว่าจะใส่ได้นะเนี่ย
เอาไว้เผื่อตัวจะรอดไม่เป็นนะ
แล้วก็ทั่วทั้งภูเขานั่นแหละ
※มีผลทำให้คนเข้าใจผิดเกี่ยวกับผู้สวมใส่
อะไรกันเนี่ย?
เสียงไม่ออกเหรอ?
...เสียงที่เคยมีมันหายไปแล้วเหรอ!?
!?มีอะไรบางอย่างอยู่!
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!?
ถึงจะบอกว่าไม่อยากเข้าไปยุ่งกับมนุษย์
แต่กลับมาปราบโจรเพื่อมนุษย์
ตอนนี้ก็ยัง
แต่ถ้าลังเล ก็จะทำตามความรู้สึก
ก็ทำให้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจนะ
ความขัดแย้งระหว่างความคิดและการกระทำของตัวเองน่ะ
เรื่องนั้นไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย
เสียงกลับมาแล้ว!
ฮะ!!
ให้ตายสิ
แก!
พวกแกตั้งใจมาเพราะรู้ว่าเรารู้จัก "พระจันทร์บนปราสาทร้าง" งั้นเหรอ!?
ฟังนะ
กลุ่มเพื่อนที่อยู่ที่นี่จะวิ่งมาทันทีตามสัญญาณจากขลุ่ยเมื่อกี้
ถ้าไม่ชอบการทรมาน ก็รีบบอกมาเดี๋ยวนี้ว่าพวกแกเป็นของใคร!
ไม่ได้เป็นของใครทั้งนั้น
ที่นี่มีคนอยู่ประมาณ 80 คน แต่พวกเราจัดการโค่นลงหมดแล้ว
ฮ่าๆๆ... เป็นไปไม่ได้น่า
แปลกจัง
สัญญาณฉุกเฉินก็ไม่มีใครตอบสนองเลย...เหรอ?
เรียกเท่าไหร่ เพื่อนก็ไม่มา
ไม่นะ...จะเป็นไปได้จริงๆ เหรอ
แกเป็นคนสุดท้ายแล้วนะ
อ๊ะ
เฮ้ยๆ ข้างหลังพวกเรามีคุณเจ้าผู้ปกครองอยู่นะ?
ถ้าพวกนักผจญภัยนี่มันขัดคำสั่งจะเป็นยังไงล่ะ...
เพราะเป็นความสัมพันธ์ข้างหลัง ก็เลยไม่สนหรอก
ถ้าไม่อยากโดนทรมานก็ฟังสิ่งที่พูดซะ
ฟุ
อย่ามาล้อเล่นสิ! ใครจะฟังกันล่ะ!
อย่างที่ทำไว้ตอนที่ไดโนะน่ะ
การทำให้เขาเชื่อฟัง
แค่สับเปลี่ยนความทรงจำส่วนหนึ่งมันก็ง่ายแล้วล่ะนะ
หรือการสะกดให้เขาบีบข้อมูลออกมาน่ะ ปริมาณยังยากอยู่เลย
สุดท้ายมันก็กลายเป็นทรมานไปนั่นแหละ
อ๊า!
ถูกเขย่า
อะไรแบบนี้
หัว
อึก
อึก!
ไอ้คนพิการนั่น...
หืม? อ่า ใช่แล้วล่ะ
ตามที่คุณพวกแกว่ามา
อ๊าก...!!
ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็ถือว่ารอดแล้วใช่ไหม?
พวกที่โค่นล้มไปก็เอาแต่จุดสำคัญออกแล้วนะ
อย่างพวกแกน่ะ
ก็จะไม่เอาชีวิตไปหรอก
ตอบคำถามมาสิ ตามเส้นทางไปถึงโอบิทกับ
เอาล่ะนะ...
คนที่อยู่รอบกำแพงเมืองน่ะเป็นพวกพ้องของพวกแกใช่ไหม?
อื้ม... พวกที่มาจากหมู่บ้านน่ะ
เพื่อให้พวกมันหนีไปไม่ได้ไง
งั้นถ้าจัดการพวกมันเรียบร้อย ก็จบแล้วสินะ
แล้วก็
หลังจากนี้ห้ามเรียกตัวเองว่า "พระจันทร์บนปราสาทร้าง" โดยเด็ดขาดนะ
ครับ
หน้ากำแพงเมืองโอบิท
!?
อะไรกันเนี่ย!?
พวกนี่มันพระจันทร์บนปราสาทร้างนี่นา!
ตัวอะไรกัน...
:ทิศตะวันออก
:ฮาเซกาวะ
ฉันนี่ทำอะไรแบบลวกๆ ไปหมดเลยว่ะ
รีบติดต่อสมาคมนักผจญภัยซะนะ!
ตามความสะดวกของมัน
จำได้ หรือ
ก็ลืมไป
ก็เฝ้าเรียกร้องอย่างไม่รู้ตัว
ตัวเองก็รู้ดีว่ามันห่วยแตกจริงๆ
ฉันก็ฝันถึงภาพมายานั้น
...พอมาถึงโลกนี้ ฉันก็ได้ฆ่าคนแล้ว
ต่อไปนี้จะไม่มีใครถูกฆ่าอีกก็คงเป็นไปไม่ได้สินะ
อาจจะแตกต่างจากตอนที่อยู่ที่ญี่ปุ่นไปแล้วก็ได้
ถึงอย่างนั้น ถ้าหากว่า
สักวันหนึ่งจะได้กลับไป
ตอนนั้น...
...ต้องรีบไปที่วงแหวนเวทมนตร์แล้วล่ะ
เพราะว่าความทรงจำก็กำลังรออยู่ด้วยนี่นา
ดวงจันทร์ส่องแสงจ้าจัง...
จะบอกว่าไม่กังวลก็คงโกหก
แต่ถึงอย่างนั้น ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า การรบชิงคืนก็จะเริ่มขึ้น
มังงะเล่มที่ 7 จะวางแผงช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ 2020!! โปรดรอชมนะครับ☆
นี่เป็นการเดินทางที่ดี ต้องสนุกให้เต็มที่สิเนอะ
อีกไม่นานก็จะถึงรอตซ์การ์ดแล้วล่ะ
หวังว่านะ
ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/26)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ชาวบ้านคนนี้ LV999
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
