ตอนที่ 52

แม่ทัพปีศาจงั้นเหรอ... ข้างหน้า มีแม่ทัพปีศาจอยู่ด้วยเหรอ!?

ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ!! คอมิกส์เล่มล่าสุดเล่มที่ 7 หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ก็ยอดเยี่ยมสุดๆ ☆เย้♪

โดนล้อมได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย!

ก็เพราะว่าพวกมันซ่อนกับดักใหญ่ขนาดนั้นเอาไว้ไงล่ะ

ทางลับอะไรนี่ ไม่ใช่เรื่องยากเลยนี่นา?

การสื่อสารก็ถูกรบกวน แถมยังมีโอกาสถูกดักฟังอีกด้วยนะ

ไม่เพียงแต่มีการรบกวนสัญญาณ ยังมีการรั่วไหลของแผนการอีก คอขาดบาดตายเลยนะเนี่ย

พวกปีศาจนี่เก่งจริงๆ นะเนี่ย น่าทึ่งจริงๆ

ก็ไม่แปลกที่พวกมันจะรุกเข้ามาเยอะขนาดนี้ในขณะที่ไม่มีคำอวยพรทางปากนี่นะ

ยังรอจนพวกเราจัดรูปขบวนเสร็จอย่างสุภาพเลยนะ

แถมยังว่ามาอีกว่าถ้าแม่ทัพปีศาจสู้กับวีรบุรุษแล้ว จะไม่ลงมือกับทหารคนอื่นด้วยนะ

คืนที่ 52: 'เจนิเลการ์' ต้นฉบับโดย: อะซึมิ เคย์ / มังงะโดย: คิโนะ โคโตะ

วางกับดักที่น่าสยดสยองขนาดนั้นไว้ แต่ยังใจดีอีกนะเนี่ย

ตอนนี้ก็กำลังให้แนวหลังถอยไปก่อนเพื่อจัดรูปขบวนอย่างรวดเร็ว

แล้วไงต่อ

เข้าใจไหม?

แล้วทำไมคุณถึงไปทางเส้นทางฝั่งรีเมียล่ะ?

...เพราะว่าเส้นทางฝั่งกริโทเนียถูกอำพรางด้วยการบดบังสายตาหรือการสำรวจน่ะครับ

เป็นอย่างนี้นี่เอง พวกนั้นตั้งใจจะโจมตีพวกเราพร้อมกันสินะ...

น่าเสียดาย แต่พวกปีศาจนี่เหนือชั้นกว่าอยู่หนึ่งขั้นนะ

สวยงามมาก เหมือนอยู่ในฝ่ามือเลย

แล้วจะทำยังไงต่อคะ?

ว่ายังไงเหรอคะ อะไรเหรอ

มันบอกว่า "ถ้าเจอแม่ทัพปีศาจก็ร่วมมือกัน" ใช่ไหมคะ?

แล้วก็จัดการให้มันดับไปเลยใช่ไหมล่ะ?

ห๊ะ!? สถานการณ์มันไม่เหมือนกันนี่นา!

มันเป็นฉากที่ต้องหนีออกมา ไม่ใช่มาสู้กับแม่ทัพปีศาจซะหน่อย!

การสู้ต่อในสถานการณ์แบบนี้มันคือจบแบบเลวร้ายตรงสู่เกมโอเวอร์เลยนะ!

ฉาก...เกมจบแบบเลวร้าย...สินะ

ถ้างั้นพวกคุณก็หนีไปซะ

ไม่คิดว่าจะทำตามที่แม่ทัพปีศาจพูดเหรอ? บ้าไปแล้วนะคุณ

ไม่ได้บอกให้ร่วมมือกันสักหน่อยนะ

พวกเรานี่เน้นระยะประชิดสำหรับศัตรูจำนวนน้อย

ส่วนพวกคุณน่ะ เน้นโจมตีระยะกลางด้วยพลังทำลายล้างสูงสำหรับศัตรูจำนวนมาก

แถมมาถึงช่วงนี้แล้วยังเล่นแบบรู้สึกเหมือนเกมอีก

เข้ากันไม่ได้กับพวกคุณเลยล่ะ

หมายความว่าพวกคุณร่วมมือกับพวกเราไม่ได้สินะ?

แค่บอกว่ามันไม่เหมาะสมที่จะรวมกลุ่มกันในสถานการณ์แบบนี้เท่านั้นเอง

อันดับแรก คุณคงไม่ได้ตั้งใจจะสู้กับจอมปีศาจใช่ไหม?

...จริง ๆ เหรอครับ?

อืม ครั้งนี้เรามาแบ่งหน้าที่กันดีกว่าค่ะ

พวกเราจะสู้กับจอมปีศาจเพื่อถ่วงเวลาไว้

ส่วนพวกคุณเมื่อจัดรูปขบวนของหน่วยเสร็จแล้ว

ใช้พลังทำลายล้างนั้นจัดการกองทัพปีศาจให้ได้มากที่สุด และเปิดทางให้พวกเราถอยทัพด้วยนะ

...โมรา

ไปกันเลย เอานากิออกมา!

เอ๊ะ แต่ว่า

...เข้าใจแล้วค่ะ

ถ้าจะพูดถึงขนาดนั้น

ก็ต้องตรึงจอมปีศาจเอาไว้สิ

เดี๋ยวก่อน! รอเดี๋ยวนะ!

ไม่ได้ฟังเลยเหรอ!?

ฟังอยู่สิ และเข้าใจแล้วด้วย!

อย่ามาล้อเล่นน่า!

ทางจะเปิดให้เอง งั้นหุบปากไปซะ!

การรวมหน่วยใหม่ยังไม่เสร็จเลยนะ!?

ตรงที่ศัตรูชะล่าใจที่สุด ก็คือตอนนี้ที่กำลังรอการจัดรูปขบวนของเรานี่แหละ!

ตอนนี้ไปโจมตีต่อก็มีแต่จะทำให้กองเราวุ่นวายหนักเข้าไปอีก!

นี่ๆ! ถึงจะเรียกว่ากองเราก็เถอะ! ที่นี่ส่วนใหญ่ก็เป็นทหารของรีเมียลนี่นา

ถ้าจะสู้เพื่อช่วยชีวิต ก็เป็นหน้าที่ของวีรบุรุษแห่งรีเมียลไม่ใช่เหรอ!

ถึงจะเป็นกองทัพพันธมิตร ก็จำเป็นต้องแบ่งเป็นประเทศๆ ด้วยเหรอ!?

พวกทหารแห่งกริโทเนียก็หลบมาทางเส้นทางนี้ด้วยนะ!

โอ๊ย! เสียงดังน่ารำคาญจริง!

นี่คุณไม่เข้าใจเลยเหรอ!

พวกเราคือวีรบุรุษ! คือมนุษย์พิเศษที่ถูกเลือกมานะ!

ถึงแม้ว่าตรงนี้จะมีการเสียสละวีรบุรุษไป แล้วจะมีคนรอดช่วยได้บ้างก็ตาม!

แต่สถานการณ์การรบหลังจากนั้นมันก็จะแย่ลงเท่านั้นแหละ!

ถ้าคุณอยากจะตายเพื่อสนองความพึงพอใจตัวเอง ก็เชิญตามใจเลยน่า

ให้ข้าเป็นวีรบุรุษแทนของฝั่งรีเมียลให้ทั้งหมดเลยเอง!

พอแล้ว ไปกันเถอะ!

อื้อ

เข้าใจแล้วค่ะ พี่ชาย

คนแบบนี้...!

ฉันไม่ยอมรับวีรบุรุษแบบนั้นเด็ดขาด

เอาแต่คิดถึงแต่ตัวเองเท่านั้น

คำพูดของคุณโทโมกิก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกัน

แต่ว่า

ถ้าเธอต้องสูญเสียไปในการต่อสู้ครั้งนี้

ถึงแม้ว่าทหารหลายร้อยคนจะรอดมาได้ แต่ก็ไม่สามารถเรียกคืนมาได้หรอก

นาบาร์ ไม่ต้องการฟังอะไรมากกว่านี้แล้ว

"วีรบุรุษคือคนที่ยอมสละทหารเพื่อเอาตัวรอด" เนี่ย ไม่ตลกเลยนะ!

ฮิบบะ...

ฮู่ว...

สู้จนถึงที่สุดเพื่อพาทหารหนี... แม้จะเป็นการจับสลากที่ไม่ดีนัก

ถ้ามันถูกเรียกว่าบทบาทของวีรบุรุษ ก็คงจะทำไปตามนั้นแล้วล่ะ

จะพยายามให้เต็มที่เลย

จะไม่ล้มกลางคันเหมือนตอนที่เจอแมงมุมดำหรอกนะ!

ฉันก็จะไม่ถูกบดขยี้อย่างน่าสมเพชเหมือนคราวนั้นเหมือนกัน

...ก็จริงนะ วีรบุรุษที่ฉันเลือกคือฮิบบะ

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะอยู่เคียงข้างจนถึงที่สุด

มีคนเป็นผู้ส่งสารไหม?

มีค่ะ/ครับ!

ขออภัยที่ยังเปลี่ยนแปลงอยู่ แต่ให้บอกท่านแม่ทัพแต่ละคนว่า

แล้วก็บอกพวกทหารกริโทเนียที่หลบมาทางนี้ด้วยนะ

หยุดการล่าถอย แล้วรีบถอยกลับหลังจากจัดรูปขบวนเสร็จ

...วีรบุรุษแห่งกริโทเนียเป็นผู้นำเปิดทางถอยให้เราอยู่

แล้วพวกฮิบบะน่ะ...?

พวกเราจะสู้กับจอมมาร

และเป็นผู้ปกป้อง

น่ารำคาญจริง พวกปีศาจเอ๊ย!

ก็มีวีรบุรุษที่ไร้รสนิยมอยู่เหมือนกันนะ

เหมือนสิงโตที่คลุ้มคลั่งอย่างไร้เหตุผล

เรื่องความเก๋ไก๋หรือไร้รสนิยมในสนามรบ

มันไม่เกี่ยวกันเลยไม่ใช่เหรอ

...อืมมม

ถึงอย่างนั้นมันก็คงจะจัดการให้จบในทีเดียวไม่ได้มั้ง

แต่คนที่สู้กับคุณไม่ใช่ข้า

ต้องรักษาสัญญาไว้สิ

นากิขึ้น!

จะยอมให้เป็นอย่างนั้นไม่ได้หรอก...

อืม

รอนานเลยไหมคะ

ถ้าคนกลุ่มเมื่อครู่นี้เสียมารยาท ก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ

ไม่สิ เป็นวีรบุรุษที่มีความเป็นมนุษย์อย่างแท้จริงเลยนะ

ถึงจะสื่อสารกันได้ แต่ก็พูดคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนี่นา

คุณก็คิดอย่างนั้นใช่ไหมคะ?

ถึงอย่างนั้น การนำสิ่งนั้นมาเป็นมาตรฐานของมนุษย์ก็ทำให้รู้สึกไม่พอใจเลยค่ะ

ถ้างั้น พวกคุณก็พิสูจน์ให้ดูสิ

ไม่ใช่ด้วยคำพูด แต่ด้วยฝีมือนะ

แน่นอนค่ะ จะทำเช่นนั้นเลย

ข้าคือ โอโตนะ ฮิบบะ วีรบุรุษแห่งอาณาจักรลิเมียค่ะ

ข้าคือแม่ทัพกองที่ 3 แห่งกองทัพจอมมาร

!!การฟื้นตัวที่เร็วราวกับแมงมุมดำ...!

นี่นี่ ช่างสุภาพเสียจริง

ข้าคืออิโอ เดมิกายแอนท์

โอ้ ท่านแนะนำตัวด้วยเชียวรึ

ภัยพิบัติจากขุมนรกนั่น ช่างเป็นสุภาพบุรุษเสียจริง ไม่คิดว่าจะเป็นคนวางกับดักได้

เข้าใจแล้ว งั้นก็ยังสงสัยว่ามีกับดักอยู่สินะ

ก็... ครั้งนี้มันมีอะไรมากมายถูกยัดเยียดให้ข้าเยอะแยะเลยนะ

ขุมนรกนั่นน่ะ เป็นฝีมือของจิ้งจอกสาวที่แสร้งทำเป็นเจ้าเล่ห์ต่างหาก

หนีความรับผิดชอบช่างหน้าไม่อายจริง สมเป็นแม่ทัพของเผ่าปีศาจ

หึ จะไม่ไปตกหลุมพรางการยั่วยุหรอกนะ

เมื่อเป็นตำแหน่งแม่ทัพ ก็ไม่อาจสู้ไปตามความเชื่อของตนได้หมด

ก็พูดแบบนั้นน่ะ

นั่นอะไรน่ะ แหวนแต่งงานเหรอ?

เรื่องล้อเล่นที่น่าสนใจดีนะ

นี่เป็นหนึ่งในของที่ถูกยัดเยียดให้มาน่ะ

การใช้ชีวิตในแต่ละวัน โดยที่ความไร้เหตุผลอันอุดมสมบูรณ์เต็มเปี่ยมมา 3 ปี

ทัพที่แข็งแกร่งขึ้นมาได้ ด้วยมือที่ขยับของเหล่าคนที่กำลังฮึกเหิม

บารมีของเทพธิดาที่น่ารังเกียจ ทัพที่มือสังเกตการณ์ร่างกาย

มาทำลายให้ราบคาบกันเถอะ ทะเลก็ร้องเพลงและหมู่บ้านด้วย

อะไรกัน? พลังมันหายไป...

แตร!?

โอ้ จริงๆ มันได้ผลด้วยเหรอเนี่ย

ทำ...อะไรน่ะ?

ข้อจำกัดด้วยคำพูดที่ลดลงครึ่งหนึ่งน่ะ จัดการไปแล้ว

พวกเราจะยืนนิ่งๆ อยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ยุติธรรมนี้ไป

จะเป็นไปได้อย่างไร

ได้ตลอดไปงั้นเหรอ?

แค่แหวนวงเดียวน่ะเหรอ...?

ถึงจะดูไร้สาระและไม่สมบูรณ์เพราะมีข้อจำกัดในพื้นที่ด้วยนะ

เมื่อครู่นี้เอง

ข้าได้ลบคำอวยพรของพวกเจ้าไปแล้วนะ

อะไรนะ!? จู่ๆ พลังก็...

หอกศักดิ์สิทธิ์ไม่ตอบสนองเลย!

ให้ตายสิ รองเท้าเงินกับอาวุธอื่นๆ ด้วย...

ที่ตอบสนองคือแหวนที่ทำหน้าที่เป็นโกดัง และสร้อยคอสำหรับตรวจจับ

แล้วก็ดาบที่ลีลี่ให้มาด้วย...

ไม่ไหวแล้ว ชุดเกราะหนักเกินไป

ทั้งหมดนี้ไม่ได้ต้องการพลังเวทมนตร์มากนัก

ทำให้มันเบาลงสักพักก่อน...

เอ๊ะ นี่มัน... บางทีอาจจะเป็น

พรและการคุ้มครองจากเทพธิดาหายไปเหรอ?

พลังของเทพธิดาหายไปแล้วเหรอ?

ร่างที่สามารถต่อสู้กับอสูรได้

สกิลเนตรมายาที่ทำให้ผู้คนหลงใหล

พลังเวทมนตร์ที่เหนือกว่าพวกปีศาจที่เป็นศัตรู

รองเท้าเงินที่สามารถทะยานไปบนท้องฟ้าและเยียวยาความเหนื่อยล้าได้

เจ้าจงเป็นอมตะเฉพาะในตอนกลางคืนนะ...

ถ้าถูกโจมตี

ก็จะตายเหรอ?

ที่นี่ก็มีกองทัพเผ่าปีศาจอยู่ด้วย...

ถ้าคุรุคิ ใช้ดาบของคุณริริได้ ก็ลงไปสู้กันเถอะ

ที่นี่เอง

จะฆ่าเหรอ?

|

ไม่ได้...

ไม่ได้ บานะ ไม่ได้ บานะ ไม่ได้ บานะ!

คุรุคิ?

ริริ... ริริเป็นห่วงนะ

แต่นะ

หุบปากไป! สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้วนะ!

อึ๋ย รู้สึกไม่ดีเลย

เป็นอะไรไปคะ พี่ชาย

อย่างนั้นเหรอ ไม่มีพรคุ้มครอง แสดงว่าเสน่ห์ก็...

ถอยเดี๋ยวนี้เลย! เร็วเข้า! เอานางิออกมา!

ดูท่าทางไม่เหมือนปกติเลย...

...ช่วยไม่ได้นี่นา

ก็เพราะว่าいつもต้องพึ่งพาจิกิอยู่ตลอดนั่นแหละ

ครั้งนี้ต้องเตรียมใจรับขาดทุนก้อนโตไว้ก่อน

ทั้งตัวจำลองกับโกเลม

จะอลังการ ปล่อยออกไปเลย☆

จนกว่าจิกิจะใจเย็นได้ ข้าจะช่วยคุ้มกันเอง!

นางิ! สู้ให้ถึงค่ายพักได้นะ!

...ใช่แล้ว ข้าใช้พลังแห่งการล่อลวงไปแล้วนะ

ไม่ได้ทำให้เขาทำตามโดยไม่มีเหตุผลเลยนะ

เวลาที่ได้ใช้ร่วมกับเพื่อนๆ ด้วย

ถึงแม้ว่าค่าความชอบจะลดลงไปนิดหน่อย

ถ้ากอบกู้คืนได้ทีหลังล่ะก็ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็คงได้อยู่ดี

คุรุคิคะ!!

คุณรอดมาได้ด้วยดี... เลยค่ะ!

การสื่อสารขาดหายไป เลยเป็นห่วงค่ะ

คุณริริ! ความผิดพลาดเช่นนี้... ขออภัยด้วยนะคะ!

กิเนเวีย

ขอบคุณมากนะคะที่นำวีรบุรุษกลับมาได้อย่างปลอดภัย

คุณริริ...

น่าสงสารจังที่อ่อนแอขนาดนี้...

ทีมแพทย์! ดูแลคุณมอราด้วยค่ะ!

มอรา ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยทุกคนไว้

เพื่อนร่วมปาร์ตี้ทุกคนปลอดภัยดีนะ

นี่มัน... อะไรกันน่ะ?

แล้วฉันล่ะ!? ไม่มีอะไรเลยเหรอ!?

นี่ไง! ดูสิ! ไอเท็มราคาแพงทั้งหมดถูกปล่อยออกมา! คือการใช้เงินฟุ่มเฟือยขั้นสุดเลยนะ!?

ฉันดีใจนะที่เลือกเพื่อนพ้องมากกว่าเงิน

ถ้าให้รายการมาทั้งหมด เดี๋ยวฉันเก็บให้เอง สบายใจได้เลย

อ่า... บอกตามตรงว่าตอนนี้เรื่องนั้นมันไม่สำคัญแล้วล่ะ

ว่าแต่ สิ่งที่ต้องทำคือการทบทวนแผนการโจมตีพวกปีศาจใหม่ได้ไหม?

พวกชอบทำเป็นจริงจังแล้วก็หงุดหงิดง่ายแบบนี้เนอะ

การดักฟังสัญญาณสื่อสาร การขัดขวางเส้นทาง

กับดักเหวสุดยักษ์ที่มีผลในการลบล้างการคุ้มครองจากเทพธิดา

ไอ้พวกปีศาจนี่มันมีไพ่ตายซ่อนไว้อีกเท่าไหร่กันเชียวเนี่ย

หุบเหว... กับกับดักขนาดใหญ่ที่คาดไม่ถึงเลยนะ

กิเนเวีย ยูกินัตสึ บอกรายละเอียดให้ฟังทีหลังนะ

คุณจิกิ มาทางนี้สิ

มอร์ล่า พวกเธอสามคนควรจะพักผ่อนสักหน่อยก่อนนะ

ความเสียหายหนักมาก เป็นความพ่ายแพ้ที่สมบูรณ์แบบเลยนะ

ถึงอย่างนั้น แผนการครั้งนี้ก็น่าจะดึงศักยภาพทางเทคนิคและยุทธวิธีของกองทัพปีศาจออกมาได้

ถึงแม้ว่าเดิมทีจะชนะไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ

แล้วก็เพื่อทดสอบผลของแหวนด้วย

เพราะว่าผู้กล้าก็กลับมาโดยไม่ได้รับความเสียหาย และเราก็ได้เก็บเกี่ยวผลประโยชน์เต็มที่

หลังจากนั้น ถ้าผู้กล้าของลิเมียเสียชีวิตตรงนี้ได้ล่ะก็...

นี่มันโลภเกินไปหรือเปล่านะ

แถมต่อให้ผู้กล้าปลอดภัย ตอนนี้แล้วเมืองหลวงของลิเมียก็...

...ผู้กล้าแห่งลิเมีย

ยังคงอยู่รบกับจอมทัพจนถึงวินาทีสุดท้ายเลยนะ

นี่คุณริริ

ตอนนั้นก็ได้รับคำบอกจากฮิบิกิว่า

ฉันว่าฉันควรจะร่วมรบกับวีรบุรุษรีมิอาแล้วล่ะ

ไม่ค่ะ! การที่วีรบุรุษยังคงอยู่ต่อไปนี่แหละคือความหวังของทุกคน

การสู้ในฐานะวีรบุรุษน่ะ ทำได้ดีไหม?

การตายเพื่อทหารธรรมดาๆ หรือเพื่อความพึงพอใจของตัวเองน่ะ

ถ้าฉันได้ร่วมรบด้วยนะ

อัตราการชนะก็เพิ่มขึ้น แถมยังมีทหารที่ช่วยไว้ด้วย...

มันคือการละทิ้งภารกิจต่างหาก!

การที่ได้กลับมามีชีวิตอยู่ได้

อ่า... ใช่แล้ว ถ้าวีรบุรุษตายไปแล้ว มันก็แก้ไขไม่ได้แล้ว...

นั่นคือการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้วค่ะ

โปรดมั่นใจได้เลยนะคะ

ชิ!

...คุณริริ ฉันจะเก่งขึ้นอีก

ให้สามารถต่อสู้ได้โดยไม่ต้องพึ่งพาพรคุ้มครอง

ให้แข็งแกร่งกว่านี้...!

ค่ะ อย่างเต็มที่เลยค่ะ

ถ้าการคุ้มครองของเทพธิดาถูกยับยั้งไปแล้ว

คุณริริจะอยู่เคียงข้างคุณจิกิ ตามที่คุณท่านปรารถนาเลยนะคะ...

ตอนนี้ก็รู้แล้วว่ามันไม่มีค่าอะไรเลย

ถึงแม้จะไม่มีการคุ้มครองก็ตาม ด้วยเลเวลขนาดนั้น พร้อมด้วยอุปกรณ์ที่ดีที่สุดและเพื่อนร่วมปาร์ตี้ที่เก่งกาจ

พวกมันก็ยังสั่นคลอนไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ของเล่นที่เทพธิดาองค์นี้มอบให้

มันห่วยแตกจริงๆ ด้วย

...คนที่ได้เห็นความน่าสมเพชของคุณจิกิจากทหารของจักรวรรดิ

เผื่อว่าในอนาคตจะได้กลับมา

ก็ใช่แล้ว การพัฒนาอาวุธที่ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาการคุ้มครอง...

เราจะนำไปทดลองใช้กับปืน

มันมีโอกาสระเบิดสูง และดูเหมือนว่าจะยังต้องใช้เวลาอีกมากกว่าจะเสร็จสมบูรณ์เลยค่ะ

โชคดีที่ความทุ่มเทของผู้กล้าแห่งลิเมียเป็นที่รับรู้ของประชาชนส่วนใหญ่

ได้ออกไปขัดขวางด้วยตัวเอง

และผู้กล้าจากกริโทเนียที่กลับมาก็จะขออภัยและให้คำมั่นว่าจะลุกขึ้นสู้กับประชาชน

ซึ่งนี่คือผลลัพธ์ของแผนการครั้งนี้—

—ต่อไปนี้ จะดำเนินการเตรียมการถอนทัพทั้งหมด

วงเวทเคลื่อนย้ายในเมืองโอบิท

ท่านหนุ่มครับ ในที่สุดการเตรียมการเคลื่อนย้ายก็ดูเหมือนจะเสร็จแล้วนะครับ

ใกล้จะฟ้าสางแล้วสินะ

เหลือการเคลื่อนย้ายอีก 3 ครั้งสินะ

ระหว่างเดินทาง การสื่อสารทางจิตจากมิโอะคงจะหนักมากเลยใช่ไหม

... จะขอละเว้นการกล่าวถึงเรื่องราวภายในใจไปก่อนนะคะ

คงจะเหนื่อยมากเลยสินะ ขอโทษด้วยนะ

พอถึงตรงนั้นแล้ว ให้ผมพูดคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวทางความคิดก่อนไหมครับ

การเคลื่อนย้ายสัมภาระเสร็จสมบูรณ์โดยไม่มีปัญหาครับ

เอ่อ... คุณจะต้องดีใจแน่นอนค่ะ

ถ้าเช่นนั้น ขอเริ่มการเคลื่อนย้ายเลยนะครับ

ฉับ!

...? เมื่อกี้มีอะไร...

คุณหนู... มาถึงอย่างปลอดภัยแล้วครับ...!

...แล้ว...?

...คุณหนูคะ?

คุณหนู...!

ร่างกายทนทานแบบดราบุลที่คงที่... เกิดเหตุฉุกเฉินจริงๆ ขึ้นด้านหลังการต่อสู้ที่ดุเดือดครับ