ตอนที่ 51

เมืองของออบิต

เส้นทางทัพของลิมีอา

โอโตนะชิ ฮิบิกิ โนมุเคียว

ถนนสู่โครัน

ฟุคามิ มาซึรุ

ศูนย์บัญชาการ

ป้อมสเตลลา

ตำแหน่งปัจจุบันของแต่ละคน

โทโมเอ โทมะ

คอมิกส์เล่มล่าสุดที่ 7 วางขายดีเยี่ยม☆วีย์

เส้นทางทัพของกรีโตเนีย อิวาฮาชิ โทมิกิ อิวาฮาชิ โทมิกิ

เทพธิดาผู้เลอโฉม ขอเชิญชมสงครามศักดิ์สิทธิ์ที่ท่านประทานแสงสว่างสองดวงมาให้

พร้อมกับเหล่าอัศวินผู้กล้าทุกท่านที่มารวมกัน ณ ที่นี้ ขออวยพรให้ท่านทั้งหลายจงรุ่งเรือง

เทพธิดาผู้เปี่ยมเมตตา ขอโปรดเมตตาผู้ชั่วที่มุ่งทำร้ายผู้คน ด้วยความสงสารแห่งการดับสูญ

ขอโปรดปกป้องพวกเราผู้บูชาท่านผู้ทรงเกียรติ จากพลังอันชั่วร้ายด้วยเถิด

ค่ำคืนที่ 51: เทพธิดาทรงรู้... ต้นฉบับ: อาซึมิ เคย์ / มังงะ: คิโนะ โคโทระ

เส้นทางทัพของลิมีอา

คำกล่าวของเทพธิดา ช่างดูเหมือนว่าได้มอบพรให้ไปแล้วจริงๆ

นึกว่าคุณอิวาฮาชิจะพูดอะไรไม่ออกซะอีกนะ

ก็ไม่ถึงกับโง่ขนาดนั้นนี่นา

ป้อมสเตลลาแห่งนี้

เป็นป้อมปราการที่ไม่มีใครเจาะได้ ถูกโอบล้อมด้วยเทือกเขาสูงชันและหนองน้ำขนาดใหญ่

เพื่อร่วมมือกันต้านทานการรุกรานของเผ่าปีศาจ โดยฝ่ายมนุษย์

แต่เดิมแล้ว ป้อมนี้สร้างขึ้นโดยสามอาณาจักร คือ ลิมีอา กริตเนีย และเอลูซิออน

ขออนุญาตครับ

คุณอเลค ดีด แห่งกองทัพที่ 3 ของป้อมสเตลลา

ขอรายงานต่อคุณโรกน่าครับ

ของทั้งสองประเทศ คือ ลิมีอา และ กริตเนีย

ได้ทราบรายละเอียดเกี่ยวกับการจัดวางกำลังและเส้นทางการเดินทัพแล้วครับ

เมื่อได้รับพรจากเทพธิดาเมื่อครู่

จนถึงตรงนี้ก็เป็นไปตามข้อมูลและตามที่ได้อ่านมาทุกประการ

พวกเราก็ได้เริ่มการเดินทัพแล้ว

งั้นช่วยส่งสิ่งเดียวกันนี้ไปยังไอโอนะด้วย

กองที่ 3... ท่านเป็นลูกน้องโดยตรงของคุณไอโอสินะ

รับทราบแล้วค่ะ

สำหรับทหารของไอโอนะ คงไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากมายหรอกนะ

แต่การผ่อนคลายความระแวดระวังนั้นเป็นสิ่งต้องห้ามนะ

...ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ

เราจะประสานงานกับทุกพื้นที่ค่ะ

สิ่งที่ท่านต้องระวังมากที่สุดในการรบครั้งนี้คืออะไรหรือคะ?

จะประสานงานกับแต่ละแห่งครับ/ค่ะ

ห๊ะ! อย่าละเลยการดูแลความปลอดภัยและเสบียงของพลเรือนนะคะ

...มนุษย์กำลังเข้าประชิดป้อมปราการในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน

เตรียมคำตอบสำหรับผมไว้ด้วยนี่ เก่งไม่เบาเลยนะ

รู้ว่าผมจะถามถึงคำตอบเลยสินะ

คือเพื่อที่จะให้การสืบสวนไม่สามารถแทรกซึมเข้าไปได้ในช่วงที่เกิดความสับสน

แล้วสิ่งที่สามารถเป็นดวงตาของการสืบสวนได้คืออะไรล่ะ?

...สหายที่ถูกเสน่ห์ของวีรบุรุษกริตเนียครอบงำ...

ใช่แล้ว เสน่ห์มันก็เหมือนยาเสพติดที่ทำให้ติดได้ง่าย

แม้แต่ศัตรู ถ้าถูกยัดเยียดต่อไปเรื่อยๆ สุดท้ายความคิดก็จะหยุดชะงัก

ท้ายที่สุดก็จะกลายเป็นหุ่นเชิดของวีรบุรุษไปเองล่ะนะ

ยิ่งเสน่ห์ลึกเท่าไหร่ การล้างสมองก็จะยิ่งเข้มข้นขึ้นเท่านั้น

ถ้าพยายามจะสลัดมันออกไปโดยฝืนๆ ความรู้สึกสุขที่กำลังถูกเสน่ห์จะหายไป

การกระทำในขณะที่ถูกเสน่ห์จะนำไปสู่ความรู้สึกเกลียดตัวเอง และในกรณีที่เลวร้ายที่สุดคือตัวตนจะพังทลายลง...

สายลับที่ส่งไปกริตเนียเพื่อสืบหาวีรบุรุษก็ตกอยู่ภายใต้เสน่ห์เหมือนกัน

ยังไม่สามารถคลายเสน่ห์ได้ทั้งหมด และยังคงถูกกักขังอยู่ในห้องขัง...

...ฉันก็จะออกไปด้วย งั้นที่นี่ก็ใช้ได้แล้วล่ะ

วีรบุรุษนี่มันช่างน่าปวดหัวจริงนะ

หลังจากรายงานเสร็จแล้ว กลับไปยังตำแหน่งของตัวเองได้เลย

รับทราบค่ะ! จะทำภารกิจอย่างเต็มที่เลยค่ะ!

ขวัญกำลังใจของแนวหน้าก็ดีขึ้นอย่างมากเลยนะ เพราะคุณไอโอ

ช่างน่าเชื่อถือจริงๆ

ป้อมปราการที่ไม่มีใครเจาะได้งั้นเหรอ...

จากฝ่ายลิมีอา และ จากฝ่ายกริตเนีย... มีสองเส้นทางที่สะดวกอยู่แล้วนี่นา

เส้นทางจนถึงหินก้อนนั้นมันถูกโอบล้อมด้วยภูเขาสูงชันแบบนี้เลยนะ

การวางแผนเชิงกลยุทธ์มันยากจริงๆ

ถ้าโจมตีจากสองด้าน จำนวนทัพก็จะลดลงเหลือครึ่งเดียว แล้วถูกโจมตีจากบนเขาจนพังลงมา

ถ้าเดินทัพจากด้านใดด้านหนึ่งก็จะถูกซุ่มโจมตี

ดังนั้น ถ้าเดินทัพด้วยจำนวนทัพขนาดนี้จากทั้งสองเส้นทาง กองกำลังบนเขาก็คงจะสามารถโค่นล้มได้

สุดท้ายก็ต้องใช้จำนวนเข้าบดขยี้สินะเนี่ย

แล้วโอกาสที่กองทัพเผ่าปีศาจที่ย้ายมาจากบนเขานั้นจะแบ่งแยกพันธมิตรเราได้ล่ะ?

กองกำลังที่สามารถโจมตีจากบนเขาซึ่งย้ายได้ยากนั้นเป็นเพียงหน่วยเล็กๆ เท่านั้น

แม้ว่าจะนำกองทัพที่สามารถแบ่งแยกกองกำลังพันธมิตรได้มาก็ตาม

ก็ยังมองว่าตามลักษณะภูมิประเทศแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะย้ายผ่านเขาโดยที่เราไม่รู้ตัว

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีความเห็นว่าควรระวังกับดักของเผ่าปีศาจ และควรคิดถึงการโจมตีจากที่อื่นด้วย

พวกเราทุกคนก็รู้ว่าควรจะใจเย็นลงมากกว่านี้ไม่ใช่เหรอครับ/คะ

ทุกคนก็รู้ดีว่าเราควรจะใจเย็นกว่านี้แล้วนี่นา

บนเส้นทางนี้

เพื่อนของผมหลายคนได้หลับใหลอยู่

ทั้งอัศวินของราชอาณาจักรก็ถูกสังหารจนนับไม่ถ้วน

การใช้เส้นทางนี้เพื่อโค่นล้มป้อมปราการมีความหมายที่ยิ่งใหญ่...

จัดการเหล่าเผ่าปีศาจบนภูเขาได้แล้ว!

บุกต่อไป!!!

ดูเหมือนว่ากองกำลังแถวหน้ากำลังปฏิบัติหน้าที่ได้ดีนะ

กวาดล้างให้หมด!!

เจ้าเผ่าปีศาจ!

...มานี่สิ ชาจจัง

พวกแกคงไม่รู้สึกดีเลยสินะ

ไม่สามารถถอยกลับไปได้อีกแล้ว

ลิมีอาและกริตเนียต่างก็สูญเสียเลือดมากเกินไปในสถานที่แห่งนี้

ความเกลียดชังที่สั่งสมมาจากการสู้รบมานาน...สินะ

การต้อนรับความตายของอีกฝ่ายด้วยการยกย่องและความยินดีนี่

เข้าใจแล้ว อดกลั้นได้นี่นา

...ถึงแม้ว่าเผ่าปีศาจจะมีความสามารถเหนือกว่ามนุษย์ก็ตาม

แม้ว่าเราจะได้ชัยชนะในสงครามครั้งนี้แล้วก็ตาม

วีรบุรุษสองคนได้จุติลงมาพร้อมการฟื้นคืนชีพด้วยพร

เทพธิดาก็จะไม่มีวันยอมรับเหล่าเผ่าปีศาจอย่างเด็ดขาด

ตราบเท่าที่พวกเขายังปกครองโลกนี้อยู่

พรคุณภาพ 777 ของมนุษย์ก็จะไม่จางหายไปจากเหล่าเผ่าปีศาจอย่างแน่นอน

มันไม่สมเหตุสมผล แต่นี่คือเส้นทางที่ถูกกำหนดไว้ในโลกใบนี้

สงครามครั้งนี้แค่ทำให้ความเกลียดชังของกันและกันเพิ่มขึ้นเท่านั้น...

ดังนั้นพวกเราจึงต้องเป็นฝ่ายชนะและยุติมันเสีย

ความเกลียดชังที่สั่งสมมานั้น

ถ้ามนุษย์ชนะ พวกเผ่าปีศาจก็จะถูกปฏิบัติเหมือนทาส

มันไม่ใช่สิ่งที่หักล้างได้ง่ายๆ หรอกนะ

แต่เพื่อไม่ให้เกิดการต่อสู้ซ้ำๆ พวกเราจะต้องใช้เวลาในการสร้างความแตกต่างและการเหมารวม

และท้ายที่สุดก็ทำให้พวกเผ่าปีศาจสามารถผสมผสานเข้ากับสังคมมนุษย์ได้

...สำหรับยุคของฉันอาจจะยากไปหน่อย

เพราะฉะนั้นจึงต้องเร่งตัดสินให้จบและเร่งปรับปรุงให้ดีขึ้น...

คงจะหลังจากการตัดสินกับเผ่าปีศาจแล้ว

จักรวรรดิคงจะรออยู่แน่ๆ... เฮ้อ

ตอนนี้

ถ้าฉันลังเลไปอีกหน่อย เลือดก็จะไหลทิ้งไปเปล่าๆ

ต้องบุกต่อไปเท่านั้น

กองทัพกริตเนียมาถึงก่อนสินะ

ตรงตามข้อมูลที่ได้รับมาก่อน

หน้าประตูม้วนกว้างเปิดออกอย่างมากเลย...

...การโจมตีในทางแคบนั้นไม่ได้รู้สึกถึงภัยคุกคามมากนัก

ที่นี่ กองทัพเผ่าปีศาจก็ยังประสานงานกันไม่ดี เหมือนกับเป็นหน่วยที่รวมกันมาเฉยๆ

นี่นะ นาวาร์ล

รู้สึกแปลกๆ มันไม่มีความคืบหน้าเลยสักนิด

เป็นไปได้เหรอที่เราจะไม่ได้ออกโรงเลยแบบนี้?

ก็จริงนะ มีความผิดปกตินิดหน่อย

เมื่อก่อนยังไปถึงหน้าประตูเมืองไม่ได้เลยด้วยซ้ำ...

เป็นเพราะความแข็งแกร่งของปราสาทสเตล่าถูกขยายให้ใหญ่เกินจริงไปหรือเปล่า...

หรือว่า

วีรบุรุษแห่งจักรวรรดิคงจะทำผลงานได้โดดเด่นมากแน่ๆ

จริงด้วยสิ

คิดว่าอาจจะเป็นการขยายให้มันเกินจริงก็ได้นะ

...ก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมาจริงๆ ด้วย

พลังของเรามันเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอนด้วยพรสิ

คิดว่าสถานการณ์การรบที่ได้เปรียบเป็นเพราะระบบการบัญชาการของเผ่าปีศาจมีปัญหา

รู้สึกเหมือนพลังของเผ่าปีศาจมันลดลงไปครึ่งหนึ่งแล้วล่ะ

ประตูที่เปิดกว้างราวกับจะเชื้อเชิญให้บุกเข้าไป

แม่ทัพปีศาจที่ยังคงไม่ปรากฏตัว

ถ้าฉันเป็นเผ่าปีศาจล่ะ จะเล่นแผนยังไงดี?

การที่ตั้งใจเปิดมาที่นี่ น่าจะเป็นการล่อให้เข้ามา...

หินที่ถล่มลงมาโดยใช้ภูเขาหรือความลาดชัน...

แต่ในที่โล่งแบบนี้ ดูเหมือนแรงจะไม่ได้มากนัก

จะใช้การโจมตีด้วยน้ำล่ะ...

ถ้านึกถึงภูมิประเทศ อาจจะปริมาณน้ำไม่พอด้วย

ถ้างั้นก็วางเวทมนตร์เหมือนกับทุ่นระเบิดไว้ที่เท้า

แต่ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน ในสถานการณ์การสู้รบที่วุ่นวายนี้ กองทัพเผ่าปีศาจก็จะถูกดึงเข้าไปด้วย

น่าจะไปอ่านตำราการทหารมาก่อนนะ

ถ้าจะให้เริ่มปฏิบัติการ ก็คงเป็นจังหวะที่ประตูเปิดและเผ่าปีศาจกำลังล่าถอยน่ะ

ถ้าหากว่ามีจอมทัพรออยู่ข้างในประตู... ล่ะก็

จะโจมตีทันทีที่เปิดประตูเลยเหรอ?

คุณอูเดย์ คุณจัง

เผื่อไว้ก่อนก็ตั้งบาเรียป้องกัน และ

ให้สามารถเคลื่อนที่หลบหลีกได้ทุกทิศทาง

นะ?

เปิดใช้งานคาถาลอยตัวสำหรับการเคลื่อนที่ความเร็วสูงไว้ก่อน

สามารถไปได้ไกลแค่ไหนเหรอ?

บาเรียป้องกันของฉันจะรับได้สุดๆ แค่รอบๆ หน่วยนี้เอง

ถ้าเทียบกับการใช้ความเร็วสูงและการลอยตัวของฉันกับทั้งกลุ่ม

ก็ยังไม่ไหวหรอกค่ะ เพราะว่าเราไม่ใช่ภูตโดยสมบูรณ์ ถึงแม้จะเป็นระดับหน่วยก็ตาม

งั้นก็ฝากด้วยนะ

ทุกคนก็ระวังการโจมตีครั้งใหญ่นะ!

คุณโรน่า

วีรบุรุษเข้ามาในรัศมีแล้วค่ะ

งั้นช่วยให้ทำงานพร้อมกับการเปิดประตูให้ด้วยนะ

ประตูจะเปิดแล้ว!

ในไม่ช้านี้เราจะล้มสเตล่าได้แล้ว!

ก้าวแรกสู่การปลดปล่อยเอลูชิออนในที่สุด!!

เอาล่ะ

วีรบุรุษนี่ต้องมีระดับแค่ไหนนะ

!?

โจมตีจากด้านล่างเหรอ!? วงเวทขนาดใหญ่นี่

ทั้งที่กองทัพเผ่าปีศาจยังไม่ได้ถอยเลยนะ!!

ทุกคนเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี...

เอ๊ะ

พื้นดินนี่

คุณอูเดย์! คาถาลอยตัวเริ่มทำงานแล้ว!

ครับ!

เวทมนตร์กำลังลงมาจากข้างบน!

คุณจัง บาเรียป้องกัน!

อื้อ!

หน่วยแนวหน้าที่มองไม่เห็นพื้นด้านล่าง หายวับไปในทันที

นี่พวกกองทัพเผ่าปีศาจที่อยู่ตรงนี้เป็นแค่เบี้ยตัวล่อเหรอ!?

อ่า ถึงจะมีคำใบ้แล้วนะ! อ่านพลาดไปหน่อย!

คุณอูเดย์ รีบขึ้นไปเลยนะ

แล้วค่อยลงมาออกคำสั่งถอยร่นให้กับกองทัพที่ตามหลัง

นาวาร์ล! เบลดะคุง!

เสียงแตรก็ออกมาด้วย!

ยิงสกัดไว้จนกว่าจะขึ้นไปนะ จะรอดแน่

ตกลงมาได้สวยงามจังเลย

อะไรกัน! พื้นดินหายไปแล้วเหรอ!?

เขา/เธอ ลอยอยู่บนรองเท้าคู่นั้นหรือเปล่านะ?

นั่นคือวีรบุรุษแห่งจักรวรรดิ...

ต้องกล่าวทักทายให้เรียบร้อยแล้วสิ

ชิ่

หอกเทพ

โอ้ ไม่ธรรมดาเลยนะ

กิเนเวีย! ยูกินัตสึ! โมร่า!

โครม

ตู้ม

พวกเธอทั้งสามตกลงมาเหรอ!?

ช้าจังเลย โทโมคิ!

มันยังไม่สมบูรณ์สักหน่อย

รองเท้าเงินนี่เป็นแค่ของจำลองนะ!

แล้วถ้าไม่ตั้งใจใช้เอฟเฟกต์ลอยตัว มันก็จะไม่ทำงานด้วยนะ!

ก็เพราะมีของหนักนี่อยู่ด้วย ถึงได้ตกลงมาไงล่ะ!

เฮ้! ดูวิธีการพูดหน่อยสิ!

ที่หนักน่ะคือชุดอุปกรณ์ทั้งหมด ไม่ใช่ตัวฉันนะ!

พวกเธอทั้งสองก็หนักกว่าฉันนี่นา อย่าทะเลาะกันสิ!

แน่นอนอยู่แล้ว!

พอโมร่าพ้นช่วงเติบโตไปแล้ว จะให้คำนั้นกลับไปแบบตรงๆ เลย!

ฮึ่ก...

โล่งอกจัง ที่ปลอดภัย...

ไม่เป็นไรเลยนะ!

บางทีก็เป็นเด็กน้อยเหมือนกันนะ...

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ เดี๋ยวฉันจะเสียสติ

ฉันคือโล่ของนาย ถ้าไม่ปกป้องนาย ก็ไม่มีทางตายได้หรอก

เรียกโมรานากิมาเถอะ ก่อนอื่นต้องขึ้นไปดูสถานการณ์ก่อน

การโจมตีจากด้านบน ฉันกับกิเนเวียจะรับมือเอง

แน่นอนสิ นายและนางิ จะไม่ให้เป็นแผลแม้แต่รอยเดียว

ขอบคุณนะ กิเนเวีย

นางิถึงจะเคลื่อนที่เร็ว แต่ว่า

ก็ทนการโจมตีได้ไม่ค่อยดีนี่นะ เลยช่วยได้มากเลยล่ะ

โทโมคิ! ประตูจะปิดแล้วนะ!

แค่บอสในดันเจี้ยนเองนะ ทำได้ดีเชียวนะ

นี่คือของตอบแทน!

ไงครับพี่ชาย!

ยังคงมีพลังรุนแรงเหมือนเดิมเลยนะ

โย่ว! มือปืน!

...หายไปหลายคนแล้วสินะ

นอกจากเสน่ห์ที่น่าปวดหัวแล้ว พลังโจมตีที่น่าทึ่งตามข่าวลือ...

แต่ว่า

ที่นี่ก็มีแค่นั้นแหละ

เอาล่ะ งั้นกลับไปหาลีรินกัน

เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน โทโมคิ

แล้ววีรบุรุษของลิมิอา ไม่ต้องหาเหรอครับ?

เป็นกองทัพพันธมิตรทั้งหมดนี่นา

ก้องกังวาน...

เขา/เธอ ก็เป็นวีรบุรุษเหมือนกันนะ ทำเองได้อยู่แล้ว

อีกอย่าง ท่าทีก็เหมือน "พี่สาวที่อาวุโสกว่า" ด้วย

อ่า ฉันไม่ค่อยชอบพวกตัวดี ชอบก้าวก่ายแบบนั้นเท่าไหร่

ถ้าฉันไปช่วยมันจะดูเสียมารยาทเกินไปไม่ใช่เหรอ

ปู้ม... ถ้าโทโมคิว่าอย่างนั้น ก็ตามนั้นแหละ

บอกชิเอะไปหน่อยสิ ยูกินะ

เอ๊ะ ได้เหรอ

แบบว่าสบายๆ ขนาดนั้นเลยเหรอ

ถ้าจบแค่ขนาดนี้ วีรบุรุษแค่โทโมคิคนเดียวก็พอแล้วมั้ง

เป็นหลุมขนาดใหญ่ไปข้างหลังเลยแฮะ

แถมแปลกด้วย เส้นทางฝั่งกริโทเนียหาไม่เจอ...

เป็นการขัดขวางการรับรู้สินะ... อาจจะเป็นเวทมนตร์สกัดกั้นการสำรวจก็ได้

ถ้าใช้เวลาหน่อยก็น่าจะหาเจอ

เส้นทางฝั่งริมิอาตรวจสอบได้นะ

อาจจะเป็นกับดักก็ได้ จะทำยังไงดี?

...ไม่ไหวแล้ว จะสู้ในสมรภูมิที่กำลังจะแพ้นี้ไปเรื่อยๆ ไม่ไหวจริงๆ

จากฝั่งริมิอาก็ได้ รีบกลับเถอะ

กำลังหาสายทางอยู่ เสียเวลา

โทโมคิ เป็นทหารกริโทเนีย

เป็นคนที่หนีออกมาจากหลุมใหญ่ใช่ไหม

จำนวนคนที่นางิจะขนได้ยังมีเหลืออีก พวกเขาก็มาด้วยกัน...

!!

แย่แล้ว!แบบนี้ความคล่องตัวของนางิจะลดลงนะ

แต่ว่า...

...ตั้งแต่เมื่อกี้การติดต่อกับลีรินก็ไม่ติดเลยนะ

อ๊ะ! คุณลีรินเหรอ!?

นั่นแหละที่ต้องรีบผ่านตรงนี้ไป

บางทีอาจจะมีอะไรเกิดขึ้นทางโน้นก็ได้

ดังนั้นเราจะลดความคล่องตัวลงไม่ได้

...ก็จริงนะ ขอโทษทีที่ใช้อารมณ์ไปหน่อย

ไปหาคุณลีรินกันเถอะ

ถ้าเข้าใจก็ดีแล้วล่ะ

วีรบุรุษของลิมิอาก็ปลอดภัยนะ ที่ตรงนั้น

โอ้ ออกไปก่อนแล้วนี่นา

...หืม? แปลกจังนะ

กำลังเคลื่อนพลไปทางก้อนหิน...เหรอ?

เฮ้ คุณฮิบิกิ ทำอะไรอยู่เนี่ย

ไม่ได้สั่งถอยทัพเหรอ?

โอ๊ะ ปลอดภัยก็ดีแล้ว

ตอนนี้กำลังตั้งรูปขบวนอยู่

หา? รูปขบวนอะไรกัน...

ช้าจังเลยนะ คุณวีรบุรุษแห่งกริโตเนีย

การมาถึงของจอมมารที่ทุกคนรอคอยแล้วนะ