ตอนที่ 59

ฉบับคอมิกส์ล่าสุดเล่มที่ 8 ก็ขายดีในรูปแบบอีบุ๊กด้วยนะ

อรุณสวัสดิ์ครับ ผมคือ ฟุคาสุมา มาครับ

พอตื่นขึ้นมา ข้ารับใช้สองคนก็กำลังนอนอยู่บนเตียงเดียวกัน

สิ่งแรกที่เห็นตอนตื่นคือซาราสิ เป็นไงบ้าง คุณโทโมเอะ

หรือจะว่าไป มันเป็นความรู้สึกเสียดายแบบ... อ่า ใช่

มิโอะ...

ก็นะ ผมเองก็มีพี่น้องเหมือนกัน

ชุดชั้นในของผู้หญิงก็เป็นสิ่งที่คุ้นตาตอนซักผ้าอยู่แล้วนี่ครับ?

แต่ว่ารูปตอนที่ใส่จริง ๆ นี่มันไม่ชินเลยนะ

ชุดนอนมันโปร่ง ๆ ด้วย

เจ้าเนี่ย เอาใจเด็กหนุ่มคนนั้นจังนะ

แล้วอีกคนก็ยัง...

...อ๊ะ นะโงม

คิดว่าผมเป็นยามเหรอ?

เพราะเป็นประตูคู่ ถึงแม้จะนั่งอยู่ตรงนั้นมันก็เปิดได้แหละ

อืม การปลุกตอนที่กำลังหลับอยู่ก็แอบจะรู้สึกไม่ดีเหมือนกันนะ

จังหวะปลุกนี่แย่จังเลยแฮะ

ว่าไปแล้วก็ไม่ได้อยู่ในห้องนี่นา คุณชิกกลับไปที่อาซึระแล้วหรือเปล่านะ

คุณวาคามิ~~

โดนคุณโทโมเอะกับคุณมิโอะดุ ด่าอยู่นะครับ~~

ลองโทรไปดูดีไหมนะ

ชิก? อรุณสวัสดิ์ครับ

วาคามิ... คุณวาคามิเหรอครับ!?

ขอโทษนะครับที่หายไปแบบกะทันหันแบบนี้

ไม่ครับ ไม่ขนาดนั้น

ร่างกายคุณมีส่วนไหนไม่สบายหรือเปล่าครับ?

ร่างกาย...

มี! หายแล้ว!

อ๊ะ!! มือซ้าย! นิ้ว!

โล่งอกจัง!!

ลืมไปเลยว่าเจ็บหนักขนาดนั้น งัวเงียจริงๆ เลย...

ไม่เป็นไร แค่รู้สึกอ่อนเพลียหน่อย แต่ไม่มีอาการผิดปกติอะไรนะ

แล้วตอนนี้อยู่ตรงไหนเหรอครับ?

ดีจัง...!

ตอนนั้นฉันอยู่ข้างๆ เลยนะ แต่ทำอะไรไม่ได้เลย

ถ้าคุณวาคามิยังไม่ตื่นล่ะก็

ฉัน...!

อืมมม

มีคนทำอะไรกับฉัน...

เรื่องนั้นมันไม่เป็นไรแล้วนะ

ตอนนี้อยู่ที่ไหนครับ?

ฮะ! ขออภัยด้วยครับ

ตอนนี้ผมอยู่ที่เมืองการศึกษาล็อตส์การ์ดครับ

เมื่อวันก่อนคุณวาคามิกลับมาที่อาซึระแล้ว

เลยตั้งใจว่าจะกลับไปที่นั่นเลยครับ

แต่ว่าการรักษาอาการบาดเจ็บเสร็จสิ้นและอาการก็คงที่แล้ว

ผมเลยปรึกษากับคุณโทโมเอะ แล้วก็ขออยู่ดำเนินการเรื่องเอกสารที่นี่...

ตอนนี้กำลังต่อแถวสอบอยู่ครับ

กลับมาตั้งแต่วันก่อน... หมายความว่าผมหลับไป 2 วันเลยเหรอเนี่ย

ถ้ายังไม่รู้สึกตัว แปลว่าใครเป็นคนรักษาล่ะเนี่ย

นี่มันบาดเจ็บหนักพอสมควรเลยสินะ

น่าจะเป็นคุณโทโมเอะกับคุณเอมะเหมือนคราวก่อนมั้งครับ

อืม? แถวสอบคืออะไรเหรอครับ?

ที่ล็อตส์การ์ดนั้น อย่างแรกคือต้องไปสอบที่เมืองกลางก่อน

จากนั้นก็จะถูกจัดสรรไปยังโรงเรียนตามความถนัดและความสามารถ

อ้าว? ถึงจะได้รับจดหมายแนะนำแล้วก็ยังต้องสอบเหรอเนี่ย

สู้ๆ นะ

...ถึงจะได้รับแนะนำแล้วล้มเหลวก็คงจะแย่เลย...

มันคือแถวสำหรับไปสอบนั่นแหละครับ

ด้วยจำนวนคนขนาดนี้ น่าจะใช้เวลา 6 วันถึงจะถึงจุดลงทะเบียนนะครับ

งั้นชิกก็กำลังยืนรอคิวอย่างตั้งใจอยู่เหรอครับ?

แค่ลงทะเบียนก็ 6 วัน! นานจัง!

ถึงจะบอกว่าถนัดการสะกดจิตและการวางมนตร์...

นั่นคือ...

ก็คือสะกดจิตคนรอบข้าง แล้วก็ออกไปข้างนอกแถวมาหลายรอบแล้วล่ะครับ...

ถ้าคุณวาคามิเป็นกังวล การเงียบไว้คงจะดีกว่าน่า

ที่เคาน์เตอร์ไม่บอกว่าจะให้สอบเลยเหรอเนี่ย

อ๊ะ...!

อืม

โย่ว

คุณเป็นห่วงผมเพราะผมไม่ค่อยทำหน้าดีกับเรื่องพวกนั้นสินะ

น่าไว้ใจจังเลยนะ

ชิก? เป็นอะไรไป?

ไม่ครับ...

ดูเหมือนการต่อแถวจะยากนะ คงจะเหนื่อยสินะ?

ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมก็จะไปตรงนั้นด้วย...

อา

!!

วาคะ!

คุณวาคะ!

โฮ๊ะ!?

วาคะ! ได้ฟื้นแล้วก็โล่งใจจริงๆ ครับ ตอนที่กลิ่นอายของวาคะหายไปนี่เหมือนไม่ได้มีชีวิตอยู่เลย ครั้งนี้เป็นเพราะพลังของเรายังไปไม่ถึง

โทโมเอะ

การที่ทำให้ร่างกายของวาคะสูญเสียไปนั้น ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก ความขุ่นเคืองและความอัปยศนี้จะต้องชดใช้คืนให้เป็นสองเท่า และจะไม่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้กับวาคะอีกเด็ดขาด

โทโมเอะ! พูดเร็วเกินไปจนไม่รู้ว่าคุณพูดอะไร!

อะไรเหรอ?

ถึงขั้นที่ว่าไม่ได้เป็นคำพูดเลยด้วยซ้ำ!

คุณวาคะ?

อ่า... ชิก ขอโทษนะ

ก็อย่างที่คิดไว้นั่นแหละ จะไปทางนั้นน่ะ อาจจะช้าหน่อยนะ

รับทราบครับ

ขอให้คุณอย่าฝืนตัวเองจนเกินไปนะครับ

คุณโทโมเอะ

โท

อรุณสวัสดิ์ครับ

ที่ทำให้เป็นห่วงด้วยนะครับ

อ๊ะๆ

เป็นคุณมิกิเนะเหรอครับ?

ไอ้หนูคนนั้นไม่ได้ถูกปราบไปแล้วเหรอ...

จะเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องเดียวกันนี่นะ

เขาเป็นคนเดียวกับ "นักฆ่ามังกร" ที่ปราบลันเซอร์ได้

อืม

ดูจากน้ำเสียงแล้ว เหมือนจะถูกส่งมายังสมรภูมิที่ใกล้กับอาณาจักรลิเมียเลย

แล้วก็มีสมรภูมิอีกที่หนึ่งที่อยู่ห่างออกไปอีกหน่อย

ทางนั้นน่าจะเป็นที่ที่คุณเรมบรันต์บอกว่า "มีการรบครั้งใหญ่" น่ะ

ผมคิดว่าน่าจะเป็นที่ป้อมสเตลล่าครับ

ป้อมสเตลล่า... น่าจะเป็นการสู้รบเพื่อชิงคืนจากฝ่ายมนุษย์สินะ

จากข้อมูลที่รวบรวมมาในช่วง 2 วันที่ผ่านมา

ผลออกมาคือฝ่ายมนุษย์พ่ายแพ้ครั้งใหญ่ ทั้งสองฝ่ายมีผู้สูญเสียเป็นจำนวนมาก

แต่ว่าคุณมิกิเนะทำให้คุณวาคะ... อืมมม...

เป็นไปไม่ได้เลยที่มังกรหรือพวกมนุษย์จะทำให้คุณวาคะบาดเจ็บได้

ข้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

แต่ก็เป็นเรื่องที่ลุ่มลึกมากจริงๆ ด้วย...

เรื่องนั้นเป็นเพราะความประมาทและขาดความรู้ของผมโดยสิ้นเชิง

จู่ๆ ก็เข้าสู่สมรภูมิ แล้วก็มีสัตว์ประหลาดขึ้นมา ทำให้ผมตื่นตระหนกไปเลย

ยิ่งไปกว่านั้น ไอ้เจ้าตัวแมลงนั่น

พูดแค่คำเดียวว่า

ก็ทิ้งให้ผมอยู่เฉยๆ โดยไม่มีคำอธิบายอะไรเลย

นี่ครับ!!

เกือบคิดว่าตายจริงๆ ซะอีก!

คุณวาคะ

ช่าง...

เทพธิดาจะไม่ให้อภัย! ไม่ให้อภัยเลยนะ ยูรุซานาอิ...!

แล้วก็

นักฆ่ามังกร... ผู้หญิงที่ชื่อโซเฟียคนนั้นเก่งกาจจนน่าเหลือเชื่อ

ถึงจะทำไปโดยสัญชาตญาณก็ตาม

เลยเลือกที่จะเมิน

เขาก็สามารถทำลายกำแพงเวทมนตร์ของผมที่แม้แต่มงิก็ยังทำลายไม่ได้ให้พังลงได้ในหมัดเดียว

แม้จะยิงบริดที่สามารถล้มพวกออร์คได้ในครั้งเดียวก็ตาม

เธอก็ยังรับมือได้อย่างสบายๆ พร้อมกับหัวเราะคิกคัก

แล้วก็ยังเข้ามาประชิดตัวด้วยการเคลื่อนย้ายเกือบจะทันที

สำหรับผมที่ถนัดการโจมตีระยะไกลแล้ว มันเข้ากันได้แย่ที่สุดเลย

แล้วไอ้พวกนั้นน่ะ ใช้ของพวกนั้นเพื่อสลายการรบกวนของไอ้แมลงขยะได้ไหม?

ใช้ของที่คล้ายๆ แหวนนั่นแหละ

ถึงอย่างนั้น แม้แต่การโจมตีครั้งสุดท้ายที่ผมปล่อยออกไป

สุดท้ายก็สามารถซ่อนตัวอยู่หลังไอ้แมลงขยะแล้วปล่อยพลังเวทออกมาได้นะ...

ก็น่าจะเป็นแค่การก่อกวนสำหรับพวกมันแล้วมั้ง

ถ้าไม่มีอาวุธและยุทโธปกรณ์ของเอลดวา อาจจะตายไปแล้วก็ได้

น่าจะสลายหายไปซะแล้วล่ะนะ

อืมม...

แถมตอนที่เลเวลนั้นโจมตีมาด้วยเจตนาสังหารจริงๆ ก็น่ากลัวมากเลย

ตอนที่ต่อสู้กับมาโคโตะ ผมไม่มีสติเพราะความหิวโหย

เป็นระดับนิจารวะที่สัมผัสได้จริงๆ นั่นแหละ

เข้าใจแล้ว

ถูกดราม่าย้อนยุคดึงให้ยอมแพ้ไปกลางคันเลย

พวกเราตอนนี้ก็เนื่องจากข้อตกลง

จึงไม่สามารถโจมตีคุณวาคะด้วยเจตนาสังหารได้ครับ

อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง

หมายความว่าตอนนี้ต่อสู้กัน แม้ว่าผมจะออกแรงเต็มที่ก็ไม่ได้ใช่ไหมครับ

ครับ

แน่นอนว่าถึงแม้จะไม่มีข้อตกลง แต่ผมก็จะไม่ทำแบบนั้นอยู่ดีครับ!

รู้แล้วน่า เรื่องนั้นไว้ใจคุณได้เลย

เป็นไงบ้าง?

เปล่าครับ คือว่า

การโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัวน่ะครับ

?

?

ความไว้วางใจ...

ไม่ว่ายังไงก็ตาม ปัญหาในอนาคตของผมก็คือ—

การทำให้สามารถเปิดใช้กำแพงเวทที่ไม่ถูกทำลายได้ด้วยการโจมตีครั้งเดียวได้ตลอดเวลา

หรืออาจจะเป็นการเพิ่มปริมาณมานาที่สามารถใช้ได้ในคราวเดียวก็ได้

แม้ว่าจะมีมานาจำนวนมหาศาลเหมือนมหาสมุทรก็ตาม

ถ้าใช้ทีละนิดเหมือนกาต้มน้ำก็จะไม่มีประสิทธิภาพดีนักสินะ

จริงอย่างที่คุณวาคะพูดเลยนะครับว่าความบริสุทธิ์ของมานาและประสิทธิภาพในการแปลงนั้นยอดเยี่ยมมาก

แต่ก็มีข้อที่อยากจะเรียนรู้เพิ่มเติมครับ

เมื่อเทียบกับปริมาณมานาที่บรรจุอยู่แล้ว รู้สึกว่ามานาที่ใช้ได้ในคราวเดียวน้อยไปนิดนะครับ

ถ้าได้เรียนพื้นฐานเวทมนตร์ในโรงเรียน น่าจะแตกต่างไปบ้างนะ

ขอบคุณครับ

ก็มีสิ่งที่ต้องรู้เยอะแยะเลย จะไปเรียนรู้มาให้เต็มที่ครับ

สำหรับเรื่องนั้นน่ะครับ

ข้ากับมิโอะคิดว่าการไปด้วยกันน่าจะดีกว่าครับ

เจอแล้ว

จากคำว่า "พบแล้ว" เทพธิดาคงกำลังตามหาคุณวาคะอยู่...

และคิดว่ามีความเป็นไปได้สูงที่จะเข้ามาแทรกแซงอีกครั้งครับ

จริงด้วยนะ เรื่องความเคลื่อนไหวของเทพธิดา

แต่ว่า

นั่นแหละ เลยน่าจะยังไม่มีใครรู้เรื่องโทโมเอะกับนุรุ

แล้วก็อยากจะปิดเรื่องการมีอยู่ของอากุ

เพราะว่าคนที่มีสติอยู่ก็น่าจะรู้แล้ว

ก็เพราะตอนที่ผมถูกลักพาตัว พวกเขาอยู่ข้างๆ ด้วย

แล้วร่วมมือกับผมจะดูดีกว่านะ

สำหรับพวกโทโมเอะแล้ว ดูเหมือนว่าการดำเนินการตามแผนเดิม

ตอนนี้เลยจะให้พนักงานต้อนรับทำการชี้นำ...

เดี๋ยวนะ แต่เมื่อพูดชื่อ "มุคาชิ" ออกไปแล้ว...

ก็อยากจะขอให้จัดการเรื่องวิธีการรับมือกับการอัญเชิญและการรบกวนที่ยัดเยียดของเทพธิดา

แล้วก็ขอให้ช่วยพัฒนาการสื่อสารทางจิตที่ไม่ถูกขัดขวางด้วย

...แล้วก็

ถ้าคุณวาคะมีวิธีที่จะเรียกพวกเรามาได้ทันที ปัญหาก็จะคลี่คลายแล้วสินะครับ

การที่ท่านจะให้พวกเราเป็นไพ่เด็ดนั้น เป็นเกียรติสูงสุดเลยล่ะครับ

ตอนนี้มาซุ่มตัวรอเตรียมพร้อมสำหรับวันที่ต้องปรากฏตัวกันเถอะ

ข้าจะไปตามหาที่ที่คุณวาคะถูกอัญเชิญมาดูเอง

ตามแผนเดิม...การสำรวจเมืองท่าก็ให้คุณมิโอะกับโมริอิจิรับไปจัดการนะครับ

อาจจะมีเบาะแสเกี่ยวกับการแทรกแซงของเทพธิดาอยู่ก็ได้นะ

ขออภัยด้วยที่ต้องฝากทุกอย่างไว้กับคุณนะ...ไว้ใจคุณแล้วล่ะ

ขอบคุณสำหรับคำพูดดีๆ นะครับ

ดังนั้น อยากจะขอพูดกับคุณสึกิด้วยสักเล็กน้อยครับ

หือ?

กับคุณมิโอะที่อยู่ในสภาพนั้นเหรอ?

...ไม่สิ ต้องอธิบายสถานการณ์ให้คุณสึกิฟังด้วย

ไปแล้วนะ

...รับทราบครับ

ถ้าจะกลับไปยังอาคุ ก็ระวังเซอร์ไพรส์ด้วยนะครับ

ไม่ใช่ว่าให้สนุกแล้วก็ระวังนะ น่ากลัวจัง

ก็คุณมิโอะมันเป็นเพราะกรรมตัวเองนั่นแหละ

เซอร์ไพรส์ที่แจ้งไว้ล่วงหน้าคืออะไรเหรอครับ

แค่ปัดป้องก็ไม่พอหรอกนะ

แค่คิดว่าคงไม่ดีที่จะปลุกคนสองคนที่กำลังหลับอยู่เท่านั้นเอง ไม่มีเจตนาอื่นซะหน่อย!

ตื่นมาสิ่งที่ทำเป็นอย่างแรกคือเรียกคุณสึกิสินะ?

ครับ กำลังดำเนินการเลยครับ

จะได้ไม่แกล้งคุณสึกิด้วย

คุณสึกิ~ จะไปทางนั้นนะ ช่วยพาไปที่ที่คนไม่พลุกพล่านได้ไหม?

...ข้าชอบซามูไรนะ

ขออย่าให้ทำท่าทางแบบนั้นเลยนะ

จะไม่ทำแล้ว!

เอ่อ

คุณวาคะ!

ไปให้สนุกนะครับ!

อย่าแสร้งทำเป็นนะ

ครับ ไปแล้วครับ

ถ้าโดนโทโมเอะแกล้ง บอกผมนะ

กำลังเอ็นดูอยู่นะ!?

โคโมเอะจะตั้งใจให้เต็มที่เลยครับ!

คุณโทโมเอะคะ

อะไรกันเนี่ย

ชุโดวววคืออะไรเหรอครับ?

...เจ้ายังเร็วไป เดี๋ยวจะบอกให้รู้เอง

ไม่รู้หรอกครับ คุณโทโมเอะ

ครับ!

โคโมเอะยังพลังไม่พอ...!

ขอให้ได้รับชุโดววว

ให้โคโมเอะพยายามและเก่งขึ้นครับ!

เปล่าครับ มันไม่ใช่แบบนั้น แต่ก็ช่างเถอะ...

...เอมะ คนอื่นๆ ด้วย

เข้ามาได้เลย

!!

ครับ ครับ

อาการของคุณมาซามะเป็นยังไงบ้างครับ?

คุณวาคะเพิ่งจะไปยังที่ของคุณสึกิในเมืองการศึกษา

เจ้าหมอนั่นแหละที่เก่งเรื่องการรักษาแบบมนุษย์ที่สุด

ควรให้ตรวจสภาพร่างกายอย่างละเอียดจะดีกว่านะ

ใช่...ครับ

ตอนกลางคืนน่าจะกลับมาได้ไหมครับ?

ไม่หรอก

ให้ไปพักฟื้นที่นั่นสักพัก

...แต่ว่าขอให้กลับมาใกล้ๆ แล้วให้ทุกคนได้เห็นสภาพที่ปลอดภัยด้วยนะ

...ครับ!

...เฮ้ พวกโมริอิจิซ้อมเป็นยังไงบ้าง?

เพราะเป็นห่วงคุณวาคะน่ะครับ...

อืม

เจ้าคนแคระตรงนั้น

ดูเหมือนจะกังวลเรื่องอุปกรณ์ของคุณวาคะสินะ

รุคุอิเนี่ยนะ...

ช่างน่าผิดหวังเสียจริง!

พวกเราเองก็เป็นห่วงคุณวาคะมากที่สุดเลยนะครับ!

อย่างนั้นเองเหรอ ขอโทษด้วยนะ

ก็เพราะอาวุธของเอลดวาที่เจ้ามีนั่นแหละ ถึงได้รอดมาได้

แน่นอนอยู่แล้ว!

ดูเหมือนว่าโมริอิจิจะยังสบายดีนะ

เพิ่มเมนูฝึกซ้อม

อ๊ะ

นั่นก็...

ลิซาร์ดอาร์เคก็ได้เหมือนกันนะ

ให้แจ้งกับหมู่บ้านต่างๆ ไปว่าอาวุธปลอดภัยแล้ว

ครับ!

จะไปแจ้งเดี๋ยวนี้เลยครับ!!

ว่าแต่ โคโมเอะ

เฝ้าห้องนี้พอแล้ว

ไปเล่นกับพวกโมริอิจิซะ

โคโมเอะไปแล้วนะครับ!

ครับ!

พุ่งเข้ามาเลยนะ!

ฮือออ

เฮ้อ ปัญหาเยอะแยะจริงนะพวกนี้

ถึงอย่างนั้นนะ

ที่รู้ว่าคุณวาคะเป็นที่รักขนาดนั้นก็ทำให้ดีใจเหมือนกัน...

ห๊ะ!

คุณวาคะ! คุณวาคะไม่อยู่แล้วครับ!

ตอนที่เจ้าเสียสติ เจ้าถูกส่งไปยังเมืองการศึกษาแล้ว

อะไรนะครับ!? อ่า

อึ๊ก...

เจ้าคนโง่เอ๊ย

เป็นเพราะใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูแบบสุดโต่งนั่นแหละ

พวกเราไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการฟื้นฟูนะ พลังเวทกับพละกำลังก็ไม่ได้กลับมาทันทีหรอก

อื้อ น่าสมเพชจริง...

อยากจะไปฆ่ามังกรกับเทพธิดาเดี๋ยวนี่เลย...

ก็เพราะฉันไปช่วยสนับสนุนในระหว่างทาง เลยรอดมาได้แค่นี้เองนะ

ไม่อย่างนั้นเจ้าอาจจะเสียแขนขาไปแล้วด้วยซ้ำ

ไม่หรอกครับ... ต่อให้จะไม่มีแขนขา ก็เป็นสิ่งที่ต้องการแล้วล่ะครับ

...เจ้ามันโง่จริงนะ

ทุกสิ่งทุกอย่างของผมเป็นของคุณวาคะนี่นา

คุณโทโมเอะ!

ตั้งแต่เมื่อกี้พูดจาไร้สาระเกินไปแล้วนะครับ!?

เจ้าอาจจะพอใจกับแบบนั้นก็ได้นะ

แต่ถ้าเห็นเจ้าในสภาพนั้น คุณวาคะจะใจสลายนะ?

เอ๊ะ ทำไมล่ะ...?

บางทีเจ้าอาจจะมองพวกเราเป็นเพื่อน หรือเพื่อนร่วมทีม หรือครอบครัว... แบบนั้นก็ได้นะ

การอุทิศตนเพื่อคุณวาคะมันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว แต่ว่า...

ก็จริงอยู่ว่าคุณวาคะกับพวกเรามันเป็นความสัมพันธ์แบบผู้ปกครองกับผู้รับใช้ เหมือนเจ้านายกับข้าทาส

แต่ว่า

ท่านคงจะไม่มีสติสัมปชัญญะในการครอบงำอยู่แล้วล่ะนะ

พวกเราควรจะต้องรับใช้ท่านโดยที่ปลอดภัยที่สุดนะ

เฮ้ มิโอะ

••••

ข้ากำลังพูดเรื่องที่สำคัญอยู่นะ

เพื่อนร่วมทีม...ครอบครัว...

เฮ้

...คุณโทโมเอะเองก็

ไปท้าสู้กับมังกรที่เก่งกว่าตั้งเยอะนี่นา

นั่นมันทำให้คุณวาคะเป็นห่วงไม่ใช่เหรอครับ

อุ๊!

แต่สุดท้ายเจ้าก็ไม่ได้อยู่ที่บ้านนี่นา

สิ่งที่ทำมันเหมือนกัน

ให้ฉันรายงานให้เรียบร้อยเลยครับ

เดี๋ยวก่อน ข้าก็พูดเกินไปเอง

อืม! ก็เพราะเป็นห่วงคุณวาคะแล้วรีบพูดไปก่อนมันก็ช่วยไม่ได้นี่นา!

งั้นการสอดแนมอะไรพวกนั้นก็...

ไม่รู้หรอกครับ ผมโง่เอง

คุณโทโมเอะนี่น่ะ สักพักก็ควรงดละครย้อนยุคไปเลยดีกว่า

แก!

ช่างเป็นเรื่องที่น่ากลัวอะไรเช่นนี้...!!

ใช่แล้ว! เดี๋ยวข้าจะไปสืบดูที่ที่คุณวาไปต่อสู้มาเอง

ถ้ามีข้อมูลของดาบสังหารมังกร ก็จะแจ้งให้มิโอะเป็นคนแรกเลยนะ

แล้วก็...?

ก็คิดว่าจะลองไปสร้างความวุ่นวายเล็กๆ โดยที่คุณวาไม่รู้ก็ดีเหมือนกัน...

แล้วก็!?

อืม เข้าใจแล้ว!

นอกจากนี้ จะช่วยตัดต่อวิดีโอตามความชอบของนุเระด้วยนะ

แบบนี้เป็นไง!?

ถ้าอย่างนั้น ก็จะให้อภัยการถูกเรียกว่าโง่ได้

ได้โปรดช่วยสืบหาที่ที่คุณวาต่อสู้มาให้เร็วๆ นะคะ

โธ่เอ๊ย

อ่า เข้าใจแล้ว...

--หลายวันต่อมา ที่เมืองการศึกษาร็อตส์การ์ด

ข้าขอไปก่อนนะครับ เพราะรีบร้อนอยู่

ขออนุญาตครับ!

เดี๋ยวก่อน!

ผู้ที่รับรู้คือ...

เฮ้! พูดอะไรสักอย่างมาเถอะ!

...แกมันไปถึงไหนแล้วกัน...

ถึงอย่างนั้นก็...!!

...พวกแกเป็นใครกันเนี่ย

อา... พวกนาย

พอแค่นี้ได้ไหมล่ะ?

ในที่สุดก็มาถึงร็อตส์การ์ด เจอสถานการณ์วุ่นวายประจำที่สกิลทำงาน!?