ตอนที่ 63

นึกว่าเห็นแสงสว่างสำหรับการผ่านการทดสอบแล้วซะอีก ดันมีมือสังหารประหลาดมาเล็งจุดตายเนี่ยสิ...

ชุดดำหายไปแล้ว!

...แต่ว่าด้วย 'ไค' แล้วตำแหน่งก็เห็นชัดนี่นา

น่าจะเป็นเวทมนตร์ซ่อนตัวล่ะมั้ง

อยู่แถวนี้เอง

สองคนสินะ

ไม่รู้ว่ามีจุดประสงค์อะไร แต่ขอรักษาระยะห่างไว้นะ...

...อุ๊ย! น่ารำคาญจริงๆ ไอ้กองสัตว์ประหลาดนี่

!!

แย่แล้ว!

ว้าย!

!นี่มันเล็งจุดตายชัดๆ

...ถ้าอย่างนั้น

จะไม่เกรงใจแล้วนะ!

!?

...!!

สำหรับร่างกายของผมที่เสริมด้วยเวทมนตร์เสริมพลังจาก 'ไค' แล้ว

มีดธรรมดาๆ คงแทงไม่เข้าหรอกครับ

มันไม่เหมือนมือเปล่าหรอกนะ มือเปล่าเนี่ย

ไม่คิดว่าจะโดนทำร้ายด้วยแค่นี้ซะอีก

ถูกตัดแล้ว

ทำไมล่ะ

ถึงแม้จะตั้งท่าโจมตีเต็มที่แล้ว แต่ก็ยังโดนทำร้าย

มันน่าอายจังเลย

แล้วก็...

ที่จริงแล้วก็ค่อนข้างจะเป็นตัวปัญหาอยู่น่ะ?

อ๊ะ ของเหลวนี้ไม่ใช่แค่เลือดนะ...เป็นยาพิษรึเปล่านะ?

เดี๋ยวไปทำความสะอาดให้ดีๆ ล่ะนะ

แกนี่...!!

นี่มันมาเพื่อฆ่าฉันชัดๆ เลยนี่นา

ถ้าเป้าหมายไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวล่ะก็

เป้าหมายของนายคือผู้เข้าสอบใช่ไหม?

ก็ไม่แปลกใจหรอก มั้ง

...ใช่

จัดการคุยกับผู้เข้าสอบคนอื่นๆ จนเขาขอตัวออกไปแล้ว

จริงด้วยนะ ไอ้เผ่าพันธุ์คล้ายสิงโตที่อยู่ถึงวินาทีสุดท้ายหายไปแล้ว

เอ๊ะ?

ถ้าตกลงด้วยแล้ว ก็แปลว่าไม่ได้ฆ่าเหรอ?

เดิมทีก็คิดว่าแค่ข่มขู่ให้ไปคงจะพอแล้วนะ...

ทำไมนายถึงเป็นคนเดียวล่ะ

ด้วยอาณาเขตประหลาดๆ ของนายกับ

...นี่แหละที่ทำให้ใจฉันเปลี่ยนไปโดยสมบูรณ์

กล้าดีนะที่มาหัก 'ทสึรุกิ' ของฉัน

ตั้งใจจะฆ่าผมเหรอ

ก็ใช่ แต่ที่แม่นยำกว่าคือมันจบไปแล้ว

เอ่อ ทำไปเองเลยนะ...

ใบดาบนี้ของผมมันมีคุณสมบัติในการสังหารคู่ต่อสู้ได้ทันทีทันใดอย่างแน่นอน—

ทันทีทันใดเหรอ?

ทำให้พิษปริศนาเป็นกลางงั้นเหรอ!? เป็นไปไม่ได้!

เจ้าเป็นสิ่งมีชีวิตไม่ใช่สินะ?

ถูกปฏิเสธว่ามีชีวิตอยู่

ถ้าคุณบอกตัวตนที่แท้จริงและผู้ว่าจ้างให้ผม จะเปิดเผยให้ฟังให้ก็ได้นะ

นั่นน่าเสียดายจัง

งานที่ผ่านสมาคมนักฆ่าก็ไม่เคยได้ติดต่อกับผู้ว่าจ้างเลยสักครั้งนะ

ถึงกับมีกิลด์อันตรายขนาดนี้ด้วยเหรอ

เข้าใจแล้ว เป็นมือสังหารที่รับงานมาสินะ

แล้วก็เนี่ย มันแฉตัวตนจริงๆ ของตัวเองออกมานี่นา

รู้แล้วว่าเรื่องแบบนี้ไม่ควรเข้าไปยุ่งด้วยจะดีกว่า

ฉลาดจริงๆ เลยนี่นา...เอ๋!?

หา...!ขยับไม่ได้!

มันทำอะไรลงไปเนี่ย!?

แค่ส่วนจากคอลงมาเป็นอัมพาตชั่วคราว

พูดตามตรง ตอนนี้อยากจะตั้งใจกับการทดสอบมากกว่า ไปให้พ้นๆ เลยนะ

ถ้าขยับไม่ได้ ก็คงไปไหนไม่ได้เหมือนกันสินะ!?

อ่า ใช่แล้ว

เธอเองก็บอกตัวตนให้ฟังแล้ว งั้นผมจะให้เป็นการบริการแล้วกัน

ฉันเป็นแค่พ่อค้าธรรมดานะ แต่ดูเหมือนร่างกายจะแพ้พิษนะ

...นี่พูดเรื่องอะไรกันเนี่ย

เพิ่งจะเป็นแบบนี้เมื่อไม่นานมานี้เอง

มันเป็นเรื่องจริงนะ จริงๆ เลยล่ะ

แล้วก็ทำไมถึงลดลงล่ะ?

ทำไมนายถึงวิ่งมาทางนี้ล่ะ!?

อะไรกันน...!!

ขอให้หายไปในระดับที่ไม่ถึงตาย

หลังจากนี้ก็จะตั้งใจทำภารกิจ อย่างเงียบๆ ซะดีกว่า

โอ้ เสียงร้องที่แปลกดีจัง

ส...

รีบทำให้การทดสอบมันจบแล้วกลับกันเถอะ

การทดสอบวันที่ 3 ยามเย็น

พื้นมันเป็นสีแดง

ระเบิดไปกี่ลูกนะ

นับได้ถึงหลักร้อยแล้วล่ะ

อย่างน้อยก็

ก็จนถึงระดับที่สามารถปิดกั้นพลังเวทได้อย่างสมบูรณ์ด้วยการซ่อนไว้เป็นสองชั้นด้วย 'อาณาเขต'

คิดว่า 'อาณาเขต' มันเป็นแค่ครึ่งทรงกลม แต่จริงๆ แล้วมันเป็นทรงกลมโดยมีฉันเป็นศูนย์กลาง

แล้วก็มีอยู่ใต้พื้นดินด้วย

ลองย่อให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้

มันมีรูปร่างเหมือนกับว่ามีแผ่นฟิล์มบางๆ เคลือบติดอยู่กับร่างกายเลยล่ะ

ค้นพบใหม่

ถึงอย่างนั้น 'อาณาเขต' ก็สามารถป้องกันพลังเวทได้ แต่ตัววัตถุยังทะลุผ่านไปได้นะ

พอสัมผัสตัวที่กำลังเปล่งพลังเวทนี่ก็กระเด็นออกไปเลยล่ะนะ

อ๊ะ! จริงด้วย มีดเล็กที่ใช้แล่ปลาน่ะ

อันที่ยืมมาสำหรับกิจกรรมกลางแจ้งนี่ไม่มีเวทมนตร์!

ถ้ามีอาวุธที่ไม่มีเวทมนตร์น่าจะดีนะ...

ลูกธนูมันก็มีเวทมนตร์เสริมอะไรสักอย่าง ถึงโดนแล้วก็กระเด็นออกไป

ค่อนข้างมีกลิ่นคาว

ถ้าอันนี้ยังไม่พอ งั้นจะโยนหินเลยดีกว่า!

ตอนแรก...ขอให้เริ่มจากระดับความแรงเหมือนตอนที่ตีモンドครั้งก่อนนะ

อย่าให้ขาดเป็นสองท่อนนะ! ตีเข้าที่สันเขา!

ไม่สิ ฉันเกือบตายเลยนะ!!

แบบที่ไม่ถึงตาย แต่อย่างน้อยก็ค่อนข้างแรง

โดนแล้ว! ไม่แตกกระจาย!

ดีจัง สถานที่ที่ย้ายมาก็ใกล้ดี

...ลูกกลมๆ สีแดง

โจมตีด้วยกายภาพเข้าไปนี่มันก็ค่อนข้างแข็งเลยสินะ

แต่ว่า

หึ?

ครั้งหน้าจะตัดสินให้ได้!

อื้อออ

ยาวนาน...มันยาวนานจริงๆ...!

ลาก่อน ทุ่งกว้างที่ไร้นาม

กลับสู่ที่เดิม

การทรมาน 3 วันนี้ จะไม่ลืมเด็ดขาดเลยนะ...

อุ๊ย มีผู้เข้าสอบคนอื่นอยู่อีกเยอะแยะ

รอกันอยู่เลยสินะ สหายทั้งหลาย!

...ไม่สิ ก็แค่ต้องรอให้ทุกคนทำเสร็จถึงจะกลับได้ใช่ไหม?

อ่า คุณคุซึโนะฮะ เก็บเสร็จแล้วใช่ไหมครับ?

หรือว่าเป็นพวกที่ส่งสละสิทธิ์ผิดๆ โดยใช้แต่ปีกไปล่ะครับ?

...พูดจริงๆ นะ มันไม่มีประโยชน์อะไรเลยที่จะแยกไอเท็มการกลับมาออกเป็นเบลกับปีก...

แน่นอนว่าได้เก็บมาแล้ว กำลังตรวจสอบอยู่ครับ

...ห๊ะ?

ไม่นะ!!

ขออนุญาตตรวจสอบนะครับ

อ๊ะ นี่มัน...!

...มีลูกกลมๆ 3 ชนิด ชนิดละ 1 ลูกนะครับ

อะไรผิดไปเหรอ? ถึงขนาดนี้แล้วยังตกอีกเหรอ ไม่อยากนะ

ได้รับคำอธิบายมาว่าเป็นการทดสอบที่ต้องนำลูกกลม 3 ชนิดมาใช่ไหมครับ?

ใช่แล้ว

เป็นการทดสอบที่ให้จับมา 3 ลูก โดยใช้รูปแบบการโจมตีที่ถนัดที่สุดของลูกแต่ละชนิดครับ

ทั้งๆ ที่เป็นแบบนั้น คุณคุซุโนะฮะก็...

จับมา 3 ลูกตามลักษณะของลูกแต่ละชนิดแล้ว...

...เอ๊ะ? อ๊ะ!

อาาาา!!

เป็นเพราะเลือกสีใดสีหนึ่งจาก 3 แบบ มา 2 ลูกก็พอแล้วเหรอ!!

ถ้างั้นก็กลับได้ตั้งแต่วันที่ 2 เลยนี่นา!!

คนที่ผ่านการทดสอบด้วยผลลัพธ์แบบนี้...

ไม่เคยมีเลยแม้แต่คนเดียว

คนอื่นที่เข้าใจผิดก็ไม่มีแล้วใช่ไหม!

อือออ ความไม่เข้าใจของฉันนี่นา...!

พูดเล่นน่า!

จับลูกกลมเล็กๆ ที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงได้ด้วยระยะนั้นเนี่ยนะ!?

มันเป็นของใช้ประจำครับ

โรงเรียนให้ยืมธนูที่เสริมเวทมนตร์เพิ่มความแม่นยำมาเหรอ!

อุ๊ย เอลฟ์ที่กลับมาก่อนสุด!

เป็นธนูสำหรับฝึกซ้อมของนักเรียน ที่เสริมเวทมนตร์เพื่อเพิ่มความทนทานเท่านั้นเองครับ

ไม่นะ

เป็นไปไม่ได้จริงๆ...!

แค่แข็งแรงอย่างเดียวเหรอ?

คนนี้เป็นคนสอบผ่านก่อนสุดเลยไม่ใช่เหรอครับ?

เอ๊ะ?

ไม่ครับ คุณมิอูริเอลฟ์

ตระหนักได้ว่าระยะโจมตีของตัวเองสั้นกว่าขอบเขตการรับรู้ของลูกกลมสีฟ้า

ในระยะแค่นั้นเองเหรอ!?

ทำเป็นให้ดูมีแนวโน้มโจมตีระยะไกลด้วย!

เดี๋ยวนะ นี่มันอยู่ในระยะที่อะควาทำได้สบายๆ เลยนี่นา

น่าว่าตอนนี้คุณルイซ่าก็...

สอบตกตั้งแต่วันแรกเลยนะ

น่าว่าตอนนี้คุณルイซ่าก็...

อะไรกัน... ลูกกลมทุกชนิดก็จัดการได้ภายใน 2 ครั้งนี่นะ

นี่แสดงว่ารูปแบบการโจมตีของคุณคุซุโนะฮะนั้นแม่นยำ แถมยัง

อืม การหาสมดุลของพลังมันก็ลำบากอยู่เหมือนกันครับ

มีพลังโจมตีมากพอที่จะทำลายลูกกลมพวกนี้ได้อีกด้วย

เหรอ? ก็เข้าใจแล้วล่ะ

...อึก! ในสภาพที่ไม่สามารถใช้เวทมนตร์เสริมได้ มันสมดุลขนาดนั้นเลยเหรอ!?

ต้องโจมตีไปเรื่อยๆ ตลอดทั้งวันทั้งคืน กว่าจะถึงจุดที่พอดีเลยนะ!

แถมที่พวกแกน่ะมี...

...ไม่สิ...

นั่นมันรอยบาดของใบมีด

สู้แล้วก็ปัดออกไปสินะ...

คุณฟูกะแห่งเอทซ์บีสต์เทรซ ได้ลูกกลมสีแดงมาเพียง 1 ลูกใช้เวลาถึง 2 วัน

เมื่อถึงวันที่ 3 ก็ตระหนักถึงขีดจำกัดด้านเวลาแล้วขอถอนตัวครับ

ขีดจำกัดด้านเวลาเหรอ...

จริงๆ แล้วก็คือถอนตัวเพราะโดนคนชุดดำนั่นข่มนั่นแหละ

คึ...

อนึ่ง การทดสอบครั้งนี้เป็นการวัดความสามารถที่ถูกกำหนดให้

ในการฝึกฝนทักษะการต่อสู้ให้กับนักเรียนในโรงเรียนโรตส์การ์ดและเมืองโดยรอบ

ส่วนการรับมือกับมอนสเตอร์หรือวิชาการตั้งแคมป์นั้นเป็นเรื่องเสริมครับ

ก็คงงั้นแหละ ก็ไม่มีมอนสเตอร์ที่ดุร้ายขนาดนั้นนี่นา

พวกคุณโตอาเองก็น่าจะโค่นลิงที่แข็งแกร่งกว่านั้นไปเยอะเลยล่ะ

ความแข็งแกร่งและจำนวนของมอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่ในทุกพื้นที่ก็อยู่ในระดับเดียวกันครับ

คุณเคลลีย์ที่เป็นมนุษย์ได้ถอนตัวเนื่องจากบาดเจ็บจากการถูกมอนสเตอร์โจมตีในเวลากลางคืน

ไม่มีมอนสเตอร์ดุร้ายเหรอ!? มอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่มันแตกต่างไปงั้นเหรอ!?

เอ๊ะ แค่มอนสเตอร์ระดับนั้นเองเหรอ!?

นี่มันอะไรกันเนี่ย ในที่สุดก็มีแต่พวกไม่เข้าร่วมยกเว้นฉันเหรอ!

พวกแกนี่มันไม่ใช่พวกพ้องเลยนี่หว่า!

เอ๊ะ ถึงแม้จะกระชั้นชิดขนาดนี้แล้วนะ!!

การทดสอบครั้งนี้ เมื่อเทียบกับความน่าอนาถในอดีต

สรุปได้ว่าคนที่นำลูกกลมกลับมาได้สักลูก ก็ถือว่ามีความสามารถแล้ว

ถึงอย่างนั้น

คุณคุซุโนะฮะ คุณนี่เป็นใครกันแน่...?

ก็แค่พ่อค้าที่มีประสบการณ์ในการต่อสู้เท่านั้นเองครับ

เขียนไว้ในเอกสารแล้วนะครับ

ห๊ะ!?

พ่อค้า!?

ไม่ใช่ผู้ผจญภัยเหรอ!?

...ครับ! เป็นเรื่องจริงครับ...

ในเอกสารระบุว่าสังกัดกิลด์พ่อค้า และ

เพราะว่าเป็นผู้ผจญภัย ต้องระบุเลเวลด้วย

เลยลงทะเบียนเป็นพ่อค้ามา

...พอคิดดูแล้ว

เลเวล 1 มันก็ดูเหมือนจะมาล้อเล่นดีนี่นา

ตอนนี้ ทวีร์

อีกอย่างก็ประสบความสำเร็จทางการค้าในหมู่พวกหัวขบของทวีร์เก้ด้วยนะ

ชอบดื่มเหล้า

หัวขบ...?

ถ้าเป็นแบบนี้ก็เข้าใจแล้วล่ะครับ

ถึงจะดูเป็นคำแนะนำที่เกินจริงไปหน่อยสำหรับร้านค้าของเรมบรันต์ก็เถอะ

แน่นอนว่าสิ่งที่เราตัดสินคือความสามารถ ไม่ใช่รูปลักษณ์ภายนอก

คุณคุซุโนะฮะ ผ่านการทดสอบโดยไม่มีข้อกังขาเลยครับ

เมืองสถาบันจะให้คุณ

พูดมากเกินไปหน่อยนะเนี่ย

เป็นอาจารย์พิเศษของสถาบันล็อตส์การ์ดกลาง ยินดีต้อนรับครับ

เฮ้อ โล่งอกไปที...

หมู่บ้านรอบทะเลสาบฮoshi

งั้นเจ้าก็อยู่ที่นั่นสินะ

อ่า...ใช่แล้ว

ถ้าอ่านความทรงจำก็น่าจะพอ แต่ก่อนอื่นขอฝากเรื่องนั้นไว้ก่อน

เรื่องนั้น

ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม?

●●●●

อือ...

...ทะเลสาบนั้น

คือบทลงโทษนั่นเอง

การต่อสู้อันน่าเกลียดของเรา มนุษย์และเผ่าปีศาจ

ผู้ที่ไม่อาจยอมรับสิ่งนั้นได้...

ไม่รู้สิ

แต่ผู้ที่รับใช้เทพีนั้นคือ

ท่านผู้นั้น

หมายความว่าอย่างไร?

คงไม่เพียงแต่เทพวิญญาณหรือมังกรชั้นสูงที่เราเคยรู้จักเท่านั้นกระมัง

พวกเราเหล่ามังกรชั้นสูงไม่ได้รับใช้เทพีหรอกนะ

ตอนนี้ก็ไม่จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนการรับรู้หรอกมั้ง

แต่เทพีนั้น

พระองค์ทรงมอบความเมตตาให้แก่มนุษย์พวกเรา

ดังนั้นเมื่อมนุษย์หลงทาง

ใครจะเป็นผู้ตักเตือนและลงทัณฑ์พวกเรากัน

นั่นคือบทบาทของท่านผู้นั้นนั่นเอง

เด็กหนุ่มในชุดสีคราม...สำหรับฉันแล้วมันดูเป็นแบบนั้น

แต่มอนสเตอร์เผ่าปีศาจที่อยู่ใกล้กว่าตอนนั้น

เห็นร่างกึ่งมนุษย์ในชุดสีแดง

ไม่ว่าจะเป็นนักธนูหรือผู้ใช้ดาบ

ก็มีคนบอกว่าเขายังเป็นผู้ใช้เวทมนตร์ที่ทรงพลังอีกด้วย!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้ที่ได้เห็นจะต้องเห็นรูปลักษณ์ที่แตกต่างกันไปทั้งหมดแน่!

ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือปีศาจ ผู้ที่ดำรงอยู่ในโลกใบนี้

ความทรงจำก็สับสนไปมาก...เกือบจะถึงขั้นวิกลจริตแล้ว...

แค่ฆ่า! ทำลาย! ทำให้สิ้นไป! อย่างเท่าเทียมกัน!

ดูแล้วก็ไม่ค่อยจะสบายใจเลยแฮะ

นั่นแหละคือลูกธนูแห่งการเตือนสติ...!

และพวกเราก็รอดชีวิตมาได้!

นั่นแหละคือพระประสงค์ของท่านผู้นั้น!

ความทรงจำนี้! ใช้ความเจ็บปวดเป็นที่ยึดเหนี่ยว!

คือความประสงค์ของท่านมาร นั่นคือการให้ดำเนินชีวิตด้วยความถ่อมตนนั่นเอง...!

ท่านมาร...?

ท่านมารน่ะเหรอ?

...ใครสักคนในกลุ่มที่มารวมตัวกันราวกับถูกดึงดูดมายังแผ่นดินนี้

ก็เรียกมันว่า 'มนุษย์' กับ 'มาร'

หรือ 'เผ่าพันธุ์กึ่งคน' น่ะ

คำที่รวม 'มนุษย์' และ 'มาร' เข้าไว้ด้วยกัน

นั้นเหมาะสมที่จะใช้อธิบายถึงท่านนั่นเอง...

...ได้รับฟังเรื่องราวอันล้ำค่ามาแล้ว

แต่ว่า...ลำบากจัง

จะแสดงความขอบคุณให้มากพอ

ฉันก็นำเงินทองและสิ่งของมาพอสมควรนะ

แต่มันจะถือเป็นสิ่งตอบแทนที่เหมาะสมกับเจ้าในตอนนี้ได้หรือ?

จริงอย่างที่ว่า

เงินทองและสิ่งของพวกนี้ ตอนนี้ฉันไม่ต้องการแล้วล่ะ

เงินทองหรือสิ่งของตอนนี้มันไม่จำเป็นสำหรับฉันแล้ว

ถ้าจะมีปรารถนาอะไรล่ะก็

ก็แค่

ให้มีวันที่ภาวนาอย่างเงียบสงบ...

...รับทราบแล้ว

เรื่องของที่นี่จะไม่มีวันบอกใครเด็ดขาด

อ่า

แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

ถึงแม้ว่าจะอยู่ได้ไม่ถึงพันปีก็ตาม

จะสร้างเขตป้องกันเอาไว้ไม่ให้พวกมนุษย์พวกนั้นหาเจอ

“เขตป้องกันมายาหมอก”

ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือปีศาจก็จัดการอย่างไม่แบ่งแยก

แล้วก็ทำลายทุกสิ่งอย่างไม่เลือกหน้า...สินะ

แม้กระทั่งหมัดสุดท้ายที่ฉันปล่อยออกไป

ก็

ฟุฟุฟุ

สำหรับพวกเขาคงเป็นแค่การก่อกวนเล็กน้อยเท่านั้นมั้ง

เมก้า

อึก

ฟะฮ่าฮ่าฮ่า!

ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นแค่ "การก่อกวนเล็กน้อย" ถึงกับเป็นทะเลสาบขนาดนี้...!

คุณหนุ่มคนนั้นช่างเป็นผู้ที่ไม่เคยทำให้รู้สึกเบื่อหน่ายได้เลยจริงๆ!

ท่านมาร...สินะ

แน่นอนว่าไม่ใช่ตัวแทนหรือผู้พิพากษาของเทพี แต่ว่า

อาจจะเหมาะสมในการนิยามคุณหนุ่มคนนั้นได้จริงๆ ด้วย

เอาล่ะ นี่มันถูกแจ้งมายังไงเนี่ย...

ร็อทซ์การ์ด เมืองหลวง

อะไรกันเนี่ย

ค่าที่ตั้งของเงื่อนไขการผ่านมันต่ำขนาดนี้เลยเหรอ...

โรงเตี๊ยม

ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงครับ

ไม่สิ เอาเป็นว่า

ผมเองก็คงจะชินชากับความรู้สึกในอาคุเลยล่ะครับ

คนที่อยู่รอบตัวผมมันเก่งกันจริงๆ นะ...

การที่ผมเรียนรู้ที่จะผ่อนแรงและผลลัพธ์ออกมาก็ถือว่าดีนะ

ถ้าปล่อยให้ฝึกไปตามแรงของตอนที่สู้กับทุกคนในอาคุแบบนั้น

อาจจะทำให้พวกนักเรียนหมดสภาพไปเลยก็ได้...

ทางนี้ก็เกือบจะตายมาหลายครั้งแล้วนะ

อย่าส่งความคิดมานะเอริส!!

เอ๊ะ

ได้ยินเสียงหลอนๆ

สิ จริงๆ แล้วผมคือคนที่ถูกโยนมาในที่ที่ไม่น่าเชื่อที่สุดเลยสินะ

เทพธิดาแมลงตัวเหี้ยเอ๊ย

อืม

ยังต้องรอวันที่จะมีประกาศอย่างเป็นทางการจากสถาบันอีกนี่นา

เดี๋ยวจะลองไปร้านหม้อไฟที่คุณแนะนำมาดูไหม

ร้านโกเต็ตสึเทย์ที่คุณลูกสาวพูดถึงครั้งก่อนนั่นแหละ

ตอนที่ออกมาจากทซี่เกะน่ะ

พื้นฐานเลย

ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยจริงๆ

คุณพ่อคุณแม่ครับ

หม้อไฟของโลกนี้จะเป็นแบบไหนกันนะ

ผมจะได้ทำงานเป็นอาจารย์พิเศษที่นี่แล้วครับ

ชีวิตในเมืองสถาบันก็เริ่มต้นขึ้นแบบนี้เองครับ

เมืองกลางรอตซ์การ์ลด

โรงเตี๊ยม

โห จริงๆ นี่มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยนะเนี่ย!

การจะรวบรวมสามสีมาได้ในการสอบปฏิบัติอย่างเดียวเนี่ยนะ

ครั้งนี้ก็น่าจะไม่มีใครผ่านแน่ๆ เลยนะ

อ้าว ทำไมล่ะคะ?

...เป็นเรื่องของที่นี่นะ

เทระ

อาจารย์ประจำได้รับคำขอให้ช่วยแกล้งนิดหน่อยนะ

จำนวนอาจารย์สอนวิชาปฏิบัติการกลยุทธ์โดยรวมก็เพียงพอแล้ว

เขาบอกให้เพิ่มระดับความยากของข้อสอบให้ขึ้นอีกนิดน่ะ

ก็เลยจัดการให้เข้าไปในห้องสอบน่ะ

ก็เดิมทีว่า ยากที่สุดอยู่แล้วนี่นา

ถึงจะไม่ได้จัดฉากอะไรที่ยิ่งใหญ่นัก แต่ว่า...?

คราวนี้ฉันเลี้ยงเองนะ อย่าบอกใครล่ะ~

โห ใจกว้างขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย

อุเอะ! เชิญเลยค่ะ ขอแบบเบาๆ นะคะ

มาสเตอร์คะ ขอเครื่องดื่มดีๆ สักแก้วได้ไหมคะ

คุณคุซึโนะฮะ อาจารย์ชั่วคราวที่เป็นพ่อค้า...

น่าสนใจมากเลยค่ะ

ในคอมิกส์เล่มที่ 9 จะวางจำหน่ายช่วงปลายเดือนมิถุนายนนี้!! ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ!