ตอนที่ 62

มาสก์ที่ออกนอกลู่นอกทาง ทำให้มานะต้องมาสอบแบบภาคปฏิบัติเท่านั้น...

นี่ คุณชิก!

ข้อสอบปฏิบัติระดับสูงสุดนี่นะ!

ทำอะไรให้มันโดยพลการแบบนี้เนี่ย!

ไม่เป็นไรหรอกครับ

สำหรับคุณวะ น่าจะเป็นข้อสอบที่ง่ายที่สุดแล้วล่ะครับ

...果然

ไม่ใช่ว่าโดนยุแหย่หรอกนะ แต่เป็นแผนที่ตั้งใจให้เป็นแบบนี้เอง

จริงนะ ถึงจะเคยบอกตัวเองบ่อยๆ ว่าตัวเองไม่มีสามัญสำนึก

การไม่มีข้อสอบข้อเขียนอาจจะได้เปรียบก็ได้...

สำหรับคุณคุズノฮะ ทางเราจะดำเนินการตามขั้นตอนทั้งหมดเป็นอันดับแรกครับ

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป 3 วัน

คุณจะต้องเข้าสอบ ณ สถานที่สอบที่เราจัดเตรียมไว้ให้ครับ

นาน...

3 วัน!? ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป 3 วันเลยเหรอ!?

ต้นฉบับ: อะซึมิ เคน มังงะ: คิโนะ โคโตระ

ตามปกติแล้วหลังจากสอบผ่านก็จะมีสอบสัมภาษณ์นะครับ

โอ้

แต่เนื่องจากคุณเรมบรันท์เป็นคนแนะนำมา ก็จะข้ามส่วนนั้นไปครับ

แต่สามวันนี่นะ...

สัมภาษณ์นี่ไม่รู้จะตอบยังไงเลยโล่งอกไปที

ถึงอย่างนั้น ถ้าสอบผ่านด้วยภาคปฏิบัติ ผลงานก็น่าจะพูดแทนตัวเองได้อยู่

เรื่องบุคลิกภาพอะไรพวกนั้นพอจะให้อภัยได้ในระดับหนึ่ง

โฮโฮโฮ

ถึงแม้จะต้องสอบก็ตาม มันก็เป็นแค่ตามรูปแบบเท่านั้นเอง

...หมายความว่าถ้ามีความสามารถ แม้จะเป็นคนที่มีปัญหาบ้างก็โอเคใช่ไหมครับ

ตอนนี้เกิดความกังวลใหม่ขึ้นมาในเชิงปฏิบัติของทางอาจารย์แล้วสิ...

ตั้งแต่ตรงนี้เป็นต้นไป อนุญาตให้เฉพาะผู้เข้าสอบเท่านั้นที่เข้ามาได้นะครับ

ทางเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบจะนำทางให้ครับ

ท่านอื่นที่ไม่ใช่ผู้เข้าสอบ เชิญทางนี้ครับ

...ก็เป็นเช่นนั้นสินะครับ

เมื่อครู่คุณโทโมเอะได้แจ้งมาว่ากำลังจะไปสำรวจกลุ่มคนที่ฆ่ามังกร

รายงานความคืบหน้าระหว่างสอบควรจะทำอย่างไรดีครับ

อ่า

บอกพวกโทโมเอะแล้วนะ ไม่จำเป็นต้องรายงานทุกอย่างทีละเรื่องหรอก

ถ้าได้ฟังรายละเอียดทั้งหมด หัวคงจะปั่นป่วนไปหมด

แค่รายงานสิ่งที่คิดว่าจำเป็นสำหรับผมก็พอแล้ว

รับทราบครับ

ถ้างั้นพอสอบเสร็จจะรีบติดต่อไปนะครับ

ระหว่างนั้นสามารถใช้เวลาได้อย่างอิสระเลยนะ

ส่วนคนที่มาเป็นผู้ติดตามก็ออกไปข้างนอกได้ตามสบายเลยครับ

ถึงจะมีสถานที่รอภายในสถาบันอยู่นะครับ...

ถ้างั้นขอรอนับที่นั่นละกันครับ

ไม่ครับ ขอรอด้วยความหวังว่าจะสอบผ่านครับ

ที่ไหนก็ได้

ผมเอลส์ ผู้รับผิดชอบการสอบภาคปฏิบัติครับ

จากนี้ไป ขอให้ผู้เข้าสอบทุกท่าน

ย้ายไปยังพื้นที่สำหรับสอบที่สังกัดของลอตส์การ์ดนะครับ

ของที่แจกไปเมื่อสักครู่คืออุปกรณ์สำหรับย้ายครับ

ตอนกลับ กรุณาใช้อุปกรณ์รูปปีกครับ

ส่วนหากท่านเลือกที่จะไม่เข้าร่วม ก็ให้ใช้อุปกรณ์รูปกระดิ่งครับ

ต้องแยกไหม?

ข้อห้ามคือการต่อสู้ระหว่างผู้เข้าสอบเท่านั้นครับ

แต่เนื่องจากแต่ละท่านจะเคลื่อนที่โดยรักษาระยะห่าง จึง

คงไม่มีกรณีที่ผู้เข้าสอบจะมาเผชิญหน้ากันโดยตรงหรอกครับ

มีบริการให้ยืมอาวุธนะครับ

สำหรับเสบียงและอื่นๆ กรุณาจัดการด้วยตนเองนะครับ

ที่สนามสอบมีสัตว์อสูรกายอาศัยอยู่ด้วย โปรดระวังด้วยนะครับ

โอ้ สแล็กกิ้ง!

ที่ถูกปล่อยลงมาในสนามสอบแบบนี้

เป้าทรงกลม 3 ชนิด คือ สีแดง สีน้ำเงิน และสีเหลือง ที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงนั้น

ผู้ที่สอบผ่าน คือผู้ที่ทำตามเงื่อนไขได้ทั้งหมด

จับให้ได้ 3 ลูก ภายใน 3 วัน แล้วนำกลับมาที่สถาบัน แค่นั้นเองครับ

และเงื่อนไขในการสอบก็คือ

รายละเอียดเงื่อนไขการจับก็ระบุไว้ในเอกสารแจกแล้วครับ

เอาล่ะ ขอให้ทุกท่านโชคดีในการสอบนะครับ

ตึ้ก

...ที่นี่คือสนามสอบสินะ

ลอตส์การ์ด สนามสอบพิเศษ

ก่อนอื่นคือ 'เขต' แห่งการสำรวจ

ผู้เข้าสอบคนอื่นๆ อยู่ค่อนข้างไกลเลยแฮะ

ลูกกลมสีแดง โอเค

ดีเลย รู้ตำแหน่งของลูกแล้ว

สภาพอากาศสงบ มีแม่น้ำสวยๆ แถมยังมีผลไม้ที่กินได้ด้วย

สมกับที่คิบอกเลย

แค่นี้มันก็ง่ายจนน่าผิดหวังเลยนะ...

เอ่อ สามชนิดของลูกคือ

โจมตีทางกายภาพ โจมตีระยะไกล โจมตีด้วยเวทมนตร์

การเพิ่มการโจมตีที่มีประสิทธิภาพสำหรับแต่ละชนิด จะทำให้ความเสียหายสะสม

เมื่อความเสียหายสะสมถึงระดับที่กำหนด การเคลื่อนไหวจะหยุดนิ่งและสามารถจับกุมได้

นั่นมันสีแดงนี่นาー

...ต้องระวังไม่ให้สับสนเรื่องสีด้วยสิ

ลูกกลมสีแดง ใช้โจมตีทางกายภาพได้ดี

เพราะถ้าใช้เวทมนตร์โจมตี มันจะระเบิดออก

ก่อนอื่นเลย ลองชกด้วยมือเปล่าเบาๆ สักที!

...ห๊ะ?

เอ๊ะ? สี...ไม่ได้สับสนใช่ไหม?

เดี๋ยวนะ สีแดง...

เอาล่ะ ตั้งสติใหม่

ต่อ... ลูกกลมสีเหลืองที่เวทมนตร์มีผล

ไฮบริด!

ต่างจากลูกสีแดงตรงที่ ถ้าโดนแรงกระแทกทางกายภาพ มันจะระเบิดออก...

??

คราวนี้ก็

จะระเบิดเมื่อผู้เข้าสอบเข้าใกล้ในระดับหนึ่ง

ลูกกลมสีน้ำเงินที่โจมตีระยะไกลมีผล!

...เยี่ยม! ในระยะยิงของผมมันจะไม่ระเบิด

แบบนี้ถ้าใช้คันธนูที่ยืมจากสถาบันก็สบายเลย...!

ทำไมล่ะ

เอ่อ ในการสอบแบบปฏิบัติเท่านั้นนี่

สีแดงกับสีเหลืองตั้งค่าให้รับความเสียหายสูงสุด

ส่วนสีน้ำเงินตั้งค่าให้ระยะโจมตีสูงสุดไว้ครับ...

จะเป็นไปได้ไหมว่าการโจมตีของฉันมันเกินขีดจำกัดความเสียหายที่รับได้... อะไรแบบนั้น?

...เป็นได้นะ

ฮะ!

ใช่แล้ว! ฉันใช้เวทมนตร์เสริมตลอดเวลาเลยนี่นา

ยกเลิกมัน...

หึ่ก

อ๊ะ ลูกกลมสีแดง

...ทำไมล่ะ?

เป็นสัตว์ที่ควบคุมเวทมนตร์ไม่ได้ น่าสงสารจริงๆ

สีเหลือง! คราวนี้ปรับพลังเวทมนตร์ให้เบาลงหน่อยนะ...

อสูร

อ๊าาาา!

บอกว่าทำไมล่ะ ลูกสีแดง—!

ยามเย็น

สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเลย...

ให้ตายสิ สุดท้ายก็ต้องนอนค้างคืนสินะ

ทำไมมันถึงระเบิดหมดล่ะ...

จะตั้งเขตป้องกันแบบที่โดนแล้วจะเจ็บแรงๆ ให้เลย

วัน ที่ 1 พ่ายแพ้อย่างย่อยยับ

เช้าวันที่ 2

อ๊ะ

ฮึก

อสูร

โยชิโช โอ้ย

...คิดดูมาทั้งคืนแล้วล่ะ

ลูกสีน้ำเงินเขียนไว้แค่ว่าระยะโจมตีสูงสุดน่ะ

อ๊ะ

มีปลาอยู่

น่าจะเป็นเงื่อนไขการเคลียร์ที่โจมตีถึงตัวมั้ง

เหมือนจะตั้งค่าความเสียหายที่รับได้ตามพลังโจมตีตอนที่โจมตีถึงพอดีเลย

พลังโจมตีตอนที่โจมตีถึงพอดีน่ะ...มันเป็นเท่าไหร่กันล่ะ...?

ถ้าโจมตีตรงกลางมันแรงเกินไป

ลูกสีเหลืองดูเหมือนว่าพลังเวทมนตร์ของฉันจะแรงเกินไป

เพราะมันมีพลังถึงขั้นจัดการโอ๊คได้ในครั้งเดียวเลย

ต้องปรับให้ดีๆ แล้วลองหาขีดจำกัดของความเสียหายที่รับได้ดูสิ...

แล้วปัญหาที่ยากที่สุดก็คือ

ลูกสีแดงที่ทำไมแค่สัมผัสก็ระเบิดได้

มันดูเหมือนว่าพลังเวทมนตร์ที่รั่วออกมาจากตัวฉันนั่นแหละที่มันตัดสินว่าเป็นเวทมนตร์แล้วระเบิด

ดังนั้น หลังจากที่ตัดพลังเวทมนตร์ออกไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

ตอนที่ปลดปล่อยพลังเวทมนตร์ ซอฟเฟียกับคนอื่นๆ ก็ถูกดีดออกไปด้วยเหมือนกันนะ...

น่าสนใจดีนะ

ก็คือต้องโจมตีให้ได้ตามปริมาณความเสียหายที่กำหนดไว้...

นั่นหมายความว่า

เนื่องจากตัวฉันมันแปลกประหลาดเกินไป

จึงจำเป็นต้องมีการปรับความเสียหายทางกายภาพที่แม่นยำ และปรับกำลังของเวทมนตร์

แล้วก็การปกปิดพลังเวทมนตร์ให้สมบูรณ์แบบด้วย... ว่ากันว่า

ฮ่าๆๆ

ความยากมันเพิ่มขึ้นแล้ว‼

ก็จริงนะ

...แล้วคนอื่นล่ะ เป็นยังไงบ้างนะ...

ด้วยโชคร้ายของฉัน คงไม่ได้ง่ายๆ หรอกนะ

ค้นหาแบบวงกว้าง!!

อะไรกันเนี่ย

...เอ๊ะ คนมันลดไปนะ! ไม่มีเอลฟ์เลยนี่

การสอบผ่านมันไม่ใช่แค่เข้าก่อนนะ แต่มันก็แอบใจเสียเหมือนกันแฮะ...

เสร็จแล้วในวันเดียวเลยเหรอ!?

ฮึดสิ! ตั้งใจหน่อยสิ!

อย่าแตกนะ ลูกสีแดง

ก่อนอื่นต้องเป็นลูกสีน้ำเงิน

ลองทำดูก่อนนะ ด้วยพลังระดับที่ขนนกสัมผัสได้

ก็เหมือนกับว่า เฟซ้าทัช... ไงล่ะ!

ใจเผลอไปแล้วสิ

...กลับมาตั้งสมาธิใหม่

ฮึ่กๆๆ

เล็งให้เบี่ยงออกจากจุดศูนย์กลางไปนิดนึง แล้วยิงเข้าไปตรงกลางเลย

ตามที่ตั้งใจไว้! ไม่ได้ระเบิด!

เอ๊ะ

ออกไปไกลเลย...

...หายไปแล้วเหรอ?

เดี๋ยวก่อน! ไม่ได้บอกว่าจะหายไปนะ!!

เขตแดนแห่งการสำรวจ!

—ลูกกลมปรากฏตัวขึ้นที่อีกแห่งหนึ่งแล้ว!

แถมยังไกลไปอีกหลายกิโลเลย!!

เทเลพอร์ตเหรอเนี่ย!

อ๊าาาาาาาา! นี่มัน!

ฮะ!

เอาล่ะ

เผาที่สอบนี่ให้วอดไปเลย

มันไม่ระเบิด!

เกือบไปแล้ว ฮิฮิฮิ

ถ้างั้นก็ ก้าวไปข้างหน้าแล้วนี่นา!

...อืม ลองยิงแบบใหม่ดูไหม

ยังไม่ชินเลยนะ โอกาสสำเร็จยังน้อยอยู่

หลับตาลง

ฉายภาพวัตถุที่เสริมด้วย "เขต" เข้าไปในตัวตัวเอง

มองเห็นแล้ว

ฟุ่

ไม่ได้เทเลพอร์ต แต่ตกลงมา!

ตกลงมา

ไม่ได้ระเบิดด้วย!

อยู่ตรงนั้น! สัมผัสแล้วมันไม่แตก!

ไม่แตกวววววว!!

ดีใจที่อดใจไม่เผาที่สอบไว้ได้!

อีกสองลูก!

เย้!!

เย้กกกกกกกกก!!

ยังมีเวลาอีก! แค่ปรับพลังเวทมนตร์ได้ก็ทำได้แล้ว!

โอ๊ะ?

บึ้

ไอ้กลิ่นอายมันหายไปอีกแล้ว

คราวนี้เป็นมนุษย์

สอบผ่านไปเรื่อยๆ... หรือว่าอาจจะสละสิทธิ์ก็ได้นะ

ยังไงซะฉันก็ต้องพยายามเหมือนกัน...

วันที่ 2 ช่วงเย็น

เป้าหมายคือลูกกลมสีเหลือง

...ก็จัดการมอนสเตอร์แถวๆ นี่ไปแล้ว

ก่อนอื่นจะทำให้ตัวเองอ่อนแอลงด้วย "เขต"

ปรับพลังให้อยู่ในระดับที่ไม่แข็งแกร่งจนเกินไป แต่ก็ไม่อ่อนแอจนเกินไปด้วย

ไอ้ลูกสีแดงน่ารำคาญ!

ลูกผสมอ่อนแอ!

เย้! ได้เลย!!

ยังมีอีก 1 วันนี่นา แบบนี้ก็น่าจะผ่านส่วนที่เหลือได้!

เมื่อวานไม่ได้กินอะไรเลย นอนซมไปเลย

ฉลองให้หน่อยไหม ลูกสีแดง!!

วันนี้จะกินมื้อเย็นให้เต็มที่เลย!

อืม การปรับพลังนี่ก็คุ้นเคยขึ้นแล้วสิ...

...เอ๊ะ?

หมายความว่ายังไงกันนะ?

คราวนี้มีกลิ่นอายของคนเพิ่มขึ้น

สามารถเข้าร่วมการสอบระหว่างทางได้เหรอเนี่ย?

ก็จริงนะ ถึงแม้จะเป็นตัวเกะกะ แต่มันก็ไม่เกี่ยวกับฉันหรอก

อยากได้เกลือจัง แต่ก็อร่อยดีนะ

เผื่อไว้ก่อนก็ดีนะ

วันนี้ก็ขยายเขตแดนแบบเจ็บปวดอีกแล้ว

ฝันดีนะ เพื่อเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้...

ทะเลสาบเมย์ริส ยามเช้าตรู่

...แปลกจัง

ไม่เพียงแต่มันเซกุเท่านั้น แต่ริยูกะก็ไม่อยู่ที่ที่พักด้วย

ไม่นับว่ารุโตะนะ

ริยูกะไม่เคยเปลี่ยนที่อยู่มาก่อนเลยสักครั้ง

เขตแดนก็ยังคงอยู่ที่เดิมด้วย...

เฮ้อ

ถึงจะแวะไปเพื่อจะได้เห็นหน้าสักหน่อยหลังจากหลายร้อยปี

...ไรม!

ไรม ยังไม่มาอีกเหรอ!

โอ๊ะ...ดึก...แล้ว...แฮะ...

พี่สาวครับ

ทิ้งไว้ตรงทางเข้ามหาสมุทรต้นไม้เฉยเลยนี่...คุณ!

โคตรไม่ปราณีเลยครับ...

...ก็ดีเหมือนกัน

งั้นจากนี้จะมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านแถวนี้

ช่วยรวบรวมข่าวสารโดยเน้นไปที่เรื่องของเรียวกะแห่งน้ำตกด้วยนะ

ไปเหรอ!?

ข้าจะไปที่ทะเลสาบหลักก่อนนะ

แต่ว่า...ที่นี่คือทะเลสาบเมย์ริส...

ใจกลางมหาสมุทรต้นไม้เมย์ริสเลยนะครับ!?

แล้วยังไง?

หมายความว่า...ยังไงล่ะ

ฮะ

เลี้ยวขวาแล้วออกจากป่า

รวบรวมข้อมูล

เอ่อ คือว่า

เรื่องของข้ามันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?

...การจะผ่านทะเลสาบเมย์ริสด้วยตัวคนเดียวนี่

ถือเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ที่จะได้รับตำแหน่งขุนนางได้ในอาณาจักรลิเมียเลยนะ...

เนื้อหาคือ

เข้าใจแล้วครับ...

ความสามารถของผม...แสดงให้เห็นแล้วใช่ไหมครับ...?

ถ้าอย่างนั้นก็ไปสิ

ถ้าเป็นตอนนี้ของเจ้า ก็ใช้เวลาแค่ 5 วันก็เสร็จแล้วล่ะมั้ง

...ถึงข้าก็ไม่ใช่ปีศาจสักหน่อยนะ

?

ถ้าแค่มาถึงที่นี่ได้

ถ้าหากว่าเป็นจุดที่เจ้าถึงขีดจำกัดแล้วล่ะก็...

โย่

จะได้ไม่ให้เจ้าตกอยู่ในอันตราย จะส่งเจ้าออกไปอย่างปลอดภัย ถึงนอกป่าเลย

หลังจากนี้ก็จะคอยดูแลเจ้าอย่างดีที่สุดก็ได้นะ

ถ้าพอใจกับยศขุนนางของอาณาจักรก็ดีแล้ว

5 วันให้หลัง

คุณอยู่ที่ไหนหรือครับ?

ทะเลสาบแห่งดวงดาว

เรามาเจอกันที่หมู่บ้านใกล้ ๆ กันไหมครับ

สนามสอบรอตส์การ์ด

วันสุดท้ายของการสอบ

อืมมม

เป็นเช้าที่สดชื่นจริง ๆ เลย

แต่ว่าก็มีอยู่กับพวกอสูร

...นี่นา

พวกที่สวมชุดดำน่าสงสัย

ก็ว่าไป

ถ้าเป็นแค่ล้มอยู่ตรงเขตแดนนี้ ก็ปล่อยไว้ก่อนดีไหม

พลังสังหาร!

แกล้งทำเป็นหลับอยู่เหรอ?

ร่างที่สวมชุดดำหายไปแล้ว...

ก่อนการสอบจะจบ ก็เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมาอีกแล้ว