ตอนที่ 65

ชีวิตที่แสนจะสุขสม ปนทุกข์บ้าง♪

การมาเยือนอย่างกะทันหัน ขออนุญาตนะครับ/คะ

เสียงผู้หญิง... จากช่วงก้าวและเสียงฝีเท้า ผู้หญิง 1 คน ผู้ชาย 1 คน เด็ก 1 คน

ไปเที่ยวด้วยกันแบบเป็นครอบครัวนี่มันเป็นไปไม่ได้เลยสิ

คุณไป๋ครับ...

ขอรบกวน...อนิเมะเรื่องนี้กำลังออกอากาศและได้รับคำชมอย่างล้นหลาม‼

"อย่าใช้โทรจิต"สินะ

นั่นหมายความว่ามีโอกาสที่จะรู้ข้อมูลของโทรจิต

เผ่ามาร หรือผู้ที่มาจากเบื้องบนของลิมิอาグリโทเนีย

--ท่านคือใครหรือครับ/คะ?

พวกเราเป็นนักเดินทาง

ได้ยินมาว่ามีผู้ที่พกพาอาวุธที่แปลกในหมู่บ้านนี้

จึงขออนุญาตแวะมาเพื่อขอชมให้ได้สักครั้งครับ/ค่ะ

เชอะ ถูกจับตามองแล้วสินะ

ขอบคุณมากครับ

ขออนุญาตนะครับ

...เข้าใจแล้วเชิญข้างในได้เลยครับ

กิฮะ โฟ

เอ๊ะ ซามูไรเหรอ!?

คอสเพลย์ด้วย!?

...หืม?

ว่าไงนะ อยากเห็นอาวุธสินะ

ข้าชื่อโทโมะ เจ้าตัวนี้คือไลม์

ประกอบอาชีพเป็นบอดี้การ์ดให้ร้านค้าชื่อคุสึโนะฮะที่ชายแดนแห่งนี้

อย่างนั้นหรือครับ ผู้คุ้มกันของสมาคมการค้า

แล้วคุณก็มีอาวุธที่ยอดเยี่ยมเช่นนั้นด้วยสินะครับ

!

...ถึงจะบอกชื่อไป ก็คงไม่มาแนะนำตัวให้ฟัง

วิธีพูด ท่าทาง บรรยากาศ

แล้วก็การแต่งกาย เครื่องประดับ

เห็นได้ชัดว่าเป็นคนรวยมาก เป็นเศรษฐีหรือขุนนาง...

แต่สายตาที่มองพี่สาวกับผมนี่ ไม่ใช่คนธรรมดาเลย

ถึงจะพยายามปิดบังไว้บ้าง แต่ว่า

ทั้งอุปกรณ์และอาวุธก็เปล่งออร่าที่น่ากลัวออกมาเลย

ใบหน้าที่ดูดี ดวงตาที่ดูเหมือนจะมีเรื่องราวมากมาย...

หืมมม...

คุณพูดจาแบบเก่าๆ นะเนี่ย

ไม่ถึงกับเด็กสาวแบบโลลี้บาบาอะหรอกมั้ง

หมายถึงหน้าตาไม่ตรงกับอายุสินะ?

แต่ก็ดูเป็นตัวละครที่แข็งแกร่งอยู่นะ

...สำเนียงแปลกๆ แบบนี้ นึกถึงเอริสเลยแฮะ

ดูเป็นคนเข้าถึงง่ายดีแฮะ

ฟังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่เลยนะ...

พอเจอกันปุ๊บ ก็มาถามอายุผู้หญิงแบบนี้มันไม่เป็นเรื่องเหรอไง

สำหรับคนของสมาคมการค้าแล้ว ก็ไม่ค่อยระวังคำพูดเท่าไหร่เลยนะ

ในเมื่อผมแนะนำตัวแล้วนะ คนที่ไม่บอกชื่อก็ยังไม่ถือว่าเป็นลูกค้าเลยล่ะ

...ฉันชื่อลิลิ

เป็นผู้รับใช้ของคุณโทโมกิผู้นี้ค่ะ

ผู้ที่อยู่เบื้องบนของแคว้น ชื่อลิลิ...

ฉันชื่อโมรา

นี่มันชื่อของเจ้าหญิงองค์ที่ 2 แห่งลิมิอาグリโทเนียไม่ใช่รึไง!

เป็นเพื่อนของพี่โทโมกิเหมือนกันค่ะ

ถ้างั้นก็มีแนวโน้มว่าชายผู้นี้คือวีรบุรุษแห่งจักรวรรดิ...

แล้วสาวน้อยคนนี้ก็

ดูจากภายนอกแล้วน่าจะเป็นอัศวินหรือขุนนางจากที่ใดที่หนึ่งสินะ

ทำไมถึงเดินทางมายังสถานที่ห่างไกลแบบนี้ล่ะ?

นั่นคือ...

เพื่อไปเยี่ยมชมทะเลสาบที่เพิ่งเกิดขึ้นอย่างกะทันหันน่ะค่ะ

หืม

พวกเจ้ามีฐานะสินะ

ถ้าต้องปฏิบัติการอย่างลับๆ ในเขตลิมิอา ก็ว่ากันไป...

!!

นั่นสิ ก่อนอื่นเลยนะ

กับอุปกรณ์ที่ดูน่าเกรงขามมากมายเหล่านั้น

ไอ้ที่พวกเจ้าถืออยู่ นั่นมันดาบใช่ไหม!?

แก้ตัวได้แย่จริงๆ!

เจ้าพวกนักบวช...

จริงด้วยสิ ที่ผ่านมาก็มีจุดประสงค์เพื่อมาที่นี่นี่เอง

อยากเห็นก็ดูไปเถอะ ไม่ว่าอะไรนะ

ลวดลายของดาบเล่มนี้เนี่ย...!

อ่า แย่จัง เรื่องพวกนั้นไม่สนใจหรอกนะ

เอ๊ะ?

นี่มันอะไรกันเนี่ย หายไป...ให้ตายสิ

ขออภัยนะ

เป็นเพราะว่ามันถูกกำหนดให้มีแค่ข้าเท่านั้นที่ใช้งานได้

ไม่น่าจะใช่แบบนั้นนะ!

ข้าใช้งานอาวุธทุกชนิดในโลกนี้ได้เลยนะ

อ๊ะ

เอ๊ะ?

มันเป็นคู่หูที่สำคัญของข้าเลยนะ

อย่าใช้งานแบบหยาบคายนักล่ะ

ขอให้ดูใบดาบนี้ก็พอแล้ว

ชื่อว่า ชิราฟุจิ

โปรดรับชมดูด้วยเถอะนะ

สุดยอดไปเลย...!

นี่มันอะไรกัน...

สวยจัง...

แบบนี้พอใจหรือยังล่ะ?

พวกเราเองก็มีธุระอยู่ที่นี่เหมือนกัน

ช่วยรับสิ่งนี้ไปด้วยเถอะนะ

เอ๊ะ! เดี๋ยวสิ รอสักครู่!

ไม่ได้ว่างซะหน่อยนะ

นั่นคือสิ่งที่ตั้งใจจะบอกไปน่ะ

อือ...อือ...

อาวุธนั่น...เรียกว่าดาบเหรอครับ

เดี๋ยวเราจะจัดการเรื่องราคาให้ครับ

กรุณาให้พวกเราหน่อยได้ไหมครับ?

บอกว่ามันเป็นดาบที่ข้าเท่านั้นที่ใช้ได้นี่นา

หวังว่าจะหาได้นะ

ถ้าจำเป็นจริงๆ ก็ไปหาที่เมืองซีเกสิเถอะ

...ก็นึกว่าจะเก็บเป็นความลับไว้นะ แต่ก็ช่วยไม่ได้

ข้าคือลิลิ องค์หญิงแห่งจักรวรรดิกรีโตเนีย

และคุณโทโมกิก็คือ

วีรบุรุษที่เทพธิดาได้ส่งมายังจักรวรรดินี่เองครับ

โอ้! พวกเจ้าน่ะวีรบุรุษกับองค์หญิงน่ะ

พี่สาวเนี่ย ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เลยนะ ว่าเป็นอะไรกัน

นี่มันน่าตกใจจริงๆ!

ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้งครับ คุณมนุษย์...

เปล่าครับ เพื่ออนาคตของโลกใบนี้

ได้โปรดให้ความร่วมมือกับพวกเราด้วยได้ไหมครับ?

แม้ว่าข้าจะสละสิทธิ์ในการสืบทอดราชสมบัติแล้ว แต่ข้าก็เป็นองค์หญิง

ที่รับใช้คุณโทมะแห่งสมาคมพ่อค้าคุズノฮะ

เมื่อท่านมาทำธุรกิจในประเทศของเรา ขอสัญญาว่าจะช่วยเหลือท่านอย่างเต็มที่ครับ

โอ้ น่ากลัว น่ากลัวจัง

กล้าประกาศสถานะและเอ่ยชื่อสมาคมพ่อค้าพวกเราเสียด้วย เกรงขามจริงๆ

การที่พวกเชื้อพระวงศ์จะโค้งคำนับและปฏิสัมพันธ์กับเพียงแค่องครักษ์ของสมาคมค้าขายเช่นนี้

คงมีการวางแผนอะไรที่ลึกซึ้งซ่อนอยู่ไม่รู้เลย

...มิได้กล่าวด้วยเจตนาเช่นนั้นเลยนะ

บริษัทคุズノฮะ...สินะ

ดูจากสถานที่ที่ได้ดาบมาแล้ว ดูเหมือนเขาจะค้าขายอยู่ในเมืองซีเกสิสินะ

ข้าคือผู้ที่อุทิศทุกสิ่งให้กับวีรบุรุษ

เมืองชายขอบที่ติดกับทุ่งรกร้าง น่าจะลองไปสำรวจดูนะ

การโค้งคำนับเพื่อขอความช่วยเหลือ มันเป็นเรื่องปกติที่สุดแล้วล่ะ

ถ้ามีช่างฝีมือที่สร้างอาวุธอย่างดาบได้

มันอาจจะเป็นแรงกระตุ้นในการพัฒนา "ปืน" ที่หยุดชะงักได้นะ

เป็นไปได้เหรอ?

ดูเหมือนว่าคุณจะมีความปรารถนาดาบอยู่เบื้องหลังนะ

!

...แค่เล่นสนุกเท่านั้น

จะกองเงินให้ หรือจะพูดอะไรมา ก็ไม่มีเจตนาจะยอมถอยหรอก

เรื่องนี้ขอจบแค่นี้เถอะ

...คุณพี่

...อะไรกันเนี่ย ลายม์

เป็นเรื่องที่ขอร้องจากเหล่าวีรบุรุษผู้ต่อสู้เพื่อโลกน่ะนะ

ถ้าเป็นดีลที่ทำให้ห้างของเราขาดทุน มันก็คงไม่ใช่เรื่องที่ดีหรอก

สำหรับดาบของคุณพี่อาจจะยากหน่อยนะครับ

แต่สำหรับดาบของข้า คุณก็ใช้งานได้แน่เลยล่ะครับ

เจ้าเนี่ย

ตรงนี้หนึ่ง...

สักหน่อย

หุบปากซะ

...? คุณพี่โกรธทำไมล่ะครับ?

...ขออภัยนะ

ลูกน้องพูดอะไรที่หัวร้อนไปหน่อยน่ะขอรับ

ขอบอกอีกครั้งนะว่าพวกนี้ไม่มีชิ้นไหนที่ปล่อยมือได้

ถ้างั้นเรื่องดาบก็เอาไว้ก่อนเถอะ

โปรดทำความเข้าใจด้วยเถอะครับ

เอ๊ะ...คุณพี่!?

เมื่อกี้ลิลิบอกไปแล้วนะ

ข้าคือวีรบุรุษ

ที่ต่อสู้เพื่อโลกใบนี้ สังหารจอมมาร

และทำให้โลกที่สงบสุขสำเร็จได้

ดังนั้น คุณโทมะ!

จึงอยากให้คุณยืมพลังของคุณหน่อย

ขอให้มอบพลังนั้นให้ข้าเถอะ!

แค่คำพูดอย่างเดียวก็พอแล้วล่ะ

ก่อนอื่นเลย ขอให้คุณ

หยุดสายตาที่น่าขนลุกนั่นสักทีได้ไหม?

...ห๊ะ?

น่า...ขนลุกเหรอ?

ถึงจะเป็นวีรบุรุษ แต่การพึ่งพาของเล่นที่ใช้สายตาไร้สาระนั่น

ก็ดูไม่ใช่รสนิยมที่ดีเลยนะ

ได้ยินมาว่ามาจากถิ่นเดียวกับคนหนุ่มนี่ ก็เลยคาดหวังไว้

วีรบุรุษ...สินะ

ตุ้! ไม่คิดเลยว่าจะเกี่ยวกับเนตรมาร!?

คนตัวเล็กที่ต้องพึ่งพาเนตรมาร ถึงขั้นมองตาตรงๆ ไม่ได้เลย

แค่หมกมุ่นอยู่กับพลังและอำนาจที่ได้รับ จนมองเห็นแต่ความอยากของตัวเอง

พลังเวทมนตร์น่ะ ก่อนทำสัญญา ก็ยังเทียบได้กับข้า แล้วไอ้หนุ่มนี่ก็ต่ำกว่าข้าเสียอีก

น่าเบื่อสิ้นดี

เรื่องท่าทางนะ ก็ยังสู้ฟิมหรือโทอาไม่ได้ด้วยซ้ำ

สมกับเป็นคนที่ทำให้คาดหวังผิดหวังจริงๆ

แถมสายตาที่ไม่เหมาะสมที่มองมาที่ร่างกายของข้า...

ถึงแม้เนตรมารจะถูกจับได้ ก็ไม่เป็นไรถ้าสามารถสะกดใจเขาได้!

...ถึงจะเป็นไอ้หนุ่ม แต่ก็อยากให้เรียนรู้บ้างนะ

...ยังไม่ได้ตอบรับคำชวนของข้านะ

ถือว่ามีอยู่ไม่น้อยแล้วล่ะ

ขออภัย มันเหมือนกล้ามเนื้อหน้าอกไปซะหมด

ในยามนี้ยังสามารถเปล่งคำพูดนั้นออกมาได้เลยนะ

คำตอบคือ "ปฏิเสธ" ไงล่ะ

เพราะว่าข้ามีเจ้านายที่มอบทั้งจิตใจและกายให้แล้ว

...อุ๊ย! ทำไม...

การสะกดใจไม่ทำงาน...!?

ตุโมเอะ!

อา...

!?

ท่านคือมังกรใช่ไหม?

นั่นไม่ใช่แค่กลิ่นของมังกรธรรมดาด้วยนะ

แม้แต่กลิ่นอายและพลังก็มีความบริสุทธิ์สูงมาก

เผ่ามังกรที่ทรงพลัง!

โมราถนัดในการรับรู้มังกร

ริยุกะแห่งน้ำตก

มังกรที่ทรงพลังที่สุดในแถวนี้คือ

บริวารของมัน...

ข้าไม่ใช่ทั้งริยุกะ และไม่ใช่บริวารของเจ้าด้วยล่ะ

!?

อีกแล้ว... คิดอ่านความคิดของข้าออกอีกแล้วเหรอ!?

ถึงแม้จะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม

มังกรทุกคนก็จะเชื่อฟังสิ่งที่ข้าพูดทั้งนั้นแหละ!

ได้โปรดนะ โทโมเอะ!

มาเป็นพลังของคุณพี่ไปกับข้าเถอะนะ!

โฮ่

ได้ยินมาว่าในมนุษย์น่ะ จะมีผู้ที่ถือกำเนิดมาพร้อม ความสามารถในการใช้มังกร อยู่บ้าง

เอ๊ะ...? อ่า... โทโมเอะ

“ผู้อัญเชิญมังกร”... เจ้าเป็นคนนั้นเองสินะ

กับฉันเนี่ยนะ...

มังกรที่ผูกพันกับเจ้าเนี่ย

ดูเหมือนจะตามใจเจ้าเสียมากเลยนะ เจ้าเจ้าโง่เอ๋ย

อื้ม... โทโมเอะ...

อย่าส่งความคิดที่ไร้สาระนั่นมาให้ข้าตลอดเวลาเลยนะ เจ้าหนู! เจ้าเด็กสาว!

แคะ

อึ...ไม่...จริง...

เอ๊ะ...ข้า...ท

ทำไมล่ะ...ท

ไม่คิดเลยว่า...เสน่ห์มันคลายลงแล้วเหรอ!?

............ จะยอมมอบให้ไอ้หมอนี่...!!

ทำไมต้องเป็นดาบสำคัญด้วยล่ะ...

ให้กับไอ้หมอนี่

เนี่ยนะ...?

ไอ้ตัวกระจอกนี่...ท

หอกเทพ!!

...เฮ้อ...

อึก!

เหมือนเด็กที่กำลังงอแงเลยแฮะ

ชิ

น่ารำคาญ! ข้าคือวีรบุรุษนะ!

ไม่ใช่แค่ไอ้หนู หรือเด็กนะ!

วีรบุรุษแห่งจักรวรรดิโทโมเอะ!

เจ้าเนี่ย...ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ...

แกนี่มันจริงๆ...

ช่างเป็นสถานที่ที่ไม่มีทางช่วยได้เลยนะ

มองมาทางข้าแบบนั้นเลยเหรอ อ่าาา!!

ตัวตนที่กำลังพูดอยู่เนี่ย

จะเรียกว่าของจริง หรือภาพลวงตาก็ไม่รู้สิ

เจ้าหญิงริริ การพบกันในครั้งนี้

หากเจ้ายังไม่สามารถหยั่งถึง

และยังคงทำเรื่องโง่ๆ อีกครั้ง

ความหมายที่แท้จริงได้

ข้าเองก็คิดว่ามันอ่อนแอ แต่จะถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นเลย

การติดต่อกับหอการค้า...ไม่ใช่หรอก

แม้แต่การลงมือตรวจสอบของทวีเกก็ยังถูกยับยั้งด้วยสินะ

มังกรที่ใช้หมอกและมายาเพื่ออ่านความคิดน่ะ

ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ...!

อยากได้ดาบเล่มนั้นจัง...แล้วก็

โทโมเอะ...นั่นเป็นตัวละครหายากระดับสูงสุดเลยนะ...!

อาซึระ

ร้อนจังเลยยยยย...

บอกว่ามีเรื่องต้องใช้อาซึระนี่แหละ

พวกข้าก็กลับมาหลังจากหายไปนานเหมือนกันนะ...

คุณหนูวากะครับ นี่น้ำแข็งครับ

ขอบใจนะ คุณเอม่า

อาซึระตอนนี้ร้อนชื้นมากเลยแฮะ...

ช่วงนี้อากาศเป็นแบบนี้ตลอดเลยนะ

เหมือนหน้าร้อนของญี่ปุ่นเลย

คุณโทโมเอะบอกว่า

“น่าจะสามารถออกผลการสำรวจการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศได้ในไม่ช้า”

อ้อ ใช่สิ คุณโทโมเอะกำลังตั้งใจเรื่องการจำลองสี่ฤดูอยู่

เราฝากให้โทโมเอะเยอะเกินไปแล้วสินะ

สาเกชมดอกไม้

ถึงจะครึ่งหนึ่งเป็นงานอดิเรกของเขาด้วยนะ

อ่า

ซึสึ

ว่าแต่ แม้จะบอกว่ากลับถึงบ้านแล้ว แต่ก็ไม่เห็นร่างของมิโอะเลย

อุโย

เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?

คุณหนูครับ/คะ

ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ คุณอิริ

ปกติแล้วก็จะพุ่งเข้ามาเลยนะ

เอ่อ... พอดีมีนัดไว้ก่อนแล้วค่ะ ถ้าจัดการธุระเสร็จแล้วก็จะไปนะคะ

เหรอ!

ถ้าหากว่ามิโอะได้สร้างความสัมพันธ์กับใครนอกจากฉันก็ดีใจนะ

มิโอะก็เติบโตขึ้นแล้วนะ

อื้ม! ข้าก็จะพยายามให้เต็มที่เหมือนกัน!

การตรวจเช็คสินค้าของร้านกับ

แต่ว่ามันร้อนจังเลยนะเนี่ย~

เนื้อหาของคาบเรียน สรุปให้เรียบร้อย!!

ขอเติมน้ำแข็งเพิ่มนะครับ/คะ

ขอบคุณครับ/ค่ะ

เข้าใจแล้วค่ะ พลังแห่งเสน่ห์

สินะคะ

พี่ใหญ่... ขอโทษนะครับ/คะ

ขอโทษด้วยนะครับ/คะ...!!

เท่าที่ได้ยินมา เนตรเวทน่ะ...

คงเป็นหนึ่งในความสามารถที่ได้รับจากเทพธิดาน่ะนะ

ไรมเป็นเผ่ามนุษย์นี่ครับ

ตุ๊บ ตุ๊บ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จะได้รับอิทธิพลจาก พลังของเทพธิดา มากเป็นพิเศษ

อ่า จริงๆ เลย

มองดูแล้วก็รู้สึกสงสารจริงๆ

แล้วโทโมเอะล่ะ

จะทำการรักษาใช่ไหมครับ หรือว่า

--กำจัดทิ้งเลย?

果然

ชะตากรรมของสายลับที่บาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีครั้งนั้นคงจะ...