ตอนที่ 66

เคลียร์...งั้นเหรอ

การจัดการมันถูกวีรบุรุษแห่งจักรวรรดิทำไปก่อนแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็เป็นชายที่พอใช้ได้นี่นา

อยากจะรักษาให้เลยนะ...

...เห้อะ...

...ปล่อยให้เขาตายไปแบบนี้เลยเถอะครับ...!

ความรู้สึกของโทโมเอะกับชิกะที่มองลงไปยังไรม์ที่ใกล้ตายนั้น...คืออะไร!?

ฉันเนี่ย...

เรื่องแบบนี้

ดาบอันล้ำค่าที่ได้รับมาจากคุณท่านกับพี่สาวครับ!

ทำไมล่ะ...!

เข้าใจแล้ว

คุณกำลังตะโกนบอกว่าอย่ารักษาใช่ไหมครับ

คุณชิกะ

ผมมันละอายจนอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้วโว้ย!!

มังงะ 8 คิโนะ โคโตระ

โดนเจ้าเด็กกวนประสาทนั่นหลอกได้ง่ายๆ

บอกว่า "เป็นเด็กดีนี่นา"

โธ่...โธ่เอ๊ย...!!

ปกติเขาแข็งแกร่งพอตัวอยู่แล้ว แต่คราวนี้มัน...อย่างหนักเลยนะ

นึกว่านายที่เป็นอดีตมนุษย์จะรับฟังให้ได้ซะอีกนะ

...โทโมเอะคุงใจดีจังเลยนะ

จริงเหรอ?

ไรม์เอ๋ย

ถ้าอยากตายก็แทงลำคอด้วยดาบเล่มนั้นสิ จะได้สบายขึ้นนะ

!!

สบาย...งั้นเหรอ...

5.

ก็ใช่นะ

แกไม่ได้อยากตายแล้วสบายขึ้นหรอกนะ

แกก็แค่รู้สึกเสียใจเท่านั้นเอง

บาดแผลและความน่าสมเพชนั่นต้องเป็นฝีมือของวีรบุรุษแห่งจักรวรรดิแน่ๆ

แต่ความโกรธของแกน่ะ

สิ่งที่ให้อภัยไม่ได้จริงๆ น่ะ

ก็คือตัวเองที่ทำพลาดไป

ว่าจะโกรธแตกแค่ไหน หมัดที่ชูก็ไม่มีที่ให้ทุบลงไป

●●●●

ผม...ไม่กล้าสบหน้าคุณท่านแล้วครับ...

อ่า นั่นอย่าไปใส่ใจเลย

เรื่องนี้เก็บไว้เงียบๆ ก็พอ

เอ๊ะ?

ท่านเยาว์บอกว่าไม่จำเป็นต้องรายงานทุกอย่างก็ได้

ว่า 'คิบบะทำพลาดจนอยากจะร้องไห้ออกมา'

อะไรแบบนั้นก็ไม่จำเป็นต้องบอกก็ได้

แต่นะ! แบบนั้นมันไม่ทำให้ฉันพอใจเลย...

ไม่จำเป็นต้องพอใจก็ได้

แล้วจงให้เรื่องนี้

สลักไว้บนจุดสูงสุดของความทรงจำขมขื่นมากมายในชีวิตของแก

ให้มันเป็นเครื่องเตือนใจที่ไม่มีวันจางหายของตัวแกเอง

คุณชิกะ...

คุณชิกะก็พูดเองไม่ใช่เหรอ

หึ ไม่จำเป็นต้องรายงานเรื่องนี้ให้เยาว์ฟังเหรอ

คุณพูดอะไรครับ

ก็เพราะตั้งใจเรียกฉัน ไม่ใช่คุณเอมม่าหรือไงครับ?

นั่นสิ

ถ้าจะรายงานให้เยาว์นี่

มีคนที่ฝึกจนใช้ได้แล้ว ขอให้เขาได้ทำงานหน่อยเถอะครับ

แบบนั้นน่าจะดีกว่านะ

พี่...สาว

อุ๊ก! เจ็บ...

เผลอตัวไปนิดเดียว เจ็บจี๊ดเลย...!

เจ้าไรม์

คงจะมั่นใจในเรื่องนี้แล้วสินะ

แกคิดว่าตัวตนที่แท้จริงของฉันคืออะไรล่ะ?

ฉันน่ะ... ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม...

ถ้าอย่างนั้นก็ตอบมา

มังกรขั้นสูง ที่อาศัยอยู่ในดินแดนรกร้าง และปกครองภาพมายา

...ถึงแม้จะเป็นซีเก้ก็เถอะ

ก็ถูกกล่าวถึงในตำนานที่มีอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ชื่อของมันคือชิน...

ช่างหยั่งรู้จริงๆ

ก็พอจะเดาได้รางๆ น่ะครับ

ถึงจะรู้แบบนั้น ฉันก็ไม่ได้เปลี่ยนไปอะไรหรอกนะ

เปลี่ยนไปแล้วไม่ใช่รึไง?

...ไม่สิ

!คุณโทโมเอะ...

ให้เนื้อหนังของข้าแก่ไหล่ที่ถูกแทงของเจ้าเถิด

เจ้าไรม์

มาเป็นบริวารของข้าไหม?

เฮ้ย!

ไรม์

เฮ้อ...

แก...

...มันเป็นการชวนที่ใช้ประโยชน์จากแกที่อ่อนแอลงนี่นา

ตอบรับทันทีเลยนะ

รู้ตัวไหม?

การเป็นบริวารน่ะ หมายถึงต้องเลิกเป็นคน

แล้วก็กลายเป็นเผ่าพันธุ์ที่เรียกได้ว่าเป็นทั้งมนุษย์และมังกรด้วยนะ

รู้ดีน่า

ถึงจะชอบตอนที่ยังเป็นแบบนี้แล้วแข็งแกร่งขึ้นก็ตาม

แต่เวลาที่ต้องใช้จริงน่ะ พลังมันไม่พอ

ความเสียใจแบบนั้นเนี่ย

แม้แต่ตายไปก็ให้อภัยได้นะ

ถึงได้เป็นมนุษย์นี่ก็ไม่ได้ยึดติดอะไรขนาดนั้นหรอกนะ

อยู่

ชุรุ

ไม่มีความเจ็บปวดอะไรเลย

ถ้าไม่ปฏิเสธการเปลี่ยนแปลงของตัวเอง มันก็จะจบลงในไม่ช้า

...ถ้างั้น

เรามาเริ่มกันเลยดีไหมนะ

พี่สาว คุณชิกะ

...ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

ผมถูกเรียกตัวมาเป็นผู้กล้าจากบ้านเดียวกันเพราะเรื่องของผมเองน่ะครับ

คุณเทพจูเกโตคุงที่ช่วยฉันไว้

เขาบอกว่าเทพองค์นั้นดีจริงๆ

ถ้ามีโอกาสได้เจอกันอีก ช่วยดูแลฉันด้วยนะ

...น่ารักไปแล้วล่ะ

...ยอมรับตัวเองได้จริงๆ

อยากจะ

เจอท่านมายะจังจังเลย...

ท่านเยาว์ครับ ขออนุญาตครับ

เชิญครับ

อ่า มิโอะเหรอ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ที่มาช้านี่...

ไม่ต้องใส่ใจหรอก เอาธุระตัวเองไปก่อนนะ

...นั่นแก้มเลอะด้วย กินอะไรเหรอ?

เอ๊ะ!? เปล่าครับ นี่มัน...

ไม่ใช่ทางโน้นสิ

!!

ครับ สวยขึ้นแล้วนะ

สวยขึ้นอะไรกัน!

โอ้ รบกวนช่วยด้วยนะครับ

เปล่าหรอก โคมอเม่ก็ชอบทำให้รอบปากเลอะเหมือนกัน

ขอโทษครับ คุณวาคาสามะ ครับๆ

ชินแล้วล่ะ

เหมือนกับการถูกปฏิบัติแบบเดียวกับอันนั้นเหรอครับ!?

ใช่แล้ว!

ถ้ามีเวลาค่อยทำก็ได้นะ

การสำรวจเมืองท่าที่ค้างคาจากการถูกลักพาตัวของผม

คราวนี้ให้คุณไปคนเดียวได้ไหมครับ

เอ่อ ได้สิ แน่นอน เมืองท่าโครัน... ใช่ไหมคะ

เพราะว่าผมฝากอะไรไว้กับคุณโทโมเอะมากเกินไปน่ะค่ะ...

อืม ถ้าเป็นเมืองท่า ก็น่าจะมีสาหร่ายคอมบุ สาหร่ายทะเล หรือปลาโอแห้งที่ขาดไม่ได้ในอาหารญี่ปุ่นอยู่บ้างนะ...

เพราะว่าในอาคุไม่มีทะเลนี่นา

อาหารญี่ปุ่น

อาหารของประเทศท่านเยาว์

วัตถุดิบ

ไปเลยครับ! เอ้อ ทันทีเลยครับ!

เอ๊ะ ไม่จำเป็นต้องรีบก็ได้นะคะ

ไม่ค่ะ! ไม่ใช่ว่าดี... แต่ว่าต้องรีบสิคะ!

โอ้!

คอมบุ โนะ ริคาตสึ โอะบุชิ!

ก่อนอื่น คุณเยาว์จะไปตรวจสอบรายละเอียดในคลังข้อมูลความทรงจำก่อนนะครับ!

แล้วเดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที

...นี่ชอบกินจริงๆ ด้วยนะ

มิโอะนี่มีกำลังใจมากเลยนะ

โอ้ โทโมเอะ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

หืม? ดาบเล่มนั้น...

ดูเหมือนจะทำความสะอาดแค่ดาบสั้นเองนะ

มีการตรวจสอบอะไรใกล้ๆ บริเวณลิมียไว้ไหม?

...ทำไมถึงคิดอย่างนั้นเหรอ?

เปล่า แค่ชักดาบวาคิซาช่าออกมาเท่านั้นเอง

ก็เพราะว่ามันมีสถานการณ์พิเศษเยอะนี่ครับ เลยสงสัยน่ะ

ดาบใหญ่ก็ไม่ได้ดูแลด้วย

อ๋อ เข้าใจแล้ว

สถานการณ์พิเศษ... จะเรียกว่าพวกที่แสดงความสนใจในดาบน่ะครับ

ถึงแม้ว่าการโชว์ดาบใหญ่จะน่าเสียดายไปหน่อย

แต่แค่ชักดาบวาคิซาช่าออกมาให้ดูเท่านั้นเอง...

น่าเสียดายเหรอ... เจ้าไม่ได้เข้าใจผิดอะไรไปใช่ไหม?

?

ดาบวาคิซาช่าก็คือดาบสำรองเวลาใช้ดาบใหญ่ไม่ได้ไม่ใช่เหรอครับ?

คืออย่างงี้

ดาบวาคิซาช่าไม่ใช่แค่ตัวประกอบ หรือแค่ดาบสำรอง หรืออาวุธรองนะ!

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

!?

ในละครย้อนยุคน่ะ ดาบวาคิซาช่าดูเหมือนจะเสียเปรียบเมื่อเทียบกับดาบใหญ่

บางครั้งก็ถูกใช้ในการขว้างปาด้วยนะครับ?

ก็เลย

ละครย้อนยุคน่ะมันคือความบันเทิง ไม่ใช่ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์นะ!

ดาบสั้นน่ะ ส่วนใหญ่จะเอาออกมาใช้เวลาที่การต่อสู้เริ่มยุ่งเหยิง หรือเวลาสู้ในอาคารน่ะ

เอ๊ะเฮน~

เผื่อในกรณีที่เลือกจะปลิดชีพตัวเอง ก็ใช้ดาบสั้นนี่แหละนะ?

บางสถานการณ์มันมีความหมายสำคัญกว่าดาบยาวเสียอีก

ว่าไงนะ...!?

ให้พวกนั้นเห็นดาบแบบนั้นเนี่ยนะ...

ควรจะสอบถามให้เร็วกว่านี้เสียอีก...

เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ...?

ฉันเองก็สอนไม่ดีพอเองสินะ...

นี่ โทโมเอะ

ดาบเนี่ย ไม่ได้ผูกไว้กับเชือกกางเกงโชกุนนะ แต่ผูกไว้กับเข็มขัดชุดกิโมโน ถึงจะสองเล่มก็เหมือนกัน

โอ้ ก็ไม่แปลกใจที่มันไม่มั่นคงนี่นา

ฟังนะ อย่างแรกเลย

มันมีสิ่งที่เรียกว่า บูเกะโชฮอดโดะ ซึ่งเป็นข้อบังคับว่าซามูไรต้องพกดาบสองเล่ม...

...แต่คนที่เกษียณแล้วดูเหมือนว่าแค่ดาบวาคิซาช่าเล่มเดียวก็น่าจะพอแล้ว...

บทเรียนเล็กๆ

หือ

...ซามูไรที่ถือแค่ดาบวาคิซาช่าในเรื่องนั้นไม่ได้เป็นคนที่ยังปฏิบัติหน้าที่อยู่ แต่เป็นคนที่เกษียณไปแล้วซึ่งฝีมือยอดเยี่ยม...

ในยุคที่สงบสุข ก็ถือเป็นสัญลักษณ์ของนักรบด้วยนะ--

...ดาบใหญ่กับดาบเล็กสองเล่ม ในช่วงเอ็มเมียวระคุ มันก็กลายเป็นเรื่องของเกียรติยศมากกว่าการใช้งานจริง...

...เออ นั่นแหละ

ผมเองก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดเท่าไหร่หรอกครับ

ต่อจากนี้ถ้าจะให้คนอื่นเห็น ก็ให้ใช้ดาบใหญ่ดีกว่านะ

จะทำตามนั้นครับ...

แล้วคุณโทโมเอะมาเพื่อรายงานผลการตรวจสอบเหรอครับ?

อ่า ใช่แล้วค่ะ!

ฮึด

ยังมีการตรวจสอบที่เหลืออยู่ ดังนั้นจะรวบรวมและรายงานเมื่อเสร็จเรียบร้อยครับ

ที่จริงแล้วมีเรื่องที่อยากจะยืนยันกับคุณเยาว์สักเล็กน้อยครับ

อืม อะไรเหรอ?

ในการต่อสู้กับผู้สังหารมังกร...

คุณเยาว์ได้สู้โดยเปล่งแสงในสนามรบนั้นเหรอครับ?

ห๊ะ?

ความชอบของคุณที่ใส่โค้ทแบ่งเป็นสีแดงกับสีน้ำเงินทางซ้ายขวา...

...ไม่มีนะ...

จริงๆ แล้วตัวตนที่แท้จริงคือคุณตา

ข้างในก็เป็นเด็กผู้ชายวัยรุ่นด้วยนะ

นายคิดว่าฉันคือเจ้าสินะ

ไม่ๆ นี่เป็นคำถามจริงจังที่สัตย์สาบานนะ?

แล้วก็เรื่อง... ในระหว่างการต่อสู้กับผู้สังหารมังกร

จริงๆ แล้วเปลือยกายด้วยน่ะ

การฝึกยิงธนู

ห๊ะ?

ยูสุ

แน่นอนว่ายอมมาเป็นเพื่อนให้ใช่ไหมล่ะ?

ดีจัง

เธอเนี่ยนะ

เอ่อ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ...

อ่า

จริงเหรอ?

ใช่

อา! เสียดายจัง แต่จริงๆ แล้วสภาพร่างกายมันไม่ค่อยดีเลยค่ะ...

จะทำให้เบาลงเอง

คำชวนที่เร่าร้อนถึงขนาดนั้นเนี่ย

แน่นอน ถ้าคุณเยาว์บอกว่า "คืนนี้จะไม่อาจปล่อยให้หลับ"

การได้ร่วมสนุกด้วยก็ไม่ใช่เรื่องที่จะปฏิเสธได้เลยครับ...

อ่า ถ้าเจ้าต้องการแบบนั้นล่ะก็

!?

อย่างเร่าร้อนและรุนแรง

จะไม่ปล่อยให้หลับจนกว่าตะวันจะขึ้นเลย

อ๊าา! โปรดรอด้วยเถอะครับ!

คึ่ก! ทรงพลังเกินไปนะ!

เอ่อ คุณเยาว์ครับ~!

ในความมืดมิดยามค่ำคืน เป้าธนูของคุณเยาว์นั้นคือ...

นี่มันเกินกว่าการฝึกแล้วนะ มันเป็นการทรมานชัดๆ เลยล่ะ!

ฮึก

นี่มันไม่ใช่แค่ระดับธนูแล้วมั้ง...?

ทำไมต้องเป็นการเผชิญหน้าตรงๆ ด้วยเนี่ย

อืมม ยังจับเป้าใน 'เขตแดน' ได้ไม่ค่อยแม่นเท่าไหร่เลยแฮะ

เอาล่ะ หวังว่าจะถึงพันได้ก่อนเช้าสินะ!

ต่อไปแล้ว! จะใส่คุณสมบัติต่างๆ ให้!

คุณเยาว์!? พันดอกน่ะ ไม่ได้อ่อนโยนนะเฟ้ย!?

น้ำมันแรงเกินไปแล้วครับ!!

คุณพี่คนนั้นนี่ ต่อให้มือกับเท้าก็เอาไม่อยู่จริงๆ สินะ...

...แม้จะถามตอนนี้ก็ยัง...

มันดีจริงๆ เหรอครับ

ทำไมถึงต้องติดตามด้วยล่ะครับ

ตั้งแต่ได้เจอท่านสามีกับพี่สาว...

โลกของผมก็ขยายออกไปเลยครับ

ไม่สนเหตุผลหรอก

...อ้อ ก็จริงด้วยสิ...

ตอนนี้ก็ไม่ได้คิดว่ามนุษย์จะยิ่งใหญ่ไปซะหมดหรอกนะ

ไม่ใช่เสียงเอฟเฟกต์ของธนูนะ คุณเยาว์!!

กับท่านสามีก็เหมือนกัน

การยิงรัวๆ ด้วยธนูญี่ปุ่นนี่มันโกงไม่ใช่เหรอ!?

ผมตั้งใจว่าจะได้คุยกันโดยตรง ไม่ใช่แค่เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรครับ

กำลังพอดีเลยครับ

ไลม์

ถ้ามีเรื่องติดขัดอะไรก็บอกได้ตลอดนะ

ต่อไป! ธาตุไฟไปเลย!!

จะจัดตามคำขอของตัวอย่างให้

เธอน่ะจะเป็นตัวตนที่น่าสนใจหลายอย่างเลยนะ

คุณเยาว์!! ความเร่าร้อนมันเกินไปแล้วครับ!!

ฮิฮิ ขอฝากตัวด้วยนะครับ รบกวนด้วยนะ

ตั้งแต่วันที่ 6 หลังการทดสอบที่โรตสการ์ด์

คุณเยาว์ครับ ได้รับจดหมายแจ้งผลการสอบผ่านอย่างเป็นทางการจากทางโรงเรียนแล้วครับ

โอ้ ในที่สุดก็ถึงคราวแล้วสินะ~

น่าจะช่วงบ่ายของวันนี้เพื่อทำสัญญา

เขาบอกให้ไปเยี่ยมในเช้าของวันมะรืนนี้ครับ

รอนานนะ แต่ก็เรียกมาแบบกะทันหันจังเลยนะ

ไม่ได้คิดถึงความสะดวกของคุณนิจจิเลยแฮะ...

แต่ว่าก็อยากจะถามเรื่องต่างๆ ให้รู้เร็วๆ น่ะ

!!

แล้วก็มีเรื่องปรึกษาคุณชิกด้วย เลยว่าจะไปหาอะไรกินแถวๆ นั้นแล้วค่อยไปนะ

งั้นวันนี้ที่ร้านโกเท็ตสึก็เป็นอย่างไรดีครับ!

ตรงนั้นมีห้องส่วนตัวด้วยนะ เหมาะสำหรับการประชุมลับสุดยอดเลยล่ะ!

...โกเท็ตสึอีกแล้วเหรอ?

ก็ว่าไปแล้วนะว่าซุปมันอร่อย เลยไม่เป็นไรหรอก...

ร้านโกเท็ตสึ...

ที่นั่นเป็นโรงอาหารที่เด็กผู้หญิงที่เราช่วยไว้เมื่อวันก่อนทำงานอยู่น่ะ

คุณชิกถึงได้หลงใหลใน 'บางสิ่ง' ของร้านมากเลยล่ะ

ชีวิตใหม่ในเมืองสถาบันก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้วนะ