ตอนที่ 67

เมียวที่กลายร่างเป็นอสูร ของโปรดก็ยังเป็นอันนั้นเหรอ!? อนิเมะทีวีตอนที่ 10 ออกอากาศวันนี้ เวลา 23:00 น. ☆

ร้านล็อตสการ์ดโกเท็ตสึ

อ๊ะ

ยินดีต้อนรับครับ คุณคุซึโนะฮะ คุณชิกิ

มีห้องส่วนตัวว่างไหมครับสำหรับร้านนี้?

สวัสดีครับลูเรีย

ยังเป็นช่วงก่อนเที่ยงครับ ว่างอยู่นะครับ

คุณชิกิ สั่งหม้อแบบเดิมใช่ไหมครับ?

...วันนี้ผมว่าจะสั่งหม้อไก่ดีกว่าครับ

เอ่อ!

แปลกดีนะครับ ปกติแล้วคนหลายคนจะมาล้อมรอบหม้อเดียวไม่ใช่เหรอ

เชิญทางนี้เลยครับ

ให้ตายสิ...

ทำไมไอ้พวกนั้นถึงมาที่ร้านนี้ทั้งกลางวันทั้งกลางคืนกันนะ

...ลูเรีย...

คุณอิลมกานด์ใช่ไหมครับ?

ตุ้!

ใครน่ะ

โอ๊ะ

ที่จริงแล้วผมมีเรื่องจะขอปรึกษาครับ...

ผมเป็นนักเรียนของโรงเรียนกลางครับ

นี่ครับ หม้อที่สั่งไว้ รอนานไหมครับ

รู้สึกแปลกๆ นะที่ต้องมาทานทุกมื้อเลย

ไม่หรอกค่ะ ไม่เลย...

เพราะว่าคนที่ทานหม้อนี้จนหมดมันไม่ค่อยมีเท่าไหร่เลยค่ะ...

...แต่จริงๆ แล้ว ตอนแรกก็ระแวงอยู่หน่อยๆ

...แต่หม้อนี้แหละที่ทำให้ความระแวงของลูเรียคลายลง

~จึน~

อาาา ความหวานเข้มข้นนี้มันซึมเข้ากระเพาะไปเลย...!

ชิกติดใจสุดๆ ไปเลย

ตอนแรกคิดว่ามันเป็นมันเทศหรือเต้าหู้อ่อนๆ เลยเอาเข้าปาก

สมองเลยสับสนไปเลยล่ะ

วะกะซามะ!?

แต่ถ้าแค่นี้ก็นับว่าพอให้อภัยในฐานะของหวานให้อุ่นๆ ได้นะ…

ครีมเข้มข้นแบบนี้เข้ากับเนื้อกับผักได้ดีจริงๆ เลยครับ!

ทำไมต้องครีมที่หวานจัดกับเนื้อกับผักด้วยล่ะ!!

มีอย่างอื่นที่เข้ากันได้ไม่ใช่เหรอ!!

กังวลเรื่องความสมดุลทางโภชนาการรึไง!?

ว่าแต่ รสชาติมันก็ไม่เหมือนของญี่ปุ่นนะ มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอยู่

ถึงอย่างนั้น ชอยูกิก็ยังไม่มีรสชาติเลยว่ะ

หม้ออื่นๆ น่ะอร่อยดีนะ

หรือว่าเชฟจะคลั่งไคล้แค่ในหม้อครีมอย่างเดียวเลยเนี่ย...

อ๊ะ

ใช่แล้ว!

คุณคุซึโนะฮะทำงานอยู่ที่โรงเรียนเซ็นจูนะ ใช่ไหมครับ

ครับ วันนี้เดี๋ยวจะไปที่นั่นเลยครับ

ถ้าอย่างนั้นก็ให้ฉันไปที่โรงเรียนของฉันนี่สิ...

ลูเรีย! มาทางนี้หน่อย!

ค่ะ!

ร้านที่ไม่อยากให้คนมาเยอะๆ เริ่มมีคนเข้ามาแล้วสิ

งั้นเชิญทานให้อร่อยเลยนะครับ

อืม ขอบคุณนะ

...วะกะซามะ!

เอ่อ ขอเติมอีกจานได้ไหมครับ?

...ชิก ทานไปแล้วเหรอ...?

ระดับน้ำตาลในเลือด

ที่หลังครัวของร้านทวีเก

ณ ตอนนี้! ขออีกครั้งได้ไหมครับ!

มาร์ต่า!

คุณวะกะซามะอีกแล้วเหรอครับ?

ก็เป็นแค่คนรับใช้คนเดียวกันนี่ครับ ไม่ต้องใส่คำว่า "ซามะ" หรอก!

ก็เป็นแค่เด็กฝึกหัดพ่อครัวเอง

จะเรียกสุดยอดนักผจญภัยของทวีเกแบบนี้แบบไม่มีคำว่า 'ซามะ' ไม่ได้นะครับ...

...เรื่องเมื่อไม่กี่วันก่อน

ที่บังเอิญแวะมาที่ร้านนี้

แล้วก็จัดการเคลียร์เมนูทั้งหมดจนหมด

แล้วก็พูดว่า "ช่วยสอนหลักการทำอาหารของร้านนี้ให้หน่อยครับ"

พร้อมกับยื่นเงินก้อนโตมาเป็นค่าเรียนแล้วก้มหัวให้

ซึ่งคุณผู้จัดการร้านที่รับไม่ไหวจะปฏิเสธไม่ได้เลย

ก็โยนมาให้ผมที่ทำหน้าที่เป็นลูกน้องให้จัดการทั้งหมดนั่นแหละ คือที่มาของเรื่องราวทั้งหมด

เธอคือคุณมิโอะที่ว่ากันว่ามีเลเวลตั้งแต่ 1000 ขึ้นไป

หึหึ

ที่โด่งดังแม้แต่ในเมืองซี่เกด้วยนะ

กำลังใช้ปลายนิ้วจับใบมีดและหนังไว้ แล้วก็ค่อยๆ ปอกผักอยู่สินะครับ

ใช่นะคะ เลิกเหวี่ยงมีดในครัวได้แล้วนะ?

หลังจากนั้นได้ยินมาจากคุณโทโมเอะค่ะ

เขาบอกว่าวิธีการปอกแบบนั้นเป็นเหมือนศิลปะเพื่อดึงดูดสายตาด้วยค่ะ...

อ๊ะ! คุณถอนหน่อของมันที่โคนมีดด้วยเหรอคะ!

สุดยอดเลย...!

ผมว่าทักษะการจับมีดของเขาน่ะเจ๋งมากเลยนะ

ถึงจะเป็นเรื่องพื้นฐานก็เถอะนะ...

ว่าแต่ การชิมครั้งที่ 3 เป็นยังไงบ้างครับ?

อร่อยมากเลยครับ

คือว่า...ได้ทำน้ำซุปเกลือจากถั่วต้มมาน่ะครับ

เชิญครับ

82

อาาา

ผมสอนวิธีทำซุปที่ง่ายที่สุดที่ใช้แค่ถั่วกับเกลือให้เขาแล้วนะ

ถั่วก็ต้มไว้แล้ว ก็แค่ปรุงรสด้วยเกลือแค่นั้นเอง

แม้จะเปิดไฟแล้ว มันก็ยังไม่กลายเป็นซุปอยู่เลยครับ...

...กลายเป็นซุปเหรอครับ?

ก็เลยไปยืมอุปกรณ์ที่โรงงานของคนแคระ

ในที่สุดมันก็กลายเป็นซุปแล้วครับ

เอ๊ะ? นี่กำลังพูดถึงเรื่องทำอาหารใช่ไหมครับ...?

เลยคิดว่าน่าจะเพราะการให้ความร้อนยังไม่ถึงพอ

ก็เลยพยายามทำให้มันละลายดูสักหน่อย

เอะะ...ก้อน...เหรอ?

ถั่วก็หายไป แล้วก็ภาชนะไม้ก็ไหม้ไปเลย

!?

พอเอาออกมาทั้งหม้อ เขาก็บอกว่าร้อน

กริ๊กๆๆ

พอทำให้มันเย็นลง มันก็กลับไปเป็นก้อนเกลือเหมือนเดิมซะอีก...

มันยากสำหรับฉันจังเลยครับ

ก็มีการชิมดูอย่างถูกต้องแล้วนะ

...ก้อนเกลือเหรอ?

เอ๊ะ? คุณมิโอะ ซุปนั่น

ใช้ 'น้ำ' ด้วยเหรอครับ...?

เอ๊ะ? น้ำ...ไม่ได้บอกไว้ไม่ใช่เหรอครับ?

แค่เกลือกับถั่วอย่างเดียวเนี่ยนะ

ทำจากแค่ถั่วกับเกลือจริงๆ

หรือว่าเกลือมันละลายได้ตอนโดนความร้อนด้วย!?

※จุดหลอมเหลวของเกลืออยู่ที่ประมาณ 800℃

คราวหน้าจะสอนวัตถุดิบทั้งหมดให้เลยนะครับ...

การชิมมันไม่มีความหมายเลย...

พื้นฐานน่ะอยู่ที่ไหนกันล่ะเนี่ย

ต่อไป...อ้อ ใช่แล้ว มาร์ต่า

ผมจะต้องออกไปทำธุระให้บริษัทแล้วล่ะ

ช่วงนี้เลยอาจจะแวะมาที่นี่ไม่ได้สักพัก

แล้วผมก็อยากจะฝึกทำอาหารระหว่างเดินทางด้วยครับ

แต่ว่าระหว่างเดินทางมันก็มีผู้สูญเสียเกิดขึ้น

ถ้างั้น คุณวะกะซามะ

จะสอนวิธีฝึกใช้มีดที่ทำได้แม้กระทั่งระหว่างเดินทางให้ไหมครับ?

จริงเหรอครับ!? เอาเลยครับ!

หลีกเลี่ยงได้แล้ว

นี่เป็นเทคนิคที่เจ้าของร้านได้เรียนรู้มาจากคุณโลเรลน่ะครับ

เขาเรียกมันว่า "คาตสึฮากิ" ครับ

ถึงจะไม่รู้ว่า "คาตสึ" คืออะไร

น่าจะเป็นผักสายพันธุ์หนึ่งมั้งครับ

สุดยอด! ผักเหมือนกระดาษเลย...!

คาตสึฮากิ...นอกจากทำอาหารแล้วก็น่าจะนำไปประยุกต์ใช้ได้อีกสินะครับ...

เป็นเทคนิคที่ยอดเยี่ยมมากเลยครับ

จะเอาไปประยุกต์กับอะไรล่ะ!?

ความเหนื่อยยากของยาร์ตะ วิถีการทำอาหารของมิโอะ ต่อเนื่อง

ห้องธุรการโรงเรียนกลางรอตสการ์ด

...ทั้งหมดนี้คือข้อบังคับการทำงานครับ

สำหรับเรื่องการทำธุรกิจ

ตราบใดที่ไม่ได้ทำการค้าภายในโรงเรียนก็ไม่มีปัญหาครับ

การนำสินค้ามาใช้หรือแสดงความรู้ในชั้นเรียนนั้น

ถ้าไม่ได้มีการแลกเปลี่ยนเงินทองก็เรียบร้อยครับ

นักเรียน 1 คน เหรียญเงิน 10 เหรียญ

ค่าตอบแทนของอาจารย์คือเหรียญเงิน 10 เหรียญต่อหัวนักเรียนที่เข้าเรียน

สำหรับอาจารย์ประจำ จะรับสอนได้สูงสุดถึง 60 คนต่อการบรรยายหนึ่งครั้ง แต่ว่า

อาจารย์ประจำ

ถ้าอย่างนั้น ถ้าเก็บนักเรียนได้ 30 คน ก็จะได้เหรียญทอง 3 เหรียญต่อการบรรยายหนึ่งครั้งเลยสิ

น่าจะเงินเดือนปกติคือเหรียญเงิน 2 ถึง 3 เหรียญ

สำหรับอาจารย์พิเศษ จะรับสอนได้สูงสุดครึ่งหนึ่งคือ 30 คนครับ

อาจารย์พิเศษ

ก็คือรายได้ต่อปีของตำแหน่งทั่วไปสินะ...

ว่าแต่ เริ่มสอนสัปดาห์หน้าเลยได้ไหมครับ?

เออ ได้สิครับ ไม่เป็นไร

แต่ว่า วิชาของฉันจะเป็นแบบเลือกนักเรียนสอนเองนะ

ถ้าเป็นไปได้ ตั้งใจว่าจะจัดคลาสเล็กๆ ไม่เกิน 10 คน จะไม่มีปัญหาอะไรไหมครับ?

เออ ได้สิครับ แน่นอน... แต่มันเป็นแบบที่หายากอยู่นะครับ

ปกติแล้ว อาจารย์ทุกท่านจะพยายามสุดๆ เพื่อเก็บนักเรียนให้ได้เยอะๆ นะครับ...

ก็เป็นเรื่องของจำนวนนักเรียนกับค่าตอบแทนนี่นา...

ถ้าจะรับสอน ผมก็คิดว่าจะต้องดูแลพอสมควรเลยล่ะครับ

เอ่อ...

ผมชื่อ ไบรท์ เป็นอาจารย์ประจำครับ

ขออนุญาตหน่อยได้ไหมครับ?

...เข้าใจแล้ว

คุณคุズノฮะเป็นหลักสูตรเกี่ยวกับบทสวดและเวทมนตร์ เน้นการฝึกปฏิบัติเป็นหลัก ส่วน

ผมจะสอนวิชาทฤษฎี แต่ก็เป็นเทคนิคการต่อสู้เหมือนกันครับ

ถ้าไม่เป็นการรบกวน ตอนแรกขอให้นักเรียนที่เรียนกับผมประมาณ 10 คน

เราค่อยๆ ส่งนักเรียนที่ดูน่าจะสนใจวิชาของคุณไปให้ครับ

แต่ว่า

การบรรยายหลังจากนี้ รบกวนคุณคุズノฮะช่วยเก็บนักเรียนด้วยฝีมือของคุณนะครับ

พวกนักเรียนที่นี่เป็นกลุ่มชั้นยอดที่ถูกคัดเลือกมาในกลุ่มมหานครเลยล่ะครับ

โดยเฉพาะปีนี้ มีนักเรียนที่สามารถลอยตัวเองด้วยวิชาลอยตัวได้ หรือ

ผู้ที่ควบคุมพลังจิตในระดับหนึ่งขึ้นไป ซึ่งเป็นนักเรียนที่มีความสามารถด้านเวทมนตร์สูงเยอะเลย

ได้ยินมาว่าคุณคุズノฮะมีพลังความสามารถที่สูงด้วยใช่ไหมครับ

รอชมอยู่นะครับ

แค่นั้นเองก็ถือว่าเก่งแล้วเหรอ...

ถ้างั้นพวกที่ข่มขู่ลูเรียเนี่ย จริงๆ แล้วเป็นพวกหัวกะทิของโรงเรียนเหรอครับ...?

ตามมาตรฐานของเราก็ใช่เลยครับ

แม้แต่นักผจญภัยระดับล่างที่ทำกิจกรรมในพื้นที่รกร้างเนี่ย ก็ถือว่าเป็นยอดฝีมือระดับท็อปของโลกใบนี้เลยนะ

เทียบกับพวกผู้ที่มีพลังอากุระ (亜空) แล้วก็ต้องหัวเราะออกมาเลยล่ะครับ

ใช่แล้ว! ดีจังที่ถามมานะ

งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ

ขอบคุณมากครับคุณไบรท์

คุณไบรท์เป็นคนใจดีมากเลยนะครับ

ปกติแล้วเขาไม่ค่อยแนะนำนักเรียนให้คนอื่นแบบนี้หรอกครับ

พวกเราที่เป็นเจ้าหน้าที่ก็ได้รับความช่วยเหลือจากคุณเขามากเลยครับ

เป็นคนดี...ก็คงจะนะ

แต่พูดตรงๆ แล้วมันดูมีเบื้องหลังจนขนลุกเลยครับ

ต้องขออภัยด้วยนะครับ

ในโรงเรียนตอนนี้มีอาจารย์และเจ้าหน้าที่หลายร้อยคนแล้วครับ รวมถึงอาจารย์พิเศษด้วย

เพราะมีการหมุนเวียนบ่อยมาก พวกเราเองก็เลยจัดการข้อมูลอาจารย์ทั้งหมดได้ลำบากครับ

ดังนั้น เวลาอยู่ในโรงเรียน ขอให้พกบัตรอาจารย์ติดตัวไว้ตลอดเวลานะครับ

อ้อ มีบัตรเพิ่มด้วย

ถ้าอย่างนั้น จะขอพาคุณชมรอบๆ โรงเรียนให้สักครู่นะครับ

มิสุระ!

มิสุระ คาสเปอร์!

คุณไบรท์ครับ

เวลาสัปดาห์หน้าอันนี้

มีการบรรยายครั้งแรกของอาจารย์ใหม่น่ะ ช่วยออกมาหน่อยได้ไหมครับ

เอ๊ะ เป็นการบรรยายภาคปฏิบัติของเวทมนตร์เหรอครับ?

อีกอย่าง เวลาช่วงนี้ก็มีคลาสอื่นๆ อีก...

ขอแค่สองสามครั้งแรกก็พอแล้วนะฝากด้วยล่ะ

...ครับ

ผม...เน้นการบรรยายภาคทฤษฎีเป็นหลักเลยนะ...

เอาน่า ก็ทำตามไปก่อนก็สบายดี

ยังไงซะหลังจบการศึกษา ก็น่าจะไปทำงานตามวัดที่พ่อแม่แนะนำอยู่ดี...

กรี๊ด!

เอ๊ะ? ว๊า!

มีคนอยู่ด้วย!!

เอ่อ...

ไม่เป็นไร...

ตึ!

อะไรกัน! ฝั่งคุณต่างหากที่พุ่งมาหาไม่ใช่เหรอ!

ค...

น่ากลัวจัง~!!

อาเบเรีย โฮเพลส์! พอดีเลย

...อาเบเรียก็ได้ค่ะ คุณไบรท์

สัปดาห์หน้า...

โฮเพลส์...น่าจะเป็นเด็กทุนน่ะ

นามสกุล น่าจะคิดว่าเป็นญาติของตระกูลโฮเพลส์นะ แต่ไม่ใช่

ถึงจะไม่ใช่ขุนนาง ก็ยังติดตาอยู่เลยล่ะ

คนที่ถูกเรียกเข้าโรงเรียนด้วยฝีมือเนี่ย ต้องมีความตั้งใจที่ต่างออกไปสินะ...

...รูลส์!

แดน่า เซบรัส!

แดน่า!

เฮ้ ได้ยินไหมเนี่ย?

ชิ!

อ่า เป็นเรื่องของผมเหรอครับ

ก่อนหน้านี้ไม่มีนามสกุลนี่นา ไม่รู้ว่าพูดถึงใคร

ลิงรึไง

แก...นี่เข้าตระกูลเซบรัสแล้วใช่ไหม?

อย่าประมาทนะ แค่คุณคูเรียกำลังลาคลอดเฉยๆ

เย้!

อีกอย่างนะ ถ้าแอบหนีเรียนมา จะไม่ปล่อยผ่านล่ะ

ช่วยเข้าร่วมการบรรยายครั้งนี้สัปดาห์หน้าด้วยนะ

ไม่ได้พลาดก็ไม่เป็นไรหรอกนะ

...เฮ้อ

มีอะไรสนุกๆ บ้างมั้ยนะ

อิซโมะ อิคซาเบะ

มีจดหมายจากลอเรลมาด้วย

แถมอันนี้ด้วย

อีกแล้วเหรอคะ...

ช่วยไปปรากฏตัวในคลาสแรกของอาจารย์ใหม่ด้วยนะ

แล้วก็บางครั้งก็ตอบจดหมายให้เขาด้วยนะ

...ก็จริงด้วยค่ะ

เป็นเรื่องไม่เข้าเรื่องเลยนะเนี่ย

วร่า...

การเขียนจดหมายกับคู่หมั้นที่ห่างไกลเกือบ 10 ปีเนี่ย

เหมือนเล่นสมมติจนจะทนไม่ไหวแล้วเนี่ย

จิน โรแอน!

คุณไบรท์ครับ

เมื่อวันก่อน มีอาจารย์พิเศษคนใหม่ที่มาสอนด้านกลยุทธ์โดยรวมน่ะครับ...

อ่า อีกแล้วสินะ

คุณไบรท์เวลาที่มีอาจารย์ผู้สอนด้านเทคนิคการต่อสู้แบบเดียวกับตัวเองมานะ

ก็จะเสแสร้งทำเป็นใจดี แล้วแนะนำนักเรียนเข้าคลาสแรกๆ แบบนี้

แต่คนที่ถูกแนะนำมักจะเป็นคนที่ไม่ตรงสายการสอนของเขาเลยน่ะ

ฟู่

การเข้าร่วมชั้นเรียนที่ไม่ได้สอนในสิ่งที่ตัวเองอยากสอนเนี่ย

ก็ต้องทำตามที่ถูกขอมาเป็นเรื่องธรรมดาแล้วครับ สำหรับสองสามครั้งแรกเท่านั้น

×

เต็มไปด้วยนักเรียนที่พลาดการเรียนการสอนครั้งแรกไปแล้ว

การเอาใจอาจารย์ผู้บ่นถึงจำนวนนักเรียนที่ลดลงเรื่อยๆ

ฟังดูน่ารำคาญ แต่ก็น่าจะได้ผลดีนะ

...สัปดาห์หน้าเหรอครับ รับทราบครับ

งั้นฝากด้วยนะ

ถึงจะไม่ได้ชอบมากนัก แต่ก็ถือว่าดีที่สุดในบรรดาอาจารย์แล้วล่ะนะ...

—เรื่องต่างๆ สามารถติดต่อที่ห้องธุรการเมื่อครู่ได้เลยครับ

...แบบเน้นเวทมนตร์และการร่ายคาถาเป็นหลักเนี่ย

ส่วนการยื่นเรื่องขอใช้สิ่งอำนวยความสะดวกภายในโรงเรียน ก็ติดต่อที่ส่วนรับเรื่องนะครับ

เป็นสาขาของฉันเลยนะ คนที่เรียนดาบ!

ตรงเกินไปหน่อยนะ

หากต้องการเอกสารอะไร สามารถใช้ห้องสมุดได้เลยครับ

สำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ สามารถตรวจสอบได้จากแผนที่โรงเรียนครับ

งั้นก็ฝากตัวด้วยนะครับตั้งแต่วันหน้าเป็นต้นไป

งั้นผมจะไปยื่นคำร้องสำหรับพื้นที่ที่จะใช้ในคาบเรียนสัปดาห์หน้าเลยครับ

คึเอว

ถ้างั้นผมจะไปหาเอกสารที่จำเป็นสำหรับคาบเรียนไว้ที่ห้องสมุดเองนะ

เจอกันที่นั่นเถอะ

สุดยอด

ใหญ่จังเลยนะ

นี่คือห้องสมุดเหรอเนี่ย

มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ/คะ?

ไม่เคยเห็นคลังหนังสือขนาดนี้มาก่อนเลย ทำเอาลืมตัวไปเลยครับ/ค่ะ

ขออนุญาตครับ/ค่ะ

เป็นเช่นนั้นเองหรือครับ/คะ

ถ้าคุณกำลังหาหนังสือเล่มไหนอยู่ บอกได้เลยนะครับ/คะ จะช่วยได้

เอ๊ะ? ไม่ประหลาดใจกับการจดบันทึกเลยนี่นา

ก็มีแค่คุณมอริสเท่านั้นแหละที่ไม่แสดงอาการอะไรเลยตั้งแต่แรกเห็น

ก็จริงค่ะ ถ้ามีหนังสือเกี่ยวกับภาษาในการร่ายเวทมนตร์ อยากจะลองอ่านดูสักหน่อยค่ะ

โอ๊ะ คุณคุズノฮะนี่เนื้อหาดูธรรมดาจังเลยนะ

สงสัยคุณชิกที่มาด้วยจะกำลังอ่านอยู่กระมัง

!!

สุดยอด! เกราะป้องกันคลี่ออกในชั่วพริบตาเลย

แถมยังไม่ต้องร่ายคาถาด้วย! เหมือนมายากลเลยนะคะ

ที่โรงเรียนตอนนี้มีอาจารย์และเจ้าหน้าที่อยู่เป็นร้อยคนเลยนะ รวมถึงอาจารย์นอกเวลาด้วย

มีการเปลี่ยนคนบ่อยมาก แม้แต่พวกเราก็ยากที่จะทราบข้อมูลของอาจารย์ทุกคนได้หมดเลย

...เป็นใครกันนะ

ทำไมถึงรู้จักชื่อของเราด้วยล่ะ?

เริ่มต้นจากสาวสวยเอดเรซ แล้วจบลงที่บรรณารักษ์สุดสวย... ล้วนแต่เป็นคนที่มีเรื่องราวเบื้องหลังน่าสนใจทั้งนั้นเลย