อย่าระวังตัวมากขนาดนั้นเลยครับ/ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ/ค่ะ
และชื่อของอาจารย์ในสถาบันด้วยนะครับ/คะ
เพราะว่าผม/ดิฉันทำงานเป็นบรรณารักษ์ที่ห้องสมุดแห่งนี้
ดังนั้นมั่นใจในความจำของตัวเองมากเลยล่ะครับ/ค่ะ
สำหรับหนังสือเกี่ยวกับภาษาที่ใช้ร่ายเวทมนตร์
เขาบอกว่ามัน "ธรรมดาไปหน่อยสำหรับฉัน" แล้วทำไมล่ะ?
มีโอกาสได้ทานอาหารด้วยกันครับ/ค่ะ
...ที่จริงแล้ว ผม/ดิฉันรู้จักคุณเอลส์ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลการสอบภาคปฏิบัติ
อึก
เพราะว่าเคยได้ยินเรื่องเก่งๆ ของคุณว่า "รวบรวมลูกแก้วทั้งสามชนิดมาได้"
เลยอดไม่ได้ที่จะ
ที่สถานที่สอบก็...
คืนที่ 68: "สวัสดี...รู้จักกันเหรอครับ/คะ?" ต้นฉบับ: อาซึมิ เคย์ / มังงะ: คิโนะ โคโทระ
ชิกิยังไม่ได้แนะนำตัวเลย
แถมเขาก็ไม่ใช่คุณครู แต่เป็นผู้ช่วยของฉันด้วย
ดูเหมือนจะถูกระวังตัวมากเกินไปเลยสิคะ
งั้นขอเปิดเผยความลับหน่อยนะคะ
คำใบ้คือ "ลูเรียแห่งโกเต็ตสึเทย์"
!?
ก็น่าจะใช่ เพราะว่าเธอเป็นคนรู้จัก แต่ดูจากท่าทางแล้ว คงจะไม่ได้คุยถึงเรื่องเด็กคนนั้นสินะ
ลูเรียเป็นน้องสาวของฉันค่ะ
มีลูกค้าชายแปลกๆ ที่สั่งหม้อสองหม้อทุกครั้งน่ะ
เอ่อ...พี่น้องเหรอ!?
คุณชิกิเนี่ย ชอบหม้อจนสามารถกินหม้อครีมจนหมดได้เลยนี่นา
ไม่น่าเชื่อเลยว่าคุณชิกิจะเป็นคนชอบกินหม้อจนกินหมดหม้อครีมได้ขนาดนี้
อืมมม...
คิดว่าหน้าตาค่อนข้างคล้ายกันนะ
พอคิดดูแล้ว
สีผมก็เหมือนกันด้วย
อ๊ะ...!
ที่จริงแล้วที่สถาบันมี...ของฉันด้วยค่ะ
คุณหมายถึงว่า "พี่สาวทำงานอยู่ที่นั่น" เหรอคะ!
...แต่เรื่องการเจริญเติบโตมันค่อนข้าง...
...คุณคุซึโนะฮะ ขอเตือนสักเรื่องนะคะ
บางครั้งสายตาของผู้ชายมันก็พูดมากกว่าคำพูดนะ
อึก...
ระวังตัวไว้นะคะ
ขอโทษนะคะ
อ้าว
6
อุฟุฟุฟุ
จะมาขอโทษอะไรล่ะคะ มีอะไรคิดไปเองหรือเปล่า?
พูดไปแล้วก็พัง!
ฟุฟุ แค่ล้อเล่นเองครับ/ค่ะ
ฉันก็แกล้งไปหน่อยเหมือนกันค่ะ
ขออภัยสำหรับความไม่สุภาพด้วยนะคะ
ชื่อของฉันคือเอวาค่ะ
โดยปกติฉันจะอยู่ที่เคาน์เตอร์ในห้องโถงนะคะ
ถ้าคุณหาหนังสืออะไรอยู่ เรียกหาได้เลยนะครับ/คะ
ครับ/ค่ะ จะฝากคุณไว้ด้วยแล้วกันนะ
ถ้าอย่างนั้นผม/ดิฉันขอตัวก่อนนะครับ/คะ
ฮี่ ๆ ตัวเองนี่ตื่นเต้นไปหมดเลย...
พี่สาวของลูเรียเหรอเนี่ย!!
คุณคุซึโนะฮะคะ รอคุณอยู่นะคะ
ชิกิ
ไม่ได้รอเลยนะ ขอบคุณที่แจ้งให้ทราบนะ
...ท่านคนนั้นน่ะคะ?
เธอคือคุณเอวานะคะ
อ้อ! ชิกิก็ควรแนะนำด้วยสิ
เป็นบรรณารักษ์ของห้องสมุด และเป็นพี่สาวของลูเรียแห่งโกเต็ตสึเทย์ด้วยนะ
ทางนั้นเขารู้เรื่องพวกเราเยอะแยะเลยนะ ตกใจเลยล่ะ
ขอโทษนะที่คุยกันแล้วหาเอกสารไม่เจอเลย
เปล่าค่ะ... รู้เยอะเหรอคะ?
เรื่องลูกแก้ว 3 ชนิดน่ะ
เขาบอกว่าได้ยินจากคนที่ดูแลการทดสอบภาคปฏิบัติ ตอนดื่มเหล้าด้วยกันน่ะ
แล้วก็ดูเหมือนว่าลูเรียจะเล่าเรื่องหม้อครีมด้วย
หม้อครีมทุกมื้อนี่มันมีผลกระทบเยอะจริงๆ เลยนะ
...อย่างนั้นเหรอคะ
อืม
ถ้างั้นหลังจากนี้ก็จะแวะไปที่สมาคมการค้า เพื่อดำเนินการที่ร้านต่อ...
ใช่แล้ว
ให้คุณรุกุยช่วย
ทำอุปกรณ์สำหรับสถาบัน
ให้เสร็จภายในอาทิตย์หน้า
มีเรื่องต้องทำเยอะแยะเลยนะ~
อืม
...ในการสอบคณาจารย์ มีใครบางคนเคลื่อนไหวอยู่เบื้องหลัง
คุณไบรท์เมื่อครู่นี้ก็ระวังตัวอยู่ระดับหนึ่งแล้วนะ
แต่ท่านวากะกลับให้พวกเราเข้าใกล้และสืบสาวไป
คนที่เป็นญาติกับพนักงานร้านที่คุ้นหน้า
รับเข้ามามากมายขนาดนั้นเลยนะ
"จะฝากให้ท่านวากะตัดสินให้" ...สินะ
แต่ถึงจะระวังตัวมากไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไรหรอกนะ
คุณโทโมเอะ มีเรื่องอยากจะขอปรึกษาเกี่ยวกับที่สถาบันสักหน่อยค่ะ...
ย่านมนุษย์รอง (สลัม
ในเมืองร็อทสการ์ดมันไม่มีที่ให้มนุษย์รองอยู่นี่นา
เผาให้เป็นย่านมนุษย์รองไปเลยดีไหมนะ?
พวกแกเป็นนักเรียนของสถาบันกลางใช่ไหม?
อะไรกัน อาจารย์ของสถาบันออกมาลาดตระเวนเหรอ?
ถ้าไม่อยากให้จำนวนนักเรียนในห้องเรียนลดลงก็ไสหัวไปซะ!
ให้ตายสิ อาจารย์ไบรท์!
ถึงจะบอกว่าผลการเรียนมันยังไม่พัฒนา
อะไรกัน พวกแกมาเรียนกับเขาเนี่ย? ถ้าไม่จะเรียนก็เลิกเรียนไปซะ
มันไม่มีความหมายเลยสักนิด
โง่!
การมาหาอะไรปลดปล่อยแบบนี้มันช่างน่าประทับใจจริง ๆ นะเนี่ย
เขาเป็นอาจารย์ชั้นนำที่สอนเต็มทุกครั้งในฐานะอาจารย์ประจำนะ!
ไปกันเถอะ!
ให้ตายสิ...
นักเรียนสถาบันขอโทษนะ
พวกมนุษย์น่ะ
ทำไมล่ะ...
ทำไมถึงช่วยพวกมนุษย์รองล่ะ?
ก็จริงอยู่ที่มนุษย์จำนวนมากนั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของศรัทธาในเทพธิดา
ก็เลยอยู่ไปโดยไม่แม้แต่จะสงสัย
แค่เพราะไม่ได้รับความโปรดปรานจากเทพธิดา พวกเขาก็รังแกพวกเธอก็เท่านั้นเอง...
อ่า...
เธอ
คิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติที่จะปกครองโลกนี้ได้ไหม?
เมืองท่าโครัน
เหรียญทองแดง 1 เหรียญ เอาอันนี้กับอันนี้...
ปลาตัวนี้ก็ซื้อด้วยนะคะ
โอ้! พี่สาวเลือกของเก่งจังเลยนะ
อาจจะเกินไปหน่อย แต่ก็ลดให้ก็ได้นะ
อ้าว เกินไปแล้วเหรอคะ
งั้นอีกชิ้นกับหอยตรงนั้น...
พอจะบอกร้านที่ขายของแห้งแถวนี้ได้ไหมคะ?
ของแห้ง... หมายถึงแบบตากแห้งเหรอคะ?
เปล่าค่ะ มันจะแบบ...
เกล็ดปลาคาร์ป
เป็นปลาที่ถูกตากจนแข็งเหมือนไม้ค่ะ
ไม้... งั้นเหรอ
ปลาที่แข็งขนาดนั้นกินไม่ได้หรอกนะ
เขาว่ากันว่าใช้ขูด ๆ ค่ะ
อืม? ไม่เคยได้ยินเลย...
พวก
แล้วก็
สาหร่ายเล็ก ๆ ที่ถูกนำมาตากจนเป็นเหมือนกระดาษสีดำ...
กระดาษสีดำน่ะ ตัวหนังสือเขียนยังไงก็อ่านไม่ออกเลยนะ?
ทั้งสองอย่างเป็นของที่ใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาเวทมนตร์เหรอคะ?
เปล่าค่ะ ทั้งสองอย่างเป็นของกินค่ะ
ได้ค่ะ
เฝ…
เปล่าสาหร่ายมันก็คือเศษสาหร่ายไม่ใช่เหรอ?
เศษสาหร่าย... ต้องไปหาได้ที่ไหนเหรอคะ?
ลงไปที่ชายหาดแล้วเดินบนหาดทรายก็มีตกอยู่เยอะแยะเลยล่ะ
พวกตากแห้งก็ทำแถวนั้นแหละ
อ่า เวทมนตร์น้ำแข็งนี่อยู่ได้แค่วันเดียวนะ
ถ้าวันนี้พรุ่งนี้ยังไม่ได้กินก็ไปสั่งให้ที่ร้านแช่แข็งโน่นให้กองซ้อนกันไปสิ
อย่างนั้นก็จะอยู่ได้เป็นสองอาทิตย์เลยนะ
ขอบคุณมากเลย ช่วยได้เยอะเลยค่ะ
ถามที่ไหนก็
พวกปลาแห้งกับสาหร่าย
เขาก็ไม่ขายเหมือนกัน...
ฟู่ว...
คุณโทโมเอะครับ คุณโทโมเอะครับ ผมจะส่งของทะเลไปให้นะครับ
ช่วยเปิดประตูหมอกให้เล็กหน่อยได้ไหมครับ
อีกแล้วเหรอเนี่ย
ถึงผมจะไม่ได้เป็นคนขนส่งก็ตามนะ
อ้าว
เข้าใจแล้วๆ
ถ้าคุณต้องการ ก็จะปรุงให้แล้วเอาไปให้ค่ะ
จะแช่แข็งเก็บไว้ตรงนี้ จนกว่าฝีมือของเธอจะดีขึ้นนะ
ก็รับได้ แต่ก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันค่ะ...
ไม่ได้บอกว่า "ยัดให้" นะ!!
ชายหาดท่าเมืองโครัน
เศษสาหร่ายเหรอ? ตรงก้อนนั่นน่ะแหละ
มีขายไหมคะ?
ไม่นะ
แค่รวบรวมไว้เพราะมันเกะกะ เป็นแค่ขยะธรรมดาเอง
งั้นขอรับไปได้เลยไหมคะ?
อ่า... แต่นี่จะทำยังไงกับกลิ่นทะเลนี่ล่ะ
อย่างสีน้ำตาลกับสีแดงม่วงนี่... มีหลายแบบจังเลยนะคะ
สาหร่ายคอมบุกับวาคามะที่อยู่ในความทรงจำของคุณหนู มันจะสีเขียวสดใสกว่านี้ค่ะ
รสชาติ...
โอ๊ย!?
เดี๋ยวก่อนสิ
อืม
ทำอะไรอยู่น่ะคุณ!
อร่อยไม่ใช่เหรอคะ
เค๊ะ!
ขยะอะไรกัน เสียดายแย่เลย...
ส่วนที่เป็นสีดำแห้ง ๆ นี่ รสชาติเข้มข้นขึ้นมากเลยนะคะ
ถึงจะเป็นมนุษย์
ก็กัดได้เลยค่ะ
ไม่มีพิษด้วยนะ
น่าจะใช้เป็นวัตถุดิบได้เต็มที่เลยล่ะค่ะ...
แต่ก็เอาไปเก็บกลับก่อน แล้วให้คนลองกินดูก่อนดีกว่า
ให้คุณโทโมเอะช่วยตรวจสอบให้ดีกว่าค่ะ
โอ๊ะ! อะไรน่ะ!?
เดี๋ยวก่อน!
หยุดเดี๋ยวนี้เลย!
เสียงดังน่ารำคาญจริง ๆ เลยนะคะ
สงสัยท่าทางที่เก็บสาหร่ายนี่จะน่าแปลกใจสินะคะ
พี่สาวตรงนั้น!! อันตรายนะ!!
...เอ๊ะ?
...สาหร่ายมันไหลลงมา...
...ชุดกิโมโนเปียกไปหมดเลยค่ะ...
ตายซะ ไอ้สุนัขเหลือบ!
......อ๊ะ!!
อ่า ทะเลแตกเหรอ...!?
เจ้าของเหรอ?
ถ้างั้นก็ตายไปพร้อมกับมันซะเลย!
ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ!? บาดเจ็บตรงไหน!?
เอ๊ะ?
เลือดไม่ออกเหรอ!? กระดูกล่ะ!?
จู่ ๆ เจ้าตัวนี้ก็กระโดดออกมาเอง...
ซู่
เข้าใจว่าคุณโกรธค่ะ ขอโทษจริง ๆ นะคะ!
...มนุษย์ห่วงใยคนอื่นก่อนชีวิตตัวเองเหรอ?
แล้วก็ผมสีดำนี่...
ทั้งหมดเป็นความรับผิดชอบของฉันค่ะ
จะสั่งให้เจ้าตัวนี้สำนึกด้วย...!!
สำนึกเหรอ?
ขอโทษค่ะ!
นี่! โฮรุน กลับไปที่เดิมนะ!
คิ้วง
...มันเป็นพวกวิญญาณที่สิงอยู่ในเครื่องมือต่างหากค่ะ
ส่วนตัวฉันเองก็ไม่รู้รายละเอียดทั้งหมดนะคะ
ดูเหมือนจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับสัตว์คุ้มกันอะไรแบบนั้นค่ะ
ฮ่า ๆ
เป็นอะไรเหรอคะ
เหมือนกับคุณหนูคนนั้นนิดหน่อยเลย...
วรูรุรุ
เรื่องการรักษาบาดแผลและการซ่อมชุดกิโมโนน่ะ ฉันจะจัดการให้แน่นอนค่ะ
ไม่ได้มีบาดแผลสักหน่อยค่ะ
ชุดกิโมโนนี่แค่มีรอยเล็กน้อยเท่านั้นเอง
ถึงแม้ว่ามันจะขาดไปบ้างก็ตาม
แต่มันก็ไม่ใช่แบบที่คุณจะซ่อมได้นะคะ
ถ้าอย่างนั้นล่ะก็
อย่างน้อยก็ต้องมีการขอโทษอะไรสักอย่างสิคะ!
...ใช่แล้ว ถ้างั้นก็
การช่วยงานของฉันนี่
ถ้าคุณเลี้ยงอาหารเย็นให้ก็พอแล้วค่ะ
มันยุ่งยากจังเลยค่ะ
ค่ะ! แน่นอน ยินดีมากค่ะ!
ฉัน
ชื่อฮิบิกิค่ะ
มิโอะค่ะ
งั้นฮิบิกิ
ช่วยเลือกสาหร่ายจากกองนี้ให้หน่อยได้ไหมคะ ว่าอันไหนสภาพดี
สาหร่ายคอมบุกับวากาเมใช่ไหมคะ?
!?
วากาเม!?
คุณเป็นวากาเมเหรอ!?
เปล่าค่ะ ฉันชื่อฮิบิกิเอง!?
คุณคือคอมบุกับวากาเม!!
คุณรู้เหรอคะ!?
อ่า! สาหร่ายสินะคะ...
ซู่
อ๊ะ! แย่แล้ว ที่นี่ต่างโลกนี่เอง!!
สิ่งที่อากุซังพูดว่า "คอมบุ" ก็คือสาหร่ายนี่เอง!!
เอ่อ คือว่า...มันก็คล้าย ๆ กันนะ แต่ว่า
ไม่ต้องคิดมาก! อันไหนล่ะ!?
อาจจะไม่เหมือนกับที่ฉันรู้จักก็ได้
ใกล้ๆ
อันที่คุณมิโอะถืออยู่ในมือซ้ายนั่นน่าจะเป็นคอมบุ...
นี่คือคอมบุ...!!
ไม่เพียงแค่ขายเท่านั้น ยังตกอยู่ด้วย...!
แล้ววากาเมล่ะ!?
คุณก็รู้เรื่องวากาเมด้วยเหรอ!?
อันที่คุณมิโอะทิ้งไปเมื่อกี้ น่าจะเป็นวากาเมนะ
เอ๊ะ
นี่คือวากาเม!?
ถ้าเป็นสีเขียวที่สดใสกว่านี้อีกหน่อยก็จะ...!!
อ่า พอต้มแล้วมันจะเป็นสีเขียวสวยเลยนะครับ
ซุปมิโซะ...ไม่สิ ถ้าทำเป็นซุปก็จะอร่อยจัง โอ๊ะ!?
ซุปมิโซะ!?
คุณรู้แม้กระทั่งวิธีการปรุงด้วยรึ!?
อ๊ะ!! เยี่ยมไปเลยค่ะ!
ว๊า! สาหร่ายค่ะ! คุณมิโอะ สาหร่ายนี่กลิ่นเหมือนทะเลเลย!
ฉันขอบคุณคุณหนูสำหรับการได้พบกันครั้งนี้ค่ะ!!
คุณหนูเหรอคะ? ใครกันนะ? โอ๊ย! ปวดจังเลยค่ะ แรงจัง!!
คุณมิโอะ ปล่อยฉันที!
ฮิบิกิ ผู้กล้าแห่งริมิอา กับ มิโอะ แมงมุมดำแห่งภัยพิบัติ
ก็ได้มาพบกันอีกครั้งเช่นนี้
สองวันหลังจากได้พบกัน
เส้นทางที่ใช้ถนนสายนี้คือเส้นทางที่สั้นที่สุดค่ะ
จะนำไปส่งถึงทวีเกะเลยนะคะ
ขอบคุณมากเลยนะคะที่ช่วยนำทางให้
ทางทะเล ผ่านโคลรา
ยังมีเรื่องอื่นที่อยากจะสอบถามอีกนะคะ
ระหว่างที่มุ่งหน้าไปยังทวีเกะเพื่อตามหาอาวุธ...ใช่ไหมคะ
ทางบกที่ได้รับการปรับปรุง
ถนนทองคำชิไ
(มีวงแหวนเทเลพอร์ต)
ผ่านโคลราไม่ใช่ทางอ้อมเหรอคะ?
ด้วยเส้นทางที่ใช้เรือ
อย่างนั้นเหรอคะ
เอ่อ พอดีมีเหตุผลนิดหน่อยค่ะ
ก็ช่างมันเถอะค่ะ
เรื่องอาหารที่ใช้ฝาโลหะนั้นเมื่อครู่...
●●●●
อ่า...นั่นน่าจะเป็นฝาปิดหม้อค่ะ
ฝาปิดหม้อคืออะไรคะ?
...แม้จะพยายามทำตัวเข้มแข็ง แต่ว่า
หลังความพ่ายแพ้ที่ป้อมปราการสเตลล่า
ฮิบิกิก็เร่งมือในการฟื้นฟูการปกครองภายในและกองทัพจนแทบไม่ได้พักเลยค่ะ
เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการตุ๋นอาหารน่ะค่ะ...
ที่สำคัญที่สุด คือบาดแผลในใจจากการสูญเสียนาปาร์ล มันลึกกว่าที่คิดไว้มาก
อยากจะหาทางทำให้จิตใจผ่อนคลายได้บ้าง แม้จะเป็นเพียงชั่วคราวจากตำแหน่งของผู้กล้า
คุณมิโอะ ขออนุญาตหน่อยได้ไหมคะ?
ได้ปลอมตัวและเดินทางไปตามเส้นทางที่ไม่โดดเด่นโดยอ้างว่ากำลังตามหาอาวุธ แต่ว่า...
...ขอแบบรวบรัดนะคะ
คุณน่ะ...เป็นทั้งนักผจญภัย พ่อค้า แล้วก็กำลังเรียนทำอาหารด้วย
เออ แล้วไงล่ะคะ?
ประวัติคุณมันยุ่งเหยิงมากเลยนะ...
ถ้าคุณลงทะเบียนเป็นนักผจญภัยแล้วล่ะก็
ขอทราบระดับปัจจุบันของคุณได้ไหมคะ?
คุณหนูสั่งไว้ว่าห้ามเปิดเผยระดับให้คนอื่นรู้ค่ะ
ดิฉันก็จะไม่ถามระดับของคุณเช่นกัน ขอความกรุณาด้วยนะคะ
พวกเธอสองคนนี่มันเสียมารยาทจริงๆ นะ!
คุณนูรุช่วยนำทางให้แท้ๆ เลยนะ!
แต่ว่า ฮิบิกิ...!
...ถึงแม้จะไม่ได้บอกเลเวลนะ
พวกคุณนี่ถือว่าแข็งแกร่งพอสมควรใช่ไหมคะ?
!!
...ก็คิดว่าอยู่ในระดับที่สู้ไหวค่ะ
ใช่
งั้นสิ่งที่แปลกๆ ที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้
ฝากไว้กับฉันได้ไหมคะ
หรือว่าให้ฉันจัดการเองดีคะ?
สิ่งที่แปลกๆ เหรอคะ?
คาถาตรวจจับได้ขยายขอบเขตออกไปจนถึงขีดสุดเลยนะ
ไม่มีอะไรเป็นพิเศษเลย...
...อืม ทางฉันก็ตรวจจับได้ว่าไม่มีอะไรตอบสนองอยู่เหมือนกันนะ
โอ๊ะ ดูเหมือนว่าจะอยู่นอกรัศมีการรับรู้ของพวกคุณทั้งสองคนเลยนะคะ
...อ่า ไม่ต้องตรวจจับแล้วก็ได้ค่ะ
นั่นสิ ตรงโน้นน่ะ
อะไรเหรอ?
นั่น...
ลม...กำลังโหมกระหน่ำเหรอ?
มันกำลังดูดเอาวิญญาณสายพันธุ์ชั้นต่ำเข้ามาเลยนะ...
มันน่าจะเป็นตัวที่คล้ายปูที่คุณโทมะเคยจัดการไปใช่ไหมคะ?
เป็นไปไม่ได้! ถึงจะอยู่ไกลขนาดนั้นแต่ก็ตรวจจับได้นี่นา...!?
คุณมิโอะ คุณรู้ไหมคะว่านั่นคืออะไร!?
น่าจะเป็น...มอนสเตอร์ประเภทแมลงที่กลายพันธุ์น่ะค่ะ
น่าจะข้ามมาจากทุ่งรกร้างแล้ว
มอนสเตอร์จากทุ่งรกร้าง!?
!! ตรวจจับได้แล้ว!
ความเร็วการเคลื่อนที่นั่นอะไรกัน!
...แข็งแกร่งมากเลย! แถมยังตัวใหญ่ด้วย!?
จะทำยังไงดี ฮิบิกิ!
แก๊ค!
...คุณนูรุ นั่นน่ะ
จะแข็งแกร่งกว่าแมงมุมดำแห่งภัยพิบัติน่ะไหมคะ?
เอ๊ะ เป็นฉันเหรอคะ?
ค่ะ
มันเป็นอสูรกายแมงมุมที่หิวโหย คุณไม่รู้จักเหรอคะ?
เอ่อ รู้จักค่ะ แต่ว่า...
ก็จริงค่ะ ว่าแมงมุมดำแข็งแกร่งกว่าเยอะ
แต่ว่ามันมีความหมายที่จะเปรียบเทียบกันไหมคะ?
สำหรับพวกเรามันมีความหมายมากนะคะ!
ทุกคน! เตรียมตัวสู้ได้เลย!
โอ๊ะ จริงๆ จะสู้เหรอเนี่ย
คงมีแผนอะไรบางอย่างอยู่แน่ๆ เลย
นั่นน่ะ เมื่อเทียบกับพวกฮิบิกิแล้ว
มันเป็นมอนสเตอร์ที่เหนือกว่าอย่างไม่ต้องสงสัยเลยนะคะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/26)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
