ตอนที่ 69

ปาร์ตี้ของวีรบุรุษลิมิอากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ

พูดตามตรงมันดูบ้าระห่ำไปหน่อยนะ

แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าเสียงมันตกอยู่ในอันตราย ก็ต้องไปช่วยสิ

จาจัง เตรียมปล่อยบาเรียป้องกันนะ

คุณวูดี้ ช่วยเวทมนตร์สนับสนุนหน่อยครับ

งั้นก็

ผมจะดูอยู่ตรงนี้นะครับ

ขอให้สู้ให้เต็มที่ล่ะ

ถ้าคิดว่าไม่ไหวก็บอกได้เลยนะ

คืนที่ 69: "มังกรแท็กซี่" ต้นฉบับ: อาซึมิ เคน / มังงะ: คิโนะ โคโตระ

คามะ...คิริเหรอ?

คล้ายๆ แต่เหมือนเอาแมลงหลายชนิดมาเย็บปะติดปะต่อกันเลย...

เบลด้าจัง ซ้ายนะ!

อ้อ!

โอ้ น่าประทับใจในจังหวะรับลูกนะเนี่ย

ถึงอย่างนั้น การใช้ดาบแทนโล่ก็ไม่ค่อยดีเลยนะครับ

มองเห็นได้เลยว่าดาบมันเป็นรอยแล้ว

ถึงอย่างนั้นนะ อุปกรณ์นี่มันดูแร้นแค้นจริงๆ

ที่ตั้งใจจะเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมที่ทวิเกนี่มันน่าเจ็บใจจัง

ก่อนจะออกไปสู่ดินแดนรกร้าง ถึงต้องมาเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย

จะบ่นในสมรภูมิรึไง?

ศัตรูไม่ได้ใจดีถึงขนาดรอให้เราเตรียมตัวหรอกนะ

...ถ้าไม่ยืนหยัดแบบนาบาลลล่ะก็

ผมจะต้องทำเพื่อก้อง

รับมันแบบนั้นเลยเหรอ!?

เอ๊ะ!? ไม่จริงน่า

เจ้าบ้า! หลบสิ!

!? นูรุซัง?

!?

เบลด้าคุง!!

ก้อง! ช่วยซ่อมฮอร์นหน่อย! เรียกฮอร์นมาเร็ว!

บาเรียป้องกัน!

ชา ช่วยรักษาเบลด้าด้วย!

ค่ะ!

อึ...ไม่นะ...!

คุณโทชิ!

ช่วยด้วยนะครับ!

เอ๊ะ?

ก้อง...!?

...นึกว่ามีแผนอะไรซะอีก

แต่กลายเป็นว่าโคตรโง่เลยที่ไม่รู้ถึงความสามารถตัวเองสินะ

เจ้าเด็กตรงนั้น

ปลดบาเรียป้องกันออก

โอ๊ย!

แล้วตั้งสมาธิกับการรักษาซะนะ

เกะกะจัง

ค่ะ ครับ

จริงๆ เลยนะ ที่มาสร้างความวุ่นวายในฐานะแมลงตัวเล็กๆ แบบนี้

ถ้าหาวัตถุดิบในป่าไม่เจอจะทำยังไงดีครับ

ตายซะ

...ห๊ะ?

ป๊าจิน

จบแล้ว

แบบนี้ก็น่าจะหาวัตถุดิบได้แล้วล่ะนะ

ทางนั้นเป็นยังไงบ้างครับ?

สะดุ้ง

อ๊ะ ครับ

ถึงจะสลบไปกับแรงกระแทก แต่ไม่ใช่บาดแผลถึงตายนะ

ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องการความช่วยเหลือแล้วสิ

ก้อง ช่วยแยกชิ้นส่วนมอนสเตอร์หน่อยสิคะ~

! ข้างหลังนนนน...

คุณมิโอะ!!

...วิถีการเดิน...

จุน

คุณ...?

นี่

ชุดกิโมโนมันหลุดลุ่ยไหมจ๊ะ?

...เอ๊ะ!? เอิ่ม...

...มันขาดวิ่นไปหมดเลยค่ะ มิโอะ-เน่จัง

มันดูเข้ากันดีนะ

...ใช่

กับคุณวากะ

ชุดกิโมโนที่คุณชมมาให้

ทำไมถึง...!

อัค!

เสียงดังน่า!

นี่...

ซาโตะาาาาาาาาาาาาาาา‼

...!!

อาาาาา

ขาดวิ่น...

ก็เพราะว่าฉันประมาทเองนี่นา...

ฮ่า...

...ไม่ถึงเวลาที่จะผ่อนคลายแล้วนะ

ชุดกิโมโน...จะซ่อมไหวไหมนะ...

คุณโทโมเอะ คุณโทโมเอะ

อาาา อีกแล้ว! หลังจากปลา หอย และสาหร่าย ต่อไปจะเป็นอะไรอีกเนี่ย!

คนครับ

คน!?

มิโอะ การกินคนนี่มัน...

ไม่ใช่ครับ! ได้โปรดพาไปที่ซือเกะด้วยนะครับ

เขาอาจจะเป็นคนที่มีความรู้เกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่นก็ได้นะครับ!

ผมไม่ใช่แท็กซี่นะครับ!

...ท่าทางนั้นคือการส่งจิตใช่ไหม? กำลังคุยกับใครอยู่เหรอ?

ปุว... อึก

...

...ตัดสินใจว่าจะรีบกลับไปที่ซือเกะแล้วครับ

เอ๊ะ?

จะทิ้งไว้ก็คงไม่ได้แล้วล่ะค่ะ

ขออภัยด้วยนะคะ

“อย่าเข้ามานะ! แมงมุมดำ!”

...อ่า พวกเธอ

ฟังให้ดีนะ เจ้าหมา

เคยเจอฉันมาก่อนสินะ?

เจ้า...!?

ถึงได้พุ่งเข้ามากัดฉันตั้งแต่แรกเจอ...

ไม่มีสติของตัวเองตอนที่ยังเป็นแมงมุมดำเลยค่ะ

แน่นอน ฉันก็ไม่เคยจำพวกพวกเธอก่อนเลย

เมื่อกี้ก็ช่วยเจ้านายของเธอไว้นี่นา?

แต่ว่าตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว

นั่นคือ...!

จะไม่ได้ทำไม่ดีกับพวกเธอหรอกนะ

ตอนนี้ แค่ให้หลับไปเฉยๆ เท่านั้นเอง

ฟุนี่

เรื่องที่โดนเธอขบ ฉันจะยกโทษให้

ฟู่ว

ดังนั้น

ถ้าไม่อยากให้ทุกคนถูกกิน

ก็เก็บตัวตนที่แท้จริงของฉันไว้ซะ

เข้าใจไหมคะ?

...คิวง...

อ๊ะ ฉลาดนี่นา

ที่ร้านทวีเกะ บริเวณหลังครัว

มารุตะ

เพิ่งกลับมาค่ะ

คุณมิโอะ

งานเสร็จแล้วค่ะ...

...เหรอ?

จำได้ว่าร้านนี้...

มีที่พักอยู่ชั้นสองด้วยใช่ไหมครับ?

เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย!?

โรงงานของคนแคระ ห้องตัดเย็บ

คุณวากะ!

ตามที่คุณวากะต้องการเลยครับ

นอกจากประสิทธิภาพเดิมแล้ว ยังสามารถควบคุมมานาได้มากกว่าเดิมอีกด้วย

โอ้โห! สุดยอด! ดูแข็งแกร่งจัง!

สำหรับใช้เป็นอุปกรณ์การสอนที่สถาบัน และ สำหรับใช้งานในการต่อสู้ครับ

...คุณวะก็เติบโตขึ้นมาได้จากเรื่องราวทั้งหมดนี่เองนะ...

อีกแล้ว

การสร้างอุปกรณ์ที่ดูเหมือนจะฆ่าคุณวะนี่มันยากขึ้นไปอีกแล้วสินะ...

คุณรุกุอิ...

ว่าแต่ จริงๆ แล้วอย่าพยายามจะฆ่าเลยครับ

เป้าหมายมันต่างกัน

...ฟังนะ!

เด็ดขาด!

จะให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมให้ได้ครับ!

เป็นอะไรไป มิโอะ?

เข้าใจแล้วค่ะ คุณวะ!?

เอ๊ะ? คิมอนอิจิมันไม่เหมือนปกติเลยนะ

อึก!! ไม่ใช่แบบนี้นะครับ...!!

นาน

อืม มิโอะใส่ชุดกิโมโนแล้วเข้ากันมากเลย

บางทีเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นก็ดูสดชื่นดีนะ

ผมก็มีชุดใหม่แล้วสิ!

...อึก!!

เอลดวาจัง!

เดี๋ยวนี้เลย! เอาชุดกิโมโนทั้งหมดที่มีออกมาให้หมด!

!!

คุณมิโอะที่เคยดื้อไม่ยอมเปลี่ยนอุปกรณ์เลย...!

ทุกคนนนน--!!

อุปกรณ์ที่สร้างขึ้นมา เฉพาะสำหรับคุณมิโอะ เอามาให้หมดเลย!

ชุดกิโมโนตัวนี้มีการระบายอากาศที่ดีเยี่ยม

คุณมิโอะ! เป็นอย่างไรบ้างคะกับฟังก์ชันซ่อมแซมตัวเอง!?

ชุดกิโมโนตัวนี้ก็ขอด้วยนะ!!

นี่มันอะไรเนี่ย

...เอ่อ...

ขอบคุณสำหรับอุปกรณ์ใหม่นะ

งั้นผมขออันนี้...

อืม

คุณเรย์วะจัง--!!

สัปดาห์หน้า ที่สถาบันกลางลอตส์การ์ด

ได้ยินไหม? เขาบอกว่าเป็นอาจารย์สอนปฏิบัติการที่พูดไม่ได้นะ

อะไรนั่น? จะสอนยังไงกันเนี่ย?

ได้ยินมาว่าเขาเขียนหนังสือแทนด้วยนะ

แล้วก็มีคนช่วยสอนอีกด้วย

อาจารย์สอนปฏิบัติการด้านการร่ายเวท แต่ต้องมีคนช่วยพูดเนี่ยนะ

ถ้ามีแรงก็เอาอะไรก็ได้แหละ

แต่ขอไม่เจอคนไร้ความสามารถก็พอ

หวังว่ามันจะไม่กลายเป็น "คาบเรียนว่างเปล่า" ที่เป็นเอกลักษณ์ของลอตส์การ์ดก็แล้วกัน

วิชาเลือกนี่มีเยอะแยะไปหมดนี่นา

ถ้าอาจารย์ไม่มีฝีมือจริง ก็มักจะกลายเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว

ก็เพราะเป็นคำสั่งของคุณไบรต์ ฉันถึงจะไปเรียน...

ได้ยินว่าอาจารย์ของวิชานี้เป็นคนต่างเผ่าเหรอคะ?

ฉันได้ยินมาว่าตัวเองเป็นมนุษย์นะ...

จะเป็นเผ่าลูกครึ่งก็ไม่เป็นไรนี่นา

ใช่ๆ

ถึงจะเป็นเผ่าลูกครึ่ง เอลฟ์ก็เป็นหน้าตาที่ค่อนข้างน่ามองนะ

แต่ถ้าหน้าตาไม่ดีก็คงต้องเป็นตัวเลือกที่ตัดออกสินะ

ฉันไม่ชอบเผ่าลูกครึ่งเลยจริงๆ นะ...

...ยกเลิก 'ขอบเขต' การเก็บเสียง

นี่คือเหล่าลูกศิษย์ที่ฉันสอนเป็นครั้งแรกสินะ...

ในฐานะผู้เปิดสอนเองจึงเป็นตำแหน่งที่ค่อนข้างอ่อนแอ

ถูกมองข้ามไปเนอะ

ในเมื่อเงินเดือนถูกกำหนดตามจำนวนนักเรียน

เขตพิเศษภายในสถาบันกลาง

วิชาเลือกก็ไม่บังคับ แถมยังสามารถเปลี่ยนแปลงได้ง่ายด้วยนะ

มีอาจารย์บางคนถึงกับมีการซื้อขายการเข้าเรียนเพื่อการใช้ชีวิตและการประเมินผลด้วยซ้ำ

เข้าใจแล้ว แย่จริงๆ เลยนะ

เป็นเรื่องที่นักเรียนได้เปรียบสินะ

ถ้าว่านักเรียนเป็นพวกหัวกะทิ แถมตำแหน่งยังเหนือกว่าอาจารย์อีก

โถ่เอ๊ย

ไม่เห็นชุดนี้เหรอ?

ก็พอจะเข้าใจได้นะ ที่คนจะทำท่าทีแบบพวกที่เคยข่มขู่ในเมือง

แต่ว่าการแบ่งหน้าที่ระหว่างผมกับคุณวะนี่...

ให้คุณเป็นตัวรับบทที่ถูกเกลียด แล้วผมเป็นคนที่ใจดีนี่มัน...

ไม่ควรจะกลับกันเหรอครับ?

ถ้าผมเป็นคนใจดี เขาก็ต้องถอยห่างหรือเกรงใจแน่ๆ เลย

ถึงคุณชิกิจะโกรธแล้วจะเข้าหามาก็จริง แต่ว่า

ผมตั้งใจจะเอาคุณอาจารย์ที่ผมติดตามมานานที่สุดเป็นแบบอย่างน่ะครับ

อากิชิเคะ

ถ้าเป็นแบบนั้น การมีคนคอยปลอบใจไว้คงจะดีกว่า

ถ้ามันรู้สึกแปลกๆ ก็จะเลิกทันทีนะ

จากประสบการณ์ของผมนะ...

เข้าใจแล้วค่ะ

โอ้ มาแล้วเหรอ

วิชากับของอาจารย์คุซึโนะฮะ อยู่ตรงนี้ใช่ไหมครับ

ถ้างั้นผมจะลองสวมบทบาทเป็นอาจารย์ที่น่ากลัวเลยดีไหมครับ

อ่า!

ใช่แล้วครับ

พวกคุณคือกลุ่มนักเรียนที่เห็นจากการแนะนำของคุณไบรต์สินะครับ

งั้นก่อนอื่น ขอแนะนำตัวพวกเราก่อนนะครับ

ผมรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยสอนในวิชานี้

ชื่อชิกิครับ

เจ้าของของชิกิ

นี่ มันเท่ดีนะ

ดูใจดีจังเลย~

และนี่คือ—

ฮิโซะ

คุซึโนะฮะ

อาชีพหลักคือการรวมกลุ่มเป็นขบวนคาราวานในแดนรกร้างของเหล่าพ่อค้า

ว้าว หน้าคล้ายโคโบลท์จัง

จริงเหรอเนี่ย ไม่ใช่เผ่าลูกครึ่งเหรอ?

เอ๊ะ น่าสงสารจัง...

แทบไม่รู้สึกถึงพลังเวทเลยด้วย

ดูอ่อนแอจัง... อาจจะเป็นอาจารย์ที่สอบตกสินะ...

เห็นไหมล่ะ! ไม่เหมือนที่คิดเลย!

ที่นี่ก็มีแผนจะเปิดร้านเล็กๆ นะครับ

ถ้าคุณพอใจ ลองแวะมาดูดูนะครับ

ถึงผมจะพูดไม่ได้เนื่องจากเหตุผลบางอย่าง

แต่การสื่อสารเช่นนี้ทำได้นะ

ผมตั้งใจจะสอนด้วยการบรรยายที่เข้มงวดโดยมีเวทมนตร์เป็นหลักครับ

เอาล่ะ ก่อนอื่นเลย คุณตรงนั้น

คุณใช้คุณสมบัติธาตุได้มากแค่ไหนครับ?

สามารถยืมพลังจากภูตได้ไหมครับ?

มีพรสวรรค์ในธาตุน้ำครับ

ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นจอมเวทย์ราชสำนักนี่นา... เวทมนตร์ภูตก็ใช้ไม่ได้หรอกครับ

แล้วธาตุอื่นล่ะครับ?

เอ่อ... ดินกับไฟครับ... นิดหน่อยเท่านั้น...

เอ๊ะ? ธาตุอื่น!?

ผมเป็นธาตุไฟ... เก่งกาจครับ

ส่วนอื่นล่ะ?

แล้วคุณล่ะ?

... มีลมพอใช้ได้ครับ

แต่ว่ามันใช้มานาเยอะ เลยไม่ค่อยได้ใช้ครับ

อีกอย่างก็ใช้เวทมนตร์ภูตไม่ได้ด้วย

ในบรรดาคนกลุ่มนี้ ใครที่ใช้หลายธาตุได้ในระดับเดียวกันครับ?

ฝีมือของพวกเธอน่ะ อาจารย์เห็นแล้วนะ

ตรงนี้มัน เหมือนสัญชาตญาณของโทโมเอเลย

ยังไม่สมบูรณ์เหรอ!? พวกเราเหรอครับ!?

น่าเสียดายที่ต้องบอกว่ามันยังไม่สมบูรณ์

จะเข้าทำงานรับใช้ประเทศ

ขัดใจไปหน่อย ขอโทษนะ

อยากจะโด่งดังในฐานะนักผจญภัย

ถึงตอนนี้ พวกเราอาจจะแค่ยืนอยู่ตรงทางเข้าของสิ่งเหล่านั้นได้เท่านั้นแหละ

และอยากจะสร้างผลงานในฐานะนักวิจัย

คงจะจบลงด้วยการเป็นระดับสามตลอดชีวิตสินะ

พวกเราเข้าเรียนมาพร้อมกับความสามารถระดับหนึ่งนะ

พูดแรงเกินไปหน่อยไหมครับ

แค่พูดความจริงเท่านั้นเอง

...ไม่ว่าจะในสถาบันหรือในประเทศ

เวทมนตร์ก็ต้องเลือกคุณสมบัติที่ตนเองถนัดเป็นอย่างแรก

คือว่า...เรื่องที่อาจารย์พูดว่าพูดไม่ได้น่ะ

มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วนะครับ

"การร่ายเวทย์ไร้เสียง" ใช่ไหมครับ

แต่ผมจะใช้การร่ายเวทย์ไร้เสียง

ใช่แล้ว ไม่ใช่เวทมนตร์ที่ท่องจำแล้วเปล่งเสียงออกมาอย่างดัง

การร่ายเวทย์ไร้เสียงจะทำให้พลังของเวทมนตร์ที่แสดงออกมาลดลง

การที่จะเชี่ยวชาญคุณสมบัติเดียวที่เข้ากับความถนัดมากที่สุดน่าจะมีประโยชน์ที่สุดครับ

เพื่อจัดการกับคุณสมบัติหลายอย่าง

หากจัดการคุณสมบัติได้ไม่ถึง 3 อย่างอย่างคล่องแคล่ว

หากถูกมองเห็นคุณสมบัติเดียวของตนแล้วรับมือได้

ว่าขาดแคลนในการใช้งานจริงนี่ไม่ต้องสงสัยเลยครับ

ในสนามรบก็จะถูกฉีกกระชากเหมือนเศษกระดาษเลยล่ะ

พวกคุณนี่คงเป็นคนเก่งกาจสินะ?

นั่นน่ะ

“เพราะทุกคนทำกัน”เหรอ?

ไม่ได้วางมาตรการจากมุมมองที่สูงกว่าคนอื่นหน่อยเหรอ?

เป็นวิธีปกติเลยนะ ที่จะเตรียมเครื่องมือเวทมนตร์ของธาตุอื่น—

ก็ใช่ครับ การพูดถึงอุดมคติน่ะมันง่ายดีนะครับ

คุณคุซึโนะฮะทำสิ่งนั้นได้เหรอครับ?

แน่นอนสิ

ก็เปิดวิชานี้ขึ้นมาเพื่อสอนสิ่งนั้นไง

วันนี้จะให้พวกคุณดูการประลองจำลองระหว่างผมกับชิกิ

จะได้ให้พวกคุณดูฝีมือของคนที่มาขอคำสอนแล้วตัดสินเอง

ใกล้จะเหนื่อยกล้ามเนื้อหน้าแล้วล่ะ (?) เริ่มสาธิตกันเลย!