ตอน 79: Chapter 79

ฉบับคอมิกส์เล่มที่ 1 ยอดขายกระดาษพุ่งกระฉูด!! ฉบับอิเล็กทรอนิกส์มีกำหนดวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายนนะ!

โรงเรียนกลางรอตส์การ์ด

เอ๊ะ!?

สำหรับอาจารย์พิเศษ ห้องพักรอ

โลกนี้เป็นระบบมีชายหนึ่งคนกับภรรยาหลายคนเหรอ!?

ใช่ค่ะ

ที่ญี่ปุ่นของท่านคุณชายก็มีระบบของอนุภรรยาเหมือนกันใช่ไหมคะ?

ภาษาอะไร...เหรอ?

ที่ญี่ปุ่นสมัยใหม่มันเลิกใช้ไปแล้วนะคะ!?

คู่สามีภรรยาเลยนะคะ!!

ก็นึกว่าที่นั่นก็มีระบบเดียวกันซะอีก...

ขออภัยด้วยนะคะ

แม้แต่ที่แบบนี้ก็ยังมีผลกระทบของละครย้อนยุคเข้ามาเลยเหรอ...

ระบบนี้เป็นระบบศักดิ์สิทธิ์ที่เทพธิดาได้กำหนดไว้ค่ะ

ให้สวยงามกว่า แข็งแกร่งกว่า และมีทรัพย์สินมากกว่า

โดยพื้นฐานแล้วก็คือเพื่อสืบทอดยีนส์ดีๆ อย่างมีประสิทธิภาพนั่นเองค่ะ

ค่ำคืนที่ 79: "ขยะซอฮ ผู้เป็นที่สาม"

ต้นฉบับ: อะซึมิ เคย์ / มังงะ: คิโนะ โคโทระ

ที่นี่นะ เวทมนตร์คุมกำเนิดผู้หญิงเป็นคนใช้

เพราะการตัดสินใจที่จะมีลูกเป็นของผู้หญิง ดังนั้น

ถึงแม้จะไม่ใช่เรื่องจริยธรรม แต่การทำแท้งก็ทำได้ง่ายด้วย

ผู้ชายที่ไม่ตรงตามเงื่อนไขก็จะถูกคัดทิ้งไป

ระบบที่ทำให้มีแต่คนรวยหน้าหล่อเท่านั้นที่จะสืบเชื้อสายได้

เอ๊ะ เจ๋งว่ะ

เดี๋ยวนะ? นี่หน้าตาฉันเองนะ?

พูดเองก็รู้ตัวอยู่

แล้วยังไม่ได้แต่งงานเลย ทำไมถึงเป็นภรรยาคนที่ 3 ล่ะ?

จดหมายฉบับนี้ยังอยากได้ภรรยาคนที่ 5 อีกนะ...

อ่า นั่นก็เพราะว่า...

...โลกนี้เทคโนโลยีด้านความงามและการแพทย์มันก้าวหน้ากว่าโลกของคุณมากเลยใช่ไหมคะ?

หือ? จริงด้วยนะ บาดแผลมันหายเร็วทันทีเลยเนอะ

หืม? จริงด้วยนะ อาการบาดเจ็บนี่หายไวจริงๆ ด้วย

โดยเฉพาะมนุษย์ที่ได้รับการปกป้องแล้วแทบจะไม่มีภาวะเป็นหมันหรือแท้งเลยด้วยซ้ำ

แล้วการคลอดบุตรก็

ไม่มีอาการผิดปกติใดๆ จากเวทมนตร์เลย

ด้วยเวทมนตร์ทางการแพทย์ ก็สามารถทำได้ง่ายดาย โดยไม่มีอาการผิดปกติหรือความเจ็บปวดและปราศจากอันตราย

แค่ลำบากในการเคลื่อนไหวเท่านั้น

ในพื้นที่ห่างไกลก็มีวิธีการคลอดแบบเดียวกับโลกของคุณเช่นกัน

แต่พูดตามตรง มันก็เหมือนการทรมานเลยล่ะ...

จริงด้วยนะ ต้องเป็นการสร้างภาระให้กับมดลูกมากแน่ๆ เลย...

ถ้าไม่ระวังก็ตายได้เลยใช่ไหมคะ

แม่ครับ ขอบคุณนะครับ...

เอ่อ... สรุปคืออะไรเหรอ?

จากภูมิหลังแบบนั้น โดยส่วนใหญ่แล้ว

ผู้หญิงที่ให้กำเนิดทายาทก็มีแค่ 2 คนก็เพียงพอแล้วครับ

การแต่งงานตั้งแต่คนที่ 3 เป็นต้นไปจะให้ความสำคัญกับ "ความเชื่อมโยงระหว่างตระกูล" มากกว่า

เหล่าขุนนางหรือพ่อค้าต่างๆ ก็จะสร้างทรัพย์สินเพื่อมีหลักประกันให้กันและกัน

อันดับที่

แล้วก็ส่งลูกสาวให้กับผู้มีเชื้อสายดีเพื่อสร้างความสัมพันธ์ต่างหาก

ตั้งแต่คนที่ 3 เป็นต้นไป

ก็จะเลี้ยงลูกที่ได้รับความรักและรักกลับด้วย

อันดับที่ 1

ถึงแม้จะไม่มีความรัก แต่ก็ยังเชื่อมโยงตระกูลเข้าด้วยกันได้นะ

ถ้าเป็นเรื่องการนอกใจอะไรแบบเล่นๆ

ตั้งแต่คนที่ 3 ก็มักจะถูกมองข้ามไปมากกว่าครับ

ถูกจัดเป็นตัวเลือกดีๆ

บริษัทคุズノฮะก็ทำธุรกิจที่นี่จนเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว

ในโรงเรียนก็มีนักเรียนที่เก่งกาจ และยังคาดหวังถึงความสัมพันธ์ในอนาคตอีกด้วย

...หมายความว่า คนที่ต้องการเป็นภรรยาตั้งแต่คนที่ 3 เป็นต้นไป

ให้คนที่ 1 กับ 2 รับหน้าที่รักและมีลูกไปก่อน

สรุปคือ ถูกรับรู้ว่าเป็นคู่ครองที่มีผลประโยชน์ (ตามที่ต้องการ)

แล้วก็แต่งงานแบบเป็นพิธีเพื่อได้ทรัพย์สินและผู้สนับสนุน แล้วก็ใช้ชีวิตสบายๆ นั่นเอง...

ไม่แปลกใจเลยที่ถูกขอแต่งงานแล้วแต่กลับไม่รู้สึกใจเต้นขึ้นมาเลย!

ก็แค่โดนล็อกเป้าเป็นเหยื่อที่สะดวกเท่านั้นเองนี่นา!

เทพีบ้าๆ นั่นสร้างระบบบ้าอะไรขึ้นมาเนี่ย!

เพราะคุณผู้หญิงของคุณเรมบรันท์มีแค่คนเดียว เลยคิดว่า...

...อ๊ะ

ไม่ดีแล้วสิ

ผมสอบเข้าสถาบันได้ แล้วก็ร้านก็เปิดแล้วด้วย

ยังไม่ได้รายงานให้คุณเรมบรันท์เลย

อ่า

ถ้างั้นก็ไม่เป็นไรครับ

เพราะว่าตอนนั้นยุ่งมากๆ เลย

เพราะการเคลื่อนย้ายของในมิติเทเลพอร์ตมันก็ล้มเหลวบ่อยๆ นะครับ

ถ้าจะส่งจดหมายให้ถึงอย่างแน่นอน การจัดส่งอาจใช้เวลาเป็นสัปดาห์เลยครับ

※สำหรับข้อความทางจิตหรือการ์ดกิลด์ มันไกลเกินไปจนสัญญาณขาดเลยครับ

ถ้าส่งผ่านคุณอาคุ ก็คงจะ

เป็นช่วงเวลาที่พอเหมาะแล้วล่ะมั้งครับ

เตรียมยานพาหนะไว้ให้แล้วครับ

ขอบคุณนะ

อย่างนั้นเหรอ

ครับ

นั่นสิ ถึงได้ไม่พูดอะไรเลยเหรอ

ฉันพึ่งพาคุณชิกมากเกินไปแล้วสินะ...

ใช่แล้ว! ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ไหนๆ จะรายงาน ก็ขอถามถึง

อาการของคุณภรรยาและลูกสาวด้วย

...แล้วก็เรื่องการตอบรับคำขอแต่งงานด้วยดีไหมนะ

ต้องมีมากกว่าฉันแน่ๆ เลย

ถ้างั้นก่อนจะลืมก็เขียนจดหมายส่งไปให้คุณอาคุเลยนะ...

เอ่อ คุณเรมบรันท์สบายดีไหมครับ...

อ๊ะ ใช่แล้ว!

ช่วงเที่ยงมีนักเรียนบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วยน่ะ

นั่นก็ดีเลย

ถ้าอย่างนั้นให้ฉันเป็นคนนำจดหมายไปส่งให้คุณอาคุเองค่ะ

ผ่านทางคุณโทโมเอะไปให้คุณเรมบรันท์ก็น่าจะไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ...

หืม? ดีตรงไหนล่ะ?

มีเรื่องจะให้คุณอาคุทำด้วยเหรอ?

...เปล่า ไม่มีความหมายพิเศษหรอกครับ?

เหรอคะ?

ร้านฮิรุโกเท็ตสึเท็ง

เหรอคะ ที่นี่เป็นร้านประจำของคุณอาจารย์เหรอคะ?

คุณอะเบเรียจะมาทีหลังเหรอคะ?

เจ๋งจังเลยครับ!

เปล่าหรอกครับ คือว่าเขาแอบไปโดนน้ำร้อนลวกตอนเรียนปฏิบัติการ

เลยต้องไปรักษา แล้วก็ไปทำเอสเต็ทด้วย สงสัยคงจะไม่ทันแน่ๆ

เอสเต็ท

ไปเอสเต็ทที่ห้องสมุด... เอสเต็ทเหรอ!?

ใช่แล้ว ในโรงเรียนก็มีเอสเต็ทนี่นา...

นี่มันก็เริ่มต้นมาจากค่านิยมที่เทพีประทานมานั่นแหละ

มันแพร่หลายในฐานะสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อแสวงหาความงาม... ตามที่บอกไว้

ตอนเห็นแผนที่ครั้งแรกนี่ตาค้างเลยล่ะ

มันควรจะมีเทคนิคอื่นให้บอกด้วยสิ เทพีบ้าเอ๊ย

แผลไฟไหม้นี่ปล่อยให้เราจัดการให้เนียนๆ เองก็ได้

ผมก็พูดแบบนั้นเหมือนกันนะ

ว่าให้ไปเอาของที่ใช้ในชั้นเรียนมาน่ะ

พูดว่า "น่าสมเพช" อะไรทำนองนั้น หรือ "หน้าไม่อาย" อะไรก็ไม่รู้...

ฉันว่าฉันก็ทำได้ดีแล้วนะ!!

? มีอะไรเกิดขึ้นตอนสอบปฏิบัติเหรอ?

แล้วเรื่องของจินล่ะ?

ก็ถ้าเป็นเรื่องพูดนี่ ฉันเองก็ทำได้นะ

...ที่จริงแล้ว

มีนักเรียนสองคนในโรงเรียนเดียวกันตอนนี้ที่กำลังพักการเรียนเพราะป่วยครับ

เขามาจากตือเก่ แถมยังมีฝีมือและเก่งกาจด้วยนะครับ...

...หืม? นั่นหมายถึง

ลูกสาวของคุณเรมบรันท์ใช่ไหม?

นี่

อย่างนั้นเหรอครับ อาจารย์ก็มาจากตือเก่เหมือนกัน

ถ้างั้นคุณอาจารย์อาจจะรู้แล้วก็ได้ครับ

ขอบคุณครับ

มีข่าวลือว่าสองพี่น้องคู่นั้นกำลังจะกลับมาเรียนเร็วๆ นี้ครับ

ไม่นะ ผมไม่รู้เลย

ดีจังเลยที่อาการฟื้นตัวได้ตามปกติ

เป็นข่าวดีนี่นา

อ่า...ก็ยังไม่รู้สินะครับ...

?

ถ้างั้นก็...เรียนอาจารย์

ให้คำแนะนำ...

มาให้ฟังน่ะครับ...

โอ้โห~

นี่มันพูดไม่เคลียร์เลยแฮะ

คำแนะนำเหรอ?

...คือว่านิสัยของคนสองคนน่ะแย่มากเลยครับ

ห๊ะ?

เป็นพวกคุณหนูเอาแต่ใจ แถมยังหยิ่งในรูปร่างหน้าตาอีกด้วย

แถมยังเรียนเก่งอีกด้วย ถึงจะทำให้นิสัยมันยิ่งแย่เข้าไปใหญ่

ไม่เพียงแค่นักเรียนเท่านั้นนะ ถึงแม้แต่คณาจารย์ก็

มีหลายคนที่โดนสองพี่น้องคู่นั้นทำให้หมดสภาพไปแล้ว...

...สองพี่น้องนั่นนิสัยแบบนั้นด้วยเหรอครับ?

ผมรู้จักแค่ตอนเป็นมอนสเตอร์ ไม่รู้เลยว่านิสัยเป็นยังไง

ช่วงนี้อาจารย์ก็ถูกเล็งอยู่ไม่ใช่เหรอครับ

พวกเขาก็คิดว่าเพราะคุณเรมบรันท์เป็นคนดี ก็เลยคิดว่าพวกเขาน่าจะเข้ากับคนอื่นได้...

พูดเถอะครับ ปวดหัวเลย

คือว่า...โดยนักเรียนผู้หญิงน่ะครับ

ถ้าสองพี่น้องนั่นกลับมาเรียน

อาจจะต้องระวังตัวไม่ให้โดนพวกเขาสนใจด้วยนะ

เลยมาให้คำแนะนำ...

กังวลถึงผมอยู่สินะครับ

ก็ทั้งสองคนนี่เป็นพวกหน้าตาแปลกมากเลยครับ

ผมคิดว่าอาจารย์น่าจะโอเคนะครับ...

โดนพูดแย่ๆ เข้าไปนี่นา?

อ๊ะ!!

แต่มันก็อาจจะมีเรื่องฉุกเฉินก็ได้นะครับ!

ตอกย้ำอีกที

ถ้าคุณชิกตกเป็นเป้า มันคงจะกระทบต่อการบรรยายแย่เลย

เลยอยากจะขอให้ระวังตัวเป็นพิเศษน่ะ

อาเบเรีย

อ๋อ เข้าใจแล้ว คนที่น่าเป็นห่วงก็คือชิก ส่วนผมก็อาจจะตามมาด้วย

ได้เลย เดี๋ยวจะบอกคุณชิกให้

ดีจังเลยครับ! ขอบคุณมากครับ!

อืม! นี่เพิ่งเคยกินหม้อไฟครั้งแรกเลย อร่อยจังครับ!

ถ้าธุระเสร็จแล้ว ฉันจะกลับไปทำงานนะ

ถ้ายังกินได้ล่ะก็ จะสั่งหม้อไฟที่คุซึโนะฮะชอบให้ไหม?

ดีจังเลยครับ!

ดีครับ

แต่ว่าพี่น้องเรมบรันท์นี่นิสัยไม่ดีเลยนะ...

อืม เดี๋ยวฉันจัดการจ่ายเงินเอง เธอก็นั่งสบายๆ ไปเถอะ

ครับ! จะรับประทานให้อร่อยเลยครับ!

เผื่อไว้ก่อน จะให้โทโมเอสั่ง แล้วให้ตือเก่ไปสืบดูไหม

อ้อ เจอแล้ว! คุณคุซึโนะฮะ!

ขอให้คุณเซ็นเอกสารสำคัญเพื่อทำให้ชีวิตหลังเรียนจบของผมมั่นคงนะครับ!

หา? อะไรนะ?

เป็นเรื่องด่วนมากเลยครับ!

หา? อะไรนะ?

คุณเป็นนักเรียนของโรงเรียนเหรอครับ?

ว่าแต่...ฟังไม่ค่อยชัดเลยครับ

ดังนั้น เพื่อให้ชีวิตของผมหลังเรียนจบในโรงเรียนนี้มั่นคง

ก็ขอให้คุณลงชื่อในเอกสารสำคัญคือทะเบียนสมรสด้วยครับ!

เดี๋ยวก่อนนะ เสียงเบาๆ‼ นี่มันสัญญากับพ่อค้าเลวอีกแล้วเหรอ!!

คำว่า "ไค" ในการเก็บเสียง

อาห์! รอก่อนนะครับ!

เดี๋ยวผมจะไปยื่นให้หลังจากที่อาจารย์มีภรรยาถึง 2 คนเรียบร้อยแล้วครับ~

แถมยังเล็งคนที่ 3 อีกเหรอ เล่นตลกอะไรวะ!!

อา! เจอคุณคุซุโนะฮะแล้ว!

เรื่องการแต่งงานมัน

มันมีเรื่องให้คุยกันเพิ่มขึ้นมานิดหน่อยครับ!

ตระกูลตือเก่เรมบรันท์

คุณผู้ชายที่จะมาในไม่ช้านี้

โอ้ จริงด้วย...ครับ!

ขออนุญาตนะครับ

คุณ...

คุณพ่อ

ปะป๊า!

...อ๊ะ!!

ไคอิซามะมาร์!!

จิบบึ!

อูโนวววว!!

ในที่สุดก็กลับมาใช้ชีวิตประจำวันได้แล้ว...!!

พวกเจ้าได้ก้าวผ่านบททดสอบอันแสนยากลำบากมาได้อย่างไร

และยืนหยัดอยู่ได้จนถึงตอนนี้

แล้วก็จะไม่มีวันลืมบุญคุณของคุซึโนะฮะเลยเด็ดขาด...!!

นอกประตู

ดังนั้น เพื่อให้เป็นเช่นนั้น เหตุการณ์ครั้งนั้นกับพวกเธอ

...

เพราะว่าให้ศิลปินหลายคนวาดเป็นชุดเลยนะ!

!?

!!!?

เย็นนี้ก็จะเชิญทุกคนมารวมตัวกันอย่างยิ่งใหญ่...

...คุณพ่อครับ ท่านเพิ่งพูดว่าอะไรนะครับ?

หืม? เย็นนี้จะรวมตัวกันอย่างยิ่งใหญ่...

ก่อนหน้านั้น! เผื่อผมฟังผิดไปนะ

ช่วยพูดใหม่อีกครั้งได้ไหมครับ?

โอ้! ท่านบอกว่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่เหตุการณ์อันน่ารังเกียจจนถึงวันนี้

กำลังให้ศิลปินชั้นยอดวาดออกมาเลยนะ!

เอ๋...

หน้าประตู

แน่นอน ท่านให้ทำทั้งกรอบสำหรับใส่และห้องสำหรับจัดแสดงเลยนะ

นะ โมริส!

ครับ คุณผู้ชาย เพราะเป็นผลงานชุดถึง 20 ชิ้นเลยครับ

...คุณ นั่นหมายความว่า...

มันคือภาพที่วาดถึงตอนที่เรากำลังป่วยใช่ไหมครับ?

ไม่ใช่การวาดภาพตอนที่เราป่วยอยู่ใช่ไหมครับ?

ได้โปรด...บอกว่าไม่ใช่สิครับ ปะป๊า...

พูดอะไรน่ะ ตัวเอกมันคือพวกเจ้าไม่ใช่เหรอ!?

ตั้งแต่ที่คุณคุซึโนะฮะปรากฏตัวจนกระทั่งฟื้นตัว...

เป็นอะไรไป พวกเจ้า

ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวอีกเหรอ!?

ครับ

มันเพิ่งทรุดลงไปนิดหน่อยน่ะครับ

คุณโมริส ที่คุณอยู่ตรงนี้ ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นล่ะครับ

...เอ่อ คือว่า... มีอะไรผิดปกติเหรอครับ...?

...คุณโมริส

นั่งลง

ฮาจิ

อ่า

กำลังเตรียมเก้าอี้อยู่ครับ...

นั่งตรงนี้

นั่ง

ครับ!

คุณริซะ... เอ้ย คุณนาย

โอ้ ริซะ...!

แววตา ท่าทางนั้น ช่างเป็นเช่นเดิม ไม่เสื่อมคลายเลย...เหมือนตอนนั้นเลย...!

คุณผู้ชาย!!

อะไรกัน มอริส นายก็ดูรูปนี่สิ

แบบนี้แล้ว ผู้ชายที่ไม่มีหัวใจก็จะเข้ามายุ่งยากไม่ได้แล้ว สบายใจได้เลย

นายก็ยังดีใจไม่ใช่เหรอ

เงียบไปเลย แพทริค เข้าใจสถานการณ์หน่อยสิ!

นั่งลงสิ

ครับ

...แล้วรูปนั้นตอนนี้อยู่ที่ไหนครับ?

รูปที่วาดเสร็จแล้วเก็บไว้ที่โรงเก็บของหมายเลข 2 ในบ้านครับ

ส่วนรูปที่กำลังทำอยู่...

โรงฝึกของศิลปินอยู่ตรงไหนนะ คุณโมริส

โรงฝึกของเขาน่ะ อยู่ในย่านช่างฝีมือถนนเรนี่ครับ

เขา...วาดรูปผู้ชายอยู่นี่...

อ่า...นี่นา...!

สถานที่...ได้ยินแล้วใช่ไหมครับ?

เผาให้หมดเลย

ครับ! รับทราบครับ!

คุณชิฟครับ เมื่อครู่นี้ คุณโทมะจากบริษัทคุซึโนะฮะมา...

ไม่นะ คุณคุซึโนะฮะก็ไปเห็นภาพนั้นด้วยเหรอ!?

ยังไม่ได้ดูนะ

เพราะว่าเขาได้จัดการไว้ก่อนที่กำลังจะออกเดินทางไปที่ร็อทสการ์ดน่ะครับ

ใกล้จะถึงเวลาที่ข่าวว่าสอบเข้าของเขาจะมาถึงแล้วล่ะ

รวมถึงจดหมายแนะนำของฉันด้วย คงไม่มีทางตกแน่

ฮ่า...

เป็นอะไรไป ชิฟ

...เมื่อครู่นี้ คุณโทมะเพิ่งมาครับ

มีจดหมายจากคุณคุซึโนะฮะถึงคุณพ่อด้วย

ของที่คุณโมริสสั่งไว้ด้วย

แล้วก็

"ท่านของข้าได้เดินทางถึงร็อทสการ์ดอย่างปลอดภัย

และได้รับการว่าจ้างเป็นอาจารย์ชั่วคราวด้วย

ข้าขอขอบคุณความเอาใจใส่อันมีรสนิยมของคุณเรมบรันต์ด้วย"

พร้อมกับคำบอกเล่านี้

เรโน...

เร?

...หมายความว่ายังไงครับ?

ก็ผมได้รับการแนะนำในฐานะนักเรียนนะ...!

เฮ้ คนที่ตามแถวสอบคณาจารย์นี่เขาต่อคิวนานหลายวันเลยนะ...

พอไปยื่นใบแนะนำตัวที่เคาน์เตอร์...แล้วก็มีหลายอย่าง...

การเปิดจดหมายที่ถึงคุณปะป๊าโดยไม่ขออนุญาตนี่มันเป็นยังไงกันล่ะ!?

ยูโนะ

...!?

สอบผ่านแค่การสอบปฏิบัติก็กลายเป็นคณาจารย์ชั่วคราวไปแล้วเหรอ!?

!?

ทำไมคุณคุซึโนะฮะที่มีจดหมายรับรอง

ถึงมาเจออะไรแบบนี้กัน! มันเป็นการก่อกวนที่ร้ายแรงมากนะ!

นี่ปะป๊าเป็นอะไรไปเนี่ย!

ต่อคิวมาหลายวัน ในที่สุดก็มาสอบที่ยากที่สุด!

คุณพ่อครับ การสอบปฏิบัติที่ร็อทสการ์ดนี่

ถือว่ายากที่สุดในบรรดาทุกอย่างเลยใช่ไหมครับ?

ถึงแม้รายงานจะบอกว่าเหมือนจดหมายรับรองไม่มีผลก็ตามนะครับ?

แต่ก็ดูเหมือนคุณโทมะจะขอบคุณอยู่เหมือนกันนะครับ...

สาบานได้เลยว่าไม่ได้วางแผนอะไรไม่ดีแน่นอน!

...คุณนี่ตั้งใจจะวางแผนอะไรอยู่กันแน่ครับ?

ตรงกันข้ามนะ กำลังสนับสนุนเต็มที่เลยต่างหากล่ะ มอริส!

แน่นอนครับ! ผมได้ตรวจสอบเอกสารการเข้าเรียนด้วยตาตัวเองแล้ว...!

อ่า...

แฮ่ก

ของที่สั่งมาคือ "แว่นตาอ่านหนังสือ"...

นี่ คุณโมริส

ในแว่นตาที่มองเห็นชัดๆ อันนี้

พวกเราตอนนี้จะปรากฏเป็นแบบไหนนะ...?

ผะ...เอ่อ...

...โดยพื้นฐานแล้ว การตรวจสอบเอกสารครั้งสุดท้ายเป็นคุณใช่ไหมครับ?

...ครับ...

แพทริค

พวกคุณทั้งคู่ ตัดสินว่ามีความผิดแล้ว

นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย...

ในงานฉลองที่จัดขึ้นที่บ้านเรมบรันต์เมื่อคืนนี้

ปรากฏว่าไม่มีทั้งคุณแพทริคและคุณโมริสเข้าร่วมด้วย...

ห้องครัวร้านอาหารทไวเกะ

...อืม น่าจะโอเคครับ

แบบนี้ก็ไหวแล้วครับ คุณมิโอะ!

...ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้วสินะ คุณเระซัง

...ครับ!

ในที่สุดวันครบรอบของคุณวากะก็ใกล้เข้ามาแล้ว