ตอน 80: Chapter 80

ร้านล็อตสการ์ดของบริษัทคุซึโนะฮะ

ฉบับคอมิกส์เล่มล่าสุดที่ 11 แถมอีบุ๊กก็ฮิตมาก! ยอดดาวน์โหลดแซงหน้าจำนวนพิมพ์ครั้งแรกของฉบับกระดาษไปแล้ว!!

คุณวากะครับ จะออกไปได้หรือยังครับ?

อืม

ถ้างั้นผมกับชิกจะไปที่อาคุเพื่อฟังรายงานของคุณโทโมเอะนะครับ ดูแลร้านด้วยนะ

ได้ยินว่าพรุ่งนี้จะมีการตรวจเยี่ยมด้วยครับ

ไปพักผ่อนที่คฤหาสน์ฝั่งนั้นสักหน่อยนะ

ของฝากเป็นกล้วย ถูกปฏิเสธ

แต่ว่านะ

ไม่เป็นไรจริงๆ เหรอครับที่จะปิดร้านพรุ่งนี้?

สำหรับผมแล้ว ถ้าคุณชิกไม่ออกไปนี่คงจะยุ่งยากแย่แน่ๆ

เราตั้งวันหยุดประจำไว้เป็นวันบรรยายของคุณวากะแล้วนะครับ...

ถึงจะเปิดร้านได้ไม่นาน การหยุดร้านฉุกเฉินแบบนี้ก็ไม่ดีนะครับ

อ๊ะ

คืนที่ 80: "ใจเต้นรัวคูอิจีนิเยร์" ต้นฉบับ: อะซึมิ เคย์ / มังงะ: คิโนะ โคโทระ

สบายดีครับ การจัดการสต็อกก็เนี้ยบกริบเลยนะ

ถ้ามีเรื่องให้จัดการ ก็จะรับไว้ให้เลยนะครับ

งั้นผมไปฝากพวกคุณไว้ก่อนนะ

เชิญเลยครับ!

พนักงานเก่งๆ นะ ไม่ต้องกังวลเลยครับ

ถ้าคุณชิกพูดแบบนั้นล่ะก็

อาคุ ครัว

...ไปแล้วครับ

เออ ทำงานดีอยู่ว่ะ มิโอะ

โธ่เอ๊ย!

เวลาที่กำลังตั้งใจอยู่ อย่ามาพูดแทรกเลยนะครับ!

ขอโทษๆ

นี่ มาเยี่ยมในค่ายไง

นี่มัน...จานเครื่องปั้นดินเผาหรือครับ

อืม รสชาติก็สำคัญนะ แต่รูปลักษณ์ก็สำคัญเหมือนกัน

ลองชิมไหมล่ะ?

พอเลย!

เครื่องปั้นดินเผาที่ทำจากวัตถุดิบของอาคุเนี่ย จะให้เวทมนตร์ทำซ้ำได้เชียวเหรอ!?

หรือว่าจานนี้คุณโทโมเอะ...

...เสียของดีๆ ไปเปล่าๆ

การจะทำให้มิโอะดูดีแบบนี้มันน่าหงุดหงิดนะ

ข้าเองก็ลองเริ่มเล่นปั้นหม้อดูอย่างหนึ่งเหมือนกันนะ

แก๊ง!

มันเป็นความล้มเหลวที่ยากลำบากต่อเนื่องเลยล่ะ

ถ้วยชาใบแรกนี่ ตอนเอาออกจากเตาเผามันก็แตกไปซะแล้วสิ

การจะเชี่ยวชาญสิ่งใหม่ๆ นี่มันยากจริงๆ นะ

ข้าเนี่ยนะ!?

อืม สู้มาเต็มที่เลยนะ

คุณโทโมเอะ

ไม่ยอมรับความจริงเลยนี่นา

คึ

ทั้งเครื่องปั้นดินเผาพวกนี้ ทั้งภาชนะเคลือบเงา

ที่ทำให้เสร็จทันวันนี้

ขอบคุณมากเลยครับ

...เออ

ตั้งตารออาหารเลยนะ

ร้อนจัง...

สภาพอากาศของอาคุยังคงชื้นอับอยู่เลยนะ...

สำหรับเรื่องสภาพอากาศ คุณโทโมเอะมีอะไรที่อยากจะทดลองพรุ่งนี้ครับ

งั้นก็ระบุสาเหตุได้แล้วสินะ

อืม น่าจะเป็นการแก้ไขด้วยนะ

ก็ช่วงที่ผ่านมาก็ยุ่งๆ ด้วยนะ

แถมเพราะความชื้นนี้ ทำให้การไปอาคุของเราห่างหายไปเลย

ส่วนในเมืองสถาบันน่ะ อากาศฤดูใบไม้ผลิทำให้สบายตัวดีนะครับ

ว่าแต่ตรงที่เรากำลังเดินมานี่มัน...

เป็นที่พักหลังใหม่ของคุณชายที่อาคุเลยครับ

ใหญ่จัง

ตอนนี้แค่ส่วนที่อยู่อาศัยเสร็จเท่านั้น แต่ก็ยังมีการต่อเติมอยู่ครับ

นี่มันจะใหญ่ขึ้นอีกเหรอ...?

เอ่อ ห้องของผมมันอยู่ชั้นบนใช่ไหมครับ

ใช่แล้ว ก่อนหน้านั้นคุณโทโมเอะขอให้มาแวะที่ห้องนี้ก่อนครับ

นี่เหรอครับ? ห้องนี้?

ท่านวากะ กลับมาแล้วครับ‼

อึก!?

เอ๊ะ นี่มัน...คนทั้งอาคุเลยนี่นา

หมายความว่าไง? แกล้งกันเหรอ?

คุณชิก ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ...?

อ๊ะ? ไม่แปลกใจเหรอครับ?

ยินดีต้อนรับกลับมาครับคุณชาย

อืม กลับมาแล้วนะ?

สิคห์ ทำงานเหนื่อยมาสินะ

ก็ทำตามแผน ไม่ให้คุณชายรู้ตัวได้น่ะ

อ่า! นายก็ร่วมแก๊งสินะ สิคห์!

งั้นพนักงานคนอื่นๆ ก็เป็นด้วยเหรอ!

จากคุณพี่ส่งจิตมา

บอกว่าประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่เลยล่ะ

รางวัลสำหรับอยู่เฝ้า กล้วย วัตถุดิบหายาก เหล้าดีๆ

ขอโทษครับคุณชาย

คุณโทโมเอะยืนกรานว่าอยากทำให้คุณชายประหลาดใจ...

ช่วงนี้คุณชายไม่ได้กลับมาที่นี่เลยนะครับ

โปรดให้อภัยหน่อยนะครับว่าเป็นการหยอกล้อเล็กๆ น้อยๆ

ถึงแม้แต่คุณมิโอะด้วย!

ฮะ... อาาาาา ตกใจจริงๆ ครับ!

วันนี้เป็นการฉลองการกลับมาถึงอาคุของคุณครับ

เพราะว่าท่านวากะเป็นตัวเอกในงานเลี้ยงนี้ เลยนำสิ่งนี้มา

ในงานเลี้ยงนี่... อ๊ะ ใช่แล้ว

เอ่อ ทุกคน กลับมาแล้วครับ!

แล้วก็ขอโทษด้วยที่ไม่ได้กลับมาบ่อยๆ ครับ!

ที่นี่ไง

ชนแก้ว!

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะทุกคน

ว้าย

จริงด้วยสิครับ

ตั้งแต่ร้านเปิดก็ไม่ได้กลับมาเลย

พวกเรานี่รับหน้าที่สำรวจอยู่ ที่สถาบันก็เอาแต่ทำมาหากินกับเด็กๆ เท่านั้นแหละ

พวกผู้อยู่อาศัยก็คิดถึงทุกคนเหมือนกันนะ

ช่วยแวะมาที่อาคุให้บ่อยขึ้นหน่อยนะ

ขอโทษนะ

เดี๋ยวจะกำหนดวันแล้วกลับไปให้ได้เยอะที่สุดเลย...

เอ๊ะ

...นู่เหรอ?

ดูเงียบๆ นะ เป็นอะไรไป?

ท่าทางแปลกๆ

ฮิฮิฮิ!?

เปล่าครับ คือว่า เอ่อ...

ผม! จะไปช่วยเสิร์ฟอาหารนะครับ!

เอ๊ะ!? มิโอะอาสามาช่วยด้วย!?

ไปกันเถอะ เอมม่า!

ค่ะ

...ดูเหมือนจะโตขึ้นนะช่วงที่ไม่ได้เจอกัน

กลายเป็นพี่สาวไปเลย...

มุมมองของพี่/ผู้ใหญ่

ไม่เป็นไรหรอกครับคุณชาย คุณชายคงจะดีใจแน่ๆ

เอมะ...

เอ่อ คุณชายคะ

ถ้าไม่รังเกียจ อันนี้ลองดูสิครับ

ขอบคุณนะ

อ๊ะ! ภาชนะเคลือบสีดำเสร็จแล้วครับ!

เพราะว่าได้ขออนุญาตทำเซรามิกด้วย ดังนั้นจานพวกนั้นน่าจะเป็นของเซรามิกใช่ไหมครับ?

ดูน่าทานขึ้นเยอะเลยครับ เหมือนร้านอาหารเก่าแก่เลย

ก็อย่างที่ว่าน่ะสิครับ!

ไม่เป็นไรครับ

เพราะภาชนะพวกนี้ อาหารก็ดูน่ากินขึ้นด้วยครับ

รสชาติก็ทุกคนบอกว่าอร่อยจังเลยครับ...

ตุ๊บ

ผมชอบมากเลยครับ

น่าจะไม่มีปัญหาหรอกครับ

ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ ทำได้เลยครับ!

ย่างได้สวยงาม ไม่มีปัญหาเลยครับ

ท่านวากะจะดีใจแน่นอนครับ

...อ๊ะ? อะไรกัน?

ผม...นี่เป็นไปได้ไหมว่า

ยังไม่มีใครบอกว่ามันอร่อยเลย?

ตัวผมเองนะ

วะ

ถึงกับตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะทำอาหารให้ใครกินได้

ทั้งๆ ที่เป้าหมายเดิมคือให้ท่านวากะได้ลิ้มรสอาหารอร่อยๆ นี่นา!

...กินได้นี่นา

...ไม่ไหวแล้วครับ

ยังไม่...ได้อีกเหรอครับ!

อร่อยจัง!

อันนี้คล้ายซุปที่เรากินที่ทวิเกะกับมิโอะเมื่อก่อน

แต่ของที่นี่รสชาติเข้มข้นกว่าหน่อย ผมชอบนะ

ว้าว ไข่หวานนี่ก็อร่อยเหมือนกัน!

ทำน้ำซุปได้ดีจัง สงสัยจะเป็นเครื่องเคียงแห้งของเมืองท่าสินะ?

นี่ไง นู่

นี่มันอร่อยมากเลย...

เป็นอะไรไป? มิโอะ

อ๊ะ...

ทสึ!

อยากกินขนาดนั้นเลยเหรอ!?

ฮ่าฮ่าฮ่า! นู่กำลังตื้นตันใจอยู่เลยครับ

ตื้นตันใจ? ทำไมล่ะ?

ยังไม่ได้กินเลยไม่ใช่เหรอ?

เมนูที่คุณวากะบอกว่าอร่อยเมื่อกี้

อันที่จริงมันเป็นฝีมือของนู่เองนะ

ทำเอง!? ยูเมะ!?

เอ่อ เป็นการโค้งคำนับต่อเหล่าพ่อครัวในซีกเกะเลยครับ

ผมได้ฝึกฝนทำอาหารมาหลายเดือนเลยทีเดียว

ส่วนอาหารที่วางเรียงรายอยู่น่ะ

ก็เป็นผลงานที่มิโอะเป็นหัวหน้าทำขึ้นมานั่นเองครับ

นี่คืออันของมิโอะ

มิโอะสุดยอดเลยนะ

อร่อยจริงๆ ด้วย

การทำอาหารมัน

อะ เอ่อ ผม

สุดยอดขนาดนี้ ผมไม่รู้มาก่อนเลย

ทำไมถึง...ตอนนี้

ถึงได้ทำมันเองด้วยล่ะ? ก็เพราะชอบทำอาหารนี่นา...

แถมยังฝึกฝนมาพักใหญ่แล้วด้วย...

ฟุรุฟุรุ

เปล่าครับ ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย

และตอนนี้ก็ได้รู้จักความสุขที่แท้จริงแล้วครับ...!

อย่างนั้นเหรอครับ?

ใช่แล้วครับ!

ไปแล้วว

ท่านวากะ! รอบหน้าจะเตรียมของที่อร่อยกว่านี้ให้แน่นอนครับ!

ใช่ๆ ยิ่งๆ เข้าไปอีกครับ!

มาแล้วเหรอ!? ตึ้บๆ

ไปซะแล้ว

เอ่อ ทามา มิโอะ ไปไหนแล้วครับ?

น่าจะไปที่ทวิเกะครับ

ดูเหมือนจะมีคนที่มีทักษะการทำอาหารที่หาได้ยากพำนักอยู่

เธอลืมเรื่องรายงานไปรึเปล่า...

ดูจากสภาพแล้ว สงสัยจะถูกให้ช่วยทำอาหารจนดึกเลยล่ะ

นี่มันน่ารำคาญจริงๆ

แต่ก็แลกมากับการที่เขาดูแลเรื่องต่างๆ ให้เรานี่นะ

...เจ้านู่คนนั้นน่ะนะ

ไปก่อเรื่อง...

ดูเหมือนว่าจะเต็มเปี่ยมไปหมดเลยนะครับ

เป็นคำพูดที่ใจกว้างและน่าขอบคุณจริงๆ ครับ

เอาล่ะครับ คนที่กำลังรอคอย การสนทนากับท่านวากะ

มีมากมายเลยล่ะครับ

ให้เดินไปพร้อมกันไหมครับ?

ส่วนการรายงานจะทำอย่างสบายๆ หลังจากนั้นครับ

นี่ไง ชิกิ

คืนนี้คงจะเป็นคืนที่ยาวนานสินะครับ

ครับ

ยามวิกาล

บ้านใหม่ของอาซึกะ ห้องหลัก

เอาล่ะครับ ถึงจะเหนื่อยแล้วก็เถอะ แต่ว่า

จะเริ่มรายงานแล้วนะครับ

เกี่ยวกับการสำรวจในสถานที่ที่ท่านวากะเคยต่อสู้กับโอกิเคนน่ะครับ

...ให้คุณวากะทราบตามตรงก็ค่อนข้างลังเลอยู่นะครับ...

ได้พบกับผู้กล้าขณะกำลังสำรวจอยู่ครับ

!?

ผู้กล้าเหรอ? นอกจากผมที่เป็นคนญี่ปุ่นที่เทพีลักพาตัวไปแล้ว ยังมีคนอื่นอีกเหรอครับ!?

ใช่ครับ

คนที่ข้าเจอคือผู้กล้าแห่งกรีโทเนีย ชื่อว่าอิวาฮาชิ โทโมคิ ครับ

กรีโทเนีย?

ที่ที่ผมสู้ไม่ใช่ริมิอาเหรอครับ?

ดูเหมือนว่าเขาจะแฝงตัวมาสอดแนมพร้อมกับเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิด้วยครับ

ผู้กล้าพาเจ้าหญิงมาสอดแนมเหรอครับ??

ดูจากสภาพแล้วน่าจะมีความสัมพันธ์ที่สนิทสนมกันมากเลยนะครับ

ไม่จะเรียนรู้หรอก

ได้คบกับองค์หญิงด้วยเหรอเนี่ย...

เรื่องนั้นเป็นอย่างน้อยที่อยากให้ท่านวากะเรียนรู้ด้วยครับ

เอ่อ เรื่องนั้นอย่างเดียวนะครับ?

...จากที่ดูแล้ว อายุไล่เลี่ยกับท่านวากะเลยครับ

จะว่าไปแล้ว...เป็นพวกเศษสวะที่ทำตามตัณหาของตัวเองจริงๆ นะครับ

เศษสวะ

ผมกำลังฟังเรื่องของวีรบุรุษอยู่ไม่ใช่เหรอครับ?

องค์หญิงน่ะ ถึงจะเป็นผู้มีตำแหน่งใหญ่ก็เถอะ

ความคิดและความทรงจำส่วนอื่นๆ ถูกป้องกันไว้ แต่ว่า

ในส่วนที่อยู่ภายนอกนั้น มีคำว่า "ปืน"

แล้วก็ภาพของดินปืนอยู่ด้วยครับ

ปืนเหรอครับ...ถึงพลังจะสู้เวทมนตร์ไม่ได้เลยก็ตาม

เพื่อจุดประสงค์อะไรกันล่ะครับ...

เรื่องนั้นข้าก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันนะ

แต่หลังจากพวกปีศาจไปแล้ว ก็อาจจะเริ่มทำสงครามกันระหว่างมนุษย์เองก็ได้

เอ๊ะ...? จะไปทำเรื่องเผาผลาญสงครามให้เสียเปล่าขนาดนั้นเชียวเหรอ

นี่เป็นไปได้ไหมว่าคนที่เคยบอกว่าเห็นดาบน่ะ

อา!

...พูดตรงๆ เลยนะ เป็นพวกที่น่ารำคาญมากๆ เลย

เดิมทีก็คิดว่าจะแอบฆ่าซะโดยไม่ให้ท่านวากะรู้เรื่อง

เอ๊ะ

แต่ก็นึกขึ้นมาว่าต้องขอคำตัดสินดูก่อน เลยมาถึงขั้นรายงานครับ

ถ้าท่านอนุญาตได้ก็จะจัดการทันทีเลยครับ

ระวังตัวหน่อยนะ

แต่ว่าขอให้พักเรื่องนี้ไว้ก่อน จนกว่าจะได้เจอก่อนแล้วค่อยตัดสินใจนะ

เพราะว่าคุณสึกิโยมิก็ขอร้องไว้เหมือนกันนี่ครับ...

นอกจากนั้นแล้ว ข้อมูลเกี่ยวกับการแทรกแซงของเทพีหรือการฆ่ามังกรก็แทบจะไม่มีเลยครับ

หลังจากสู้แล้ว...

อ่า หลังจากที่ผมหนีไปหาอาซึกะ

ข่าวลือในบริเวณใกล้เคียงก็แพร่สะพัดไปทั่วแล้วครับ หลังจากที่ท่านวากะสู้เสร็จ

เขาพูดถึงผมอะไรไหมครับ?

...ข้อมูลเกี่ยวกับท่านวากะไม่ได้ถูกเผยแพร่ออกไปเลยนะครับ

แต่ว่ามีคนเล่าว่า มีคนที่ปล่อยหมัดร้ายกาจลงไปจนเกิดเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ในสนามรบ

และบังคับให้การต่อสู้จบลงด้วยนั่นด้วยครับ

ทะเลสาบเหรอ!?

ไอ้ตัวประหลาดอะไรน่ะ!?

มีคนที่ร้ายกาจกว่าโซเฟียอย่างนั้นเหรอ

อยู่ในสนามรบนั้นด้วย!?

อ๊ะ...!

เป็นอะไรไป อุดสำลักของเหลวเหรอ?

ไม่เป็นไรนะ

ขออภัยด้วยครับ

เพียงแค่ถูกเรียกขานว่า 'อสูรเวท' เท่านั้นเองครับ

บุคคลผู้นั้นแม้จะมีข่าวลือมากมายแผ่ซ่านอยู่ แต่ก็ยังคงเต็มไปด้วยปริศนา

'อสูรเวท' งั้นเหรอ...

ดีแล้วที่ไม่ได้เจอสัตว์ประหลาดแบบนั้นนอกจากโซเฟีย

แม้แต่การแทรกแซงของเทพียังไม่สามารถจับข้อมูลได้เลย

ต้องมีพลังเพิ่มขึ้นอีก ไม่งั้นจะอันตรายนะ

ชิกิ อย่าให้การฝึกฝนขาดตกบกพร่องล่ะนะ

ครับ รับทราบครับ

แน่นอนอยู่แล้วครับ ท่านวากะ!

ทำไมจู่ๆ ถึงทำตัวเป็นผู้รู้จังล่ะ

ในส่วนของข้อมูลที่เป็นประโยชน์นั้นก็คือ

แนวคิดของการสื่อสารทางจิตแบบพิเศษที่ได้มาจากเผ่าอสูร...

ครับ

แต่การสื่อสารทางจิตรูปแบบใหม่ที่สร้างขึ้นจากแนวคิดนั้น

ในปัจจุบันนี้ คนที่ใช้งานได้คือ ท่านวากะกับพวกเรา เหล่าผู้ติดตามเท่านั้นครับ

กำลังดำเนินการสร้างรูปแบบเวทมนตร์ที่ใช้งานได้ง่ายขึ้น

และทำให้มันเข้ากันได้กับวิถีการสื่อสารทางใจแบบเดิมครับ

ยังห่างไกลเกินไปสำหรับการที่พนักงานร้านคิซึโนะฮะจะใช้ได้สินะ...

ถ้าทราบแม้แต่องค์ประกอบของการสวดมนต์ ไม่ใช่แค่แนวคิดเท่านั้น การปรับปรุงก็จะง่ายขึ้นครับ

แล้วก็เกี่ยวกับรายงานจากคุณวากะนะครับ

...? ยังไม่ได้รายงานอะไรเลยนะ

ไม่ๆ ครับ

ดูเหมือนว่าคุณจะได้รับความนิยมมากในโรงเรียนเลยนะครับ

อา!?

ชิกิ!? แกนี่ ทั้งเรื่องแกล้งคราวนี้...

แอบคุยกับโทโมเอไปเยอะเลยนี่นา!?

จะเป็นอย่างไรล่ะ ในโอกาสนี้เองนะ...

ลองให้ข้าเป็นภรรยาคนแรกและคนที่สองของเจ้าดูไหมล่ะ?

"บอกว่าต้องให้สิทธิ์อนุญาตของภรรยาคนแรก" ก็ว่าไปอย่างนะ

อย่ามาล้อเล่นสิ! พวกแกต้องสนุกอยู่แน่ๆ เลยใช่ไหม!?

นั่นเป็นการยับยั้งการโจมตีสำหรับลำดับที่ 3 เป็นต้นไปแล้วนะครับ

ก็ไม่ได้รอให้ตัดสินใจก่อนถึงจะมาล้อเลยนะ...

ไม่รู้จักความรู้สึกของคนอื่นเลยนะ!

...นั่นก็นับว่าเห็นด้วยนะ"」」อะโตกิฮัชชินเหรอ?

คุณโทโมเอะ... น่าจะเป็นเพราะการกระทำในชีวิตประจำวันของคุณ

หุบปากไปเลยชิกิ อย่ามาสงสารน่า

ร้านอาหารทวีเกะ ชั้นสอง โรงเตี๊ยม

ไม่สามารถพึ่งพาได้แม้แต่กับเพื่อนร่วมทีม

มือใหม่ที่เพิ่งจัดปาร์ตี้เหรอ!?

ถึงจะมีแค่พวกคุณหนูที่มีเลเวลสูงๆ ก็เถอะ

...ปัญหาคือคุณนะ ฮิบิกิ

ที่นี่ใช้ไม่ได้หรอกนะ อาราโนะ

“ทำไมถึงดูเหมือนคนนอกรีต ไม่เชื่อใจเพื่อนร่วมทีมเลย...”

ตรงกันข้ามเลย

...ถึงแม้จะถูกพูดแบบนั้นอยู่ก็ตาม

คุณคงกลัวว่าเพื่อนๆ จะต้องเจ็บปวดมากสินะ?

พี่ฮิบิกิเหรอ?

วันนี้ก็ไม่มีการทำอาหารกับคุณนุแล้วนี่

จะได้นอนด้วยกันสักทีนะจังจัง

...เสียดายเหรอ?

ห๊ะ?

เวลาที่พี่ฮิบิกิสอนทำอาหารให้คุณนุ

ดูสนุกมากเลยนะ

ลืมเป้าหมายที่แท้จริงและความไม่สมบูรณ์ของตัวเอง

แล้วเติมเต็มความภาคภูมิใจในตัวเองด้วยการสอนคนที่ทำได้ไม่ดีไปกว่าตัวเอง

ช่างเป็นการปลอบใจที่สมกับตัวเจ้าเสียจริง โอนนะบุ ฮิบิกิ

・・・

ไม่เคยมีประสบการณ์ที่ตัวเองทำไม่ได้เลยใช่ไหม?

วีรบุรุษน่ะ

เลิกทำได้แล้ว

แค่นักเรียนหญิงมัธยมปลายที่พอทำอะไรได้นิดหน่อย

มันเป็นไปไม่ได้หรอก

ถึงได้คิดว่าจะช่วยมนุษย์ได้อะไรน่ะ

ความทะนงตัวนี่มันสุดยอดจริงๆ...

พอเถอะ!

ถ้างั้น! คุณล่ะ!

ทำไมถึงทำเพื่อคนอย่างฉันล่ะ!!

ความฝันนั้นอีกแล้ว...

!สัมผัสของคน!

เขตป้องกันที่ตั้งไว้ก่อนนอนถูกทำลายเหรอ!?

ตื่นได้แล้ว ฮิบิกิ!

เราจะเริ่มฝึกทำอาหารแล้วนะ!

ห๊ะ!? คุณนุ?

ว่าแต่ คิเอไค(เขตป้องกัน) ล่ะ!?

วันนี้คุณน่าจะมาไม่ได้นะ...

นั่นมันแค่เรื่องเล็กน้อยเอง

มันเป็นคิเอไคที่แม้แต่สัตว์ประหลาดแห่งอาราโนะก็ยังเข้ามาไม่ได้เลยนะ!?

ไปกันเถอะครับ

เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน ฉันใส่ชุดนอนอยู่!

ชิอ๊ะ คุณนุขา!?

...นาวาล...

...พี่ฮิบิกิ...

ผู้กล้าที่กำลังครุ่นคิด กับ คุยจิเนียร์∞ ที่กำลังร่าเริง ในเบื้องต้นก็คือ หลีกเลี่ยงวันสำคัญของคุณวากะให้ได้ก่อน!