ตอน 8: Chapter 8

...มาสรุปสถานการณ์กันหน่อย

กลางวัน อาคุ สู้กับ แมงมุมดำสยองขวัญที่บุกเข้ามา

หลังจากการต่อสู้สุดชีวิต

ถูกกัดและถูกดูดเลือดจนหมดสติ—

พอตื่นขึ้นในเต็นท์ ข้างๆ มีสาวสวยผมดำ

ต้องขอบคุณคุณครับ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ลิ้มรสความอิ่มของตัวเอง

อ่า...ไปทางไหนเหรอครับ

อยู่นิ่งๆ ตรงนั้นก่อนนะ

คืนที่ 8: ซิม อาคุ!?

พยายามใจเย็นๆ แล้วก็ออกมานอกเต็นท์

หมอกทั้งสี่ทิศมันไกลออกไปอีก...

อาคุกำลังขยายตัวอย่างเห็นได้ชัด

นี่ไม่ใช่ว่าเดิมทีมันไม่มีแม่น้ำที่ตัดผ่านหมู่บ้านออร์คเหรอ!?

ไม่ใช่แค่กว้างขึ้นนะ แต่อาณาเขตภูมิประเทศก็เปลี่ยนไปด้วย!?

นี่มันเป็นที่ที่วุ่นวายขนาดไหนกันเนี่ย

อยู่ได้นี่มันสุดแกร่งจริงๆ เลยนะ...

ลองสำรวจใน 'อาณาเขต' ดูแล้ว คุณชินก็ไม่ได้อยู่แถวนี้ คงช่วยไม่ได้

ยินดีต้อนรับกลับมาครับ

เอ่อ...

ช่วยอธิบายสถานการณ์ให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ?

เมื่อหลายชั่วโมงที่แล้ว—

ได้นำผู้ใช้เวทมนตร์รักษาที่เก่งที่สุดในหมู่บ้านมาด้วยแล้วครับ

คุณมา! คุณชิน!

พลังเวทมหาศาลเมื่อครู่นี้เป็นของคุณใช่ไหมครับ?

แล้วก็ดูเหมือนว่าอาคุจะแปลกไปน่ะครับ—

อ๊ะ! คุณมา!? บาดแผลนั่นมัน...เป็นอะไรไปครับ!

ไม่ต้องกังวล ชีวิตไม่เป็นอะไร

แต่มันกำลังมีปัญหาเล็กน้อยน่ะ

ดูเหมือนว่าท่านเจ้าของจะไม่มีคุณสมบัติในการฟื้นฟูเวทมนตร์เลย

คุณสมบัติ...ไม่มีเหรอครับ?

อืม

คาถาปกติที่ช่วยเพิ่มหรือเร่งการฟื้นฟูเวทมนตร์ของเจ้าตัวเพื่อรักษาบาดแผลมันใช้ไม่ได้ผลเลย

!!คุณชิน...

ก็เหมือนกับการรดน้ำที่ไม่มีเมล็ดพันธุ์ลงไปแล้วไม่มีหน่อออกมานั่นแหละครับ

ถึงจะไม่ใช่แบบนั้น แต่ก็ไม่สามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้เลย

แต่เวทมนตร์ฟื้นฟูที่สามารถแบ่งปัน

ความสามารถในการฟื้นฟูให้ได้

...อุ๊ก

เวทมนตร์ฟื้นฟูที่นำพลังของผู้ร่ายไปใช้กับผู้ถูกร่าย...!

แม้จะเป็นดินที่ไม่มีต้นกล้า แต่ก็ยังมีผลได้อยู่บ้าง...

น่าจะต้องใช้การปรับจูนที่ค่อนข้างสูงและซับซ้อนแน่ๆ

อา...เพราะอย่างนั้นเอง พลังเวทมันถึงได้สูบฉีดไปมาก

...เข้าใจแล้วครับ ผมก็จะช่วยเท่าที่ทำได้ครับ

มนุษย์นี่ก็มีผู้ใช้เวทมนตร์ที่สามารถใช้คาถาขั้นสูงได้ถึงขนาดนี้ ถึงจะมีมากนักกระมัง

โฮ่ว...

ไฮแลนด์ ฮอเอมาสินะ... อาจจะเป็นอัจฉริยะตัวดีเลยล่ะ

ท่านเจ้าของ ขออภัยด้วยนะครับ

จะไม่เหลือบาดแผลสักแม้แต่รอยเดียวแน่นอน

เหนื่อยหน่อยนะครับ คุณชิน...

อ่า เหนื่อยจัง ขอบคุณมากนะ

ด้วยเหตุนั้นแหละครับ เมื่อครู่ผมก็สงสัยอยู่เหมือนกัน...

ผู้หญิงคนนั้นน่ะ...

ฉันเหรอครับ?

ฉันเก่งเรื่องการฟื้นฟูตัวเองอยู่นะครับ

การเสริม

แถมความทรงจำก็ยังไม่ชัดเจน แล้วก็ยังไม่คุ้นชินกับร่างกายนี้น่ะครับ

เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น...

ร่างกายนี่เหรอครับ?

การที่จะรู้ว่าตัวตนที่สร้างความเดือดร้อนมากมายนั้นคืออะไร มันก็ค่อนข้างจะสะดวกไม่สมควรเหมือนกันนะ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันเป็นต้นเหตุของอาการบาดเจ็บของเจ้านายด้วย

อืมม...

...ดูเหมือนว่าคุณจะมีเหตุผลบางอย่างสินะครับ

ผมจะรอการอธิบายจากคุณนะครับ

ถ้าอย่างนั้นผมขอไปช่วยรักษาให้คุณอีกคนก่อนนะครับ

ไม่สิ...ใช่สิ ผมจะไปด้วย

เผื่อจะได้อธิบายเรื่องราวให้เจ้าตัวนั่นฟังด้วยเลย

ฝากดูแลคุณเจ้าของด้วยนะ

เข้าใจแล้วค่ะ

ก็อย่างนั้นแหละค่ะ

โอ้ คุณเอม่า เป็นผู้ใช้เวทมนตร์ที่เก่งจริงๆ ด้วย...

ไม่ใช่แค่นั้น

แล้วที่บอกว่ายังปรับตัวเข้ากับร่างนี้ไม่ได้นี่หมายความว่ายังไงเหรอครับ?

หรือว่าคุณคือ...จริงๆ แล้วคือใครกันแน่?

ใครเหรอ?

ค่ะ ฉันคือ

คนที่เพิ่งทำสัญญาและได้รับร่างนี้จากคุณเจ้าของเมื่อครู่นี้ค่ะ

สัญญาเนี่ย มันเกิดตอนที่เราสู้กันเมื่อกี้เหรอครับ

เวทมนตร์ใช้ไม่ได้เลย ต่อให้ตัดมันออกไป มันก็ยังฟื้นตัวได้

เป็นตัวติดเรทที่ชอบโดนโจมตีถึงจะทรมานนะ... สุดยอดจริงๆ

ดิฉันคือแมงมุมดำค่ะ

เดี๋ยวก่อนนะ!?

สัญญาน่ะ มันต้องเกิดจากการยินยอมของทั้งสองฝ่ายไม่ใช่เหรอครับ!?

ไม่ฟังเลยนะ

การที่ตอนนี้เราสามารถเอ่ยคำพูดออกมาได้ การที่ได้มาอยู่ต่อหน้าคุณ

ก็เพราะได้ทำสัญญาและกลายเป็นร่างคนกับท่านเจ้าของ

ทั้งร่างกายและจิตใจก็จะอุทิศรับใช้ค่ะ

ท่านเจ้าของ

โลกใบนี้มีอีเวนต์บังคับเยอะเกินไปแล้ว

เนื้อเรื่องมันแน่นไปหมดเลย!

...เอาเป็นว่าเลิกเรียกคุณเจ้าของได้ไหมครับ มันคันๆ ไปหมดเลย...

แล้วชินอยู่กับคุณเอม่าใช่ไหมครับ?

ถ้าเป็นคุณชินตอนนี้กำลังรออยู่ข้างนอกครับ

เอ๊ะ?

จริงด้วย เมื่อกี้ยังไม่อยู่เลยนี่นา

งั้นฉันจะเก็บผ้าห่มเอง

ถ้าอย่างนั้น ช่วยเรียกชินให้หน่อยได้ไหมครับ?

ครับ ท่านเจ้าของ

ค่ะ ท่านเจ้าของ!?

โอ้...เจ้านายตื่นแล้วหรือครับ

อ่า

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะทำสัญญากับฉันโดยที่ฉันไม่รู้ตัวเลยนะ

แล้วนายทำอะไรอยู่ล่ะ?

แน่นอนว่าผมกำลังช่วยทำสัญญานั่นอยู่น่ะครับ

มันดีกว่าปล่อยทิ้งไว้แล้วโดนแมงมุมดำตามตอแยเจ้าคนนี้ใช่ไหมล่ะครับ?

ก็จริงนะ ไอ้ตัวนั้นน่ะ ไม่ชอบจริงๆ ไม่ชอบเลย

...ได้ขุนนางผู้ซื่อสัตย์แบบนี้ ฉันก็มีความสุขนะ

ขนาดนั้นเลยเหรอ!

มีความสุขครับ...

พูดแบบประชดน่ะ

สังเกตดูสิ

ที่...นายไปรักษาคนบาดเจ็บอีกคนนี่นา

คนคนนั้นไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?

โห ใช่แล้วครับ

เฮ้ เข้ามาเลยดีไหม

ขออนุญาตนะครับ

อ่า

คนที่มาชวนมากับแมงมุมด้วยท่านชินในท่าเจ้าหญิงอุ้มใช่ไหม?

โอ้ โคก้าน้อยกว่าฉันนี่นา

คนแคระเหรอ?

...●●! ●

ใช่แล้วครับ

นั่นน่ะ ทรุดลงไปกองเลยนี่นา

คุณเจ้าของนี่ช่างรอบรู้จริงๆ เลยนะ...

โอ๊ะ

หืม? พวกคนแคระนี่หายากเหรอ?

แต่มันไม่ใช่แค่คนแคระธรรมดานะ!

เป็นเผ่าโบราณที่ ถูกกล่าวกันว่าได้สร้าง สุดยอดวัตถุศักดิ์สิทธิ์และ อาวุธในตำนาน

ผู้มีนามว่าเอลเดอร์ไงล่ะ

ไม่เข้าใจหรอกว่ามันคือคนแคระสุดเจ๋งอะไร แต่ก็ประมาณนั้นสินะ

ยินดีที่ได้รู้จักครับ

ผมชื่อเบเรน คนแคระเอลเดอร์ครับ

หืม?

ขอบคุณมากจริงๆ ที่ช่วยเหลือในครั้งนี้ครับ

เอ่อ ผมชื่อฟุคาสึมิ มาครับ

เรียกมาโคโตะก็ได้ครับ เอ่อ...

คุณเบเรนเป็นคนที่ชินช่วยไว้ไม่ใช่เหรอครับ...?

หือ? เปล่าครับ ผมแค่

ดึงเจ้าคนนี้เข้าไปในอาคุ (อากุ) เท่านั้นเอง

ผมคิดว่ามันคือการช่วยไว้

เพราะท่านชินได้ล่อแมงมุมยักษ์มาถึงขนาดนี้

หมู่บ้านของผมเลยรอดพ้นจากภัยพิบัติได้

และท่านชินก็ขับไล่แมงมุมยักษ์ตัวนั้นออกไป

จะเรียกว่าขับไล่เหรอครับ...

มันคือคำสาปถูกคลาย และกลับไปเป็นร่างผู้หญิงคนนั้นแล้ว

!?

ไม่ใช่ว่าคำสาปถูกคลาย แต่กลายเป็นร่างคนเพราะสัญญาใช่ไหมครับ?

ทำไมมันถึงกลายเป็นนิทานก่อนนอนแบบนี้ล่ะครับ!?

เพราะคำสาปเนี่ย ต่อให้ปล่อยไว้น่าจะจบลงได้สวยเลยใช่ไหมครับ?

ก็จริงนะ ถ้าบอกว่ามันเป็นคนที่มาโจมตีตัวเองล่ะก็

มันก็ยังหลงเหลือร่องรอยไว้ไม่ใช่เหรอ

แมงมุมตัวนั้นมันเป็นหายนะที่กินทุกสิ่งมาตั้งแต่โบราณและหายตัวไปไหนสักแห่ง

พวกเราก็เช่นกัน เพราะถูกกินไปจากผลงานมากมายในอดีต

จึงรู้สึกขอบคุณอย่างมากที่ช่วยปลดคำสาปให้ครับ

นี่มันความสัมพันธ์แบบศัตรูตามธรรมชาติเลยนี่นา!!

สิ่งที่กินเข้าไป...ฉันจำได้นะคะ

แล้วมันเป็นความจริงเหรอ!

แล้วก็ มีเรื่องจะปรึกษาอีกอย่างน่ะค่ะ...

เพราะว่าคุณมาผู้ครอบครองดินแดนแห่งนี้ มีเรื่องที่อยากจะขอร้องน่ะค่ะ

คืออะไรหรือครับ?

ขอให้พวกเราได้รับการต้อนรับในดินแดนนี้ได้ไหมครับ?

ได้สิ

พวกเราพักอยู่ในทุ่งรกร้างเพื่อป้องกันผลงานจากพวกผู้รุกรานจำนวนมาก

มันเป็นดินแดนที่ลำบากและอันตรายเกินไป... อะไรนะ!?

ตอบทันทีเลยเหรอ!?

ก็...ที่ดินมันเหลือเฟืออยู่แล้ว

ถ้าสามารถอยู่ร่วมกับพวกออร์คได้ ก็เชิญเลย

แล้วท่านชินก็น่าจะคิดแบบนั้นด้วย

แน่นอนอยู่แล้วล่ะครับ—

โอ๊ะ

แต่ว่า! มีเงื่อนไขนะ

การให้ความร่วมมือในการสร้างเมือง

สวบ

การจัดหาอาวุธให้แก่พวกเรา

ในอนาคตจะมีการเก็บค่าเช่าที่ดิน

และจะต้องรับทราบว่าเจ้าของดินแดนนี้คือใคร

ไม่น่าเชื่อเลยนะที่มันจะลื่นไหลเป็นไปได้ขนาดนี้...

สงสัยมันคงคิดเงื่อนไขไว้ตั้งแต่แรกแล้วสินะไอ้หมอนี่

เมือง...เหรอครับ นั่นฟังดูน่าสนใจทีเดียว

แน่นอนครับ ไม่มีข้อโต้แย้งในเงื่อนไขเลย

ผมจะไปเกลี้ยกล่อมและพาพวกพ้องมาให้ภายใน 2 วันครับ

รวบรวมสิ่งที่จำเป็นให้เรียบร้อยแล้วบอกมา

พอพวกแกติดต่อมาเมื่อไหร่ ข้าจะวาร์ปที่อยู่อาศัยเดิมให้

พวกแกก็เดินตามเส้นทางที่ข้าสร้างไว้นั่นแหละ

งั้นก็รีบเลยครับ

อ่า เดี๋ยวก่อน เอาของฝากไปด้วยสิ

ครับ

คือ...

นี่มัน...! คุณฮอร์เกียว... เกล็ดของมังกรระดับสูง!?

ถ้ามีเกล็ดมังกรชั้นเลิศนี่อยู่ ช่างฝีมือส่วนใหญ่ก็แทบจะตกงานเลยนะ!

เรื่องการจัดหาอาวุธกับเงื่อนไขอื่นๆ อย่าลืมเด็ดขาดล่ะนะ!

มีทั้งขุนนางชั่วกับพ่อค้าเรือสำเภา

แกยอมช่วยในการเกลี้ยกล่อมได้ด้วย

แค่อยากให้ทำดาบใช่ไหม?

ว่าแต่ พอช่วยไปแล้วก็วางแผนไว้แล้วนี่นา

เปล่าๆ มันคือการช่วยเหลือผู้คนอย่างแท้จริงแล้วก็เพื่อจะได้อาวุธดีๆ มาด้วยนะครับ?

แต่ถึงอย่างนั้น ท่านเจ้าของก็สุดยอดจริงๆ

ยังเข้าใจภาษาของพวกดวอร์ฟได้ด้วย...

ใช่แล้ว ไม่ใช่แค่ทายเผ่าพันธุ์ได้นะ

อ่า จริงๆ แล้วมันไม่ใช่ภาษามนุษย์สินะ แม้ว่าจะไม่มีความรู้สึกแปลกๆ เหมือนตอนของคุณเอมะ แต่ก็รู้สึกได้นะ

แค่ทายเผ่าพันธุ์เอง มันก็ไม่ได้ทำให้แปลกใจขนาดนั้นหรอกนะ

การปรับแก้มีแค่ตอนแรกเท่านั้นเหรอ?

ดูเหมือนจะเข้าใจภาษาของพวกออร์คกับภาษาของแมงมุมด้วยสินะ

และพลังเวทมนตร์นั้นมันหอมหวาน

สมกับเป็นท่านผู้เป็นเจ้าอย่างสมบูรณ์แบบเลยค่ะ!

แฟนสายผู้ถูกกิน! อื้ม ไม่น่าดีใจเลยนะ!

เอาล่ะ มีเรื่องสำคัญอีกอย่างที่อยากจะขอร้องด้วยน่ะครับ

เรื่องที่อยากได้ชื่อเหรอ?

แล้วก็ ชินก็ใช้ได้นี่นา?

ท่านชินไม่ใช่เหรอที่เสนอตัวเลือกมาหลายอย่างแล้วก็ปฏิเสธอย่างเต็มที่เลย

ชื่ออะไรที่ทันสมัยจังนั่น! ไม่เอา!

สำหรับฉัน ขอเอาเป็นรองจากคุณชินก่อนก็ได้ค่ะ เพราะว่าฉันเป็นคนใหม่

เหรอ?

เฮ้อ

ถ้างั้นชั่วคราวใช้ 'แมงมุม' หรือ 'เพื่อนร่วมทาง' ก็แล้วกันนะ

ขอปฏิเสธค่ะ!

อู้ว!?

คุณท่าน! คิดว่ามันไม่ใช่ชื่อที่ใช้เรียกสตรีหรือคะ!

แล้วก็ คุณท่านหยุดเถอะค่ะ! มันทำให้คันยิบๆ นะ!

ไม่ว่ายังไงก็ตาม! อยากจะขอให้ท่านตั้งชื่อให้ในทันทีเลยค่ะ!

คุโระ! ข้าบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าข้าจะตั้งชื่อเป็นคนแรก!

ถ้าเป็น 'ชิน' ก็ยังค่อนข้างเป็นกลางดีไม่ใช่เหรอคะ! อีกอย่างน่ะค่ะ!?

จะยกเลิกเรื่องการเป็นผู้มอบ 'กาม' คนแรกเหรอ!?

อึก นั่นมัน...!

น่าโมโหชะมัด

คามิ!? ไม่ใช่ว่าจะเป็นนางคามิรึไง!?

ทำไมถึงได้หยิบตราลับแบบนั้นออกมาล่ะ!?

ถึงจะชินกะ แต่สหายทั้งสองคนนี่มันแย่จริงๆ นะ

รู้รูปเดิมของมันแล้วยังจะมาแตะต้องได้! ช่างเป็นผู้แข็งแกร่งอะไรเช่นนี้!!

อืม ใช่แล้วนะ ฉันมีชื่อดีๆ ให้คุณแมงมุมอยู่

โอ้!

เพื่อฉันงั้นเหรอคะ!

อะไรกันนนนนน!?

ไม่ได้สิ ไม่ได้สิ ไม่ได้เด็ดขาด!!

มันสมควรแล้วที่ฉันจะเป็นคนตั้งชื่อให้ก่อนนะ!

อย่าดิ้นเลยเจ้าเด็กเอ๋ย! ให้ไป!! ตกไป!!

แค่ก

อา... ก็เข้าใจแล้ว!

ฉันจะตั้งชื่อให้พวกแกสองคนเดี๋ยวนี้!

เอ่อ... เพราะว่าเป็นชินกะแล้ว!

ครับ! ได้โปรดประทานนามอันยิ่งใหญ่ให้ด้วยครับ!

เอ่อ...

อืมมม

ในอนาคต

อืมเหรอ?

ฟุ่ววว

นี่ ท่านเจ้าของ ไม่ใช่ว่าตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?

จะเป็นไปได้ยังไงกัน...

ทำไมนามของแมงมุมถึงผุดขึ้นมาก่อนล่ะ...

จะร้องไห้ออกเลยเหรอ!?

...ชินเอ๋ย ข้าจะตั้งชื่อให้เจ้า

จากนี้ไปจงเรียกตัวเองว่า "โทโมเอะ" นะ

โทโมเอะเหรอ?

อืม

มันมาจากชื่อของนักรบหญิงที่กล้าหาญที่สุดในความที่ข้ารู้จักครับ

มีซามูไรหญิงอยู่ด้วยเหรอครับ!

โอ้... ได้รับชื่อ 'โทโมเอะ' แล้วสินะ!

เข้ากับตัวมาก ชอบจัง!

เอ๊ะ?

...รู้สึกว่า

ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันคือโทโมเอะแล้วนะ!

มันเรืองแสงขึ้นไหม?

เมื่อได้รับชื่อแล้ว พลังก็จะเพิ่มขึ้นตามชื่อนั้นนะ

เพราะว่ามันจะผูกพันกับท่านมากขึ้นไงล่ะนะ!

โทโมเอะเอะปะ

พลังเพิ่มขึ้นเหรอ...

น่าจะมีชื่อที่สามารถดึงพลังออกมาได้อย่างเต็มที่ไม่ใช่รึไง?

แน่นอนว่ามีสิครับ~!

ถ้างั้นบอกมาให้รู้ก่อนสิ!?

นั่นมันเรื่องสำคัญนะ!!

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร

กว่าชื่อที่มีประสิทธิภาพ

การที่ท่านอยากจะตั้งชื่อจริงๆ แล้วได้มันมาเนี่ย ยิ่งทำให้ฉันดีใจกว่าเยอะเลยล่ะ♪

ไม่นะ... แต่ว่านะ

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ♪

ดึกแล้วนะ

โอ้โห แต่ก็อิจฉาจริงๆ เลยนะ...

ถ้างั้นฉันจะไปบอกชื่อของทุกคนก่อนนะคะ

...แล้วต่อไปก็เป็นฉันแล้วสินะคะ ท่านสามี

ก่อนหน้านั้นก่อน! ช่วยเลิกเรียกท่านว่า "ท่านสามี" ได้ไหมคะ?

ถ้าเป็นไปได้ ขอเป็น มิสุมิ หรือ มาโคโตะ จะดีกว่าค่ะ...

คันจังเลย

เป็นไปไม่ได้ค่ะ

ทำไมล่ะ!?

เพราะว่าฉันเป็นผู้ที่ถูกครอบงำอยู่นี่คะ

การเรียกแบบไม่ใส่คำต่อท้ายนี่มัน... ไม่ได้เลยจริงๆ ค่ะ

ถ้างั้น

ช่วยลองหาชื่ออื่นที่ไม่ใช่ "คุชินุซามะ" หรือ "ท่านสามี" โดยปรึกษาโทโมเอะให้หน่อยนะคะ!

นี่เป็นคำสั่งค่ะ!

ซ่า... ซ่า... ซ่า ♡

ฮะ! เป็นคำสั่งเลยนะนั่น...

ฮาา... ♡

ถ้าถึงขนาดนั้นแล้วล่ะก็

เดี๋ยวฉันจะลองไปปรึกษาคุณโทโมเอะดูนะคะ

แล้วก็เรื่องชื่อน่ะครับ

ถ้ามีกฎในการตั้งชื่ออะไร ก็ขอให้ช่วยบอกหน่อยได้ไหมครับ?

ก็แค่รู้สึกว่าเหมาะสม

ไม่ได้เลยครับ

ทำไมนะ! คนพวกนี้ไม่เข้าใจจริงๆ เลย!

พลังจะเพิ่มขึ้นใช่ไหมครับ?

ถ้าบอกว่าพลังจะเปลี่ยนไปตามชื่อเนี่ย ผมก็เช่นกันนะครับ...

ชิ ชินนี่ ทำไมไม่เงียบๆ ไปซะก่อน

เอ๊ะ เพิ่งจะบ่นด้วยเสียงที่เบามากๆ เลยนี่

ไม่ทราบว่าท่านมีชื่อที่คิดไว้แล้วใช่ไหมครับ?

เพราะว่าข้าอยากได้สิ่งนั้นน่ะครับ!

ชื่อที่จะใช้เรียกตัวเองต่อไปนี้

อยากให้เป็นชื่อที่ท่านเจ้าของปรารถนาจะตั้งให้เองมากกว่าเรื่องพลัง

ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว

งั้นถึงแม้จะอ่อนแอลงได้ไหมครับ?

ใกล้แล้วสิ!!

ตอนนี้ไม่อ่อนแอกว่านี้หรอกครับ

ขอให้ท่านโปรดให้ชื่อที่คิดไว้นั้นมาด้วยเถอะครับ

งั้น... ข้าจะตั้งชื่อให้เจ้า

!!

...จนถึงตอนนี้ เธอมีแต่ความหิวโหยเท่านั้น

ตอนนี้ที่ได้รับการเติมเต็มแล้ว ก็เริ่มจากศูนย์ ดังนั้น

จากนี้ไป เจ้าจงเรียกตัวเองว่า "มิโอะ" นะ

มิโอะ... !

มันคือตัวอักษรที่แทนเลขศูนย์ในประเทศที่ข้าเกิด

บวกกับตัวอักษรที่แสดงถึงธาตุน้ำซึ่งดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ข้าถนัด

ขอน้อมรับด้วยความเคารพครับ

จากนี้ไป ข้าจะ เรียกตัวเองว่า "มิโอะ" ครับ

...อุฟุฟุฟุ ชื่อที่มีธาตุของท่านเจ้าของรวมอยู่ด้วย

หืม? เฮ้?

เป็นอะไรไป?

ครับ ตัวเลข 0 กับอักษรของท่านเจ้าของเหรอ? แสดงว่า

โอ

ไม่ใช่ล่ะ

แย่จัง แย่จริงๆ ไม่ได้ฟังที่เขาพูดเลย

หมายความว่าท่านจะย้อมตัวข้าให้กลายเป็นสีของท่านงั้นเหรอ!?

นี่คือเพื่อนร่วมเดินทางในการเดินทางของข้า... สินะ...

อาาา... !

ถ้างั้นก็กลางคืนดึกแล้ว

ไปหาโทโมเอะกันเถอะ

เจอกันพรุ่งนี้นะ

อาาา ท่านเจ้าของที่กำลังจะถูกย้อมด้วยสีของท่าน...!!

...ฮ่าเพิ่งตื่นเองนะ

วันนี้ขอหลับเลยดีกว่า...

ปูที่นอนยังไม่เรียบร้อย

ท่านเจ้าของครับ! เตรียมพร้อมแล้วครับ

มาบุ

หา? เตรียมพร้อมเหรอ?

เตรียมอะไรเหรอ...

...นี่มันอะไรเนี่ย

รา

นี่มันอะไรกำลังจะเริ่มต้นกันครับ?