ตอนที่ 91

รวมเล่มคอมิกส์เล่มที่ 13 วางจำหน่าย 14 ธันวาคม ทั้งฉบับกระดาษและอิเล็กทรอนิกส์☆อนิเมะทีวีภาคที่ 2 เริ่มออกอากาศ 8 มกราคม

ท้ายที่สุดแล้ว พวกนักเรียนก็

ไม่สามารถเอาชนะ อาโอโตกาเมะ กับ ทไวน์ ได้สินะ

ห้องสมุดโรงเรียนกลางรอตซ์การ์ด

ต้นฉบับ: อาซึมิ เคย์ มังงะ: คิโนะ โคโตะ

ค่ำคืนที่ 91: "แมวตัวเท่าคน"

พลังของพวกเขาก็ถูกจำกัดไว้ในระดับที่พอจะเอาชนะได้หวุดหวิดนี่นะ

และฝีมือของนักเรียนก็น่าจะพัฒนาขึ้นแล้วด้วย

อ่านเร็วจริงๆ นะ...

ไม่ใช่สิ

สงสัยตรงนี้จะเป็นขีดจำกัดสินะ

ก็เพราะว่าพวกเขาเป็นพวกหัวดี เลยระมัดระวังตัวเกินความจำเป็นน่ะ

คราวนี้ที่แยกเป็นสองกลุ่ม การเคลื่อนไหวของแต่ละคนก็ชัดเจนขึ้นด้วย

ยังมีคนที่มีการเคลื่อนไหวที่น่าสนใจอีกด้วย

อีกสัก 2-3 ครั้งที่ได้ซ้อมกันก็น่าจะทำได้แล้วล่ะ

...เป็นอย่างนั้นหรือครับ/คะ

แค่ว่าวันนี้เป็นบทเรียนก่อนช่วงปิดเทอมก็จบแล้วนี่นา

หืมมม...

คงขึ้นอยู่กับการฝึกฝนด้วยตัวเองช่วงปิดเทอมสินะ

คุณคุซุโนะฮะ

คุณเป็นห่วงการเติบโตของนักเรียนในช่วงปิดเทอมสินะคะ...!

ในที่สุดก็ได้ปลดปล่อยจากบทเรียนซะที~ ช่วงปิดเทอมจะทำอะไรดีนะ~

อยากจะศึกษาเรื่องทางพระพุทธศาสนาหลายอย่างเลยล่ะ♪

ไม่ระวังเลย

เอ๊ะ? พูดถึงเรื่องนี้พอดีเลย

ขออนุญาตนะครับ! คุณคุซุโนะฮะ

มีเรื่องอยากจะเข้ามาปรึกษาหน่อยครับ

ขอปรึกษาหน่อยได้ไหมครับ/คะ?

ได้เลยค่ะ! จะเป็นช่วงเวลาที่คุณสะดวกก็ได้นะคะ

ช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ช่วยฝึกพวกเราหน่อยได้ไหมคะ!

มาตั้งที่นั่งตรงหน้าทันทีเลยเหรอ!?

...แปลว่าให้บรรยายตลอดช่วงปิดเทอมเลยเหรอ? เห้อ...ยุ่งยากจัง...

แน่นอนอยู่แล้ว

ถ้าคุณสอนให้ พวกเราก็มีรางวัลให้ด้วยนะ

ชิฟยูโนะ

ผมก็อยากจะทำเหมือนกันครับ

จากคุณพ่อของพวกเธอ ได้มีจดหมายด่วนแจ้งมาว่าต้องพาพวกเธอกลับบ้านให้ได้ในช่วงปิดเทอมนะ

นั่นเป็นความเห็นส่วนใหญ่ของทุกคนใช่ไหม?

ครับ!

จดหมายด่วนจากคุณพ่อก็มาถึงพวกพวกเราเหมือนกันนะ แต่ไม่สนก็ไม่เป็นไรเลย!

บอกไปแล้วว่าปีนี้ต้องกลับบ้านนะ!

ออกมาได้เลยนะ ชิลๆ CPT บอกว่าให้ออกมา

※ทำไมถึงไม่กลับมาล่ะครับ คุณพ่อ คิดถึงจัง

แล้วก็น่าจะได้รับจดหมายจากคุณแม่ด้วยใช่ไหมครับ

อ๊ะ ถูกแล้ว

จริงๆ แล้วมาถึงวันเดียวกับจดหมายของคุณเรมบรันต์เลย

ในนั้นเขียนว่ายังไงเหรอครับ?

ว่า "โปรดเพิกเฉยต่อจดหมายจากสามี"

...ใช่แล้วล่ะครับ

แม่กับลูกนี่นา...

ซิค เป็นไงบ้าง? มีแผนแล้วหรือยัง?

ฝากด้วยเหมือนกันนะ

ถึงไม่ต้องกลับสักครึ่งปีก็ไม่เป็นไรเลยครับ/ค่ะ!

อุ๊ย! ใจแข็งจริงแฮะ

ถ้าเป็นแบบนี้ก็ต้องฝากไว้กับคุณซิคแล้วล่ะ

ครับ! อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้งก็น่าจะพอไหวครับ

คนทรยศเอ๊ยー!

โอเค ถ้าสัปดาห์ละครั้งก็ตกลง

ห้า...

แต่ว่า ชิฟกับยูโนะ ช่วงครึ่งหลังของปิดเทอม ต้องกลับไปบ้านเกิด นี่เป็นเงื่อนไขที่ห้ามเปลี่ยนแปลงเด็ดขาดนะ

พวกเธอสองคนเพิ่งหายป่วย ยังต้องกลับไปทำให้พ่อแม่สบายใจก่อนสิ

เอ๋~ แค่ผมกับพี่สาวเท่านั้นเหรอ!?

อูวว~

กลับไปแล้วจะไม่คุยกับคุณพ่อเด็ดขาด

คุณเรมบรันต์ สัพพะ...

ขอโทษนะ คุณแกะตัวผู้ พวกเธอทั้งสอง เลน่า ออกไปได้แล้ว

งั้นฉันจะจัดตารางเรียนช่วงปิดเทอมให้นะคะ

จะแจ้งให้ทราบนะ

คุณคุซุโนะฮะ เชิญกลับไปที่ร้านพักผ่อนก่อนได้เลยค่ะ

ขอบคุณค่ะ งั้นจะทำแบบนั้น...

จะขอเรียนให้ทราบค่ะ

น่ากลัวจัง

ถนนล็อตซการ์ด บริษัทการค้าคุซุโนะฮะ

ทาเดะ-มัตโต้

...เป็นไปไม่ได้

ว่าแต่ อาจิน่ะ ไม่เพียงแค่ไปเดินตลาดซื้อของเท่านั้น

ยังทำงานอยู่ที่ร้านที่ติดถนนใหญ่ด้วยนี่นา...

...นี่มันตัวอักษรที่ไม่เคยเห็นมาก่อนนี่นา

เป็นป้ายแล้วอ่านไม่ออกได้ยังไงเนี่ย

ไม่ใช่ร้านขายยา แต่เป็นร้านสารพัดนึก...ร้านของชำเหรอ?

อืม ก็มีทั้งยา อาหาร และซ่อมอาวุธด้วยสินะ

ว่าแต่ วันนี้เป็นวันหยุดประจำร้านนะ

ไอ้ตัวนั้นอ่านว่า "คุซุโนะฮะ"

คุซุโนะฮะ...ก็ไม่รู้ว่าเป็นร้านอะไรกันแน่

คำกลางๆ ก็มีคำอ่านกำกับอยู่นะ

อึก

เอ๊ะ!?

คุณเมื่อกี้เข้าไปในร้านแล้ว

อ๊ะ!

ตั้งแต่วันแรกที่เห็นก็สะกดรอยตามเลยเหรอเนี่ย

เกินคำว่าเปี่ยมไปด้วยความรักไปถึงระดับน่าสยดสยองแล้ว

เอริส

ก็เพราะว่าเธอมันเดินโซซัดโซเซไปตามตลาดนี่นา...

คุณวากะบอกให้เพิ่มการเปิดเผยทีละนิดแล้วนะ

ถ้าอย่างนั้นช่วงปิดเทอมก็เปลือยกายเลยสินะ ☆ อควา

ตั้งใจฟังหน่อยสิ

อ๊ะววว

คุณวากะถึงได้แซวว่า "ไม่ใช่การเปิดเผยแบบนั้นนะ" ด้วยเชียว~

คืออย่างงี้ คุณวากะน่ะไม่นับนะ

นี่?

แอน ชูไน

รู้ไหมว่าคุณซิคสามารถสับเปลี่ยนพนักงานในร้านนี้ได้น่ะ?

ห๊ะ!?

ความหมายน่ะเธอเข้าใจใช่ไหม?

กล้าฝืนคำแนะนำของคุณวากะเชียวเหรอ...? ดูเหมือนว่าแคมป์มันยังไม่พอสินะ...

อ...โอ้โอ้...

ถ้างั้นจะรายงานเรื่องของเจ้านี่ให้คุณวากะทราบนะ

อึก

ถ้าไม่อยากกลับไปแคมป์ ก็ต้องขอโทษให้ดีๆ นะ

แคมป์น่ากลัว! แคมป์น่ากลัว! น่ากลัวจัง น่ากลัวจัง

ถนนล็อตซการ์ด บริษัทการค้าคุซุโนะฮะ ห้องรับรองแขก

คุณวากะ

จับโรคจิตได้แล้ว~

ยกเลิกแคมป์ได้เลยนะ

หา?

เห้ย!

แก! อยู่ต่อหน้าคุณวากะนะ เงยหน้าขึ้นแล้วบอกชื่อมา!

หมายความว่าให้โชว์หน้าเหรอ...?

หน้าเหรอ??

ริ...

เอ่อ...

...ขอโทษที่สะกดรอยตามพนักงานครับ...

ผมชื่อโบวล์ อาศัยอยู่ในสลัมของนครสถานศึกษาครับ

เป็นแมวตัวจริงขนาดเท่าคนเลยเหรอ!?

ห๊ะ?

เอ่อ ขออนุญาตนะคะ/ครับ

โซวะ

ผมเป็นตัวแทนของบริษัทการค้าแห่งนี้ ชื่อว่าคุซุโนะฮะครับ

ขอบคุณสำหรับคำทักทายอย่างสุภาพครับ

มิมิ

คือว่า...ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ?

โซวะ

อุ้งเท้า...มีอุ้งเท้าไหมนะ

เอ่อ ใช่ค่ะ/ครับ ผมเป็นสายแมวนะครับ

หืม?

แมวเหรอครับ?

ก็เออ! ถ้าให้ผมตอบได้นี่นา!

เผลอหลุดปากไปเอง

...ที่ถนนล็อตซการ์ดแห่งนี้...

ตัวคุณที่เป็นเผ่าพันธุ์อาจินน่ะ

มาเป็นพ่อค้าได้อย่างไรกันครับ!?

คุณคือปาฏิหาริย์ของเผ่าอาจินเลยนะ!

ได้โปรดเถอะครับ! ช่วยบอกให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ!

เอ่อ...คุณบาวล์ครับ

ครับ!

...ถึงจะอย่างนั้น ก็เป็นมนุษย์นะครับ...

ครับ!?

ฮิวแมน

น่ะครับ...

...อ๊ะ เอ่อ...ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ...?

จุ๊บ...

...ประทับใจจริงๆ ครับ...

ทนไม่ไหวแล้ว! บรรยากาศนี่ทำยังไงดี โบวล์!

เอ๊ะ!? อ่า ครับ

นี่ เอริส! ขอโทษด้วย พนักงานทำความผิดไป

อะไรกัน! ตัวฉัน!?

ทำไมถึงสะกดรอยตามพนักงานร้านเราล่ะครับ?

—แล้วคุณโบวล์

ตั้งสติหน่อยสิ

...ครับ เอ่อ...

คุณพอจะรู้จัก "โรคคำสาป" ไหมครับ?

โรคคำสาป

มันเป็นหนึ่งในแรงผลักดันที่ทำให้ผมคิดว่าจะมาเป็นพ่อค้าอย่างจริงจังน่ะครับ

ใช่แล้วค่ะ เพราะว่าร้านของเราก็เป็นบริษัทการค้าที่ขายยาด้วยน่ะค่ะ

ก็คือ "โรคคำสาป" สายเฉพาะทางชนิดขยายระดับ 3

ชื่อว่า "เนลด์แร้งค์"

ส่วนการจัดการยาสำหรับโรคนี้...

เอ่อ...ขอโทษนะครับ นี่เป็นโรคคำสาปที่ผมเพิ่งเคยได้ยินครั้งแรกเลยครับ

ก็...เป็นอย่างที่คิดนะครับ

ชอน...

เนลด์แร้งค์นี้ โดยหลักแล้วมันมีความสามารถในการติดเชื้อที่แรงเป็นพิเศษกับเผ่าอาจิน โดยเฉพาะเผ่าอาจินสายสัตว์

ถ้าปล่อยทิ้งไว้ก็อาจนำไปสู่ความตายได้ครับ

แล้วโรคคำสาปนั้นก็ได้ระบาดในกลุ่มเพื่อนของผม...

ตอนนี้มีผู้ติดเชื้อออกมาแล้วเป็นสิบกว่าคนครับ

เพื่อนๆ ของผมส่วนใหญ่เป็นสายสัตว์

อันที่จริงแล้วร้านที่เผ่าอาจินสามารถเข้ามาได้นั้นมีน้อย

ร้านที่จัดการยาสำหรับโรคคำสาปที่เผ่าอาจินติดได้นั้นแทบจะไม่มีเลย

แต่โชคดีที่ได้รับข้อมูลว่ามีวางขายอยู่ในตลาดครับ...

♪

ถึงแม้ในตลาดพวกเราเผ่าอาจินจะถูกพบเห็นแล้วโดนไล่ออกไปก็ตาม

ถึงจะเป็นเผ่าอาจิน

แต่เมื่อได้เห็นเธอที่ซื้อของอย่างไม่ขาดมือในร้านค้าต่างๆ ในตลาดแล้ว

พวกเราให้คุณตามรอยมาเพื่อสั่งซื้อยาให้แทนพวกเราเหรอ...

แก...นั่นมัน...!

เหรอ ทุกร้านมีครบไม่มีขาดเลย

คงจะไปตลาดมาเยอะสินะ?

ฉันไม่รู้หรอกนะ

ถ้าต้องติดเชื้อเผ่าอาจินน่ะ ให้ฉันไปเองไหม

เอ๊ะ?

ถึงแม้ว่ายาจะหาไม่ได้ เราก็มียาครอบจักรวาลอยู่นะครับ

เอ๊ะ!?

เดี๋ยวก่อนนะ หนุ่มน้อย!!

พวกเราที่ถูกสะกดรอยตาม ต้องกู้ชื่อเสียงคืนมาให้ได้!

พวกเราเหรอ!?

ก่อนอื่นเลย ยาครอบจักรวาลเนี่ยราคาสูงนะ!

แล้วโรคคำสาปที่มีแรงติดเชื้อสูงนี่มันจะโจมตีกระเป๋าสตางค์เผ่าอาจินอย่างหนักเลยล่ะ!

ถ้าได้ยาตัวจริงหรือสูตรมา

ก็สามารถผลิตและนำมาจำหน่ายในบริษัทการค้าของเราได้เลย!

อืม ถ้ามีของจริงเนี่ย มินาโตน่าจะทำเสร็จได้ภายในคืนเดียว

ครับ

ยาวววววววว

การเข้าไปคลุกคลีอยู่ในตลาด แลกเปลี่ยนสินค้ากับของพวกเรา

หรือใช้สิทธิ์ในการซื้อผลไม้ให้ได้ของกินมาด้วย

การที่ควบคุมพวกคนในตลาดได้ทั้งหมดก็เป็นเพราะช่วงเวลาแบบนี้แหละ!

ดังนั้น ขอให้ถือว่าการออกไปข้างนอกเมื่อไม่นานมานี้คือการไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ!

แคมป์น่ากลัวจัง!

นี่นายเป็นพวกพูดตรงจนทะลักออกมาเลย น่าเสียดายจริงๆ เลยนะ...

ฝากด้วยเหมือนกันนะจากทางฉัน

ไม่อยากไปแคมป์เลยเพราะโดนเอริสลากไปด้วย!

ทางฉันก็พูดตรงจนทะลักเหมือนกันนะ

เข้าใจแล้ว

ถ้างั้นจะไปคุยกับมินาโตให้ช่วยนะ รีบจัดการให้เสร็จซะ

จะช่วยเหรอครับ?

ทำไมล่ะ...

อ่า ความเมตตาที่ไม่ได้หวังผลตอบแทนมันก็ทำให้ใจไม่สบายเหมือนกันนะ...

ทำไปซะแล้วสินะ

เอ่อ...ผมไม่ชอบโรคคำสาปน่ะครับ

แล้วก็คิดจะอาศัยบุญคุณนี้ไปขอความช่วยเหลือในอนาคตน่ะครับ

เป็นความคิดที่ต่ำต้อย ขออภัยด้วยครับ เพราะเป็นพ่อค้าน่ะครับ

จะให้เผ่าอาจิน...ช่วยเหรอ?

โบวล์ ได้รับอนุญาตแล้ว

จะรีบจัดการให้เสร็จเลยไปกันเถอะ!

พวกฮิวแมนในตลาดน่ะ ถ้าเป็นฉัน

ก็เหมือนของเล่นที่ใช้สิ่งของล่อแล้วกลิ้งเล่นด้วยปลายนิ้วนั่นแหละครับ คุณโจโรอิน

ตลาดกลางร็อตส์การ์ด

ขายไม่ออกเหรอ?

นั่นไง ขายตั้ง 2 เหรียญทองแดงนี่นา

ขอโทษนะ คุณเอริสจัง คุณอะควาจัง

มีลูกค้าขาประจำที่จ่ายเงินดีอยู่ล่ะ

เผ่าอาจิน... โดยเฉพาะเผ่าอาจินสายสัตว์น่ะ ห้ามขายให้เขาเด็ดขาดเลยนะ

อย่ามาล้อเล่นน่า! นี่มันยาสำหรับโรคคำสาปที่เผ่าอาจินสายสัตว์เป็นนะ!

...

เฮ้อ ปล่อยนะ!

คุณเอริสครับ!

ขอโทษนะ แต่ฉันเองก็มีครอบครัวที่ต้องเลี้ยงเหมือนกันนี่นา

ว่าไงนะ! ไอ้เจ้าบ้านี่ มาให้เจอพรุ่งนี้เช้าเลย!

ถ้าจะพูดแบบนั้น ก็มาตั้งแต่วันก่อนอีกไม่ใช่เหรอ

พอแล้ว ไปกันเถอะ เอริส

เอ๊ะ!

เดี๋ยวก่อนนะครับ งั้นยาจะ...

ไม่มีธุระที่นี่แล้ว ไปสลัมกัน

บ้าจริง...

ทำไมล่ะ!

พวกเราที่เป็นเผ่าอาจินทำอะไรผิดไปกันนักหนา!

เจ้าของร้านบอกแล้วนี่นาว่า "มีลูกค้าชั้นดีที่พร้อมจ่ายเงิน"

พวกเผ่าอาจินติดโรคคำสาป กำลังทรมาน แม้แต่ยาแค่ 1 เหรียญทองแดง ก็ยังซื้อไม่ไหว

ก็หมายความว่ามีคนรวยจอมเจ้าเล่ห์กำลังเพลิดเพลินกับสถานการณ์แบบนั้นน่ะ

ก็มีโอกาสที่จะมีคนคอยจับตาดูอยู่ตรงนั้นด้วย

-

ไม่นะ... ถ้าซื้อยาไม่ได้ พวกพ้องก็...

ซื้อได้แล้ว ยา

...ห๊ะ?

ตอนนั้นน่ะ...

เหรียญเงิน 2 เหรียญ กับรอไปถึงวันมะรืน

ได้ผลไม้เด่นของร้านมา 1 จาน

รวมส่วนของภรรยาและลูกด้วยเป็น 3 จาน

เจรจาสำเร็จแล้ว☆

ช่วยทำตัวให้มันเด่นๆ หน่อยนะ?

โอเค! งั้นจะไปแล้วนะ~

เฮ้ย ปล่อยเลย!

ตูม! เสียงเตะโต๊ะ

ก็เป็นแบบนั้น

ถ้างั้น...!

บอกแล้วไง? ถ้าเป็นฉันแล้ว พวกฮิวแมนก็แค่ของเล่นของคุณโจโรอินนั่นแหละ

สบายใจได้นะ แต่ต้องตรวจสอบสรรพคุณให้แน่ใจก่อนล่ะ

สลัมและอ่า...ห้อง

...วิชามันหายไปแล้ว!

เมื่อสักครู่นี้ สหายในสลัมได้ยามาหนึ่งตัวครับ

วิธีการออกฤทธิ์เหมือนกับตัวนั้นเลย

น่าจะถูกปลดคำสาปได้อย่างสมบูรณ์ภายใน 2 วันนี้แหละครับ!

...อืมมม...

ต่อจากนี้จะทำการวิเคราะห์ยาอีกตัวแล้วเริ่มผลิตจำนวนมาก

แนะนำว่าอย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้ให้ใครรู้จนกว่าจะทำสำเร็จนะครับ...

...เอ๊ะ?

ร้านค้าคุズノฮะแห่งร็อตส์การ์ด

ได้คุยกับมินาโตแล้ว เขาจะรีบทำให้เป็นอันดับแรกให้เลยล่ะครับ

บอกว่าพวกที่ไม่ใช่เผ่าอาจินสายสัตว์จะไม่ติดง่ายนี่นา แล้วทำไมถึงแพร่ระบาดล่ะ?

ไม่เป็นไรหรอก ถ้าทำยาได้ก็ไม่มีปัญหา...

พวกนายโอเคไหม?

เร็วๆ หน่อย... ช่วยต่อเข้ากับอาคุ (Aku) ด้วยครับ...

เออ!

อย่าเข้าใกล้ออร์คพวกนั้นนะ

ห้องวิจัยอาคุ มินาโต

มาถึงแล้วเหรอ เจ้าหนูทดลอง

การทดลอง... อะไรก็ได้ครับ

นี่ ตัวอย่างยา การตรวจสอบผลลัพธ์เรียบร้อย

กระบวนการฟื้นตัวสมบูรณ์ภายใน 2 วันหลังถูกปลดคำสาป

หืม ยาที่พวกฮิวแมนทำนี่หยาบมากเลยนะ

ไม่เข้าใจศิลปะที่เรียกว่า 'ยาจึทสึ' เลยด้วยซ้ำ

ว่าแต่ยาเวทมนตร์น่ะ...

เอ่อ... ยังมีคนป่วยอยู่ในสลัมอีกสิบกว่าคนครับ

เฮ้อ

รีบทำยาซะ...

พวกแกน่ะสินะ งานที่รับมาก็เป็นเพราะเห็นว่าข้าเป็นที่รักสินะ

สำหรับข้าคือการเพาะเชื้อโคจิที่คุณโทมะฝากไว้

การพัฒนาชุดพิเศษตามที่คุณมิโอะขอมา

การวิเคราะห์วิชากายร่วมกับคุณชิกิ

การผ่าและวิเคราะห์ตัวทดลองในสถานีทดลองของศาสนเทพธิดา...

นอกจากนั้นแล้ว ก็ยังมีงานทดลอง การพัฒนา และการวิจัยอีกมากมายเลยนะ

ตามหลักแล้ว ลำดับความสำคัญของงานพวกแกน่ะ มันอยู่ทีหลังสุดเลยล่ะ

ฮิ๊ก!

ถะ...แบบนั้นเหรอ

แต่ก็ต้องขอบคุณที่ได้รับคำขอจากคุณวาคะด้วยสินะ

จะรีบทำให้เป็นอันดับแรกเลย

โดยพื้นฐานแล้ว การได้รับใช้เคียงข้างคุณวาซะน่ะ เป็นตำแหน่งที่น่ายกย่องอย่างมาก จนแม้แต่คุณมิโอะก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้ทำได้ ดังนั้น การกระทำใดๆ ที่ไปฉุดรั้งคุณวาซะแบบนี้ จึงไม่มีเลยนะ

มะ...จะให้กล้วยนะ ขออภัยด้วย...

ผลสีเหลืองนั่นเหรอ

ไม่เอา

ช่างเถอะ นอนอยู่ที่นั่นก่อนก็ได้ รอสักครู่เถอะ

ครับ...

อ้อ บางตัวในกลุ่มหนูทดลองนั่น มีการใช้เวทมนตร์คงสภาพเอาไว้

ถึงจะขยับเป็นบางครั้ง ก็ไม่ต้องกังวลหรอก

จะรอข้างนอกครับ!

กลางวัน

ตอนเย็น

ตึก ตึก

ตอนกลางคืน

...เมื่อกี้ คุณมินาโตออกมาเหรอ...?

ครับ เอ๊ะ!

ฮะ

...เป็นไปไม่ได้... ต้องเป็นภาพลวงตา...

ตอนเช้า

อะไรนะ ตื่นแล้วเหรอ

เพิ่งกลับมา

เอ๊ะ...ไม่ใช่ภาพลวงตาเหรอ...?

เอ่อ... คุณมินาโต ท่านจะไปที่ไหนเหรอ...?

อ่า ฉันเปิดโรงเตี๊ยมเป็นงานอดิเรกตอนกลางคืนน่ะ

มีค็อกเทลจากผลไม้สีเหลืองที่พวกนายชอบด้วยนะ

เดี๋ยวค่อยแวะมาดื่มล่ะ

โรง...เตี๊ยม...??

...แล้วยาล่ะ...?

นั่นทำเสร็จตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ

...ห๊ะ...?

ดูสิ

ด้วยการเปลี่ยนจากของเหลวเป็นเม็ด ทำให้พกพาง่ายขึ้น

แถมยังสามารถผลิตได้ปริมาณสี่เท่าจากวัตถุดิบราคาเท่ากันตามการคำนวณด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ยังช่วยลดเวลาที่ใช้ในการหายขาดจาก 2 วันเหลือเพียง 1 วัน

อ๊ะ...

แล้วก็ยังให้ผลด้านภูมิคุ้มกันได้เป็นอย่างดีอีกด้วย!

งั้นจากนี้จะเริ่มลงมือทำให้กระบวนการผลิตยาสั้นลงนะ

แกร๊ก!

อา...อา...

เดี๋ยวก่อน!!

ก่อนอื่น... ขอเอายานั่นด้วยครับ...!

ไม่ไหวแล้ว...

เสียของที่ตั้งใจจะมาฉลองเชียวนะ...

หลังจากนั้น

ร้านค้าคุズノฮะ

คุณคุズノฮะ! ต้องขอบใจมากเลยครับ สหายในสลัมของเรารอดมาได้

ถ้ามีเรื่องอะไรกับร้านค้าคุズノฮะ

พวกเราชาวสลัมจะรีบไปดูให้ทันทีเลยครับ

ขอตอบแทนอะไรสักอย่างให้เดี๋ยวนี้เลยครับ...!

เอาล่ะ คุณโบวล์

จะจับมือกับผมได้ไหมครับ?

แน่นอนด้วยมือเปล่านะ

เอ๊ะ

โดยที่ไม่รังเกียจที่จะสัมผัสเผ่าอาจินสายสัตว์...

...ครับ!

...ฮ่าาาา อุ้งเท้าโคตรดีเลย~!!

จากสายสัมพันธ์ที่ได้สร้างกับชาวสลัมในตอนนั้น

ก็ได้ก่อให้เกิดด้านหนึ่งของร้านค้าคุズノฮะ ในฐานะผู้คอยลอบเร้นในยามค่ำคืนของรอตซ์การ์ด

แต่นั่นเป็นอีกเรื่องราวหนึ่ง

ที่某个อาคุ...

โกหก...เป็นไปไม่ได้

เสร็จแล้วเหรอ...!?

รสชาตินี้ สีนี้ กลิ่นนี้...

ชื่อของหญิงสาวที่สร้างสรรค์สิ่งที่เผ็ดร้อนนี้ขึ้นมาคือ คิ

ชื่อผู้หญิงที่ทำอะไรเผ็ดๆ เสร็จแล้วคือ คิ