ตอนที่ 97

อนิเมะทีวีซีซั่นที่ 2 ไคลแม็กซ์สุดยอด! มังงะเล่มล่าสุดเล่มที่ 14 มีกำหนดวางแผงวันที่ 25 มิถุนายน!!

ดาเอน่าที่โค่นร่างแรกของคุณมิสซึไว รวมตัวกับคุณมิสุระกับชิฟแล้ว

เวลาแห่งความสนุกสนานท่ามกลางกลิ่นซุปหอมหวานก็ผ่านไป ---

อาจารย์คะ ขอบคุณสำหรับมื้ออาหารนะคะ!

กลับบ้านดีๆ ล่ะ

แอเบเรีย กินได้หมดเกลี้ยงเลยนะ

คุณชิกะแบ่งให้ด้วย...

นี่มันใจถึงจริงๆ เลยนะ

ไม่เป็นไรใช่ไหม

คืนที่ 97 วันที่ 8 วะซุโนะ ฮาดิคาริซุทสึริ ต้นฉบับโดย เคย์ อาซึมิ มังงะโดย โคโตระ คิโนะ

อิ่มจัง...

พวกคุณทุกคนก็กลับไปโดยไม่ต้องแวะข้างทางนะ

รับทราบค่ะ!

--- งั้นฉันกับจินกับชิฟจะไปประชุมเรื่องเส้นทางกัน

ดาเอน่าไปขออนุญาตออกไปค้างบ้านให้คุณมิสุระด้วยนะ

โอเค!

เข้าใจแล้ว

ผมก็จะกลับไปก่อน แล้วก็ไปยื่นใบแจ้งออกนอกหอให้จินด้วย

งั้นผมจะไปขออนุญาตออกนอกหอสำหรับพวกขุนนาง แล้วก็

แวะไปที่หอผู้หญิงเพื่อขอของแอเบเรียด้วยนะ

ช่วยได้เยอะเลย!

คุณดาเอน่า ทิศทางเราเหมือนกันจนถึงช่วงกลางใช่ไหมคะ

ช่วยไปส่งยูโนะหน่อยได้ไหม?

ได้เลย!

เพราะสงสารพวกคนน่าสงสัยที่โดนตอบโต้กลับมาน่ะ

อะไรนะ!

เจอกันพรุ่งนี้เช้าตรู่หน้าประตูเมืองเหนือของโรงเรียนหลักนะ!

รับทราบค่ะ!

---แล้วก็

คุณได้ปลูกฝังอะไรไว้กับนักเรียนบ้าง? ชิกะ

ปลูกฝังอะไรน่ะ!?

ชิกะก็ดูจะคล้ายกับโทโมเอแล้วนะ...

หลังจากเลิกเรียน ตอนที่น้องโอโตคาเกะอยู่ในช่วงที่สองก็ดูหดหู่ไปเยอะเลย

แต่จินน่ะ เต็มเปี่ยมไปด้วยแรงจูงใจมากๆ เลยล่ะ

...ตอนนี้พวกเขาอยู่ในสภาพเดียวกับชาวเมืองอากูเดิม

ที่ต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่เหนือกว่าอยู่ตลอดจนเริ่มสูญเสียความมั่นใจ

แต่ว่า การเข้าร่วมอันดับของอากู ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้เลย

ดังนั้นจึงขอเสนอเรื่องการเพิ่มเลเวล

เลเวล...ทุกคนตอนนี้ประมาณ 40 ใช่ไหม

อ้อ อย่างที่ผมบรรยายไป ค่าประสบการณ์ก็ไม่เข้าไม่ใช่เหรอ

เลเวลก็เป็นเพียงเครื่องประดับเท่านั้น แต่ก็ถือเป็นตัวชี้วัดอย่างหนึ่งนะ

เลยแนะนำสถานที่ที่น่าจะรับมือกับพวกเขาได้ตอนนี้ไว้ให้แล้ว

ให้รีบมุ่งหน้าไปยังสถานที่นั้นในวันพรุ่งนี้เลยนะ

นักเรียนทุกคน ไปกันเลย!

ความมั่นใจสินะ...คุณชิกิใจดีกับนักเรียนจังเลยนะ

ถ้าเป็นความสามารถของนักเรียนตอนนี้

ค่ะ

สามวันก็น่าจะไปถึงเลเวล 70 ได้อย่างไม่มีปัญหาหรอกค่ะ

คงต้องประหลาดใจมากกับมอนสเตอร์แถวนี้แน่ๆ เลยนะ

อย่างไม่มีปัญหาเหรอคะ...

คุณกังวลอะไรอยู่เหรอคะ?

เปล่าหรอก สำหรับกรณีของผมนะ

ตอนอ่านหนังสืออยู่ ก็เกิดมิติอื่นขึ้นมา

ขออภัยด้วยนะ

ตอนเดินเล่นอยู่ ก็โดนแมงมุมดำโจมตี

เป็นประสบการณ์ที่ไม่ดีเลย

ยิ่งเป็นตอนที่ไม่มีอะไรผิดปกติ มันก็มักจะมีอะไรเกิดขึ้นเสมอเลยนะ...

ตอนเดินทางอยู่ ก็ถูกดึงลงไปในสมรภูมิ

เผื่อกรณีฉุกเฉิน จะให้เอริสคอยดูสถานการณ์ไว้ดีไหมนะ

ถ้ามีกล้วยหวีเดียว ก็ตอบตกลงทันทีไม่ใช่เหรอคะ

คุณหนุ่มเองก็...

อะไรเหรอ?

เปล่าครับ ตามที่คุณจะสะดวกเลยครับ

คุณวาคาะสึนะครับ

ไม่ต่างจากที่ใจดีกับนักเรียนมากกว่าผมอีกนะครับ

ไหนๆ ก็เป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อนแล้ว

ผมก็ตั้งใจให้เต็มที่เลยนะครับ!

วันรุ่งขึ้น โรงเรียนกลาง ห้องสมุด

สวัสดีครับคุณเอวา

คุณคุズノฮะ!

รอคุณอยู่นะครับ

ขอโทษที่มาช้าครับ พอดีธุระที่กิลด์มันยืดเยื้อไปหน่อย

ไม่เป็นไรครับ ก็ทราบว่าคุณยุ่งมากอยู่แล้ว

ว่าแต่ คุณก็ยังมีงานของสมาคมการค้าด้วยไม่ใช่เหรอครับ

ยังถูกขอให้มาสอนนักเรียนในช่วงปิดเทอมอีกด้วยนะ

ใช่แล้วครับ นักเรียนทุกคนมีแรงกระตือรือร้นดีครับ

ผมเองก็ตั้งใจว่าจะฝึกฝนในช่วงปิดเทอมตามแบบอย่างของพวกนักเรียนเหมือนกันครับ

ผู้ที่มีความขยันหมั่นเพียรแบบคุณคุズノฮะนี่หายากจริงๆ นะครับ

ผม...ก็ชอบคนแบบนั้นน่ะครับ

คำชมแบบนี้ทำให้รู้สึกดีใจจังเลยครับ

ขอบคุณครับ ทำให้มีแรงจูงใจขึ้นมากๆ เลยครับ

...โดนหลอกแล้วสินะ~

หนังสือที่คุณเอวาแนะนำมาน่ะ ไม่เคยผิดหวังเลย ช่วยได้เยอะจริงๆ ครับ

แล้วก็เจอหนังสือที่แนะนำอีกแล้วเหรอครับ

ถ้าคุณพูดแบบนั้น ก็ยิ่งมีแรงที่จะแนะนำให้คนอื่นครับ

ตรงนี้ครับ

ครับ

เรื่องการแทรกแซงทางกายภาพของมานา จากมุมมองของความเป็นไปได้ ผ่านมุมมองที่มองเห็นได้

เป็นงานวิจัยที่นักวิจัยคนหนึ่งทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อค้นหา

เป็นบทความที่ได้นำเสนอทฤษฎีที่มีความเป็นเอกลักษณ์สูงมาก

เป็นบทความเกี่ยวกับการทำให้มานาเป็นสสารและการมองเห็นใช่ไหมครับ

มีการระบุวิธีการนำไปใช้จริงอย่างละเอียดด้วยนะครับ

ถ้าจะลองอ่านดู ขอแนะนำให้อ่านจนจบก่อนนะครับ

เพราะมันยอดเยี่ยมทั้งในแง่ของเนื้อหานิทานด้วย ดังนั้นช่วยลองดูนะครับ

เหรอ น่าสนใจจัง

รอไม่ไหวแล้วครับ

ว่าแต่ หลังจากเริ่มปิดเทอมฤดูร้อนแล้ว ผมเห็นนักเรียนที่ใส่เครื่องแบบไม่เหมือนกันเลยครับ

อ๋อ นักเรียนจากโรงเรียนสาขาใช่ไหมครับ

อาจารย์ประจำ แม้จะเป็นช่วงปิดเทอมก็ยังได้รับค่าตอบแทนจากโรงเรียนอย่างแน่นอนครับ

แม้จะหยุดก็ยังมีเงินเดือนเข้ามาครับ

ไปเที่ยวมาเลย

ส่วนอาจารย์ชั่วคราว เป็นแบบจ่ายตามผลงานทั้งหมดเลยครับ

ช่วงปิดเทอมเป็นช่วงที่นักเรียนส่วนใหญ่ของโรงเรียนเรากลับไปเยี่ยมบ้านน่ะครับ

ถ้าไม่มีนักเรียนมา ก็จะไม่ได้เงินค่าจ้าง~

เป็นเส้นเลือดใหญ่ของอาจารย์ชั่วคราวสินะ

เราเลยเรียกนักเรียนจากสาขามาที่โรงเรียนหลักเพื่อจัดบรรยายพิเศษครับ

ช่างน่าเอ็นดูจริง

...ปีนี้ก็เป็นช่วงนั้นอีกแล้วสินะ...

เฮ้อ~

มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?

เอ่อ...

ในนครการศึกษาล็อตสการ์ด มีโรงเรียนที่ฝึกฝนหลายแห่งนะครับ

คุณก็รู้ใช่ไหมครับว่า "โรงเรียน" ที่ว่า คือโรงเรียนกลางของเรานี่แหละ

โรงเรียนฝึกฝนนักเวทภูต/เรียกอสูร ฟริท

โรงเรียนฝึกฝนนักรบ โร ปา

"โรงเรียน" ที่เป็นสถาบันสูงสุดอย่างที่พูดกันน่ะครับ

โรงเรียนฝึกฝนนักเวทสายธาตุ มาซูล

ครับ

โรงเรียนฝึกฝนที่มีความเชี่ยวชาญสูงในเมืองดาวเทียมจะถูกเรียกว่า "สาขา"

นักเรียนที่เก่งกาจจะถูกคัดเลือกขึ้นไปเป็นนักเรียนหลักเป็นระยะ

ผลการเรียนดี

ในทางกลับกัน หากนักเรียนหลักผลการเรียนไม่ดี ก็จะถูกลดชั้นลงไปเป็นสาขา

เด็กตกชั้น

ก็เป็นระบบแบบนี้แหละครับ

พวกนักเรียนก็ยึดตามระบบคุณธรรมด้วยนะ

นักเรียนสาขาตั้งเป้าที่จะเลื่อนชั้น

และเข้าร่วมการบรรยายพิเศษที่จัดขึ้นที่โรงเรียนหลักอย่างแข็งขัน แต่ว่า

ตามระบบแล้ว โรงเรียนหลักก็จะดูถูกสาขา และ

นักเรียนสาขาก็มีความสามารถโดดเด่นในสาขาเฉพาะทาง ดังนั้น...

พวกเราเก่งกว่านักเรียนโรงเรียนหลัก

จึงเป็นธรรมเนียมว่าทุกปีจะมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

ทั้งๆ ที่ก็ ไม่เก่งกาจอะไร

พวกแกน่ะ ฉันจะเตะให้ตกไปให้ดู

มันไม่ใช่สาขาเฉพาะทางซะหน่อย

ในห้องสมุดก็เงียบๆ หน่อยสิ

เข้าใจแล้ว ดูเหมือนจะลำบากจังเลยนะครับ

อะไรนะ ด้วยสถานะของพวกสาขาเนี่ยนะ

ปีนี้ขอให้ไม่มีอะไรผิดพลาดเลยนะเนี่ย

ใช่แล้วจริงๆ...

โรงเรียนหลัก หน้าประตูเมืองเหนือ

รู้สึกอ่อนๆ นิดหน่อย แต่โดยรวมถือว่าพร้อมเต็มที่เลยครับ!

ทุกคนเป็นยังไงบ้าง?

ขออนุญาตใช้เขตเคลื่อนย้ายและขออนุญาตไปค้างนอกโรงเรียนจากทางโรงเรียนก็เรียบร้อยแล้ว

เส้นทางที่คุณชิกิซังบอกมาน่ะ...

แผนที่ไปถึงริมทะเลสาบโอเค กระเป๋าเดินทางก็ใช้ได้

โอ๊ย!

คุณอาเบเรียเหรอ?

รอเดี๋ยวนะ!

นี่ทุกคน

พี่สาว~ ครีมกันแดดอยู่ไหนเนี่ย~

เมื่อวานก็บอกให้เช็คให้ดีแล้วไม่ใช่เหรอคะ!

ฝั่งของดาเอนา คุณภรรยากับลูกสาวเป็นยังไงบ้างคะ?

...นั่นน่ะ เพราะว่าเมื่อวานเห็นยูโนกำลังจะไปทางนั้นไง

เอ๊ะ

แล้วก็ไม่ทันรู้ตัว ก็เอาเรื่องวันนี้มาพูดขึ้นมาซะ...

ไม่นะ! ภรรยาคุณสงสัยว่าคุณนอกใจเหรอ!?

—เงื่อนไขของการเที่ยวเตร่ของตระกูลเซบรัสคืออะไรเหรอ?

...ถ้าจะเล่น ก็ต้องเป็นกับคนในสายอาชีพเฉพาะทาง

ห้ามแตะนักเรียนในโรงเรียนโดยไม่ได้รับอนุญาตจากภรรยา

แต่ว่า! มันไม่เหมือนกันนะ!

จริงๆ นะ!!

คือว่านะ

สิ่งที่ทำให้คุณทำให้ฉันเข้าใจผิดแม้แต่นิดเดียว ฉันก็ให้อภัยไม่ได้นะ

...ก็หมายความว่าคุณไม่ไว้ใจฉันใช่ไหม

ไม่จริง! คุณควรจะทำได้ดีกว่านี้ตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ!?

ฝั่งนั้นเหรอ!?

โดนจับได้ซะแล้วนี่นา!!

พร้อมกับรอยยิ้มลอยๆ

ตอนนั้นคุณไปอยู่ที่ไหนมากันนะ!

ผลการเรียน ความสามารถ ทุกอย่างมันแซงหน้าฉันไปหมดเลย

ฟะ

ตอนนั้นคุณพูดว่า "ไอ้ลิงนี่จะออกจากโรงเรียนเมื่อไหร่!"

ทุกครั้งที่เจอกันก็ด่าฉันไม่ใช่เหรอ

บอกให้กลับเป็นลิงซะไง!

แทนที่การกลับบ้านของฉันกับลูก

...แต่ก็นะ

ฮะ

ถ้าจะให้เอาจากเงินค่าขนมของคุณล่ะก็

เอ๋~~~

จะอุตส่าห์ช่วยกลบเกลื่อนให้เป็นพิเศษเลยนะ♪

...ถ้างั้นก็แค่ไม่ได้ทำตัวแย่ๆ ระหว่างที่กลับบ้านไง

ก็แค่ถูกยึดเงินค่าขนมไม่ใช่เหรอ?

พวกสามีภรรยาน่ะ ถ้าแสดงช่องโหว่แม้แต่น้อยก็ถือว่าแพ้แล้วนะ

เปล่าหรอก แค่ฝั่งของดาเอนาเท่านั้นแหละ

จนๆ อดอยาก

นี่พวกแก! ถามเรื่องสภาพร่างกายกับความพร้อมของพวกแกอยู่นะ!

ทุกคน สบายดีนะ

ไม่มีปัญหา!

โอ้

เกะกะชะมัด...

เอ๊ะ?

ว้าย!

ระวังหน่อยสิโว้ย!

ว้าว~ เจ้านั่น

เพิ่งเข้ามาชนเองนะ

แต่ดันโดนรุ่นพี่จินปัดออกซะอย่างนั้น โคตรจะจืดเลย 555

นักเรียนสาขาที่มาฟังการบรรยายพิเศษหรือไง

...ขอโทษนะ จะระวังเอง

เฮ้ พวกแกเป็นนักเรียนโรงเรียนหลักใช่ไหม

แล้วมันเกี่ยวอะไรล่ะ?

ถ้าเป็นการบรรยายการต่อสู้ ก็อยู่ปีกตะวันตกน่ะครับ นักเรียนสาขา

หึ ท่าทางนี่กำลังเก็บเลเวลสินะ?

ช่วงเวลานี้ นักเรียนโรงเรียนหลักที่เก่งๆ นี่หายากจริงๆ

ขอสอบถามเลเวลเผื่อเป็นข้อมูลอ้างอิงได้ไหมครับ?

คึ

คิดว่าพวกแกเป็นนักเรียนด้อยคุณภาพที่ต้องอัพเลเวลถึงเลยเข้ามาวุ่นวายใช่ไหม

น่ารำคาญชะมัด

ฮ่า...

ไม่เจอกันอีกแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องมาสนหรอกมั้ง?

นี่ คุณมิซุระ

เขากำลังพูดว่า "ยังไงก็คงจะสอบเข้าโรงเรียนหลักไม่ได้อยู่แล้ว"

หา?

คงเดินทางมาจากโรงเรียนสาขาไกลๆ ใช่ไหม?

การสร้างความทรงจำในฤดูร้อนน่ะ จะไม่กวนแล้วนะ รีบไปซะเลย

ความหมาย: พวกแกมาโรงเรียนหลักได้แค่ช่วงวันหยุดเท่านั้นแหละ

ดาเอนาน่ะตั้งใจทำใช่ไหม

แกนี่...!

เอาล่ะๆ พอแค่นี้!

บอกเลเวลมาบ้างก็ไม่เป็นไรนี่นา

อย่ามายั่วโมโหตอนที่จินสงบอยู่นะ

เลเวลพวกเราส่วนใหญ่อยู่ในระดับสี่สิบปลายๆ

เรียบร้อย! ไปกันเถอะทุกคน!

แย่ที่สุดก็ต่ำกว่าพวกแกนี่แหละ เลยจะไปเก็บเลเวลต่อ

เดี๋ยวก่อนสิ!

พวกเราทุกคนอยู่ในระดับห้าสิบปลายๆ นะ!

มันน่าหงุดหงิดนะเวลาถูกพวกเลเวลต่ำกว่าดูถูก!

แค่นักเรียนสาขาก็มาดูถูกซะอย่างนั้นเหรอ

เขาบอกว่าเป็นนักเรียนของโรงเรียนมาซึรุ ที่ทำสำเร็จเป็นครั้งแรกในการปรุงยาของยาลับคราคันท์

พวกแกไม่ใช่พวกนักเรียนโรงเรียนหลักนะ!

いや นั่นมันเรื่องเมื่อกี่ปีก่อนกันล่ะ

ผมก็คิดเหมือนกันนะ...

น่าจะผ่านมาเป็นสิบปีแล้วมั้ง

ฮะ ๆ

คิดว่าการอวดอ้างผลงานคนอื่นนี่มันดูไม่เท่เลยนะ

อะไรนะ!?

พวกเราไม่ได้มองว่าพวกแกเป็นตัวอะไรเพราะเป็นแค่โรงเรียนสาขาซะหน่อย

เหรอฮะ

ฟุ

นอกจากนี้ อาจารย์ก็สอนพวกเราว่าเลเวลน่ะเป็นแค่เครื่องประดับ

ไปเรียนกับอาจารย์สุดเพี้ยนนี่สินะ

อัปปัง

หา?

ว้าย! เจ้านั่นโดนเส้นประสาทสำคัญเลยนะเนี่ย

ไม่รู้เนี่ย มันน่ากลัวนะ...

อ่าาา

พวกสุดโต่งจากคุズノฮะ

...ดูเหมือนว่าพวกคุณจะเข้าใจอะไรผิดๆ ไปเยอะเลยนะครับ

อาฮ่าฮ่าฮ่า!

ถ้าไม่พูดก็คงไม่รู้สินะ งั้นจะบอกให้ฟังละ แต่ว่า...

...ไม่ใช่เพราะเป็นโรงเรียนสาขานะ

แต่เป็นเพราะพวกแกมันอ่อนแอ เลยถูกดูถูกต่างหาก

พูดออกไปแล้ว น่ากลัวจัง

ปล่อยให้เจ้าเด็กนี่พูดไปเถอะ!

พวกนี้มันได้ใจเกินไปแล้ว

การบรรยายวันนี้พอแค่นี้

จะให้พวกแกได้เจ็บตัวนิดหน่อยซะหน่อย!

สุดท้ายก็จบแบบนี้เหรอ...

ฝ่ายนั้นเป็นคนเริ่มก่อนนี่นะ

ก็ถ้าไม่ผ่อนแรงลงหน่อยก็สงสารแย่สิ~

ผมคิดว่าให้พี่จินจัดการดีกว่าครับ

ผมเหรอ!?

เออ เห็นด้วยครับ

อยากจะดูจุดดีๆ ของคุณจินหน่อยจังเลยค่ะ♪

เปล่าซะหน่อย

เฮ้ย ถึงแม้กระทั่งอเบเรียเลย...

มาเล่นด้วยแบบนี้

ตั้งใจว่าจะถูกใจลูกสาวของนางาชิโยะนะ...

จะฆ่าไอ้หมอนี่ให้ตาย

ลูกสาวของโซบอน...

แต่ก็รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย

จะให้ดูว่าเรียนกับอาจารย์แบบไหนก็ได้นะ

พวกแกอย่ามาแค้นเคืองกันล่ะนะ?

อันดับหนึ่งเป็นนักดาบสินะ!

ถ้างั้นพวกเรานักเรียนโลป่าก็จะเป็นคู่ต่อสู้!

สูงสง่า...

อย่าเข้าใจผิดไป

ฉันบอกว่าจะรับมือทุกคนคนเดียวต่างหาก

ดะ ดับเบิลสเครย์...

ช้าจังเลยนะ

ต้องมีธนูด้วยเหรอเนี่ย

/0

ป้องกันลูกธนูด้วยดาบเหรอ!?

วิญญาณเอ๋ย! ตอบฉันหน่อยสิ!

จิ๊บ...

ไม่จริงน่า! ใช้ดาบฟันเวทมนตร์ได้ด้วยเหรอ!?

กิฮายะ

ว้าว ใส่เวทมนตร์ทำให้สลบด้วยด้วยนี่นา

ดูภายนอกแล้วไม่น่าจะเจ็บมากนะ

อึก

เก่งจังเลยนะ

คนสุดท้าย นอนไปซะ

เยี่ยมมาก! เหนื่อยหน่อยนะ!

แบบนี้มันไม่นับเป็นแค่การวอร์มอัพด้วยซ้ำไป

ปล่อยพวกนี้ไว้ก่อน แล้วไปกันเลยดีกว่า

ใช่นะ

เสียเวลาไปเยอะเลยนะเนี่ย

ผมยังถือของได้อีกนะ

โชคดีจังที่ดูเวลาของวงแหวนเทเลพอร์ตได้แล้ว

เจ้าตัวประหลาด...

ป่าแห่งหนึ่งใกล้กับนครสถาบัน

ซ่าซ่า

โอ้โห พอเป็นถนนอยู่เหมือนกันนี่นา

นี่ แต่ว่าฉันเตรียมใจไว้ว่าจะต้องเดินตามทางสัตว์เลยนะ

ก็เพราะเป็นเส้นทางที่คุชิซังสอนให้ไงล่ะ!

ครับ ผมทำได้อยู่แล้วครับ

ที่นี่เนี่ย ถ้าหากว่าล่ามอนสเตอร์โดยเน้นแถวๆ บริเวณนี้ก็จะดีนะ

มีที่สำหรับตั้งค่ายอยู่ข้างหน้านิดหน่อย ตอนกลางคืนก็จะพักตรงนั้น...

! ตั้งท่าให้พร้อม! มีอสูรมา

ทุกคนจัดรูปขบวนตามปกติเลยนะ--

จิน นั่น...

เอ๊ะ?

...เอ่ย!

เร็วเกินไปแล้ว!

...นี่ เมื่อกี้พวกนักเรียนต่างโรงเรียนน่ะ

ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ...?

ดะ ได้สิ

ฝั่งนั้นแค่ทำให้สลบไปเองนี่นา...!

เคยทำพลาดเรื่องการรักษาระดับ (การอ่อนข้อ) มาแล้ว

--พวกเราแข็งแกร่งกว่าที่คิดไว้ซะอีก

การที่หยุดชะงักในห้องบรรยายมันเหมือนฝันไปเลย เพราะเราบุกไปข้างหน้าได้อย่างรวดเร็วแบบไม่น่าเชื่อ

หือ?

เป็นอะไรไป อเบเรีย

เมื่อกี้เหมือนมีอะไรขยับ...

อืม คงเป็นแค่คิดไปเองมั้ง

แบบนี้ล่ะ ไปเรื่อยๆ จนถึงทะเลสาบเลยดีไหม!

ตรงนี้ริมตลิ่ง

ใช่แล้ว จนกว่าจะเจอสิ่งนั้น--

ตอนที่ไม่มีอะไรเลยนี่แหละ... สิ่งบางอย่างก็เกิดขึ้นได้! ความกังวลของคุณหนูแม่นยำเข้าอย่างจัง!?