ตอนที่ 96

อนิเมะทีวีซีซั่นที่ 2 กำลังฉายอยู่! จินที่แอบสะกดรอยตามมา เป็นภาพอะไรกันแน่!?

ร็อตซกาลด โรงเรียนกลาง

ระดับประถม

—อย่างนี้ครับ หลังจากที่ร่ายเวทมนตร์แล้ว สิ่งที่หลงเหลืออยู่ก็คือเศษเสี้ยวพลังเวทมนตร์ครับ

เศษเสี้ยวเหล่านี้จะส่งผลกระทบต่อเวทมนตร์ที่จะใช้ในครั้งต่อไปครับ

พวกคุณทุกคนพยายามที่จะไม่ปล่อยเศษเสี้ยวนี้ออกมานะครับ

และให้ตั้งใจในการร่ายคาถาที่ถูกต้องและไม่สิ้นเปลืองด้วยนะครับ

...อาจารย์ครับ นึกว่าอาจารย์จะสอนที่ระดับประถมซะอีก...

กำลังรับฟังการบรรยายกับนักเรียนอยู่ด้วย...

แต่ว่านะ

การบรรยายครั้งนี้มันมีความลับพิเศษอะไรบางอย่างอยู่เหรอ...?

ต่อไปนะครับ เรามาพูดถึงเวทมนตร์สนับสนุนกัน

ต้นฉบับ: อะซุมิ เคย์ มังงะ: คิโนะ โคโตระ

คืนที่ 96: "ทำไมนี่คุズノฮะถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ!?"

เวทมนตร์ฟื้นฟูกับเวทมนตร์เสริมพลัง

มันต่างกันตรงไหนเหรอคะ

ครับ! เวทมนตร์ฟื้นฟูสามารถวางซ้อนกันได้ แต่

เวทมนตร์เสริมพลังนั้น ถึงจะเป็นคาถาคนละสายก็วางซ้อนไม่ได้เหมือนกันครับ!

ถูกต้องเลย

เวทมนตร์ฟื้นฟูคือการเพิ่มความสามารถในการรักษาของผู้ที่ถูกร่าย

เมื่อวางซ้อนกันจะได้รับผลที่เร็วยิ่งขึ้น

ในขณะที่เวทมนตร์เสริมพลังส่วนใหญ่คือการมอบความสามารถให้

เช่นเดียวกับการมอบคุณสมบัติธาตุ จะใช้ยึดติดกับผู้ที่ถูกร่ายหรืออาวุธ แต่

จะไม่สามารถยึดเวทมนตร์เข้ากับเวทมนตร์ที่เสร็จสมบูรณ์ได้

แต่ถ้าเป็นเวทมนตร์เสริมพลังที่ทรงพลังกว่า ผลก็จะถูกเขียนทับไป

แต่โดยส่วนใหญ่จะหักล้างกันและผลก็จะหายไปครับ

พวกนี้ก็เกี่ยวกับเรื่องการมอบสมบัติให้กับอาวุธกับ

รายละเอียดเชิงลึกพวกคุณค่อยเรียนตอนขึ้นระดับสูงแล้วกัน...

ความแตกต่างจากการมอบให้กับเวทมนตร์ที่เสร็จสมบูรณ์ด้วยนะ

ครับ อาจารย์!

เหมือนกับเวทมนตร์ฟื้นฟูน่ะ

แบบที่เสริมความสามารถของผู้ถูกร่ายให้สูงขึ้นได้ไหมครับ?

เป็นคำถามที่ดีนะ

สมมติว่าเธอวิ่งระยะทางไกลจนถึงขีดจำกัดของพลังกาย

แล้วบังคับให้วิ่งระยะทางเดิมซ้ำอีก

ถ้าถูกถามแบบนั้น เธอคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ?

เอ่อ...

คงตายแน่ๆ เลย...

ก็อย่างนั้นแหละครับ

ความเหนื่อยล้าหรือความเจ็บปวดมันคือตัวบอกขีดจำกัด

ถึงแม้ว่าจะสามารถฝืนข้ามขีดจำกัดนั้นไปได้ชั่วคราวก็ตาม

แต่ท้ายที่สุดมันก็จะกลายเป็นภาระต่อผู้ถูกร่ายและเป็นอันตรายถึงชีวิตนะ

เพื่อไม่ให้ทำผิดพลาดเช่นนั้น

นั่นแหละคือ

คือการศึกษาพื้นฐานและปัญญาของบรรพชนให้ดี เพื่อให้ได้มาซึ่งความรู้ที่ถูกต้อง

สิ่งที่พวกคุณทุกคนจะต้องเรียนรู้อย่างมากต่อไป

ตามที่ผมคิด มันเป็นหลักการที่สำคัญเพื่อก้าวไปเป็นจอมเวทระดับแนวหน้า

โปรดฝึกฝนเพื่อที่จะได้เป็นนักเวทที่ยอดเยี่ยมนะครับ

ขอบคุณครับ อาจารย์!

...เป็นแค่การบรรยายเวทมนตร์ขั้นพื้นฐานธรรมดาๆ เท่านั้น...

...

เหนื่อยหน่อยนะครับ อาจารย์

รู้สึกว่าเป็นการบรรยายที่มีประโยชน์และเข้าใจง่ายมากเลยครับ

ขอบคุณครับ คุณคุズノฮะ

ในที่สุดก็สามารถสอนจนจบได้แล้วล่ะนะ

คนที่มาบรรยายได้ยอดเยี่ยมอย่างคุณอาจารย์

เรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้ครับ มันก็เป็นเพราะชื่อเสียงและความสามารถของผู้สอนนั่นแหละ

ต่อไปนี้ตั้งใจว่าจะไปเปิดโรงเรียนเล็กๆ ที่บ้านเกิดในชนบทครับ

จะออกจากสถาบันในเดือนนี้ ช่างน่าเสียดายจริง ๆ ครับ

การที่ผู้สอนที่โด่งดังอย่างคุณคุズノฮะ

มาตั้งใจฟังการบรรยายของผมอย่างจริงจัง

ผมจะนำไปพูดต่อเป็นประเด็นที่บ้านเกิดให้ครับ

นอกจากนั้น วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการบรรยายของผมแล้วครับ

สัญญาไว้แล้วว่าต้องบอกเหตุผลที่คุณมาฟังการบรรยายของผมให้ได้

ใช่แล้ว! น่าสงสัยมากเลย!

ยังจำได้อยู่เหรอครับ

คุณคุズノฮะเป็นผู้ที่มีฝีมือระดับสุดยอด

ที่ผ่านการสอบซึ่งเป็นสนามสอบที่ยากที่สุดของสถาบันเลยล่ะครับ

ผ่านการสอบภาคปฏิบัติเท่านั้นเหรอ!? อาจารย์สุดยอดไปเลย...!

เป็นเรื่องที่น่าคิดจริงๆ ครับ

ไม่เข้าใจเลย

ไม่ใช่เรื่องที่จะจะทำเป็นไม่ใส่ใจหรอกนะ

สำหรับฉันแล้ว ยังไม่มีใครที่สามารถเรียกว่าเป็นครูในด้านเวทมนตร์ได้เลยล่ะครับ

...ห๊ะ?

กับพื้นฐานอย่างที่อาจารย์เคยสอนมา

นั่นแหละครับ เพราะว่าจนถึงตอนนี้ก็ไม่มีโอกาสได้สัมผัส

ไม่สิ มันคงไม่แปลกขนาดนั้นหรอกมั้ง

ใช่เลย!

ก็คงถือว่าโชคดีล่ะนะ

ผมถูกโยนออกมาในแดนรกร้างเพื่อฝึกฝน

ผมก็ฝึกฝนเวทมนตร์แบบเลียนแบบ แล้วก็ขัดเกลาจนมาถึงตอนนี้ได้ครับ

โดยใช้รูปแบบเวทมนตร์ที่เขียนอยู่บนกระดาษแผ่นเดียว

มันจะใช้แค่โชคช่วยได้เหรอ!?

ลายมือของคุณเอม่าเลยนะ

นั่นมัน...

เป็นเรื่องที่แค่ฟังแล้วก็ไม่น่าเชื่อเลย...

เดี๋ยวถ้ามีโอกาส ผมจะเล่ารายละเอียดให้ฟังที่โรงเรียนของคุณอาจารย์ที่บ้านเกิดนะครับ

ดูเหมือนจะมีคนแอบฟังอยู่หลังกำแพง

วันนี้ขออนุญาตลาไปก่อนนะครับ

เพราะดูเหมือนว่าจะมีนักเรียนที่มีจิตใจไม่ยอมแพ้อยู่

「ไม่มีเวลาที่มันจะเสียเปล่าไปจนกว่างานเทศกาลสถาบันจะเริ่มหรอกนะ」

จำได้ว่าเคยได้ยินเขาพูดแบบนั้นนะ

อา ฮ่าๆ...

ช่างเป็นคนที่มีความผ่อนคลายจริงๆ

เวทมนตร์แบบอิสระในแดนรกร้างเหรอ...

ปกติแล้วคงโดนล้อว่า...แบบนี้แหละ

แต่ว่าเป็นเพราะคุณคุズノฮะนี่นา...

จะเป็นไปได้เหรอ เสียงดังเชียว...

หลายวันต่อมา บริเวณเขตพิเศษภายในสถาบันกลาง

...พูดตามตรง การบรรยายครั้งแรกของช่วงปิดเทอมก็แย่มากเลยครับ

ผมคิดว่านักเรียนคงไม่สามารถคาดหวังการเติบโตไปกว่านี้ได้แล้วล่ะครับ...

มันเป็นการเสียเวลา

ชิกิเคยพูดแบบนั้นมาก่อนนี่นา

เมื่อเทียบกับอาคุแล้วล่ะนะ

ก็ตั้งแต่ประมาณ 2 ครั้งก่อนแล้วล่ะนะ

ที่ทุกคนเริ่มใช้เวทมนตร์ที่กำจัดพวกแมลงสารเลวได้

มันหนักหนากว่าที่คิดไว้เยอะเลย!!

คนที่ขยับได้เป็นปกติก็มีแค่ไอซึโมเท่านั้นเอง

เดี๋ยวก็ชินเองแหละ

แถมไอซึโมนั่นยังปล่อยพลังเวทมนตร์ที่เหลือทิ้งไว้อย่างนั้นอีก...

อ่า ก็เรื่องนั้นแหละ ดูสิ

ไอซึโมดูเหมือนจะกำลังจะสำเร็จแล้วนะ

หลังจากร่ายเวทมนตร์เหมือนเดิม ก็วิ่งหนีไปมาอีกแล้ว...

กึ๊ก!

!?

เคลื่อนที่ไปพร้อมกับปล่อยเวทมนตร์ต่อเนื่องเลยเหรอ!?

ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว!

อิซึโม! นี่มันอะไรน่ะ!?

เจ๋งอ่ะ!!

ตั้งชื่อแล้วร่ายเวทมนตร์แบบเคลื่อนที่!

เห็นได้ชัดเลยว่าการร่ายเวทมันยังไม่พอ

นั่นมันอะไรกัน...

ฉันเองก็ตกใจเหมือนกันตอนที่รู้ว่าเขากำลังจะทำอะไรอยู่

นั่นมัน! เขาเอาพลังเวทมนตร์ที่เหลือมาใช้ใหม่นี่นา

ใหม่...

สำหรับพวกเราที่ปกติ ไม่ปล่อยพลังเวทมนตร์ออกมา ตอนใช้เวทมนตร์น่ะ

มันก็คิดได้ยากเหมือนกันนะ

อ๊ะ คราวนี้เป็นแดเอน่าจากทีมทไวซ์สินะ

เขาใช้เวลากับการร่ายเวทนานผิดปกติเลยนะ

ก็เป็นเวทมนตร์เสริมกำลังธรรมดานี่นา...

“เสริมกำลัง” แล้วก็...

ลุยเลย! เพิ่มความแข็งแกร่งเป็นขั้นที่ 2!

ห๊ะ??

เร็วมาก!

ร่ายเวทมนตร์เสริมความแข็งแกร่งซ้อนกันเหรอ!?

มันควรจะเป็นไปไม่ได้นะ...

นั่นมันไม่ใช่แค่การซ้อนกันนะ...

เสริมกำลังที่รวมการเสริมกำลังเข้าไปอีกขั้น

พอร่ายเวทที่ทำเสร็จแล้วซ้อนทับเข้าไป มันก็จะหักล้างกันนะ

เอารูปแบบเวทมนตร์ที่ยังไม่สมบูรณ์มาซ้อนทับเป็นเวทเดียว

ดูเหมือนว่าจะเอาไปประยุกต์ใช้ได้หลายอย่างเลย

น่าจะเป็นการปล่อยออกด้วยความหน่วงเวลาสินะ

ถึงจะพูดแบบง่ายๆ แต่นั่นมันทำอะไรที่เก่งกาจมากๆ เลยนะ

จริงๆ แล้วเขาทำยังไงกันนะ

แค่ฉันดูเฉยๆ ก็คงจะจำลองทำตามไม่ได้ล่ะ

อีกอย่างเนี่ย

แค่การมองเห็นและถอดรหัสเวทมนตร์แบบนั้นได้ ก็ถือว่าสุดยอดแล้วนะ...

...คาดว่าสำหรับฉันคนเดียว

คงจะเริ่มหมดความหวังในตัวนักเรียนตั้งแต่นั้นมาแล้ว...

ฝั่งจินน่าจะไปได้นะ

ชิกิ เตรียมให้เขาหน่อย

...ครับ!

สำเร็จแล้ว...! อาโอโตกาเมะถูกโค่นลง!

อ่า เวทมนตร์ฟื้นฟู

ชิกิ! ทำสำเร็จแล้วครับ! ทำให้เจ้าอาโอโตกาเมะต้องทรุดเข่าลงได้แล้ว!

เอาล่ะ ถ้าเช่นนั้น

♢

เวลาที่เหลือ

เชิญสู้กับอาโอโตกาเมะคุงในขั้นที่ 2 ได้เลยครับ

เอ๊ะ?

ขั้นที่ 2...เหรอ?

!เตรียมท่า...

เร็วจัง

หนักจัง...!!

กึฟุวววอ!

ชะ

อ๊ะ

จิน หลีกไปเลย!

ลูกศรน้ำแข็งแบบเดิมกำลังจะมา!

บาเรียอิซึโม!

ยูโนะก็มาทางนี้ด้วย...

...เอ๊ะ? การรบกวนพลังเวทมนตร์รอบตัวนี่...

ไม่ใช่! นี่มันไม่ใช่ลูกศรน้ำแข็ง!

ทุกคน กระจายตัว...!

8

...เอาล่ะ เวทมนตร์ของชิฟก็สมบูรณ์แล้ว

ก็จับวิถีของเวทมนตร์ได้แล้ว

ตอนนี้แหละ ชิฟ!

จัดการเจ้าตัวนี้ซะ!

...อะไรกัน? มีอะไรที่ต่างไปจากเดิม...

เอ๊ะ

!!

นี่!เดี๋ยวนะ!

กึฟาาาา!

กออออ

ข้างหน้า!

ขอโทษด้วยนะที่ทั้งสองคนป้องกันไม่ไหว!

แต่ถ้าเวทมนตร์นี้โจมตีโดน...!

ไม่จริงน่าา!?

ถึงจะหน้าตาเละเทะก็ขอให้ให้อภัยด้วยนะครับ...

ฮืมมม

หน้าอก เอ๊ะ...

รับทราบครับ

พวกคุณทั้งสี่ มาทางนี้เลย

ชิกิ ช่วยดูแลพวกสี่คนในช่วงเวลาที่เหลือด้วยนะ

อา ขอบคุณมากครับ!

ยินดีด้วย ทำได้ดีมากนะ

—ครั้งนี้จินทั้งสี่คนได้โค่นเจ้าอาโอโตกาเมะลงได้ก่อนอย่างไรก็ตาม

เอาล่ะ ส่วนสามคนนี้

อาจารย์กำลังขอโทษ...เหรอ?

!?

ขอโทษด้วย เป็นความผิดของผมเอง ขออภัยด้วยครับ

ช่วงหลังๆ ศัตรูแข็งแกร่งขึ้นกะทันหัน คงจะสับสนน่าดูเลยสินะ

พวกคุณอาโอโตกาเมะไม่ได้ใช้พลังเต็มที่เลยนะ

คำขอโทษนั่นไม่จำเป็นหรอกครับ

เดิมทีผมตั้งใจว่าจะทำแบบเป็นความลับ

ช่วยบอกหน่อยได้ไหมครับว่าทำไมถึงเก่งขึ้นกะทันหันแบบนี้?

ประมาณว่าอยู่ใน "ระยะที่ 1" น่ะ

!?

หนึ่งส่วน!?

ถ้างั้นคนสุดท้ายนี่คือเต็มที่เลยเหรอ!?

เราลดทอนความสามารถโดยใช้ชุดเกราะให้เข้ากับฝีมือของพวกคุณต่างหาก

เปล่า นั่นน่ะ

หลังจากที่โค่น

ระยะที่ 1 ลงได้แล้ว เรามีแผนจะให้ประลองกัน

พลังที่ใช้ประมาณ 2 ส่วนของความสามารถเต็มที่ ซึ่งเป็นระยะที่ 2 น่ะ

...แต่นั่นก็ยังไม่ใช่เต็มที่เหรอครับ...

...หมายความว่ามันเป็นการขาดมารยาทอย่างนั้นเหรอครับ

จัดการเจ้าตัวนี้ซะ!

ตรงนั้นเป็นความผิดของผมเอง ขอโทษจริงๆ ครับ

ทไวด์น่ะ มันเหมือนกับว่าได้ตอบสนองต่อคำพูดของพวกคุณนั่นแหละ

อา...

มานี่สิ

ทไวด์เป็นผู้หญิงนะ

ที่ถูกเรียกว่า "เจ้าตัวนี้" แล้วหัวเสียน่ะ

ไม่หรอกครับ อาโอโตกาเมะ "คุณ" น่ะ ทไวด์น่ะ

ชื่อจริงของทไวด์: มาร์ซ่า

ที่ปล่อยให้เข้าใจผิดแบบนี้เป็นความผิดของผมเองนะ

...ห๊ะ?

ว่าแต่เผ่าพันธุ์ของพวกเขาน่ะ ผู้หญิงจะมีหางที่เรียวบางกว่านะ

เข้าใจไหมเรื่องแค่นั้น

ดังนั้นเรื่องของเธอ ก็ขอเรียกว่า คุณซไว หรือ มิสซไว ก็ได้

คุณคุซึโนะฮะ! ยังมีเวลาอยู่นะครับ

ขอให้ได้สู้กับมิสซไวอีกสักครั้งเถอะครับ!

แต่ว่าหลังจากนี้ คุณสัญญาว่าจะพาทุกคนไปที่ร้านโกเต็ตสึด้วย

ได้โปรดเถอะครับ!!

...เออ จริงๆ ก็เป็นเพราะผมเองเหมือนกัน...

ส่วนผมขอต่อเวลาอีกหน่อย

ชิกิ ไปที่ร้านโกเต็ตสึกับพวกสี่คนก่อนนะ

ก็ช่วยไม่ได้ มันถึงตอนพระอาทิตย์ตกดินแล้วนี่นา

ขอโทษนะ

ร้านโกเต็ตสึ

ครับ!

คุณชิกิครับ

นี่มัน...จริงๆ แล้ว...

เอ่อ อร่อยมากเลยครับ

ถ้าคุณพอใจก็เชิญเลยนะครับ

...กินครับ!

ตอนสู้กับอาเบเรีย คุณตัดสินใจได้อย่างใจเย็นเลยนะ...

ทำไมล่ะ?

การเติบโตของพวกคุณนี่น่าทึ่งจริงๆ นะครับ

วันนี้เจ้าอาโอโตกาเมะ ช่วงที่ 1 โดนโค่นลงได้แล้ว เก่งมากเลยนะ

เปล่าครับ ก็แค่โดนยื้อนิดหน่อยเอง

สุดท้ายผมกับยูโนะก็ตกรอบไปนี่ครับ

รอบที่ 4 ก็หมดเกลี้ยงเลย...

พวกเรายังไม่พอเลยครับ เพราะว่า...

ช่วงที่ 2 แข็งแกร่งจัง...

หืมมม...ถ้าอย่างนั้น สำหรับพวกคุณ

ผมมีข้อเสนอจะให้หนึ่งข้อครับ

คอมิกส์เล่มที่ 14 ออกช่วงปลายเดือนมิถุนายน! โปรดรอชมนะครับ!!