ตอนที่ 95

คืนที่ 95: "เลขาฯ เก่งๆ อยากโดนตำหนิ"

คุณเอมะเองก็กำลัง活躍อยู่เลยนะ☆ อนิเมะทีวีองก์ที่ 2 คูลที่ 2 ก็กำลังไปได้สวยมาก!!

อาซึกะ ห้องทำงาน

นี่มันก็เวลานี้แล้ว

ทุกคน เอาไว้ต่อพรุ่งนี้ดีกว่านะ

ครับ

原作: อาซึมิ เคย์ มังงะ: คิโนะ โคโตระ

นี่ วันนี้มี "สังสรรค์" นะ

เอมะก็ไปหน่อยไหม?

สังสรรค์เหรอ? จะทำอะไรกันน่ะ

ขอบคุณที่ทำงานมาเหนื่อยๆ นะครับ

คุณหนุ่มคนนั้นจะจัดงานเลี้ยงสบายๆ

มีเจ้าหนุ่มจากอัลเคและเอลดวาจะมาด้วย

พวกมนุษย์ก็เป็นแบบนี้แหละ

อืมมม...

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ฉันขอผ่านก่อนนะ

ถ้ามีงานค้างอยู่ เดี๋ยวช่วยนะ?

ไม่เป็นไรหรอก ฉันแค่ของที่อยากรีบเอง

อีกอย่างพรุ่งนี้ก็มีสัมภาษณ์ผู้สมัครใหม่นี่นา...

คิโกะก็อย่าดื่มมากเกินไปนะ

พรุ่งนี้งานก็กองเป็นภูเขาอีกไม่ใช่เหรอ?

รู้แล้วน่า จะไม่ให้กระทบงานหรอก

เอมะก็อย่าทำงานหนักเกินไปนะ!

งั้นขอตัวก่อนนะ!

เออ สนุกให้เต็มที่เลยนะ

...เอาล่ะ

อาซึกะ พื้นที่พัฒนา

เอ่อ วันนี้มี 13 ชิ้นนี่นะ

ถึงจะพูดว่า "ขอโทษที่ขี้เกียจ" ก็ถือว่าเกินพอแล้วล่ะ

「ฉันลองดัดแปลงภาษาเวทมนตร์ที่คุณเอมาใช้ดูนะ

ช่วยเช็กให้หน่อยได้ไหมว่ามันจะทำงานได้ถูกต้องหรือเปล่า

ตอนแรกที่ได้รับมานี่นึกว่ามันอะไรกันล่ะ

ไอเรโรจิมิชิ

การวิเคราะห์ความหมายของคาถาแล้วทำการปรับปรุงมัน

จะยิ่งยากขึ้นไปอีกสำหรับเวทมนตร์ระดับสูง

และเวทมนตร์ที่ฉันสอนคุณหนุ่มคนนั้น

ก็เริ่มต้นที่ธาตุดินก่อนนะ...

การปรับเปลี่ยนคาถานี่มันเป็นภาษาเวทมนตร์ที่มีพลังสูงจนแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ตามที่คุณชิกบอกมา เวทมนตร์ที่เราชาวไบลังใช้

ก็แปลงไปเป็นธาตุน้ำ...

โลสต์ชิยา มันถูกปรับปรุงให้ใช้ภาษาเวทมนตร์ที่สูญหายไปแล้ว

ได้อย่างมีประสิทธิภาพเลยล่ะ」

คุณหนุ่มนั้นได้ปรับปรุงมันให้ใกล้เคียงกับโลสต์แชนท์ดั้งเดิม

และทำให้มันมีความสละสลวยยิ่งขึ้น

เป็นภาษาคาถาที่งดงามและไร้ความสูญเปล่า

นี่มันอยู่ในระดับศิลปะไปแล้วนะ

แต่ว่าทำไมคุณหนุ่มเองถึงไม่สามารถใช้การฟื้นฟูกับธาตุลมได้เลย

กับผม ต่อให้เป็นเวทมนตร์ง่ายๆ ลมกับฟื้นฟูมันก็ไม่ทำงานสักที

ทั้งๆ ที่คาถาที่คุณหนุ่มมอบให้มานั้น

ธาตุลม

ยังมีเวทมนตร์ธาตุลมที่ได้รับการปรับปรุงแล้วกับธาตุรักษาด้วยนะ

มันทำงานได้สมบูรณ์เลย...

การปรับปรุงคาถาที่ใช้ไม่ได้นี่มัน...

เหมือนกับการจำลองรสชาติของอาหารที่ไม่เคยได้กินมาก่อนเลยล่ะนะ...

แต่ก็เอาเถอะ ก็เป็นสิ่งที่คุณหนุ่มทำนี่นา!

ถ้ามีอีก 3 วัน ก็น่าจะสรุปทั้งหมดเพื่อนำเสนอให้ทุกคนดูก่อนได้นะ

แล้วก็ให้จอมเวทกับเผ่าพันธุ์อื่นๆ ได้ทดลองใช้ด้วย...

เพื่อตรวจสอบความถนัด แล้วปรับเปลี่ยนลำดับการเรียนรู้ให้เป็นรายบุคคล แบ่งออกเป็นกลุ่มเล็กๆ หลายกลุ่ม

การสั่งการแรกก็ให้ฉันเป็นคนทำไปก่อนใช่ไหม

ฉันจะปรึกษาคุณโทโมเอ แล้วรวมเข้าไปในเมนูการฝึกซ้อม จากนั้นเรื่องกำหนดการ...

...วันนี้ก็ต้องอดนอนอีกแล้วสิ

ฟุฟุ

จะโดนคุณหนุ่มตำหนิอีกไหมนะ

ผู้มาใหม่ วันสัมภาษณ์

วันนี้คือของคุณโทโมเอะ ของคุณมิโอะ และของคุณชิก

จะมาพูดคุยกับทั้ง 3 เผ่าพันธุ์นะคะ

จริง ๆ แล้วต้องเป็นชุดนี้เท่านั้นเหรอเนี่ย?

ถ้าคุณปฏิบัติต่อเหมือนตอนที่สอนอยู่ที่สถาบันก็ดีเลยค่ะ

แต่มันก็อาจจะได้อยู่ด้วยกันที่อาซึกะก็ได้นะ

อาซึกะเป็นที่ที่ทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายที่สุดเลย

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้เป็นแบบปกติจังเลย...

......................

ดูเหมือนจะไม่ค่อยยอมรับเท่าไหร่

เข้าใจแล้วค่ะ

อย่างน้อยก็เรียกฉันว่า "คุณเอมะ" แทนที่จะเป็น

เรียก "เอมะ" เลยนะคะ

เอ๊ะ แต่ว่า...

เรียกสิคะ

โอเคแล้ว คุณเอมะ... เอมะ

...คุณหนุ่มคนนั้นใจดีจังเลย

ท่านปฏิบัติต่อชาวบ้านอย่างฉันกับอาซึกะเหมือนเพื่อนเลยค่ะ

พวกเราเข้าใจถึงความเก่งกาจของคุณหนุ่มดีนะคะ

แต่ถ้าถูกผู้มาใหม่ที่เพิ่งเห็นดูถูกไปจะลำบากสิคะ

ถ้าเป็นไปได้ ขอให้ท่านทำตัวเย่อหยิ่งหน่อยก็ดีนะ...

ถ้ามันยากนัก งั้นให้ฉันเป็นคนทำตัวเข้มงวดแทนคุณหนุ่มเองเลย

อุบายแบบจำใจ

พูดเกินไปแล้วนะ คุณเอมะ

จะแสดงความสง่างามโดยให้คุณหนุ่มเป็นคนดุและตักเตือนจากด้านบน!

ทำเกินเลยไปแล้ว...

ห้องสัมภาษณ์

งั้นตอนแรกจะพาเผ่าพันธุ์ที่คุณชิกแนะนำมานะคะ

คุณหนุ่มเชิญนั่งรอตรงนี้นะคะ

อืม

ตัวแทนเผ่าปีกมนุษย์

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ! ยินดีต้อนรับสู่อาซึกะนะคะ

บอกให้คุณนั่งไม่ใช่เหรอ!!

เชิญเลยๆ

ผมชื่อ ฟุคาสึมิ มาซึรุ ครับ

ก็เป็นเสมือนเจ้าผู้ปกครองของที่นี่น่ะครับ

เอ๊ะ

ท่านนี้คือเจ้าผู้ปกครองเหรอคะ...?

อา... ครับ

ในการสัมภาษณ์ครั้งก่อน ท่านมีออร่าที่ดูน่าเกรงขามมากเลย

วันนี้เตรียมใจมาแล้วนะ...

ความกดดันสูง

ให้คุณตอบคำถามพวกนี้หน่อยสิ

ฟุฟุー

คะ? ทำไมดูแข็งทื่อไปเลย

อาจจะกำลังประหม่าอยู่มั้งคะ

ไม่ใช่สิ

ผมเป็นหัวหน้าเผ่าปีกมนุษย์ ชื่อว่า คาคุ็น ครับ

ส่วนนี่คือโชน่า ผู้ช่วยของผม

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณ (ชื่อท่าน)

ถ้างั้น ช่วยบอกความสามารถของเผ่าปีกมนุษย์ให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ

ได้เลยค่ะ!

พื้นฐานแล้ว เหมือนกับเผ่าอื่น เราก็ใช้พลังเวทมนตร์ลอยตัวได้ค่ะ

แต่ว่าเมื่อใช้ปีกแบบนี้

ก็จะสามารถบินได้สูงขึ้นและเร็วกว่านี้ค่ะ

โอ้~ สุดยอดไปเลย!

ผมใช้ธาตุลมไม่ได้เลย บินไม่เป็น เลยรู้สึกชื่นชมจัง

ฉัวะ

...มุมภาพแบบนี้มันไม่ดีเลย...

ความสามารถเข้าใจแล้วค่ะ

แต่ว่าคุณจะมองลงมาจากที่สูงแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่คะ?

ครับ!

ขอประทานอภัยครับ!

คุณเอมะ... คุณเอมะแค่ตอบคำถามของผมเท่านั้นเอง...

ขออภัยด้วยค่ะ ที่พูดว่าเป็นการตำหนิแทนคุณหนุ่ม

เกินไปแล้วค่ะ

...น่าอึดอัดจัง!

แบบที่ผมพูดออกมาเองเลยนะเนี่ย

ราวกับว่าตัวเองเป็นคนพูดออกมาเองเลยนะ

เอ่อ... ได้ยินมาว่าพวกคุณเป็นสังคมแบบชนชั้นสินะครับ

ใช่ค่ะ

พวกเรามี ปีกค้างคาวกับ ปีกนก สีขาวกับสีดำ

มีปีกอยู่ทั้งหมด 4 ชนิด

ตำแหน่งทางสังคมจะถูกกำหนดโดยชนิดของปีกค่ะ

พวกคุณหมายความว่า ชนชั้นของปีกค้างคาวสีขาวนั้นจะสูงกว่าใช่ไหมคะ?

ถ้าจะเรียกว่าตำแหน่งทางสังคม ก็เป็นเพราะความสามารถที่แตกต่างกันไปตามปีกค่ะ

ไม่ใช่ว่ามีลำดับชั้นแบบบน-ล่างตายตัวนะคะ

เราแค่จัดสรรงานให้เหมาะสมกับแต่ละคนเท่านั้นเอง

อืม เข้าใจแล้ว คิดว่าเหมือนขุนนางกับทาสน่ะ

ต่างจากที่คิดก็ดีแล้วล่ะครับ

ถ้างั้นก็คงไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ

รายละเอียดเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์คงจะค่อยๆ รู้กันไปตอนที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันนะคะ

เอ๊ะ... ถ้างั้นก็

ใช่ครับ ผ่านแล้ว

ต่อไปฝากตัวด้วยนะ~

คุณหนุ่ม! ทำไมง่ายดายขนาดนี้ล่ะ!

ยังไม่ได้แสดงให้ชาวเผ่าปีกมนุษย์เห็นถึงบารมีของคุณเลยนะ...!

งั้นก่อนที่จะย้ายถิ่นฐาน

ขอให้ทำการจำลองการต่อสู้ระหว่างเผ่าพันธุ์กับคุณหนุ่มสักครั้งนะครับ

เอ๊ะ? เรื่องแบบนั้นไม่จำเป็นไม่ใช่เหรอ

เผ่าอื่นก็ไม่ได้ทำนี่ครับ

ตกลงไหมครับ?

ค-ครับ...

ชาวเผ่าปีกมนุษย์ประมาณ 300 ชีวิต ผ่านครับ

ต่อไปเป็นเผ่าพันธุ์ที่คุณโทมะแนะนำครับ

...ไม่ได้ขอให้คุณหนุ่มเข้มงวดขนาดนั้นหรอกนะ

แต่ว่า

ขอให้ตั้งหลังตรงและแสดงท่าทีที่หนักแน่นด้วยนะครับ!

อ่าาา ได้เลย! จะพยายามเต็มที่เลย!

...เอ่อ... การแบ่งปันความรู้และการเข้าร่วมการต่อสู้

การช่วยเหลือด้านการก่อสร้างเมืองและงานทั่วไปก็ตกลงแล้ว...

ใช่ค่ะ!

ตัวแทนเผ่าโกกอน

...คุณหนุ่ม

ถึงแม้จะ (พูดว่า)

อย่าพูดอะไรที่ไม่เข้าท่าสิ...!

เอ่อ ไอ้ผ้าปิดตานี่มัน...

เพื่อบารมี

เพราะว่าดวงตาของเราสามารถทำให้ทุกสิ่งที่จ้องมองกลายเป็นหินได้

จึงควบคุมด้วยผ้าที่ร่ายมนตร์แบบนี้อยู่ค่ะ

ถึงจะปิดตาอยู่ ก็ยังสามารถรับรู้สภาพแวดล้อมได้ด้วยเส้นผมนี้ค่ะ

คุณโทมะนี่ดูประหลาดใจที่ความสามารถนี้ไม่ได้ผลกับคุณเลยนะคะ

เหรอ

แต่ว่าโดยพื้นฐานแล้วความสามารถนี้จะออกฤทธิ์กับทุกเผ่าพันธุ์ที่ไม่ใช่เผ่าเดียวกับพวกเรา

โดยไม่ขึ้นอยู่กับความตั้งใจของเราเลยค่ะ

แม้แต่ผ้าก็แข็งตัวเป็นหิน ทำให้เราใส่ได้แต่เสื้อผ้าที่ถักจากเส้นผมของตัวเองเท่านั้นค่ะ

ถ้างั้นเรื่องอาหารล่ะคะ...

อ๋อ เข้าใจแล้ว ถึงได้มีพื้นที่ผ้าไม่มากแบบนั้น

แน่นอนว่าถ้ามองก็จะกลายเป็นหินไปด้วยค่ะ

สารอาหาร... หรือจะเรียกว่าพลังชีวิตก็เถอะ ก็ไม่มีปัญหาค่ะ

แต่ก็ยังรู้สึกว่าถ้าปิดตาแล้วกินแบบปกติจะอร่อยกว่าค่ะ

นั่นมันไม่สะดวกเลยนะคะ...

พวกเราสามารถกลายเป็นหินได้ แต่ว่า

ก็ไม่สามารถกลับคืนสภาพเดิมได้ค่ะ

ดังนั้นเพื่อไม่ให้มีผู้เสียสละโดยไม่จำเป็น

พวกเราจึงย้ายถิ่นฐานเข้าไปในใจกลางของทุ่งรกร้างค่ะ

เผ่าของเราจะมีแต่เพศหญิงเท่านั้นที่เกิดมา

การสืบพันธุ์จำเป็นต้องมีลูกผสมจากเผ่าชายอื่นด้วยค่ะ

สามารถผสมพันธุ์กับเผ่าไหนก็ได้นะคะ

ถึงจะกับเผ่าไหนก็ตาม

แต่ลูกที่เกิดมาจะเป็นโกกอนเสมอค่ะ

ดังนั้นเมื่อย้ายเข้าไปในใจกลางของทุ่งรกร้าง คู่ผสมพันธุ์ก็มีน้อยลง...

ก็เลยเกิดเป็นโกกอน

คงจะค่อยๆ สูญพันธุ์ไปอย่างช้าๆ สินะ

เป็นเผ่าที่ใจดีที่เลือกที่จะสูญพันธุ์ มากกว่าการเป็นเหยื่อของผู้อื่นสินะ

เข้าใจแล้วค่ะ

ถ้างั้นขอให้ถอดผ้าปิดตานั้นออกให้ดูหน่อยได้ไหมคะ?

! แต่มันก็อย่างที่อธิบายไปเมื่อครู่นี้แล้วค่ะ...

ถ้าคุณโทมะไม่เป็นอะไรก็ไม่เป็นไรครับ

เอม่าก็มีผมคอยปกป้องนี่นา

แต่ว่าดูเหมือนจะไม่รู้สึกถึงพลังเวทมนตร์มากนักในตัวคุณจริง ๆ

จะรอดได้อย่างปลอดภัยขนาดนี้...

...ไม่อยากให้ท่านผู้นำของเราถูกดูถูกนะครับ

ค-ครับ

งั้นก็...

โอ้... กระดาษก็กลายเป็นหินไปด้วย

...สุดยอด คุณหนุ่มก็ไม่กลายเป็นหินด้วย...

แล้วก็เรื่องการกลายเป็นหินเนี่ย ถ้าเป็นแบบนี้ก็น่าจะกลับได้ค่ะ

หา!?

เอ่อ แบบนี้ไหมคะ

ถ้าทำแบบนี้...

อ๊ะ!? แย่แล้ว กลายเป็นหินอีกแล้ว

อย่างนั้นสินะ ต้องไม่แค่มีภูมิคุ้มกันต่อการกลายเป็นหินอย่างเดียวด้วย...

ถ้างั้นก็เป็นแบบนี้

...กลับมาจากสภาพเป็นหินแล้ว...

ไม่กลายเป็นหินเหมือนฝันเลย!

ส่วนของดวงตาน่ะ ก็มีผลเหมือนกับผ้าปิดตานั่นแหละค่ะ

ถ้าทำแว่นตาขึ้นมาก็คงไม่มีปัญหาอะไรกระมัง...

คุณมานะ!

งานของคุณมินาโตมันจะเพิ่มขึ้นอีกแล้วนะ

ขอให้คุณอนุญาตให้พวกเรามาอาศัยอยู่ที่ดินแดนนี้ด้วยเถอะค่ะ!

พวกเราจะทำตามทุกอย่างเลยค่ะ!

ทุกอย่างเลยเหรอ? เอ่อ คือว่า แค่...

เพราะว่าอย่างน้อยผมก็เตรียมคู่ที่จะมามีลูกกับพวกคุณไม่ได้

ตรงนั้นมันต้องเจรจากับชาวบ้านก่อนนะ...

แต่ขอให้งดเรื่องการนอกใจหรือความสัมพันธ์แบบสามเส้าให้หน่อยนะครับ...

ถ้าแย่ที่สุดก็ให้มนุษย์ที่หลงเข้ามาช่วยจัดการให้...

เอ่อ ก็อาจจะเรียกได้ว่าเป็นแค่คืนเดียว

เอ่อ...

เนี่ยนะ ผมพูดอะไรออกมาเนี่ย

...คุณวาคะ

คุณเอม่า อย่ามองด้วยสายตาแบบนั้นสิคะ

มันเข้มงวดกว่าดวงตาของโกกอนอีกนะ...

โกกอน 200 ชีวิต ก็ผ่านเกณฑ์แล้วค่ะ

พวกเราถนัดในการเก็บน้ำหวานเลยนะ!

ตัวแทนแห่งอาลเลเรเมร่า

ตัวเล็กๆ น่าเอ็นดูจัง~

แถมทุกคนก็ติดต่อกันได้ด้วย!

พวกนางฟ้าพวกนั้น

เนื่องจากป่าที่เราอาศัยอยู่ถูกพวกศัตรูจากภายนอกอย่างริซูไปพบเข้า พวกเราจึงต้องการอพยพค่ะ

ไม่ใช่พวกนางฟ้า! อาลเลเรเมร่าต่างหาก!

อยู่กึ่งกลางระหว่างภูตกับวิญญาณ! เจ๋งกว่าพวกแมลงปีกนี่ตั้งเยอะ!

เอ่อ ขออภัยด้วยนะคะ

ทัศนคติต่อคุณหนุ่มนี่...

...คุณมิโอะ ทำไมถึงถูกแนะนำสิ่งนี้เข้ามานะ...

ก็ถึงแม้จะเยอะแต่ตัวก็เล็ก น่าจะไม่มีปัญหาค่ะ

ช่วยหาข้อมูลด้วยใช่ไหมคะ?

ฝากไว้กับพวกเราเถอะ! พวกเราคือเหล่าเอลเลเมร่าผู้กล้าหาญ!

งั้นก็เตรียมการย้ายถิ่นฐาน...

ฉันคัดค้านค่ะ!!

พวกเด็กๆ ที่ดูไม่สงบนิ่งแบบนี้

จะให้เข้าไปในอาคุได้ยังไงกันคะ!

นี่มันเป็นการประชุมที่เดิมพันอนาคตของเผ่าเลยนะคะ!?

แต่กลับเป็นท่าทีของตัวแทนเผ่าอย่างคุณนี่เองนะคะ!

อึ๊ก ช่างเถอะ เรื่องนั้นมันโดนใจผมเหมือนกันนะ

ตัวแทนอาคุ

มามะอา

ใช่แล้วค่ะ ที่ถูกคุณอาจารย์ตักเตือนแบบนี้ มันก็เพิ่มความสง่างามให้กับคุณหนุ่มได้...

เอาเป็นว่าตั้งสติกันก่อนนะ

นะ คุณเอม่า!

~~!

เรียกฉันว่าเอม่าสิ!!

หุบปากไปเลยนะ เอม่า! ถึงจะเป็นก็อบลินก็เถอะ!

ใช่แล้ว เอม่า! ถึงจะเป็นก็อบลินก็เถอะ!

ไม่ได้บอกให้พวกแกเรียกซะหน่อย!

อะไรกัน "อัลเอเรเมราผู้กล้า" น่ะ!

พวกที่ไม่สามารถขับไล่ฝูงของริซูได้เนี่ย

ถ้าโดนบดขยี้ไปพร้อมกับทั้งป่าก็ดีแล้วล่ะ!

พวกแมลงปีกนี่ซ่อนอยู่ที่ไหนกัน

จะจับพวกแกใส่กรงนกแล้วโยนลงป่าเลยคอยดู!

นี่เป็นสัญลักษณ์เวทมนตร์ที่ผมมอบให้เมื่อวาน!

รู้แล้วๆ ใจเย็นๆ ก่อนสิ!

อัลเอเรเมรา ประมาณ 300 ชีวิต ถูกกักตัวไว้

ระเบียงคฤหาสน์อาคุ

เข้าใจแล้ว...

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เห็นคุณเอม่าขึ้นเสียง...

นี่มันต้องมีใครสักคนปล่อยเผ่าประหลาดเข้ามานะ

ว่าแต่ คุณหนุ่มคะ ลองชิมนี่หน่อยสิคะ

จะฟังไหมเนี่ย!

นี่มันแท่งผักแล้วก็...

หรือว่ามายองเนส!? คุณทำเองเหรอ!?

ค่ะ! ตั้งใจทำมากๆ เลยค่ะ

อืม คิดถึงจัง

รสชาติใกล้เคียงมากๆ เลย

มีการใช้ดาชิแล้วก็ปรุงรสหลายอย่างให้คิดเลยค่ะ

อร่อยมากเลยค่ะ

เยี่ยมเลยค่ะ มิโอะ!

อูฟุฟุฟุฟุ

นี่ ลองให้โทมะกับชิกินได้ลองชิมดูสิ

อันนี้เข้มข้น มีรสชาติกลมกล่อม อร่อยมากเลยนะคะ

หึ!

ถึงยังไงก็คงเทียบไม่ติดกับมิโสะที่กำลังจะทำเร็วๆ นี้หรอกค่ะ!

รอให้ทำเสร็จก่อนแล้วค่อยพูดก็ได้ค่ะ

รีบๆ ให้ฉันได้ทำซุปมิโสะหน่อยสิคะ

ซอสถั่วเหลืองด้วยนะคะ!

คูว... เชื้อโคจิเป็นปัญหาอยู่สินะ...

อาฮ่าฮ่า คิดว่าชิกินน่าจะชอบรสนี้นะ เหมือนที่โทมะชอบเลยล่ะ

เดี๋ยวนะครับ! อีกไม่นานก็จะทำให้เสร็จแล้วครับ!

หืม เสียดายจังที่ทำได้นี่นา

...ตั้งแต่อาคุสร้างได้ก็เป็นปีแล้วสินะ...

นี่คือมายองเนส...

น่าจะเข้ากันได้ดีกับหม้อไฟครีมเลยนะคะ!

นั่นเลิกทำเถอะ คุณชิก

วันถัดมา โรงเรียนกลางร็อตซ์การ์ด

เอ๊ะ...คุณคุซึโนะฮะเหรอครับ?

วันนี้ไม่ใช่วันบรรยายนี่นา

ถึงจะบอกว่ายุ่ง แต่ที่โรงเรียนนี่ทำอะไรอยู่กันแน่...

นี่มันอาจจะเป็นการบรรยาย... ไม่สิ

หน่วยรบที่แข็งแกร่งที่สุดที่อยู่ในสถาบัน นั่นก็คือ "เสื้อโค้ทสีม่วง"

แล้วคุณอาจารย์กำลังสอนยุทธวิธีให้กับพวกแบบนั้นเนี่ยนะ?

สำหรับคุณอาจารย์แล้วมันเป็นไปได้นะ!

...เอ๊ะ? ทิศทางนี้... ไม่ใช่ว่า

คุณอาจารย์มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน!?

ไม่มีเรื่องราวแนวรักคอมเมดี้ระดับมัธยมปลายนะครับ เผื่อไว้ก่อน